Αφού συνθέσαμε το φθινοπωρινό μας τοπίο με τα σχήματα
δημιουργήσαμε και τα δικά μας φθινοπωρινά δάση, όπου αειθαλή και φυλλοβόλα δέντρα “συναντήθηκαν”, μανιτάρια φύτρωσαν, σαλιγκαράκια βγήκαν βόλτα , η βροχή ξεκίνησε, όπου από κάθε συννεφάκι έπεφτε συγκεκριμένος αριθμός σταγόνων, τα παιδάκια πήραν τις ομπρέλες τους και απόλαυσαν τη βροχή και τα φυλλαράκια με τα φθινοπωρινά τους χρώματα, σχημάτισαν στο έδαφος μοτίβο 2 χρωμάτων.
Φθινόπωρο χωρίς ουράνιο τόξο όμως δεν γίνεται. Κάτω λοιπόν από το ουράνιο τόξο που δημιουργήσαμε, γράψαμε το πρώτο γράμμα του ονόματος μας , τόσες φορές , όσες και τα χρώματά του και στη συνέχεια , τα χρωματίσαμε με τα χρώματά του, κόβοντας και κολλώντας μικρά χαρτονάκια , προσπαθώντας να διατηρήσουμε το σχήμα των γραμμάτων.
Με τα χρώματα του ουράνιου τόξου κάναμε ένα πείραμα.
Με φακούς, διάφανα χρωματιστά υλικά στα 3 βασικά χρώματα (κόκκινο, κίτρινο , μπλε) και στο γαλάζιο
και με τη βοήθεια του σκοταδιού,
δημιουργήσαμε τα χρώματά του, σε φωτεινή μορφή συνδυάζοντας τις κατάλληλες χρωματικές επιφάνειές μαζί μπροστά από το φακό, εκτός από το γαλάζιο που την είχαμε έτοιμη .
Στη συνέχεια τα φωτεινά χρώματα ¨ήρθαν ” το ένα πάνω στο άλλο στο ίδιο σημείο και διαπιστώσαμε ότι δημιουργήθηκε το λευκό χρώμα . Άρα όταν τα χρώματα του ουράνιου τόξου βρίσκονται σε φωτεινή μορφή και ενωθούν , δημιουργείται το λευκό χρώμα.
Οι δημιουργίες συνεχίστηκαν με ξερά φύλλα, που είχαν στολίσει τα πάρκα της πόλης,
τα οποία στόλισαν και το Χριστουγεννιάτικο μας δέντρο.
Στο ολοήμερο τμήμα στο πλαίσιο της ενασχόλησής μας με την ενότητα του φθινοπώρου, φτιάξαμε σκαντζοχοιράκια. Κόψαμε μόνοι μας το σώμα και τα φθινοπωρινά φύλλα που είχαμε ζωγραφίσει, τα συνθέσαμε στο χαρτί και ολοκληρώσαμε φτιάχνοντας τα αγκάθια του με τις παλάμες μας.
Συνεχίζοντας, με αφορμή την αφήγηση της ιστορίας του Τάκη του Σκαντζοχοιράκη, φτιάξαμε ένα πρόγραμμα διατροφής που αποτελούνταν από τους αγαπημένους του καρπούς, δηλαδή το βελανίδι και το μήλο εναλλάξ! Τα παιδιά ζωγράφισαν τους καρπούς και έφτιαξαν με προσοχή το μοτίβο της εβδομαδιαίας διατροφής του (βελανίδι-μήλο-βελανίδι-μήλο κλπ).
Όμως, ο Τάκης ο Σκαντζοχοιράκης ανακάλυψε και άλλον έναν καρπό που του άρεσε πάρα πολύ, το κάστανο. ‘Ετσι, ζωγραφίσαμε και κάστανα και τα βάλαμε στη σωστή θέση ώστε πλέον το μοτίβο να είναι βελανίδι-μήλο-κάστανο-βελανίδι-μήλο-κάστανο κλπ.
