21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Ελιά: ένα δώρο της φύσης στη διατροφή μας

Δημοσιεύθηκε την 8 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Αυτές τις μέρες ασχοληθήκαμε με την ενότητα “Η ελιά & το λάδι”. Αναφερθήκαμε στην μεγάλη διατροφική αξία του ελαιόλαδου, στη μεσογειακή διατροφή. Είδαμε φωτογραφίες από ελαιόδεντρα, ελιές, λάδι και άλλα προϊόντα με βάση το λάδι.

Προβάλαμε video “Πως παίρνουμε το λάδι”

Ζωγράφισαν με τέμπερες και πινέλα κλαδιά και δέντρα με ελιές.

Σε ένα μικρό βιβλίο εικονογράφησαν την ιστορία ενός κουκουτσιού ελιάς.

Διαβάσαμε τον μύθο του Ποσειδώνα και της Αθηνάς. Μάθαμε από που πήρε το όνομά της η πόλη μας.

Δραματοποίηση του μύθου!

Γευτήκαμε ζεστό ψωμάκια με λαδάκι και ρίγανη. Μια τέλεια ιδέα για κολατσιό των παιδιών. Νόστιμο και υγιεινό. Έγινε ανάρπαστο!!!

Είδαμε πίνακες του Βίντσεντ Βαν Γκόγκ με ελαιώνες.

Ομαδική εργασία “Ο ελαιώνας”

Δραστηριότητες

Η οικογένεια είναι η αγκαλιά μας

Δημοσιεύθηκε την 8 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Η Οικογένεια είναι ένα θέμα αγαπημένο και ανεξάντλητο για τα παιδιά!!! Η οικογένεια αποτελεί σύστημα αναφοράς για το κάθε άτομο. Μέσα σε αυτή αποκτά μια ταυτότητα και υπάρχουν πρόσωπα σημαντικά για εκείνο με τα οποία αναπτύσσει τους πρώτους στενούς συναισθηματικούς δεσμούς.

Μέσα από συζητήσεις, δραστηριότητες, συμβολικό παιχνίδι, αφηγήσεις και ζωγραφική προσεγγίσαμε το θέμα της οικογένειας. Τα παιδιά γίνανε η οικογένεια για τα μωρά της τάξης. Τα φρόντισαν, τα νανούρισαν, διαβάσανε παραμύθια… Δώσανε αγάπη και φροντίδα.

Τα παιδιά φέρανε οικογενειακές τους φωτογραφίες και μιλήσανε για τις δικές τους οικογένειες. Διαπιστώσαμε πως κάθε οικογένεια είναι μοναδική και σημασία έχει… η αγάπη. Διαβάσαμε το βιβλίο “Σημασία έχει η αγάπη”.

Ένα βιβλίο που παρουσιάζει στα παιδιά της προσχολικής ηλικίας με ευαισθησία και τρυφερότητα τη σημασία της αγάπης, που μπορεί να ανθίσει σε όλα τα σπίτια και όλες τις οικογένειες, ανεξάρτητα από τη διαφορετικότητά τους.

Ζωγράφισαν την οικογένειά τους!

Όλη η οικογένεια στο σπίτι!

Αφηγηθήκαμε διαδραστικά το παραμύθι “Η κούκλα που ήθελε ένα μωρό”.

Είναι η ιστορία ενός μαραγκού που η αγαπημένη του κούκλα του ζητάει να της φτιάξει ένα μωρό. Μόλις πραγματοποιείται η ευχή της, η νέα κούκλα – κόρη ζητάει και εκείνη ένα δικό της μωρό. Το μοτίβο επαναλαμβάνεται, μέχρι που ο μάστορας φτάνει να κατασκευάσει ένα ολόκληρο σετ από ματριόσκες, κούκλες δηλαδή που μπαίνουν η μία μέσα στην άλλη.

Στη συνέχεια τα παιδιά μπήκανε στο εργαστήρι του Σεργκέι, δουλέψανε με τα εργαλεία του και ανα-διηγηθήκανε την ιστορία.

Σειραθέτησαν και ζωγράφισαν ματριόσκες.

Κάνανε σε καδράκια, με σχήματα την οικογένειά τους.

Δραστηριότητες

Ρομπότ – Pixel art

Δημοσιεύθηκε την 8 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Το σχολείο μας συμμετέχει και φέτος στην Ευρωπαϊκή εβδομάδα κώδικα με μια σειρά δράσεων. Η Ευρωπαϊκή εβδομάδα προγραμματισμού δίνει ερεθίσματα, εμπειρίες και γνώσεις στα παιδιά.

Δραστηριότητες προγραμματισμού μπορούν να γίνουν είτε με εξοπλισμό ρομποτικής είτε χωρίς. Έχουμε εντάξει τις δραστηριότητες προγραμματισμού και ρομποτικής σε όλες τις θεματικές ενότητες καθώς έχουμε διαπιστώσει πως τα παιδιά αναπτύσσουν ποικίλες δεξιότητες όπως η συνεργασία και η δημιουργικότητα. Παράλληλα η κωδικοποίηση βασίζεται σε πολλές έννοιες πρώιμων μαθηματικών και γραμματισμού.

Αγαπημένο θέμα των παιδιών τα ρομπότ. Τα παιδιά φτιάχνουν ρομπότ με διάφορα παιχνίδια της τάξης και τα παρουσιάζουν στους φίλους τους. Ζωγραφίζουν τα δικά τους ρομπότ.

