17 Νοέμβρη

Λίγες μέρες μετά το καλωσόρισμα αυτού του καινούριου μήνα στο σχολείο μας, του Νοεμβρίου, μαθαίνουμε για άλλη μια επέτειο της Ελλάδας μας, αυτή της 17 Νοέμβρη.

Αφορμή για τη συζήτηση αποτέλεσε η ιστορία “Στο Δάσος” της Σοφίας Ζαραμπούκα και του Ελέφαντα που έγινε με το έτσι θέλω αρχηγός των ζώων. Μάθαμε ότι κάτι τέτοιο έγινε και στη χώρα μας κάποτε, σε ένα σχολείο που το λένε πολυτεχνείο. Μα τι είναι αυτό το Πολυτεχνείο;

Μάθαμε ότι είναι ένα σχολείο σαν το δικό μας απλά για πιο μεγάλους μαθητές, που τους λένε φοιτητές. Μάθαμε ότι πριν από μερικά χρόνια, το όχι και τόσο μακρινό 1973, η Δημοκρατία είχε χαθεί από την Ελλάδα και οι άνθρωποι δεν ήταν άλλο ευτυχισμένοι. Κάποιοι φοιτητές αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν και να ζητήσουν να φύγει η Δικτατορία και να επιστρέψει πίσω η Ελευθερία, η Ειρήνη και η Δημοκρατία. Μάθαμε τα συνθήματα που φώναζαν, μάθαμε για όλο τον κόσμο που μαζεύτηκε έξω από το σχολείο να τους υποστηρίξει, μάθαμε τα άσχημα γεγονότα που ακολούθησαν και για όλους εκείνους τους ανθρώπους που χάθηκαν, που όμως η διαμαρτυρία τους δεν πήγε χαμένη γιατί μετά από λίγο καιρό όντως επέστρεψε η Δημοκρατία στην Ελλαδίτσα μας. Μάθαμε ότι όλοι μαζί μπορούμε!

Είδαμε φωτογραφίες εκείνης της εποχής, μάθαμε ότι από τότε κάθε χρόνο τέτοια μέρα, ο κόσμος αφήνει στο Πολυτεχνείο γαρύφαλλα για να τιμήσει τους ανθρώπους που χάθηκαν.

Ζωγραφίσαμε τον εαυτό μας στο πολυτεχνείο, τόσο ατομικά όσο και ομαδικά.

tempImagewbxloA tempImagetY8HD7

Ζωγραφίσαμε γαρυφαλλάκια με τέμπερες επάνω σε εξώφυλλα εφημερίδων εκείνης της εποχής.

tempImagedT2f1k

Κατασκευάσαμε τα δικά μας περιστέρια της Ειρήνης.

tempImage2dQ2lP

Και κάναμε κολάζ με το άλλο σύμβολο της ειρήνης, αυτό που σύμφωνα με κάποια παιδιά μοιάζει με τιμόνι!

tempImageGFbOIs

Παίξαμε αριθμητικά παιχνίδια με τις εικόνες της επετείου του Πολυτεχνείου.

tempImage1Fivhi tempImageJ3BMXP

Τέλος, κάναμε τις δικές μας εκλογές στην τάξη, παρακολουθήσαμε την υπέροχη Ντενεκεδούπολη σε κουκλοθέατρο, τραγουδήσαμε όλοι μαζί “Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο” και φωνάξαμε δυνατά:

“ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”.

1ο Πρωινό Τμήμα

Δε φοβάμαι το σεισμό, ξέρω να προστατευτώ!

Σήμερα, όπως κάθε χρόνο,  πραγματοποιήσαμε στο σχολείο μας τις πρώτες μας ασκήσεις ετοιμότητας σεισμού. Στόχος ήταν να μάθουμε τις απαραίτητες ενέργειες για την προστασία μας κατά τη διάρκεια ενός σεισμού αλλά και τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να είμαστε πάντα έτοιμοι για ένα σεισμικό γεγονός.

Συζητήσαμε για το τι είναι ο σεισμός, τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια του και πως δημιουργείται. Επισκεφτήκαμε τη σελίδα του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας όπου μελετήσαμε την ειδικά διαμορφωμένη αφίσα για παιδιά και μάθαμε τι πρέπει να κάνουμε Πριν, κατά τη Διάρκεια αλλά και Μετά τον σεισμό. Παρακολουθήσαμε Εκπαιδευτικά βίντεο για τον σεισμό και τα μέτρα προστασίας από αυτόν. Ακούσαμε και τραγουδήσαμε τη Χελώνα του σεισμού και μάθαμε μαζί της τις τρεις σημαντικές λέξεις ΣκύψεΚαλύψουΚρατήσου. Ζωγραφίσαμε τους εαυτούς μας να προστατεύονται κάτω από το τραπεζάκι και γράψαμε τις λεξούλες αυτές με όποιο τρόπο μπορούσαμε.

tempImage7OdM6S tempImage97vXMv

Στο τέλος πήραμε στο σπίτι μας βραβειάκι για τη συμμετοχή μας στην άσκηση και συμφωνήσαμε να μη ξεχάσουμε ποτέ τα όσα σημαντικά μάθαμε!

tempImageAWtXzU

Γλυκό φθινοπωράκι

Λίγες μέρες πριν αποχαιρετήσουμε για φέτος τη γλυκιά αυτή εποχή, ολοκληρώσαμε στην τάξη μας τη θεματική του Φθινοπώρου, η οποία ξεκίνησε με ένα πολύ αγαπημένο μας βιβλίο, τον “Κλέφτη των φύλλων” της Alice Hemming. Μιλήσαμε για το φθινόπωρο και τις αλλαγές που φέρνει στη φύση, είδαμε εικόνες από φθινοπωρινά δέντρα και συμφωνήσαμε πως το κίτρινο, το κόκκινο το καφέ και το πορτοκαλί είναι τα χρώματα που του ταιριάζουν.