Επίσης, στον Τάκη άρεσε πάρα πολύ να ζωγραφίζει με μπλε, καφέ και πορτοκαλί εναλλάξ. Έτσι, φτιάξαμε το μοτίβο των χρωμάτων.
Φυσικά, σε όλη μας αυτήν την προσπάθεια, ο πονηρός ασβός μας έβαζε εμπόδια αφού ερχόταν και μας τα χαλούσε τη σειρά! Εμείς, όμως, καταφέραμε και ξαναφτιάξαμε τα μοτίβα ολόσωστα!
Τα μοτίβα μας άρεσαν πολύ και έτσι τα χρησιμοποιήσαμε και σε άλλες δραστηριότητες, όπως στην κατασκευή σαλιγκαριού με μοτίβο στο καβούκι του. Έτσι, κόψαμε το σώμα και το καβούκι του σαλιγκαριού. Έπειτα, το έντυσαν με χρωματιστά χαρτονάκια της επιλογής τους αλλά σε σειρά μοτίβου με τρία χρώματα. Τέλος, ολοκλήρωσαν τη σύνθεσή τους φτιάχνοντας το φόντο και δημιουργώντας το δικό τους δάσος.
Τα μοτίβα τα δουλέψαμε στο ολοήμερο και σε εναλλαγή τεσσάρων χρωμάτων με το οικοδομικό υλικό,
αλλά και με όλη την ομάδα των παιδιών, μέσα από ψηφιακές εφαρμογές :
Συνεχίζοντας πάντα με τη θεματική του φθινοπώρου, στο ολοήμερο τμήμα , συνεργαστήκαμε σε ζευγάρια και το κάθε ζευγάρι είχε στη διάθεσή του μόνο δύο υλικά: γλωσσοπίεστρα και πλαστελίνες σε χρώματα του φθινοπώρου (καφέ, πορτοκαλί, κόκκινο και κίτρινο). Αυτά τα υλικά έπρεπε να συνδυαστούν με τέτοιο τρόπο ώστε το δέντρο που θα έφτιαχνε το κάθε ζευγάρι να μπορεί να σταθεί όρθιο και να έχει οποιουδήποτε τύπου κλαδιά. Τα ζευγάρια συνεργάστηκαν πολύ καλά στην επίλυση αυτού του προβλήματος και βρήκαν διαφορετικούς τρόπους ώστε να αποδώσουν το αποτέλεσμα που ήθελαν στο δεντράκι τους.
Κι εδώ σας παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα της δουλειάς μας!
Και, φυσικά, δε θα μπορούσαμε να μην ασχοληθούμε και με τον κύκλο του νερού. Παρακολουθήσαμε με όλη την ομάδα των παιδιών το ακόλουθο βίντεο:
και συζητήσαμε τα όσα δείχνει και όποιες ιδέες έχουν τα παιδιά σχετικά με τη βροχή και το πώς εκείνη σχηματίζεται. Αφού μελετήσαμε τη διαδικασία του κύκλου του νερού, τη δραματοποιήσαμε, μεταμορφωθήκαμε σε ήλιο, σταγόνες, ποτάμια και λίμνες και συμπληρώσαμε και το σχετικό φύλλο εργασίας, όπου το κάθε παιδί αποτύπωνε τα στάδια της διαδικασίας με το δικό του μοναδικό τρόπο.
Στο Ολοήμερο τμήμα , φτιάξαμε και μία αφίσα που απεικονίζει τον κύκλο του νερού. Μέσα από συζήτηση στον κύκλο, η νηπιαγωγός σχεδίασε όλα τα στοιχεία που θα έπρεπε να υπάρχουν (π.χ. θάλασσα, ήλιος, σύννεφα, βροχή, ποτάμι, δέντρα κλπ) και τα παιδιά ανέλαβαν να τα χρωματίσουν.
