Την Κυριακή 15-2 στην γειτονική μας Κυψέλη, πραγματοποιήθηκε μια ακόμη βιωματική δράση στο πλαίσιο του προγράμματος “Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία”, με τη συμμετοχή γονέων και παιδιών του σχολείου μας.

Στόχος ήταν να γνωρίσουμε από κοντά το αγαπημένο τοπόσημο της Κυψέλης “Το λαγωνικό σκυλί”, ή όπως είναι πιο γνωστό “Ο Σκύλος της Κυψέλης” ή “Ο Σκύλος της Φωκίωνος Νέγρη”.

Το γλυπτό, έργο του γλύπτη Ευρυπίδη Βαβούρη αναπαριστά έναν σκύλο, σε στάση εγρήγορσης. Ο σκύλος είναι πολύ εκφραστικός. Το γλυπτό, πέρα από την αισθητική του αξία, λειτουργεί και ως σημείο αναφοράς για τη γειτονιά. “Το Λαγωνικό σκυλί” δεν είναι απλώς ένα έργο τέχνης στον δημόσιο χώρο, αλλά ένα ζωντανό κομμάτι της καθημερινότητας της Κυψέλης.

Το γλυπτό έγινε με ανάθεση στον καλλιτέχνη από το τότε Υπουργείο Πρωτευούσης. Βρίσκεται στην Κυψέλη από το έτος 1940 στον πεζόδρομο της Φωκίωνος Νέγρη. Για ποιο λόγο του ανατέθηκε αυτό το γλυπτό είναι άγνωστο. Κάποιοι λένε ότι είναι εις μνήμην κάποιου σκύλου που έπεσε στις ρόδες του διερχόμενου αυτοκινήτου προκειμένου να σώσει ένα κοριτσάκι από ατύχημα. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι έμεινε εκεί να περιμένει το αφεντικό του που δεν γύρισε ποτέ. Η κόρη του κάποια στιγμή σε συνέντευξή της είπε ότι ως μοντέλο χρησιμοποίησε ένα αληθινό κυνηγετικό σκύλο. Ο γλύπτης είχε την ικανότητα να τα βάζει να ποζάρουν.

Οποιοσδήποτε κι αν είναι ο λόγος που υπάρχει, κοσμεί την πλατεία εδώ και 85 σχεδόν χρόνια. Είναι σημείο συνάντησης των ανθρώπων που βγάζουν βόλτα τα σκυλιά τους. Είναι μια όμορφη νότα στον πεζόδρομο.

Η δράση ξεκίνησε με μια σύντομη αφήγηση για την ιστορία της Κυψέλης και βιογραφικά στοιχεία του γλύπτη. Τα παιδιά πλησίασαν τον Σκύλο, παρατήρησαν τις λεπτομέρειές του, κοίταξαν προσεκτικά, συζήτησαν για το σχήμα, το υλικό, και την έκφρασή του. Το μέγεθός του εντυπωσίασε πολύ τα παιδιά.

Ακολούθησε μια ενδιαφέρουσα δραστηριότητα: τα παιδιά σε ατομικά σημειωματάρια κατέγραψαν τα στοιχεία του χώρου, την πανίδα, την χλωρίδα και πήραν σύντομες συνεντεύξεις από περαστικούς, ρωτώντας τι γνωρίζουν για τον πεζόδρομο, το γλυπτό, αν επισκέπτονται συχνά το σημείο. Μέσα από τις απαντήσεις, ανακαλύψαμε ότι το γλυπτό πολλοί το γνωρίζουν αλλά δεν ξέρουν κάτι για τον γλύπτη και την ιστορία του.

Στη συνέχεια, έπιασαν μολύβια και χρώματα και αποτύπωσαν τον Σκύλο όπως τον κάθε παιδί το αντιλαμβάνεται, άλλοτε ρεαλιστικό, άλλοτε πολύχρωμο και παιχνιδιάρικο, γεμάτο φαντασία. Οι ζωγραφιές τους ανέδειξαν τη μοναδική οπτική κάθε παιδιού και μετέτρεψαν το μνημείο σε πηγή έμπνευσης.

Η δράση ολοκληρώθηκε με ένα διασκεδαστικό παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού γύρω από το γλυπτό  όπου ενεπλάκησαν και οι γονείς. Μέσα από γρίφους και συνεργασία, τα παιδιά ανακάλυψαν στοιχεία που συνδέονται με τη ζωή των σκύλων.

Πήραν στο τέλος και τον θησαυρό από τον αρχηγό των σκύλων.

Ήταν μια Κυριακή γεμάτη δημιουργικότητα, ουσιαστική επαφή με την τέχνη και τον δημόσιο χώρο – μια ακόμη απόδειξη ότι όταν τα παιδιά γνωρίζουν την πόλη τους η πόλη μπορεί να γίνει πεδίο παιχνιδιού και γνώσης. Μια εμπειρία που έφερε τα παιδιά πιο κοντά στην πόλη τους και ανέδειξε τη σημασία των μνημείων ως ζωντανών κομματιών της καθημερινότητάς μας