Φτιάξανε ρομπότ pixel art. Μ΄ αυτή την δραστηριότητα οι μαθητές γνώρισαν τα pixels και δημιούργησαν μια εικόνα ακολουθώντας έναν κώδικα. Έτσι εισάγονται στην έννοια της ψηφιοποίησης εικόνων.

Δραστηριότητες

Άσκηση σεισμού – “Η γνώση είναι προστασία”

Δημοσιεύθηκε την 8 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Την βδομάδα που πέρασε κάναμε την προγραμματισμένη άσκηση σεισμού στο σχολικό μας συγκρότημα.

Ο σεισμός είναι ένα φυσικό φαινόμενο που εκδηλώνεται συχνά σε πολλές χώρες του κόσμου και στην χώρα μας. Η Ελλάδα είναι η πρώτη σε σεισμικότητα χώρα στην Ευρώπη και η έκτη σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η απόκτηση γνώσεων για τη σωστή αντιμετώπιση του φαινομένου του σεισμού, σε μία χώρα με συνεχή σεισμική δραστηριότητα όπως η Ελλάδα, πρέπει να ξεκινά από τα πρώτα σχολικά χρόνια.

Συζητήσαμε με τα παιδιά για τους σεισμούς.

Εστιάσαμε στην ενημέρωση και τα μέτρα προστασίας στο σχολείο και τα βήματα που ακολουθούμε.

Αν είμαι στα τραπεζάκια και ζωγραφίζω ή τρώω μπαίνω κάτω από το τραπέζι και κρατάω το πόδι του τραπεζιού. Αν είμαι κοντά στο κουκλόσπιτο ή στην παρεούλα, γίνομαι χελωνίτσα και καλύπτω το κεφάλι μου με τα χέρια.
Μόλις σταματήσει ο σεισμός, κάνουμε τρενάκι μπροστά στην πόρτα της τάξης, ήρεμα και χωρίς πανικό για να βγούμε στην αυλή.
Στο προαύλιο στεκόμαστε μπροστά στο παρτέρι, ήρεμα και υπομονετικά.

Ακούσανε το τραγούδι “Η χελώνα του σεισμού”

Τα παιδιά αφού ενημερώθηκαν συμμετείχαν στην άσκηση. Με ψυχραιμία ακολούθησαν τις οδηγίες και η άσκηση έγινε με επιτυχία από όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες του συγκροτήματος.

Σε φύλλα εργασίας γράψανε τα τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης.

Ο Οργανισμός Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (Ο.Α.Σ.Π.) ιδρύθηκε το 1983. Σκοπός του Ο.Α.Σ.Π. είναι η επεξεργασία και ο σχεδιασμός της αντισεισμικής πολιτικής της χώρας καθώς και ο συντονισμός των ενεργειών δημοσίου και ιδιωτικού δυναμικού για την εφαρμογή της πολιτικής αυτής.

Ο Ο.Α.Σ.Π. δημιουργεί εκπαιδευτικό υλικό παιδαγωγικά και διδακτικά κατάλληλο για θέματα αντισεισμικής προστασίας με στόχο την ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και εκπαίδευσή τους σε θέματα διαχείρισης του σεισμικού κινδύνου.

Δραστηριότητες

Η Μικρή μας Βιβλιοθήκη – επίσκεψη του συγγραφέα Urmas Reinmaa

Δημοσιεύθηκε την 8 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Την Πέμπτη 9 Οκτωβρίου είχαμε την χαρά και την τιμή να επισκεφτεί το σχολείο μας ο συγγραφέας του βιβλίου “Που το βρήκες;” Urmas Reinmaa.

Μας μίλησε για τη ζωή του και μας έδειξε εικόνες από την χώρα του, την Εσθονία.

Μας είπε πως μικρός έχανε συχνά πράγματα.

Αναφέρθηκε στο γεγονός που αποτέλεσε έμπνευση για το βιβλίο του. Μια χειμωνιάτικη μέρα, κάνοντας βόλτα στην πόλη του, με τον σκύλο του μέσα στο χιόνι και τον πάγο βρήκε κάποια κλειδιά. Αργότερα συνειδητοποίησε πως ήταν τα κλειδιά του αυτοκινήτου τους, που δεν είχαν αντιληφθεί πως τα χάσανε. Έτσι ξεκίνησε να σκέφτεται την ιστορία.

Όταν ξεκινάει να γράφει μια ιστορία, μας είπε, είναι σαν να δημιουργεί σταδιακά, πέταλο – πέταλο ένα λουλούδι και στο τέλος να ολοκληρώνεται.

Μας έδειξε την αγαπημένη του εικόνα στο βιβλίο και μας είπε πως αγαπάει την ιστορία του Έινρι, ίσως επειδή κι αυτός μικρός έχανε πράγματα.

Το αγαπημένο του χρώμα είναι το γαλαζοπράσινο της θάλασσας της Εσθονίας. Παίξαμε ένα κουίζ με ερωτήσεις για την Εσθονία και προσπαθήσαμε να βρούμε κοινά στοιχεία με την χώρα μας.

Urmas Reinmaa μας διάβασε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του στα Εσθονικά.