Τέλος στο ολοήμερο, πραγματοποιήσαμε και ένα πείραμα για τη βροχή. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήσαμε ένα διάφανο μπολάκι και ένα φλυτζανάκι του καφέ. Βάλαμε λίγο νερό μέσα στο μπολ προσέχοντας να μη βάλουμε νερό μέσα στο φλυτζάνι. Το νερό αποτελεί τη “θάλασσα” και το φλυτζάνι το “νησί”.
Έπειτα, κλείσαμε το μπολ από πάνω με διάφανη μεμβράνη, το τοποθετήσαμε σε φωτεινό σημείο…
και ζωγραφίσαμε τις προβλέψεις μας για το τι πιστεύουμε ότι θα συμβεί με το νερό που κλείσαμε μέσα στο μπολ.
Σχεδόν όλα τα παιδιά υπέθεσαν ότι μέρος του νερού θα ανέβει προς τα πάνω, άλλα ότι θα δημιουργηθεί ουράνιο τόξο και άλλα ότι το νερό απλώς θα φύγει από εκεί που βρίσκεται. Ύστερα από δύο μέρες (καθώς ο καιρός δε μας βοήθησε και πάρα πολύ λόγο έλλειψης ήλιου) παρατηρήσαμε τις αλλαγές…
Μικρές σταγόνες νερού είχαν ανέβει στη μεμβράνη και μέσα στο ποτηράκι – νησί, υπήρχε λίγο νερό. Άρα, είχε “βρέξει” στο νησί μας. Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν από τη βροχή που δημιουργήθηκε και, πάνω στο χαρτί με τις προβλέψεις τους, ζωγράφισαν τα αποτελέσματα και τα σύγκριναν με τις προβλέψεις τους.
Τα γεωμετρικά σχήματα, ήρθαν στο νηπιαγωγείο και έκατσαν πάρα πολλές μέρες !!!
Μελετήσαμε τα χαρακτηριστικά τους, μάθαμε τα ονόματά τους, καταφέραμε να τα εντοπίζουμε σε καθημερινά αντικείμενα γύρω μας και κάναμε πολλές διασκεδαστικές δραστηριότητες.
Χρησιμοποιήσαμε πλαστελίνες και σχηματίσαμε όλα τα γεωμετρικά σχήματα. Με αυτόν τον τρόπο είχαμε την ευκαιρία να μελετήσουμε τα χαρακτηριστικά τους π.χ. ο κύκλος δεν έχει γωνίες-μυτούλες, το τρίγωνο έχει τρεις μυτούλες και τρεις γραμμούλες, το τετράγωνο και το ορθογώνιο παραλληλόγραμμο έχουν από τέσσερις μυτούλες και τέσσερις γραμμούλες όμως στο ορθογώνιο οι δύο είναι πιο μακριές και οι δύο πιο κοντές. Όλες αυτές τις πληροφορίες τα παιδιά τις μοιράστηκαν με την ομάδα και τις χρησιμοποίησαν ώστε να κατασκευάσουν σωστά τα σχήματά τους.
Έπειτα, τα παιδιά χωρίστηκαν σε ζευγαράκια και έπρεπε μέσα σε ενάμισι λεπτό να συνεργαστούν και να κατασκευάσουν οποιαδήποτε μορφή ήθελαν με τουβλάκια σε σχήματα στερεών.
Ακόμα, τα παιδιά έπρεπε, χρησιμοποιώντας τα ίδια τουβλάκια, να εντοπίσουν και να συλλέξουν όσα περισσότερα μπορούσαν από το σχήμα που τους έλεγε η νηπιαγωγός (π.χ. πρέπει να βρείτε όσα έχουν πάνω τους ορθογώνια παραλληλόγραμμα). Μάλιστα, ο χρόνος ήταν συγκεκριμένος και έληγε μόλις έκλεινε η μουσική. Οι υπόλοιποι συμμαθητές βοηθούσαν στην καταμέτρηση, έλεγχαν αν τα σχήματα που είχαν μαζέψει ήταν σωστά και τους ενθάρρυναν ώστε να κάνουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν! Νικητής ήταν όποιος μάζευε τα πιο πολλά σωστά σχήματα!!!
