Ο Εγωιστής Γίγαντας

…τα τείχη όταν χτίζονται, γκρεμίζουν…  

Την Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου μας επισκέφτηκε στο Νηπιαγωγείο  η θεατρική ομάδα “Μικρός Βορράς”  και μας παρουσίασε την  θεατρική παράσταση «Ο εγωιστής γίγαντας», εμπνευσμένο από το  ομώνυμο διήγημα του Oscar Wilde.

Ο Εγωιστής Γίγαντας είναι ένα αποκαλυπτικό παραμύθι για μικρά και για μεγάλα παιδιά. Είναι ένα αριστούργημα της παιδικής λογοτεχνίας που μιλάει για συναισθήματα και καταστάσεις που όλα τα παιδιά από τη μικρότερη κιόλας ηλικία καλούνται να διαχειριστούν. Στη θεατρική διασκευή της ομάδας μεταφέρουμε τον κόσμο του Oscar Wilde στον σύγχρονο δικό μας κόσμο με χιούμορ, τρυφερότητα αλλά και με προβληματισμό, τονίζοντας τα -πάντα επίκαιρα- θέματα της ενεργού πολιτότητας.

Απευθυνόμαστε στον Γίγαντα που κρύβουμε μέσα μας και στους Γίγαντες εκεί έξω. Σε όλους και σε όλες που βρέθηκαν σε μια δύσκολη στιγμή και ο θυμός θόλωσε το μυαλό τους. Σε όλα τα παιδιά που ζουν και χαίρονται την κάθε στιγμή και στο παιδί που κρύβουμε μέσα μας και μας ζητάει να μη το αφήσουμε μόνο του ξανά ποτέ.

Λίγα λόγια για το παραμύθι

Σ’ ένα μακρινό μέρος υπάρχει ένας απίθανος κήπος, με πανέμορφα δέντρα, κάθε λογής λουλούδια και μελωδικά πουλιά. Ο κήπος ανήκει σ’ έναν Γίγαντα, ο οποίος λείπει ταξίδι. Σ’ αυτόν τον κήπο, κάθε μέρα μαζεύονται τα παιδιά και παίζουν, γιατί στη μικρή τους πόλη, δεν υπάρχει ελεύθερος χώρος. Κάποια μέρα ο Γίγαντας επιστρέφει και βλέπει τα παιδιά. Ενοχλημένος από τις φωνές τους τα διώχνει και υψώνει έναν πελώριο τοίχο στην είσοδο για να μην ξαναμπεί ποτέ κανείς. Από εκείνη τη στιγμή ο κήπος ερημώνει. Φεύγουν τα πουλιά, τα λουλούδια αρνούνται να φυτρώσουν, και στον κήπο απλώνεται το Χιόνι, ο Παγετός,  ο Βοριάς και το Χαλάζι. Ο πανέμορφος κήπος μεταβάλλεται σ’ ένα απέραντο χειμωνιάτικο, παγωμένο τοπίο. Η Άνοιξη δεν ερχόταν ποτέ. Μέχρι τη μέρα που το κελάηδισμα ενός μικρούλη σπίνου και ένα μικρό αγόρι θα κάνουν τον Γίγαντα να καταλάβει το λάθος του. Η καρδιά του θα πλημμυρίσει για πρώτη φορά από αγάπη και ο πανέμορφος κήπος θα γεμίσει από χαρούμενα παιδιά.

Κατά τη διάρκεια της παράστασης τέθηκαν ερωτήματα που προβλημάτισαν τους μικρούς μας μαθητές και έγιναν αφορμή για περισσότερες συζητήσεις.

Πώς μοιραζόμαστε; Πώς αντιμετωπίζουμε τον θυμό;
Τι σημαίνει “δικό μου”;
Ποια είναι τα τείχη που βάζουμε στον εαυτό μας;
Πώς διεκδικούμε αυτό που ονειρευόμαστε;
Τι χρειάζεται ο δικός μου κήπος για να ανθίσει;