Μετά τον πολύμηνο εγκλεισμό ζούμε πάλι στιγμές ελευθερίας, γι΄αυτό εγώ και οι μαθητές μου αποφασίσαμε να απολαύσουμε αυτές τις στιγμές.

Γέμισαν πάλι οι γειτονιές μ΄αρώματα λεμονανθών και γιασεμιών. Τιτίβισαν χαρούμενα τα πουλάκια και σαν μελισσάκια τα δευτεράκια του Β2 ξεχύθηκαν να ρουφήξουν τους χυμούς της ζωής, τη χαρά της Άνοιξης.

Νιώθοντας μέχρι το μικρότερό τους κύτταρο την ανάγκη για έκφραση και δημιουργία πλυμμύρισαν οι καρδιές τους με συναισθήματα που τ΄αποτύπωσαν σε μια χρωματική καταιγίδα σε μια ομαδική ζωγραφιά.

Το έργο τέχνης γεννήθηκε σ΄ένα μεγάλο απλωμένο χαρτί, στο παρκάκι δίπλα στο σχολείο και συναγωνίστηκε το πολύχρωμο χαλί της φύσης. Η χαρά τους όμως, τα γέλια, η συγκίνηση, η αγάπη τους για τους συμμαθητές και τη δασκάλα τους, Δώρα Δημητρίου και ο ενθουσιασμός τους δεν είχαν συναγωνισμό κι υψώθηκαν ελεύθερα στον ουρανό.

Τις στιγμές αυτές της ελεύθερης δημιουργικής έκφρασης, μοιράστηκαν με την κ. Καρολίνα, τον κ. Θοδωρή και την κ. Μαίρη.