Η αναζήτηση ολοκληρώθηκε και τώρα ένα παιδί κάθε φορά αναλάμβανε να σχηματίσει το σχήμα που του έλεγε η νηπιαγωγός χρησιμοποιώντας στη σωστή θέση τα σώματα των συμμαθητών του. Εδώ λοιπόν, βλέπετε
ένα τρίγωνο… ένα τετράγωνο…
ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο και έναν ρόμβο.
Μία μέρα τα σχήματα κατέκλυσαν την τάξη μας !!! Ανακατεύτηκαν και εμείς αποφασίσαμε να παίξουμε μαζί τους !!! Πρώτα το κάθε παιδί πήρε τα σχήματα που του υποδείκνυε η δασκάλα.
Στη συνέχεια ομαδοποιήσαμε τα σχήματα με κριτήριο τα χρώματά τους.
Έπειτα τα βάλαμε σε τυχαία σειρά και συγκρίναμε τις ποσότητες των ομάδων(περισσότερα – λιγότερα).
Όταν η δασκάλα έλεγε μία σωστή πρόταση (π.χ. τα κίτρινα σχήματα είναι περισσότερα από τα γαλάζια) , τα παιδιά σήκωναν τα χέρια ψηλά. Όταν εκείνη έλεγε μία μη αληθή πρόταση τα παιδιά έβαζαν τα χέρια στο πρόσωπο.
Στη συνέχεια ομαδοποιήσαμε τα σχήματα με κριτήριο το σχήμα τους .
Επαναλήφθηκε το ίδιο παιχνίδι με τις συγκρίσεις ποσοτήτων. Αυτή τη φορά δίπλα στα υπάρχοντα σχήματα τοποθετήθηκε και ένας μπλε ρόμβος, ο οποίος αφού δεν υπήρχαν άλλοι ρόμβοι δεν έγινε ομάδα , έμεινε μονάδα.
Στη συνέχεια τα παιδιά κλήθηκαν να πάρουν 3 σχήματα τυχαία χωρίς κάποιο συγκεκριμένο κριτήριο και να κάνουν σειραθέτηση από το μεγαλύτερο στο μικρότερο.
Ολοκληρώνοντας τα παιδιά πήραν πάλι τυχαία κάποια σχήματα , χωρίστηκαν σε 3 ομάδες
και συνέθεσαν με αυτά
ένα σπίτι ένα λουλούδι
και ένα άνθρωπο.
Τα παιχνίδια με τα σχήματα συνεχίστηκαν αυτήν τη φορά με τη δύναμη της αφής. Εφόσον είχαμε πια κατανοήσει σε μεγάλο βαθμό τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες του κάθε σχήματος, προσπαθήσαμε με κλειστά τα μάτια να βρούμε δύο ίδια σχήματα μέσα σε δύο διαφορετικά σακουλάκια που μας έφερνε μπροστά μας η νηπιαγωγός.
Τις επόμενες μέρες στα παιχνίδια με τα σχήματα , συμμετείχαν και οι αριθμοί .
Φτιάξαμε πρώτα ένα αριθμητήριο από το 0 έως το 10.
Έπειτα , η δασκάλα ζητούσε από τα παιδιά να πάρουν έναν συγκεκριμένο αριθμό σχημάτων, δείχνοντας το νούμερο. Αν τα παιδιά δεν θυμόντουσαν, συμβουλευόντουσαν το αριθμητήριο, για να βρουν ποιος είναι ο ζητούμενος αριθμός. Στη συνέχεια έκαναν σειραθέτηση, από το μεγαλύτερο στο μικρότερο σχήμα.