Κλείσαμε με ένα παιχνίδι χαμένου θησαυρού.

Είχαμε ετοιμάσει πέντε δοκιμασίες βασισμένες στο βιβλίο.

Στην πρώτη τα παιδιά έπρεπε ανάμεσα σε διάφορα αντικείμενα να εντοπίσουν τι βρήκε η Άνικα.
Στην δεύτερη, να αναγνωρίσουν τα παπούτσια της Άνικα.
Στην Τρίτη δοκιμασία να αναγνωρίσουν το μέρος που βρήκε τα κλειδιά η Άνικα.
Στην τέταρτη δοκιμασία τα παιδιά συνθέσανε τα κομμάτια του παζλ και έκαναν την εικόνα του εξώφυλλου.
Η τελευταία δοκιμασία είχε έναν γρίφο. Αντιστοίχισαν τα σχήματα με τα γράμματα, διάβασαν τη λέξη και πήραν το κλειδί του θησαυρού.

Με χαρά και ενθουσιασμό άνοιξαν την κλειδαριά και μοιράστηκαν τον θησαυρό. Ο θησαυρός ήταν ένα κλειδί για κάθε παιδί με την προτροπή “Να βοηθάς – να νοιάζεσαι, όπως η Άνικα”.

Τα παιδιά χάρισαν στον κ.Urmas Reinmaa και στην κ. Αποστολάκη από μια ομαδική εργασία.

Περάσαμε τέλεια, σούπερ, καταπληκτικά και υπερτέλεια όπως είπαν τα παιδιά.

Ευχαριστούμε πολύ τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο για το υπέροχο ταξίδι που μας χάρισε με το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα “Η μικρή μας βιβλιοθήκη”.

Θερμές ευχαριστίες στην εκδότρια την κ. Αποστολάκη η οποία βοήθησε στην υλοποίηση της εκδήλωσης.

Δραστηριότητες

Η Μικρή μας Βιβλιοθήκη – Το κλειδί του εξερευνητή!

Δημοσιεύθηκε την 8 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Το βιβλίο “Πού το βρήκες;” του Urmas Reinmaa στάθηκε αφορμή για πολλές δραστηριότητες. Μετά την ανάγνωση, συζητήσαμε με τα παιδιά – τι θα έκαναν αν έβρισκαν κλειδιά; Θα προσπαθούσαν να βρουν τον ιδιοκτήτη;

Ζωγράφισαν τα παιδιά κλειδιά, τα μετρήσαμε, τα συγκρίναμε.

Συζητήσαμε για τα είδη κλειδιών που υπάρχουν. Σε ένα φύλλο εργασίας παρατήρησαν διάφορα κλειδιά και συνδέσανε τα όμοια κλειδιά.

Δραματοποιήσαμε την ιστορία.

Παροτρύναμε τα παιδιά να κάνουν μια βόλτα μέσα στην πόλη. Περπατώντας βρήκαν διάφορα χαμένα αντικείμενα. Ανάμεσά τους ένα κλειδί. Αναρωτηθήκαμε ποιανού μπορεί να είναι. Τα παιδιά είπανε πως είναι ενός εξερευνητή. Δημιουργήσαμε μια μικρή συλλογική ιστορία για το κλειδί του εξερευνητή.

Η ιστορία μας!

Ήταν Χειμώνας, μια Τετάρτη πήγαινα στη γιαγιά και βρήκα ένα κλειδί στην παραλία. Το κλειδί ήταν μπλε, κόκκινο, κίτρινο, ροζ και μαύρο. Ήταν το κλειδί του εξερευνητή.

Άνοιγε το μυστικό καταφύγιο κάτω από την πόλη.Εκεί είχε κάνει μια τρύπα, έβαλε το αυτοκίνητό του και μετά την έκλεισε με χώμα. Εκεί υπήρχαν πολλές μυστικές πόρτες.

Είδαμε από την κλειδαρότρυπα.Η μία είχε μονόκερους. Η άλλη ένα λαμπερό κλειδί και ένα μετάλλιο από Ζίου Ζίτσου. Η άλλη είχε παιδιά που ζωγράφιζαν σε ένα τραπέζι.

Βγάλαμε το χώμα που ήταν μπροστά από το αυτοκίνητο, μπήκαμε στα καθίσματα και μετά κλείσαμε το καταφύγιο.

Τα παιδιά εικονογράφησαν την ιστορία και επειδή ήταν πολλές οι εικόνες κάναμε δύο μικρά βιβλία με το ίδιο κείμενο και διαφορετική εικονογράφηση.

Δραστηριότητες

Η μικρή μας βιβλιοθήκη – “Που το βρήκες;”

Δημοσιεύθηκε την 8 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού προγράμματος φιλαναγνωσίας “Η μικρή μας βιβλιοθήκη” διαβάσαμε το βιβλίο “Πού το βρήκες;” του Εσθονού συγγραφέα Urmas Reinmaa.

Η ηρωίδα της ιστορίας, η Άνικα, φοράει τα καινούργια παπούτσια της και βγαίνει για μια βόλτα. Καθ’ οδόν βλέπει ένα κλειδί στο χώμα – και αναρωτιέται πώς βρέθηκε εκεί και σε ποιον ανήκει. Μετά βρίσκει κι άλλο, και ακόμη ένα, μέχρι που σιγά σιγά συγκεντρώνει πολλά κλειδιά στα χέρια της.

