Μέσα από το 2ο Εργαστήριο («Άνθρωποι και ζώα – Μια σχέση αλληλεξάρτησης») και το 3ο Εργαστήριο («Η τέχνη και η ζωή στο χωριό του Σαγκάλ») του θεματικού κύκλου «Φροντίζω το Περιβάλλον / Παγκόσμια και Τοπική Φυσική Κληρονομιά / Ζωοφιλία», αγγίξαμε στην τάξη μας ένα πολύ μεγάλο και σοβαρό θέμα: την ανθρώπινη ανευθυνότητα. Δεν μείναμε όμως στη θεωρία, αλλά ξεδιπλώσαμε ένα υπέροχο ταξίδι μάθησης όπου τα παιδιά μεταμορφώθηκαν σε αληθινούς «Υπερασπιστές των Ζώων»!

Η αφορμή για να προβληματιστούμε ήταν οι αγαπημένοι «Μουσικοί της Βρέμης» των αδελφών Γριμ. Αυτή τη φορά, όμως, δεν διαβάσαμε το παραμύθι, αλλά το παρακολουθήσαμε όλοι μαζί σε βίντεο στο YouTube. Ήταν η ιδανική επιλογή, καθώς οι ζωντανές εικόνες και ο ήχος επέτρεψαν σε όλα τα παιδιά  να συμμετέχουν ισότιμα, να συγκεντρωθούν και να απολαύσουν την ιστορία. Συζητήσαμε για το πόσο άδικο και ανεύθυνο είναι να παρατάμε τα ζωάκια όταν γερνάνε, και τα παιδιά αναρωτήθηκαν: «Τι παθαίνει η φύση γύρω μας όταν ο άνθρωπος γίνεται ανεύθυνος;».

Για να γίνει η έννοια της αλληλεξάρτησης απόλυτα βιωματική, φτιάξαμε μόνοι μας μια μεγάλη αλυσίδα από χοντρό χαρτί κάνσον!

Κάθε παιδί φόρεσε το καπέλο του και πήρε τον ρόλο του: Το οπωροφόρο  δέντρο , η Μέλισσα , ο Βάτραχος , το Φίδι,  ο Αετός και ο Άνθρωπος!

Τα παιδιά στάθηκαν στη σειρά και κράτησαν  στα χέρια τους τους  ενωμένους χάρτινους κρίκους, σχηματίζοντας μια αληθινή, ζωντανή αλυσίδα.

Όταν όμως  ζητήσαμε από το «φίδι» ή τη «μέλισσα» να αφήσουν την αλυσίδα  (επειδή ο άνθρωπος φέρθηκε ανεύθυνα), η αλυσίδα μας κόπηκε στα δύο!

Τα παιδιά είδαν με τα μάτια τους ότι αν πειράξουμε έστω κι ένα πλασματάκι, η αλυσίδα σπάει και στο τέλος καταστρέφουμε τη δική μας ζωή.

Στο πρώτο  φύλλο εργασίας μας, βρήκαμε κόψαμε και κολλήσαμε τα ζώα που έλειπαν από την τροφική αλυσίδα ( ένα φύλλο εργασίας που το δανειστήκαμε από την science facts.net ) ενώ στο δεύτερο φύλλο εργασίας   απομονώσαμε το πρόβλημα και δώσαμε λύσεις.

Ταξινομήσαμε τα ζώα στο «Σύννεφο της Βροχής» (εκεί που ζουν όταν ο άνθρωπος τα παραμελεί) και μετά γίναμε οι ήρωές τους, βάζοντάς τα στο «Σπίτι της Αγάπης» και σχεδιάζοντας για αυτά ζεστούς στάβλους, τροφή και ασφάλεια.

Στη συνέχεια δημιουργήσαμε την ομαδική αφίσα μας με την τροφική αλυσίδα .

Μελετήσαμε τον διάσημο πίνακα «Εγώ και το χωριό» του Μαρκ Σαγκάλ και γίναμε αληθινοί ντετέκτιβ: ανακαλύψαμε μια μικρή γυναίκα που αρμέγει, κρυμμένη μέσα στο πρόσωπο του ζώου!

Παίξαμε ρόλους, «μπήκαμε» μέσα στο έργο και καταλάβαμε τη μεγάλη αλήθεια: τα ζώα μάς προσφέρουν απλόχερα τα αγαθά τους, μόνο όταν εμείς είμαστε εκεί να τα προστατεύσουμε.

Η έμπνευση ήταν τόσο μεγάλη, που τα παιδιά ζωγράφισαν τον πίνακα ατομικά, γεμίζοντας την τάξη με τα δικά τους ονειρικά χρώματα!

Ως πολύτιμο ενθύμιο αυτού του όμορφου ταξιδιού γύρω από την υπευθυνότητα, κάθε παιδί έφτιαξε το δικό του μετάλλιο!

Στην μπροστινή πλευρά δεσπόζει το κομμάτι από τον  πίνακα του Σαγκάλ με την μικρή γυναίκα που αρμέγει, κρυμμένη μέσα στο πρόσωπο του ζώου , ενώ στο πίσω μέρος το κάθε παιδί ζωγράφισε  το ζώο που υπόσχεται να υπερασπίζει  και να φροντίζει με υπευθυνότητα όλη τη χρονιά.

Μέσα από τέτοιες συμπεριληπτικές και βιωματικές δράσεις, τα παιδιά σταματούν να είναι απλοί θεατές και γίνονται οι αυριανοί, συνειδητοποιημένοι πολίτες που τόσο έχει ανάγκη ο κόσμος μας!

(Απολαύστε στο άλμπουμ μας τις φωτογραφίες από τα παιχνίδια μας, τους ατομικούς πίνακες Σαγκάλ των παιδιών και τα μετάλλιά μας! )

#Νηπιαγωγείο #ΕργαστήριαΔεξιοτήτων #Ζωοφιλία #Αλληλεξάρτηση #ΜαρκΣαγκάλ #ΥπεύθυναΠαιδιά #ΜαθαίνωΒιωματικά #ΤροφικήΑλυσίδα #Συμπερίληψη