Στη συνέχεια, κάναμε πάλι ομαδοποίηση σχημάτων με κριτήριο το σχήμα .
Αυτήν την φορά οι ομάδες έπρεπε να δημιουργήσουν μία σύνθεση από τα ίδια σχήματα
Τα αποτελέσματα :
ένα κάστρο ένα ρομπότ
ένα πουλάκι, ένας άνθρωπος
Ο ρόμβος όμως ένιωθε μόνος του . Η κάθε ομάδα έπρεπε να τον εντάξει στη σύνθεσή της .
Εδώ μεταμορφώθηκε στο μάτι του ρομπότ. Εδώ μεταμορφώθηκε στο κεφαλάκι του πουλιού.
Εδώ μεταμορφώθηκε στο μάτι του ανθρώπου, εδώ σε κουμπί στα ρούχα του,
Εδώ, σε μία πριγκίπισσα που είναι πάνω στο κάστρο.
Η κίνηση δεν λείπει ποτέ από το νηπιαγωγείο . Ανάλογα με την οδηγία και σε σχέση πάντα με τα σχήματα τα παιδιά καλούνταν να εκτελέσουν την αντίστοιχη κίνηση.
Με τα σχήματα δεν θα μπορούσαμε να μην δημιουργήσουμε . Πρώτα πρώτα συνθέσαμε ένα φθινοπωρινό τοπίο με σχήματα που είχε κόψει η δασκάλα.
Στη συνέχεια , κόψαμε σχήματα που είχε σχεδιάσει για εμάς η δασκάλα,
και συνθέσαμε τις δικές μας εικόνες
Η δημιουργία συνεχίστηκε αυτή τη φορά όμως με σχεδιαστές τα ίδια τα παιδιά . Διάλεγαν τα σχήματα που επιθυμούσαν , τα σχεδίαζαν στο χαρτόνι και συνέθεταν εικόνες .
Αφού ολοκληρώθηκαν τα έργα, τα παιδιά τα παρουσίασαν στην ομάδα και διαπίστωσαν πώς τα σχήματα στην δημιουργία , μπορούν με φαντασία , να έχουν μοναδικές, διαφορετικές, ξεχωριστές και υπέροχες μορφές.
Στο ολοήμερο τμήμα, αναφορικά με τα σχήματα ασχοληθήκαμε και με το έργο του ζωγράφου Βασίλι Καντίνσκι. Παρατηρήσαμε τα έργα του που είναι γεμάτα με γεωμετρικά σχήματα, τα εντοπίσαμε και εκφράσαμε τις απόψεις μας για το τι μπορεί να είναι ζωγραφισμένο στον κάθε πίνακα.
Το ταξίδι μας στον κόσμο των δικαιωμάτων των παιδιών ολοκληρώθηκε. Το σπίτι των δικαιωμάτων γέμισε όλο. Οι γονείς μας, σε ένα πολύ ευχάριστο και δημιουργικό εργαστήρι “αγκάλιασαν” τα δικαιώματα μας !!!
Τα παιχνίδια όμως συνεχίστηκαν !!!
Δημιουργήσαμε ψηφιακά παζλ , με θέμα τα δικαιώματά μας .
Οι χωρικές έννοιες αποτελούν σημαντικό αντικείμενο γνώσης και εφαρμογής στην προσχολική ηλικία. Ιδίως οι έννοιες του δεξιά και του αριστερά, χρειάζεται να εφαρμόζονται διαρκώς τόσο μέσω οργανωμένων δραστηριοτήτων όσο και μέσω καθημερινών συνηθειών στην τάξη έως ότου κατακτηθούν. Στο ολοήμερο τμήμα, φτιάξαμε διαδρομές στο πάτωμα με χαρτοταινία. Τα παιδιά σε ζευγαράκια έπρεπε να οδηγηθούν σε έναν προορισμό-φρούτο. Έτσι, ο ένας έκλεινε μάτια και ο άλλος του έδινε προφορικές εντολές (π.χ. πήγαινε μπροστά, στοπ, στρίψε αριστερά), βοηθώντας τον με το χεράκι του ώστε να μην αποκλίνει από τη διαδρομή.