Το κοριτσάκι αγχώνεται: τι γίνεται όταν κάποιος χάσει το κλειδί του; Η Άνικα αποφασίζει να ψάξει για τους ανθρώπους που έχασαν τα κλειδιά τους – δηλαδή προσπαθεί να επιστρέψει τα κλειδιά σε αυτούς που ανήκουν – και έτσι η ιστορία αναπτύσσεται γύρω από αυτό το ταξίδι ανακάλυψης, ευθύνης και ενσυναίσθησης.

Συζητήσαμε με τα παιδιά για την ευθύνη: τι κάνουμε όταν βρίσκουμε κάτι που δεν είναι δικό μας;

Η ιστορία της Άνικα έδωσε έναυσμα για πολλές δραστηριότητες στην τάξη.

Δημιουργήσαμε τρεις πόρτες με διαφορετικού σχήματος κλειδαριές και τα παιδιά κοιτώντας από την κλειδαρότρυπα περιγράφανε τον χώρο, τους ανθρώπους…

Η σύγχρονη και παιχνιδιάρικη εικονογράφηση μας έδωσε την ιδέα να δημιουργήσουμε εικόνες του βιβλίου με τυπώματα.

Χαράξαμε σε πατάτες, τμήματα δρόμων, σπίτια και δέντρα. Τα παιδιά βάζανε με πινέλο τέμπερα στις σφραγίδες και συνθέτανε την γειτονιά της Άνικα.

Σε μαύρο χαρτόνι ζωγράφισαν την Άνικα,

Το βιβλίο στάθηκε αφορμή να γνωρίσουμε και την Εσθονία. Είδαμε εικόνες από την πρωτεύουσα το Ταλίν, τα υπέροχα δάση, χιονισμένα τοπία, ανεμόμυλους…

Ακούσαμε και ένα παιδικό τραγούδι που ενθουσίασε τα παιδιά!!!

Το ταξίδι συνεχίζεται!!!

Εργαστήρια δεξιοτήτων

Στο καταφύγιο του Ούσκο

Δημοσιεύθηκε την 9 Νοεμβρίου 20259 Νοεμβρίου 2025 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων διαβάσαμε την ιστορία του Ούσκο, της μικρής αρκούδας που βρέθηκε με σοβαρό τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη και οι άνθρωποι του Αρκτούρου περιέλθαψαν με αγάπη χαρίζοντάς του ένα αναπηρικό αμαξίδιο, ώστε να κινείται με ευκολία, να βγαίνει για φαγητό και να παίζει. Ο Ούσκο, ο μαχητής της ζωής, ήταν η πρώτη αρκούδα στον κόσμο που κατάφερε να προσαρμοστεί χρησιμοποιώντας με επιτυχία το αμαξίδιο.

Στην τάξη μας λοιπόν μιλήσαμε πολύ για την ιστορία του, και το πώς μπορεί να ένιωθε όταν δεν μπορούσε να κινηθεί με ευκολία ή να παίξει, αλλά και για τη διατροφή του. Μάθαμε ότι η καφέ αρκούδα είναι ζώο παμφάγο και λαίμαργο, τρελαίνεται για λιχουδιές όπως μέλι, μούρα, μύρτιλα, αγριοφράουλες, μανιτάρια, αλλά και ψάρια, έντομα ή μικρά ζώα.

Τα εκτυπώσαμε και ύστερα τα απλώσαμε πάνω τετράγωνα του μουσαμά που χρησιμοποιούμε για τη ρομποτική. Τα παιδιά στόλισαν το μουσαμά με διάφορα παιχνίδια όπως δέντρα και λουλούδια και σε διάφορα σημεία έβαλαν κάποια αρκουδάκια απ’ το κουκλόσπιτο, ώστε ο Ούσκο να τα βρει, να κάνει καινούργιους φίλους και να μη νιώθει μοναξιά.

Το κάθε παιδί επέλεγε πού θέλει να πάει ή τι θέλει να φάει ο Ούσκο και, αντιστοίχως, πατούσε τα ανάλογα βελάκια προγραμματίζοντας τη Beebot, πάνω στην οποία προσαρμόσαμε ένα καροτσάκι φτιαγμένο από χαρτόκουτο.

Πλέον ο Ούσκο ήταν έτοιμος να βγει την πρώτη του βόλτα!

Το πήραμε αγκαλιά και του είπαμε πως το αγαπάμε πολύ…

Ετοιμάσαμε ένα φύλλο εργασίας pixel art με θέμα τον Ούσκο. Μ΄ αυτή την δραστηριότητα οι μαθητές γνώρισαν τα pixels και δημιούργησαν μια εικόνα ακολουθώντας έναν κώδικα. Έτσι εισάγονται στην έννοια της ψηφιοποίησης εικόνων.

Ο Ούσκο!

