Από την αρχή του φθινοπώρου τα παιδιά παρατήρησαν τις συχνές μεταβολές του καιρού, ενώ μια καινούρια γωνιά παιχνιδιού δημιουργήθηκε, η γωνιά του καιρού.
Σιγά σιγά τα παιδιά άρχισαν να παρατηρούν και τις αλλαγές στην αυλή, τα φύλλα που έπεφταν, τα χρώματά τους που άλλαζαν, τα δέντρα που γύμνωναν.
Τα ερωτήματα τους για το φθινόπωρο ήταν πολλά: γιατί πέφτουν τα φύλλα; γιατί αλλάζουν χρώμα; γιατί το φθινόπωρο το λέμε φθινόπωρο; Αυτά και άλλα καταγράφηκαν σε ένα διάγραμμα ΚWHL στο Padlet. Εκεί καταγράφηκαν και όσα τα παιδιά ήδη γνώριζαν για το φθινόπωρο, για να εντοπιστούν τόσο οι προϋπάρχουσες ιδέες τους, όσο και ενδεχόμενες γνωστικές συγκρούσεις. Με το παραμύθι «Ο Φλέτσερ και τα φθινοπωρινά φύλλα» της Julia Rawlinson σε εικονογράφηση της Tiphanie Beeke (https://www.youtube.com/watch?v=ncylvyqL_ag) τα παιδιά εστίασαν στην αλλαγή του χρώματος των φύλλων και την πτώση τους το φθινόπωρο.
Διερευνώντας το ζήτημα που τα απασχολούσε στο διαδίκτυο είδαν σχετικά βίντεο που απαντούσαν στα ερωτήματά τους. Έχοντας μάθει από αυτά κάποιες νέες λέξεις όπως χλωροφύλλη, φωτοσύνθεση και γλυκόζη τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες, για να σκεφτούν λέξεις που συνδέονται με το φθινόπωρο και που στη συνέχεια καταγράφηκαν σε ένα φθινοπωρινό συννεφόλεξο στο Word Art.
Στην αυλή συνέλεξαν φθινοπωρινά φύλλα και με αυτά προχωρήσαμε σε ένα πείραμα για τα χρώματα που κρύβουν μέσα τους. Οι προβλέψεις και οι παρατηρήσεις τους καταγράφηκαν σε ένα ψηφιακό καμβά στο Collaboard. Μετά από μια εβδομάδα παρατήρησης κατέγραψαν εκεί και τα συμπεράσματά τους.
Ήρθαν σε επαφή με έργα τέχνης από την παγκόσμια εικαστική δημιουργία που έχουν ως θέμα τους το φθινόπωρο μέσα από ένα διαδραστικό βίντεο. Αφού τα παρατήρησαν και τα περιέγραψαν, συνεργάστηκαν σε ζευγάρια, για να απαντήσουν στις ερωτήσεις του βίντεο. Στη συνέχεια σε ομάδες ζωγράφισαν στο Tux Paint τους δικούς τους φθινοπωρινούς πίνακες ζωγραφικής.
Σειροθέτησαν φύλλα με τη σειρά που αλλάζει το χρώμα τους το φθινόπωρο και ακολουθώντας την κατάφεραν με τη γραφίδα στο διαδραστικό πίνακα να μαζέψουν τα φύλλα, για να τα πάνε στο σκαντζόχοιρο, που πέφτει σε χειμερία νάρκη, προκειμένου να φτιάξει τη φωλιά του.
Έπαιξαν παιχνίδια με τα φθινοπωρινά φύλλα στην αυλή και γέλασαν πολύ.
Δημιούργησαν μια δική τους φθινοπωρινή ιστορία με τίτλο «Μια μέρα με ένα φύλλο» που την εικονογράφησαν σε ομάδες και πήρε τη μορφή ψηφιακού βιβλίου.
Συνεργάστηκαν σε ομάδες, προκειμένου να σκεφτούν τι εντολές θα ήθελαν να δώσουν στην τεχνητή νοημοσύνη (Craiyon), για να δημιουργήσει για λογαριασμό τους φθινοπωρινά έργα τέχνης και ενθουσιάστηκαν με το αποτέλεσμα.
Διαβάσαμε το παραμύθι «Το τελευταίο κίτρινο φύλλο» (Stef Wade) με αφορμή το οποίο τα παιδιά μοιράστηκαν και συζήτησαν τους δικούς τους αδικαιολόγητους φόβους. Βγαίνοντας έξω στην αυλή ψιθύρισαν γλυκά λόγια ενθάρρυνσης στα φύλλα που φοβούνται να πέσουν.
Αξιολογήσαμε το πρόγραμμα για το φθινόπωρο τόσο με το Padlet, όπου καταγράφηκαν όσα τα παιδιά έμαθαν, όσο και με ερωτηματολόγιο Google forms.
Τέλος, μετά από πρόταση των ίδιων των παιδιών παρουσίασαν μια φθινοπωρινή παράσταση, για να αποχαιρετήσουμε το φθινόπωρο.
τη μόλυνση του εδάφους, και χόρεψαν όλοι μαζί ένα τραγούδι για το περιβάλλον!