Όπου τα παιδιά μπερδεύονταν, παρενέβαινε είτε κάποιο μέλος της ομάδας είτε η νηπιαγωγός ώστε να τους βοηθήσουν να βρουν τη σωστή εντολή! Και φυσικά, τα κατάφεραν!!!
Το δικαίωμα στη φιλία είναι πολύ σημαντικό για όλους μας, μεγάλους και μικρούς! Οι φίλοι μας είναι εκείνοι που μας κάνουν να περνάμε όμορφα, μας καταλαβαίνουν και μας υποστηρίζουν! Και, φυσικά, η φιλία είναι σαν μια αλυσίδα που δε σπάει εύκολα… Αυτό θελήσαμε να αποδώσουμε με τη συγκεκριμένη δραστηριότητα! Τα παιδιά κινούνταν ελεύθερα με τον ήχο της μουσικής…
Μόλις η μουσική σταματούσε, έπρεπε γρήγορα να φτιάξουν μια πολύ γερή αλυσίδα! Η νηπιαγωγός προσπαθούσε με διάφορους τρόπους να σπάσει αυτήν την αλυσίδα…
χωρίς όμως να καταφέρει τίποτα!
Στο τέλος, συζητήσαμε πόσο σημαντικό είναι να έχουμε γερές φιλίες, τόσο γερές όσο η αλυσίδα μας που δεν έσπαγε με τίποτα. Και, φυσικά, είναι πολύ λογικό μεταξύ φίλων να γίνονται παρεξηγήσεις οι οποίες όμως μπορούν να επιλύονται με διάλογο, αγάπη και μια αγκαλιά!!
Τη σπουδαιότητα της φιλίας μας βοήθησαν να την κατανοήσουμε και τα 3 ακόλουθα βιβλία :
και καταλήξαμε ότι φιλία σημαίνει : αγάπη, σεβασμός, βοήθεια, αποδοχή, προστασία, παιχνίδι, αγκαλιά και γνώση. Έτσι σε μικρές ομαδουλές των 2 ατόμων, συνεργαστήκαμε για να απεικονίσουμε αυτές τις σημαντικές λέξεις.
Αφού μιλήσαμε για τον εαυτό μας και τις προτιμήσεις μας ως προς το αγαπημένο μας παιχνίδι , το χρώμα , το φαγητό και το τραγούδι ασχοληθήκαμε με την εξωτερική μας εμφάνιση . Παρατηρήσαμε προσεχτικά το σώμα μας και επισημάναμε τα μέρη του.
Επίσης, προσπαθήσαμε να χορέψουμε ακουμπώντας ο ένας με τον άλλο τα κοινά μας μέρη του σώματος.
Στη συνέχεια, αναζητήσαμε μέσα στην ομάδα, τα παιδιά εκείνα με τα οποία έχουμε κάποια κοινά εξωτερικά χαρακτηριστικά,
αλλά και τα παιδιά εκείνα με τα οποία έχουμε κάποιες κοινές επιλογές ως προς τα ρούχα μας .
Μετά την κάθε παρατήρηση η ερώτηση ήταν πάντα η ίδια : Παρόλο που έχουμε αρκετά κοινά εξωτερικά χαρακτηριστικά και αρκετές κοινές επιλογές ως προς το τι φοράμε , είμαστε ίδιοι ή μοναδικοί ; Το συμπέρασμα των παιδιών ήταν ότι είμαστε διαφορετικοί και μοναδικοί .
Δεν μείναμε όμως μόνο στην εξωτερική εμφάνιση.