Δείτε και τις υπόλοιπες δραστηριότητες σχετικά με τον Ούσκο:

https://blogs.sch.gr/21nipath/2025/10/05/pagkosmia-imera-zoon-2/

Δραστηριότητες

Πού το βρήκες;

Δημοσιεύθηκε την 26 Οκτωβρίου 202526 Οκτωβρίου 2025 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Στο σχολείο μας είχαμε τη χαρά να υποδεχτούμε τον συγγραφέα του βιβλίου «Πού το βρήκες;» Urmas Reinmaa μαζί με την κα Αποστολάκη των εκδόσεων Καλειδοσκόπιο , που μας βοήθησε στη διερμηνεία. Η επίσκεψή του ήταν αποτέλεσμα της συνεργασίας και της συμμετοχής του σχολείου μας από την περσινή σχολική χρονιά σε μια μεγάλη κοινότητα φιλαναγνωσίας παιδιών 4-10 ετών με 6 βιβλία από 6 χώρες: Εσθονία , Κροατία, Πολωνία, Σλοβενία, Βόρεια Μακεδονία και Ελλάδα.

Ο συγγραφέας μας μίλησε για τη χώρα του, την Εσθονία. Μας έδειξε το χάρτη της, και κοιτάζοντάς τον, συζήτησε με τα παιδιά για πιθανές ομοιότητες και διαφορές λόγω της θάλασσας που περιβάλλει τις 2 χώρες. Μας έδωσε στοιχεία της φυσικής γεωγραφίας της Εσθονίας και έπαιξαν ένα παιχνίδι ερωτήσεων που τα παιδιά -βάσει των πληροφοριών που τους έδωσε- έπρεπε να βρουν τη σωστή απάντηση ανάμεσα από 3 πιθανές εκδοχές.

Γέλασαν με τα πέδιλα που είναι αναγκασμένοι να φορούν εξαιτίας των πολλών βάλτων που έχουν!

Ακούσαμε την αφήγηση ενός μικρού κομματιού του βιβλίου στα εσθονικά από τον συγγραφέα

Στη συνέχεια, μας διηγήθηκε για το πώς ένα πολύ συνηθισμένο συμβάν, όπως ήταν το χάσιμο των κλειδιών του, αποτέλεσε έμπνευση για να γράψει αυτό το βιβλίο. Ζωγραφίζοντας, μας εξήγησε πώς χτίζει ένας συγγραφέας μια ιστορία, όπου έχοντας στο κέντρο μια ιδέα, αυτή σιγά- σιγά σαν λουλουδάκι ανθίζει και, κάθε πέταλο που ανοίγει, έρχεται να συνεισφέρει στην κεντρική πλοκή και εν τέλει να δημιουργηθεί κάτι μοναδικό.

Η κυρία Νίκη είχε προετοιμάσει για το τέλος ένα υπέροχο ταξίδι θησαυρού με δοκιμασίες και γρίφους που οδηγούσαν σε ένα «σεντούκι» και τα παιδιά, ξεκλειδώνοντάς το, πήραν όλα τα δωράκια τους.

Για όλη τη δράση μπορούμε να πούμε πολλά. Περάσαμε έτσι κι αλλιώς υπέροχα!

Θέλω όμως να σταθώ σε 2 πράγματα που μοιράστηκε ο συγγραφέας μαζί μας και είχαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον:

Ο τίτλος του βιβλίου. Η επιλογή του τίτλου του βιβλίου ήταν μια αντεστραμμένη ερώτηση, που με θετική αναπλαισίωση διατυπώθηκε με έναν πιο αισιόδοξο και χαρούμενο τρόπο. Η συνήθης ερώτηση που του γινόταν ως παιδί ( μαζί με όλο το συναισθηματικό φορτίο που τη συνόδευε και το στρες που του προκαλούσε) ήταν ένα εκνευρισμένο «Πού το έχασες πάλι;;». Πολλοί από εμάς ως εκπαιδευτικοί ή ως γονείς μπορούμε να δούμε τον εαυτό μας σε κάτι τέτοιο. Τα παιδιά γυρνάνε από το διάλειμμα ή από το σχολείο χωρίς μπουφάν, ξεχνάνε το παγουρίνο τους ή χάνουν συνεχώς τα μολύβια τους, τα παιχνίδια τους, τα τετράδιά τους κλπ. Πριν τους δείξουμε τη δυσφορία μας ή την αγανάκτησή μας ας αναρωτηθούμε: Γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι συμβατό με το αναπτυξιακό του στάδιο; Έχω κάνει από την πλευρά μου ως ενήλικας ό,τι μπορώ για να βοηθήσω το παιδί να μείνει συγκεντρωμένο ή να οργανωθεί; Μήπως υπάρχει μια δυσκολία στη συγκέντρωσή του που χρήζει πιο συστηματικής παρακολούθησης; Εμείς λοιπόν:

Ας καθιερώσουμε ρουτίνες: Ένας έλεγχος πριν βγούμε από την πόρτα ότι πήρε τα πράγματά του, τσάντα, μπουφάν, νερό κλπ.
Ας βάλουμε οπτικές υπενθυμίσεις: Ζωγραφίζουμε με τα παιδιά checklist, βάζουμε ταμπέλες σε ρούχα, δοχεία φαγητού κλπ
Ας εξασφαλίσουμε ότι του δίνουμε πρωτοβουλίες και ευθύνες συμβατές με την ηλικία του : Το παιδί είναι υπεύθυνο να πάρει την τσάντα του και όχι ο γονέας.
Ας ενισχύσουμε κάθε προσπάθεια: Ένα «Μπράβο που προσπάθησες!» μπορεί να ενδυναμώσει το παιδί σε αυτήν την κατεύθυνση.
Ας κάνουμε μια διαλογή ρούχων και παιχνιδιών και στο δωμάτιο του παιδιού: Η οπτική υπερδιέγερση που προκαλείται από το χάος σε ένα δωμάτιο επηρεάζει την ικανότητα συγκέντρωσης με άμεσες επιπτώσεις στη μάθηση. Αυτό έχει ισχύ σε όλα τα παιδιά, όχι μόνο στα παιδιά με ΔΕΠΥ ή που βρίσκονται στο φάσμα, που έτσι κι αλλιώς έχουν μεγαλύτερη ανάγκη για οργάνωση.

