Δράσεις για τη βελτίωση σχέσεων μεταξύ μαθητών.
Αξίες: αυτογνωσία, διαφορετικότητα, καλοσύνη, ελπίδα, αγάπη, παιχνίδι, όνειρο, αισιοδοξία, ένταξη, αποκλεισμός, συμπερίληψη, «μοιράζομαι», διαμεσολάβηση, διαπραγμάτευση, δικαιοσύνη, ιδιοκτησία, (ηθικοί κώδικες), δικαιώματα των παιδιών, προσφορά.
Πρόβλημα: παιδιά με περιττές επιθυμίες, καταναλωτισμό, απληστία, που δεν εκτιμούν αυτά που έχουν και παιδιά που συγκρούονται για να έχουν περισσότερα και δεν μοιράζονται και κυριαρχούνται από έναν εγωισμό χωρίς καλοσύνη και δίκαιο.
Δράση: «Η χαμένη κούκλα» του Αλφόνσο Σάστρε πάνω στον «Κύκλο με την κιμωλία» του Μπρεχτ.
Στόχοι: Τα παιδιά μαθαίνουν την σολομώντεια λύση (διαμεσολάβηση) που δίνεται από έναν παράξενο δικαστή (τον παλιατζή) που τους υπενθυμίζει πως πάντοτε περισσεύει μία σταγόνα καλοσύνης ικανή να ξεχειλίσει ολόκληρο τον κόσμο.
- Κατανοούν με απλότητα την έννοια του δικαίου και της ιδιοκτησίας. Πώς διεκδικούνται αυτά; Η σημασία του «μοιράζομαι».
- Τα παιδιά βιώνουν ένα ταξίδι αυτογνωσίας και προσφοράς.
- Βοηθούνται να μετουσιώσουν τις περιττές επιθυμίες και τους εγωισμούς σε κάτι ευγενέστερο, λεπτότερο.
- Αναγνωρίζουν τα ηθικά μηνύματα: Πόσο σημαντικό είναι να εκτιμάμε όσα έχουμε, να δείχνουμε την αγάπη μας και τη φροντίδα μας σε όσους έχουμε δίπλα μας. Να παίρνουμε αποφάσεις και να ακολουθούμε το δρόμο της καρδιάς μας.
- Ξεδιπλώνονται και άλλοι παιδαγωγικοί στόχοι όπως «παιχνίδι, αγάπη, γέλια, αντιφάσεις, διαφορετικότητα, ελπίδα, όνειρο, αισιοδοξία».
- Τα παιδιά να συνεργαστούν, αφού χωριστούν σε ομάδες αναλαμβάνοντας το διάβασμα και την ανάλυση του θεατρικού έργου, τον διαμοιρασμό των ρόλων και τη δημιουργία θεατρικών ομάδων για τα σκηνικά, τις ενδυμασίες, τις κατασκευές, τη μουσική και τη δική τους σκηνοθετική ματιά.
Υλικά: χαρτόνια, ταμπέλες (όπου αναγράφονται τα μηνύματα και τα ηθικά διδάγματα) και αναρτώνται σε χώρους του σχολείου και την αίθουσα εκδηλώσεων, υλικά ζωγραφικής και κατασκευών για τα σκηνικά, CD για τη μουσική.
Η δράση ξεκινά με διάβασμα και αναλυτική και κριτική προσέγγιση του «κύκλου με την κιμωλία» του Μπρεχτ, απότοκο της Σολομώντειας πολυμηχανίας. Διαπιστώνουν ότι δεν υπάρχει δικό «μου» ή δικό «σου» και διαισθάνονται ότι η γη καρποφορεί όταν οι γεωργοί την αγαπούν και τη φροντίζουν, τα παιδιά μεγαλώνουν καλά όταν ζουν ανάμεσα σε ανθρώπους που τα αγαπούν, και μία γυναίκα που μεγαλώνει και αγαπάει ένα παιδί είναι προτιμότερη από τη φυσική του μητέρα όταν αυτή το μεγαλώνει χωρίς αγάπη.
Ύστερα ταξιδεύοντας με τη «χαμένη κούκλα» διαπιστώνουν ότι «τα πράγματα ανήκουν όχι σε όποιον λάχει μα σ΄ όποιον τα γνοιάζεται και χαίρεται που τα ΄χει».
Τα παιδιά δημιουργούν έργα ζωγραφικής και πινακίδες μηνυμάτων με γνώμονα τη ρύση του Μπρεχτ «Για τον πειρασμό της καλοσύνης» και διατυπώνουν επιχειρήματα για «Τα δικαιώματα των παιδιών».
Ως κορύφωση της ομαδοσυνεργατικότητας, φτάνουμε στις θεατρικές ομάδες και τη θεατρική παράσταση. Μετά την παράσταση επιδίδονται ερωτηματολόγια που μπορούν να συμπληρώσουν οι θεατές, ιδιαίτερα οι γονείς των παιδιών. Επίσης μπορούν να γράφουν τις εντυπώσεις τους σε σχετικό βιβλίο που θα υπάρχει.
Αποτελέσματα: Το επιθυμητό είναι ότι μετά την εξέλιξη της δράσης (διάβασμα – ανάλυση – θεατρική παράσταση) και αφού τα παιδιά έχουν απολαύσει το ταξίδι της συνεργασίας μέσω της ομαδικότητας, «παίρνουν» ένα μάθημα ζωής για τον υπερκαταναλωτισμό, την αξία του «να μοιράζεσαι», κατανοούν την έννοια του δικαίου και της ιδιοκτησίας, συναισθάνονται το πόσο σημαντικό είναι να εκτιμάμε όσα έχουμε και να φροντίζουμε για αυτά δείχνοντας τους αγάπη μας.
Ελπίζουμε η Σολομώντεια λύση να μυήσει τα παιδιά στην αξία της διαμεσολάβησης για την επίλυση συγκρούσεων και να μάθουν να παίρνουν αποφάσεις ακολουθώντας τον δρόμο της καρδιάς τους.