Ζωγραφίσαμε τον πρωταγωνιστή της ιστορίας, τον σκίουρο, και τα φύλλα του αλλά και τον αποτυπώσαμε συνδυάζοντας διαφορετικές τεχνικές, όπως  ζωγραφική με νερομπογιές (φόντο), ζωγραφική με τέμπερες (σκίουρος), στένσιλ για τα φύλλα και γκοφρέ μπιλάκια για την ουρά του.

tempImageELXe1a tempImage1MGAtO tempImagem8RNKp tempImagehY4wM7

Διαβάσαμε επίσης το “Τελευταίο Φύλλο” της Stef Wade και μιλήσαμε για το Φ του Φθινοπώρου αλλά και του Φύλλου. Έπειτα, φτιάξαμε φθινοπωρινά δεντράκια λίγο διαφορετικά από τα συνηθισμένα, καθώς κρεμάσαμε χρωματιστά “φ” αντί για φύλλα στα κλαδιά τους.

tempImageZef5Vf tempImageCWdJkL

Φτιάξαμε φυλλαράκια για να στολίσουμε το δεντράκι της πόρτας μας με τις παλάμες μας.

c3150cbd 954e 4a76 810f 0b27d6914e98

Εμπλουτίσαμε τη γωνιά της Επικοινωνίας με φθινοπωρινές λέξεις.

tempImageYQzVcu

Μιλήσαμε για τα ρούχα που φοράμε το Φθινόπωρο και τα κρεμάσαμε όλα σε πολύχρωμες ντουλάπες.

tempImagexcOMuX

Μιλήσαμε όμως και για τα φρούτα που τρώμε το φθινόπωρο. Φτιάξαμε καλαθάκια για να τα βάλουμε μέσα,

tempImagerq7q43

συναρμολογήσαμε παζλ με τις εικόνες τους, τα ταξινομήσαμε ανάλογα με το μέγεθος τους και παίξαμε αριθμητικά παιχνίδια με φθινοπωρινές εικόνες.

tempImageaFTVjL tempImageMnfpxh tempImagehlVPTt

tempImageU0ieCN tempImageO0765k tempImageqapgh8 tempImagem7JMpy

Τέλος, αποχαιρετίσαμε το Φθινόπωρο αποτυπώνοντας στο χαρτί το αγαπημένο μας φρούτο αυτής της εποχής, το μήλο! Εις το επανιδείν γλυκό φθινοπωράκι!

tempImageiTCyA7 tempImageTD6rSO

tempImageTi1f7d

1ο Πρωινό Τμήμα

 

 

Ένα παραμύθι από .. αλλού!

Αξιοποιώντας τη γλωσσική ποικιλότητα του σχολείου μας, καλέσαμε στις τάξεις μας την κυρία Έλντα, μαμά μαθητή του 2ου τμήματος, να μας διαβάσει ένα παραμύθι από αλλού, ένα παραμύθι σε μια άλλη γλώσσα διαφορετική από τη δική μας, μια γλώσσα όμως πολύ οικεία σε αρκετά παιδιά του σχολείου μας, τα Αλβανικά! Άραγε μπορούμε να το καταλάβουμε;

Η κυρία Έλντα μας διάβασε τα τρία γουρουνάκια, μας έδειξε τις εικόνες, μας ρώτησε αν καταλάβαμε κάποια λέξη από αυτήν την άγνωστη γλώσσα, μας ρώτησε πως αισθανθήκαμε ακούγοντας ένα παραμύθι σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνουμε. Συμφωνήσαμε πως νιώθουμε όπως θα νιώθαμε αν ήμασταν σε μια άλλη χώρα που όλοι γύρω μας θα μιλούσαν και δεν θα τους καταλαβαίναμε. Σκεφτήκαμε και πως μπορεί να νιώθουν κάποια παιδιά στο σχολείο που κατάγονται από άλλη χώρα και δεν καταλαβαίνουν τι λέει η δασκάλα ή οι συμμαθητές τους..

Η όλη εμπειρία μας άρεσε πολύ και μας βοήθησε να μπούμε λιγάκι στα “παπούτσια των άλλων” και να ενισχύσουμε την ενσυναίσθηση μας, γι’ αυτό κι εμείς αποφασίσαμε να χαρίσουμε χειροποίητα δώρα στην κυρία Έλντα και να της πούμε ένα τεράστιο faleminderit ή αλλιώς ευχαριστούμε πολύ!!

35691453 07a0 4427 8241 3f6f8b422550 67cea4e8 5a82 48ca 86a1 774ee29db004 808c23db 5894 4b6b 87a2 383b0d7fc433

tempImageMpaqfW

   1ο τμήμα

tempImagejNOYyO

2ο τμήμα