Η πρωταγωνίστρια του βιβλίου. Ο συγγραφέας ρωτήθηκε από τα παιδιά γιατί η πρωταγωνίστρια του βιβλίου, η Άνικα, είχε μαύρο χρώμα και αυτός μας εξήγησε ότι η τελική επιλογή ενός πρωταγωνιστή είναι συνήθως προϊόν παράθεσης διαφορετικών απόψεων και εκδοχών, αλλά και αμοιβαίου σεβασμού και διαπραγμάτευσης μεταξύ συγγραφέα και εικονογράφου. Ωστόσο, σε αυτήν την περίπτωση, όταν ρώτησε την εικονογράφο του Ulla Saar για τις πρώτες σκέψεις και εικόνες που της έρχονται στο μυαλό, ήταν ότι κοιτάζοντας μέσα από μια κλειδαρότρυπα σου μένει η εντύπωση μιας απλοποιημένης μορφής, ενός βασικού σχήματος ή περιγράμματος και μια αντίθεση σκιάς και φωτός. Ήταν κάτι που του άρεσε πολύ και το κράτησαν αμέσως χωρίς δεύτερη σκέψη, γιατί όπως μας είπε ο ίδιος, σχεδόν ψυχαναλυτικά, είναι σαν να είμαστε σκιές που σιγά- σιγά ερχόμαστε το φως κι έτσι, θα δούμε τελικά ποιοί είμαστε. Έχουμε την τύχη και την ευθύνη μαζί, γονείς και εκπαιδευτικοί, να συμβάλλουμε στο χτίσιμο της ταυτότητας των παιδιών και μάλιστα στην ηλικία που δομούνται πολύ βασικές πεποιθήσεις του παιδιού για το ποιος είναι και πόσο αξίζει. Με σεβασμό στα παιδιά και στην αυθεντικότητά τους, ας κάνουμε ένα βήμα πίσω, όσο δύσκολο κι αν είναι κάποιες φορές, και ας τους δώσουμε λίγο παραπάνω χώρο να εκφραστούν ελεύθερα, να συζητήσουν, να πουν τη γνώμη τους, να εκθέσουν τα επιχειρήματά τους και να ακούσουμε εν τέλει τί έχουν να πουν χωρίς παρεμβάσεις και χωρίς κριτική.

Αυτά από εμάς!

Να πούμε ότι ήδη το βιβλίο είναι στις πρώτες προτιμήσεις των παιδιών ανάμεσα στα βιβλία που επιλέγουν για τη δανειστική βιβλιοθήκη και, επειδή τα ταλέντα πρέπει να αναδεικνύονται, να κλείσουμε με τη ζωγραφιά/ πιστό φωτοαντίγραφο ενός συμμαθητή μας!

Δραστηριότητες

Παγκόσμια Ημέρα Ζώων

Δημοσιεύθηκε την 5 Οκτωβρίου 20255 Οκτωβρίου 2025 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

4 Οκτωβρίου 2025: Ένα έτος ορόσημο για την Παγκόσμια ημέρα ζώων

Πριν από ακριβώς έναν αιώνα κάποιος ακτιβιστής οργάνωσε στο Βερολίνο τον πρώτο εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας των Ζώων. Σήμερα, 100 χρόνια μετά, ο εορτασμός της αποδεικνύει πως η οικολογική συνείδηση με δικαιοσύνη και ηθική προς όλα τα είδη δεν αποτελεί μόνο ηθική υποχρέωση, αλλά και αναγκαιότητα για τη διασφάλιση ενός βιώσιμου μέλλοντος για όλους και πως η προστασία των ζώων συνδέεται εγγενώς με την προστασία της ισορροπίας του πλανήτη μας.

Στο νηπιαγωγείο η ενασχόλησή μας με τα ζώα μέσα και έξω από την τάξη είναι με κάποιον τρόπο, μάλλον, καθημερινή και φυσικά τα παιδιά δεν χρειάζονται γιορτές και υπενθυμίσεις. Έχουν μια έμφυτη σχέση θαυμασμού και αγάπης προς τα ζώα. Οι περισσότερες ιστορίες και τα παραμύθια που διαβάζουμε έχουν για ήρωες τους κάποια ζώα. Τα παιδιά μιμούνται τις φωνές τους, τα ζωγραφίζουν και κάνουν στο διάλειμμα πως είναι γατάκια ή πως τρέχουν γρήγορα σαν τα τσιτάχ. Μας φωνάζουν να δούμε τα ορθάνοιχτα στόματά τους που είναι μεγαααάλα σαν των λιονταριών ή στριφογυρίζουν γύρω από τον εαυτό τους και, ευτυχισμένα, ανοίγουν τα χέρια τους διάπλατα κάνοντας πως πετάνε. Μιλάνε για τα ζώα που έχουν σπίτι τους ή εκείνα που έχει ο παππούς και η γιαγιά στο χωριό. Στην αυλή μένουν αποσβολωμένα στη θέα μιας στρατιάς μυρμηγκιών και, εάν δουν μια πεταλούδα να σταματά σε κάποιο πράσινο φύλλο, τσιρίζουν από χαρά..