Συγκρίναμε εκείνα τα έργα μας , στα οποία είχαμε κληθεί να ζωγραφίσουμε τα αγαπημένα μας παιχνίδια , κάποια παιχνίδια των φίλων μας και τα ονόματά μας με τα αγαπημένα μας χρώματα . Πρώτα εστιάσαμε στα παιχνίδια που ζωγραφίσαμε . Κανένα δεν ήταν ίδιο με τον άλλο. Κάθε παιδί είχε ζωγραφίσει το ίδιο παιχνίδι, με τον δικό του μοναδικό τρόπο.
Στη συνέχεια αναζητήσαμε ποιοι είχαμε κοινό αγαπημένο χρώμα και διαπιστώσαμε ότι παρόλο που έχουμε κάποιες κοινές προτιμήσεις όπως το χρώμα και πάλι τα έργα μας είναι μοναδικά και διαφορετικά, γιατί ακόμα και αν έχουμε την ίδια επιλογή , σκέψη ή προτίμηση , καθένας δημιουργεί και εκφράζεται διαφορετικά και μοναδικά .
Θυμηθήκαμε τα αγαπημένα μας παιχνίδια , που είχαν έρθει σχολείο
και καταλήξαμε πόσο ωραία ήταν που φέραμε διαφορετικά αγαπημένα παιχνίδια και περάσαμε πολύ ωραία μαζί τους , από το να είχαμε φέρει όλοι το ίδιο .
Επιπλέον παρατηρήσαμε πολλές εικόνες ανθρώπων και παιδιών από πολλά σημεία του πλανήτη, με κοινά και διαφορετικά χαρακτηριστικά και συζητήσαμε για το πόσο σημαντικό είναι να σεβόμαστε και να προστατεύουμε τη δική μας μοναδικότητα και διαφορετικότητα αλλά και των άλλων.
Το θέμα αυτό το προσεγγίσαμε και μέσα από την επίσκεψή μας στο Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης, όπου παρακολουθήσαμε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα : Μόνος ή μοναδικός ,Διαφορετικότητα και ρατσισμός και δημιουργήσαμε 4 διαφορετικά πορτρέτα με διαφορετικά υλικά .
Με αφορμή αυτήν την διδακτική επίσκεψη όταν επιστρέψαμε στην τάξη, δημιουργήσαμε ένα ακόμη πορτρέτο με την τεχνική του κολλάζ, κοινά υλικά και κοινή οδηγία (κεφάλι, λαιμός, μάτια, μύτη, στόμα, αυτιά, μαλλιά). Όλα μεταξύ τους διαφορετικά και μοναδικά πανέμορφα !!!
Τέλος τη μοναδικότητα και τη διαφορετικότητα, τις προσεγγίσαμε και μέσα από τα συναισθήματά μας . Ζωγραφίσαμε τι μας κάνει να νιώθουμε χαρούμενοι, λυπημένοι , θυμωμένοι και τρομαγμένοι. Διαπιστώσαμε ότι έχουμε κοινά και διαφορετικά συναισθήματά. Αλλά ακόμα και αυτά που έχουμε κοινά, ο τρόπος που τα ζωγραφίζουμε είναι μοναδικός, γιατί ο καθένας μας έχει διαφορετικό και μοναδικό τρόπο να εκφράζεται.
Φόβος
Θυμός
Χαρά
Λύπη
Επίσης συνεργαστήκαμε σε μικρές ομαδούλες και απεικονίσαμε τα συναισθήματά μας πάνω στα δέντρα των συναισθημάτων. Το κάθε κλαδί αντιπροσώπευε και ένα συναίσθημα. Έτσι, τα μέλη της ομάδας έπρεπε να συζητήσουμε τι είναι αυτό που προκαλεί το κάθε συναίσθημα (π.χ. χαρά, λύπη, φόβος, θυμός) και να τα ζωγραφίσουμε στο ανάλογο κλαδί. Έπειτα, και τα παρουσιάσαμε στην ολομέλεια και απαντήσαμε στις ερωτήσεις όλων των μελών της τάξης.