Για εμάς όμως είναι μια ωραία ευκαιρία να γιορτάσουμε. Με αφορμή λοιπόν την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων διαβάσαμε την ιστορία του Ούσκο, μιας πραγματικής μικρής αρκούδας που βρέθηκε το 2015 στη Βόρεια Μακεδονία, σοβαρά τραυματισμένη στη σπονδυλική στήλη. Τον Ούσκο περιέθαλψαν με αγάπη οι άνθρωποι του Αρκτούρου και σε συνεργασία με έναν κατασκευαστή αμαξιδίων για ανάπηρα ζωάκια, έφτιαξαν ένα για τον Ούσκο και έτσι έγινε η πρώτη αρκούδα στον κόσμο που χρησιμοποίησε με επιτυχία αναπηρικό αμαξίδιο. Ο Ούσκο μπορούσε πλέον τη μέρα να κινείται με ευκολία, ενώ το βράδυ, χωρίς το αμαξίδιό του, αποσυρόταν στη φωλιά του και κοιμόταν.

Τα παιδιά συγκινήθηκαν από την ιστορία του Ούσκο. Πολλά συναισθήματα γεννήθηκαν. Νιώσανε αγάπη, συγκίνηση αλλά και χαρά και ικανοποίηση που ο Ούσκο τα κατάφερε και δεν έζησε απομονωμένος και μοναχός. Δημιουργήσαμε δύο χαρακτικά με τον Ούσκο, ένα χαρούμενο και ένα θλιμμένο. Τα παιδιά με ρολό βάλανε τέμπερα στην μήτρα και στη συνέχεια εκτύπωσαν το σκίτσο σε απλό χαρτί Α4. Στη συνέχεια διακόσμησαν με τελείες τα καδράκια τους.

Κάνανε τρισδιάστατα αρκουδάκια σαν τον Ούσκο. Χρωμάτισαν το κεφάλι και τα πόδια με τέμπερες. Δίπλωσαν δύο λωρίδες και τις έκανα ακορντεόν για να γίνει το σώμα του Ούσκο. Φτιάξαμε και ένα αμαξίδιο για να παίζει και να είναι χαρούμενος!

Στο ολοήμερο τα παιδιά δημιούργησαν ένα ομαδικό έργο “Το καταφύγιο του Ούσκο”.

Ο Ούσκο, αποτέλεσε έμπνευση για πολλές δραστηριότητες στην τάξη.

Τα παιδιά συλλογικά με προφορική αφήγηση δημιούργησαν μια μικρή, φανταστική ιστορία. Προτείναμε να την κάνουμε ένα Μικρό Βιβλίο. Στη συνέχεια ζωγράφισαν σκηνές από την ιστορία που αφηγήθηκαν.

Ζητήσαμε από τα παιδιά να σκεφτούν πως ήταν η ζωή του Ούσκο στο καταφύγιο του Αρκτούρου και είπαμε τις ιδέες μας για το τι είναι καταφύγιο για τον καθένα μας. Οι πιο ζεστές, πάντως, απαντήσεις ήταν σίγουρα «η αγκαλιά της μαμάς μου», «το σπίτι μου», «το κρεβάτι μου όταν σκεπάζομαι με την κουβερτούλα μου». Υποσχεθήκαμε πως θα φτιάξουμε κι εμείς ένα και στην τάξη μας, να καταφεύγουμε εκεί όταν το έχουμε ανάγκη.

Κι έπειτα, αναρωτηθήκαμε τί να σημαίνει Αρκτούρος. Ένα παιδί είπε πως του θυμίζει τη Μεγάλη Άρκτο στον ουρανό. Κι έτσι, συνεχίσαμε με διήγηση από την ελληνική μυθολογία.

Η Καλλιστώ, κόρη του βασιλιά της Αρκαδίας που το όνομά της σημαίνει η ομορφότερη, ήταν ιέρεια του κυνηγιού και προστατευόμενη της θεάς Άρτεμις. Ο Δίας, ο αρχηγός των θεών του Ολύμπου, μόλις την είδε, την ερωτεύτηκε. Και όπως συνήθιζε να κάνει, μεταμορφώθηκε για να την ξεγελάσει. Η Καλλιστώ γέννησε αργότερα ένα μικρό αγόρι, τον Αρκάδα και όταν η Ήρα το αντιλήφθηκε, τυφλωμένη από τη ζήλια της, την μεταμόρφωσε σε αρκούδα. Και η Καλλιστώ, αρκούδα πια, χρόνια περιπλανιόταν στα δάση με την ελπίδα κάποια να ξαναβρεί το γιο της.

Χρόνια μετά, ο νεαρός Αρκάδας βγήκε στο δάσος για κυνήγι. Η Καλλιστώ, βλέποντάς τον, τρέχει με λαχτάρα καταπάνω του για να τον σφίξει στην αγκαλιά της και ο Αρκάδας, βλέποντας την αρκούδα να τρέχει όρθια προς το μέρος του και μη γνωρίζοντας πως είναι η μητέρα του, ετοιμάζεται να τη σκοτώσει με το δόρυ του.

Ο Δίας τους λυπήθηκε και τους μεταμόρφωσε σε αστερισμούς, βάζοντας τον έναν κοντά στον άλλο να χαίρονται αιώνια ο ένας τη συντροφιά του άλλου. Θυμωμένη η Ήρα που κατάλαβε πως κι αυτό το έκανε ο Δίας, ζήτησε από τον Ωκεανό, το ποτάμι που περιβάλλει τη γη, να μην τους αφήσει ποτέ να λουστούν στα νερά του. Γι αυτό και δεν δύουν ποτέ αυτοί οι δύο αστερισμοί. Και ο Δίας, για να τους γλυτώσει για πάντα από τη ζήλια της Ήρας, έβαλε κοντά τους ένα αστέρι, τον Αρκτούρο, το όνομα του οποίου σημαίνει φύλακας της Άρκτου για να τους προστατεύει στην αιωνιότητα

Αναφερθήκαμε στους δύο από τους πιο αναγνωρίσιμους αστερισμούς του Βορείου ημισφαιρίου, τη Μικρή και τη Μεγάλη Άρκτο, αλλά και στον Αρκτούρο, το φύλακά τους που είναι το πιο φωτεινό αστέρι του ημισφαιρίου. Τέλος, αναζητήσαμε τον πολικό αστέρα που βρίσκεται στην ουρά της μικρής Άρκτου και μας δείχνει πάντα το Βορρά. Και αφού τα είδαμε σε φωτογραφίες, φτιάξαμε τον δικό μας αυτοσχέδιο προτζέκτορα με ρόλο από χαρτί κουζίνας, χαρτοταινία και το σχέδιο της Μεγάλης Άρκτου τρυπημένο στα πιο φωτεινά «αστέρια» – σημεία του.

Αφού πήραμε μια μεγάλη αγκαλιά το αρκουδάκι που μας διηγήθηκε το μύθο…

…μιλήσαμε για τη διατροφή του: ζώο παμφάγο και πολύ λαίμαργο, τρελαίνεται για λιχουδιές όπως μέλι, μούρα, μύρτιλα, αγριοφράουλες, μανιτάρια, αλλά και ψάρια, έντομα ή μικρά ζώα.

Στη συνέχεια εκτυπώσαμε μερικά από τα αγαπημένα του εδέσματα κ ύστερα τα απλώσαμε πάνω στο μουσαμά που χρησιμοποιούμε για τη ρομποτική. Προσαρμόσαμε το καροτσάκι πάνω στο beebot της τάξης μας και βάζοντας το αρκουδάκι πάνω του, προσπαθήσαμε να κάνουμε τις πρώτες μας απόπειρες προγραμματισμού. Κι έτσι το αρκουδάκι μας, πλέον χαρούμενο που είχε αμαξίδιο και μπορούσε να κινηθεί, βγήκε μια βόλτα για να φάει….

Πρώτα, έκανε μια βόλτα στην τάξη μας…

Ύστερα πήγε να μαζέψει με το καροτσάκι του τις λιχουδιές του δάσους…

και το σημαντικότερο, βρήκε καινούργιους φίλους…

Φτιάξαμε και μια αφίσα για να στολίσουμε την πόρτα μας, ώστε να υποδεχτούμε τη συγγραφέα του βιβλίου, κ. Μαίρη Τσόγκα.

Μαζί της η κ. Τσόγκα έφερε και τον Ούσκο, μια υπέροχη τεράστια κούκλα ίδια με τον Ούσκο του βιβλίου. Παρέα αφηγήθηκαν διαδραστικά όλη την ιστορία του και ύστερα μας έμαθαν και το τραγούδι του.

Θέλοντας να γνωρίσουν τα παιδιά καλύτερα τη συγγραφέα της κάνανε μερικές ερωτήσεις.

Στην συνέντευξη η κ. Τσόγκα μας είπε, πως η ιδέα να γράψει το βιβλίο γεννήθηκε όταν επισκέφτηκε το περιβαλλοντικό κέντρο Αρκτούρος και έμαθε την ιστορία του Ούσκο. Μα είπε πως στην Βόρεια Μακεδονία. μιλάνε σλάβικα και πως στη γλώσσα τους Ούσκο σημαίνει μικρό αρκουδάκι.

Μας περιέγραψε αναλυτικά πως γίνονται τα βιβλία. Εκτός από τον/την συγγραφέα ο/η εικονογράφος κάνει τις εικόνες, μετά ένας εκδοτικός οίκος αναλαμβάνει να το τυπώσει ώστε να το πάρουμε εμείς από τα βιβλιοπωλεία ή τις βιβλιοθήκες.

Μάθαμε επίσης πως αγαπημένο της παραμύθι είναι η Κοκκινοσκουφίτσα, το αγαπημένο της χρώμα είναι το μπλε, αγαπημένο της φαγητό είναι τα μακαρόνια και της αρέσουν δύο παραλίες μία στην Μυτιλήνη και η Καστροσυκιά στην Πρέβεζα.

Ευχαριστούμε πολύ την κ. Τσόγκα!!!

Περάσαμε άλλη μια υπέροχη μέρα!!!