Σε όλη αυτήν τη διαδρομή, καταλήγαμε στη διαπίστωση , πόσο σημαντικό είναι να είμαστε διαφορετικοί και μοναδικοί , για εμάς , για τους άλλους , για τη ζωή και την καθημερινότητά μας, για τις γνώσεις μας , για την ευτυχία μας. Δεν θα μπορούσαν λοιπόν αυτές οι σημαντικές έννοιες να μην μπουν μέσα στο σπίτι των δικαιωμάτων , μαζί, με τα δικαιώματα στο παιχνίδι, στην οικογένεια ,στο σπίτι, στην τροφή και στο νερό . Σίγουρα θα ακολουθήσουν και άλλα.
Η ενασχόληση με τα στοιχεία του εαυτού μας δε θα μπορούσε να μην εμπεριέχει και δραστηριότητες σχετικά με τα συναισθήματά μας! Ο τρόπος που τα εκδηλώνουμε και ο βαθμός που τα βιώνουμε αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μας! Στη συγκεκριμένη δραστηριότητα, διαβάσαμε το παραμύθι “Τα μαλλιά του Όλιβερ” του Θοδωρή Τσεκούρα.
Στο παραμύθι αυτό, ο κεντρικός ήρωας, ο Όλιβερ, είχε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Τα μαλλιά του ήταν από φύλλα και κάθε φορά που άλλαζε συναίσθημα, τα μαλλιά-φύλλα άλλαζαν κι εκείνα. Αφού συζητήσαμε σχετικά με την ιστορία αυτή και αναλύσαμε τους ήρωες και τα γεγονότα, συμπληρώσαμε ένα ατομικό φύλλο εργασίας. Εκεί τα παιδιά έπρεπε να επιστρατεύσουν τη φαντασία τους και να σκεφτούν ένα φανταστικό στοιχείο που θα ήθελαν να είχαν πάνω τους και το οποίο θα άλλαζε κάθε φορά ανάλογα με τα συναισθήματά τους.
Κάποιες από τις ιδέες που εξέφρασαν τα παιδιά ήταν το να έχουν μαλλιά, μύτες ή και κοιλίτσες που άλλαζαν χρώμα ανάλογα με τα συναισθήματά τους. Δεν έλλειψαν και οι υπερφυσικές δυνατότητες όπως το να βγάζουν από τα χέρια τους χρωματιστές φλόγες, λέιζερ ή και πάγους ανάλογα με το κάθε συναίσθημα!
Η ενασχόλησή μας με τα δικαιώματα των παιδιών συνεχίζεται! Ασχοληθήκαμε αρκετά με το δικαίωμα στην οικογένεια καθώς πρόκειται για κάτι το οποίο όλα μας τα παιδάκια έχουν ως βίωμα και, κατά συνέπεια, μπορούν να εκφραστούν σχετικά με αυτό. Σε μία από τις δράσεις μας, παρακολουθήσαμε βίντεο σχετικά με τη στέρηση του δικαιώματος της οικογένειας…
Τα παιδιά προβληματίστηκαν αρκετά και εξέφρασαν διάφορα συναισθήματα που τους προκλήθηκαν από την προβολή του βίντεο. Επίσης, εντόπισαν τα αρνητικά συναισθήματα που είχε το παιδί που μεγάλωνε χωρίς οικογένεια αλλά και πώς αυτά μετατράπηκαν σε θετικά όταν εκείνο μεγαλώνοντας έκανε τη δική του οικογένεια. Έπειτα, συμπλήρωσαν φύλλο εργασίας στο οποίο έπρεπε να ζωγραφίσουν ποιο δικαίωμα στερούνταν το παιδάκι της ιστορίας.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.