1ο Νηπιαγωγείο Ερμούπολης Σύρου

Έφθασε η μέρα της απόδοσης φόρου τιμής στους ήρωες του έπους του ’40 και για αυτό σκεφθήκαμε κι εμείς να μεταβούμε στην προτομή του υποστράτηγου  Γεωργίου Δουράτσου,πολύ κοντά από το σχολείο μας για να καταθέσουμε στεφάνι.

Ποιός ήταν όμως ο Γεώργιος Δουράτσος;

Ο Υποστράτηγος (ΠΖ) ε.α. Δουράτσος Γεώργιος  γεννήθηκε στη Σύρο το έτος 1894 και ονομάστηκε Ανθυπολοχαγός το έτος 1915. Προήχθη μέχρι και το βαθμού του Υποστρατήγου Υπηρέτησε σε διάφορες Μονάδες και Επιτελικά Γραφεία ανάλογα κάθε φορά του βαθμού του.Έλαβε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις : 1922-1940-41

Ο Δουράτσος συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Μακεδονία, αλλά και στην Μικρασιατική Εκστρατεία που επακολούθησε και παρασημοφορήθηκε για την δράση του.

Στο έπος του ΄40 διετέλεσε διοικητής του οχυρού Ρούπελ.Το οχυρό του Ρούπελ,  εκείνη την εποχή ήταν το σημαντικότερο καθώς ήλεγχε το μοναδικό οδικό και σιδηροδρομικό πέρασμα από την Ελλάδα στην Βουλγαρία. Η αντίσταση του Οχυρού Ρούπελ στα ελληνο-βουλγαρικά σύνορα έμεινε στην Ιστορία σαν παραμύθι, ένας λαϊκός θρύλος που μεταφέρθηκε από γενιά σε γενιά στέλνοντας στο πάνθεο των ηρώων τους απλούς φαντάρους και τον διοικητή τους που υπερασπίστηκαν με αυτοθυσία την πατρίδα. H γερμανική επίθεση εκδηλώνεται τα ξημερώματα (5:15 π.μ.) της 6ης Απριλίου 1941, όταν τα γερμανικά στούκας βομβαρδίζουν το στρατηγικής σημασίας οχυρό.Εκμεταλλευόμενοι μάλιστα την ανωμαλία του εδάφους, οι εισβολείς φτάνουν δίπλα από το οχυρό, σε απόσταση 200 περίπου μέτρων. Η κατάληψή του φαντάζει απλή υπόθεση αλλά  κόντρα σε κάθε πρόβλεψη και σε πείσμα μεγάλο της Ιστορίας, οι Έλληνες αποκρούουν όλες τις επιθέσεις του γερμανικού συντάγματος! Οι μάχες ήταν σφοδρές και συνεχίζονται για μέρες. Στις 9 Απριλίου το οχυρό βομβαρδίζεται βαριά από αέρα και έδαφος και στις 5:00 το απόγευμα οι Γερμανοί απαιτούν τη συνθηκολόγηση των υπερασπιστών. «Τα οχυρά δεν παραδίδονται. Καταλαμβάνονται», απαντά ο Δουράτσος και αρνείται να παραδώσει το οχυρό.

Αναγκάζεται να το παραδώσει μόνο μετά από γραπτή εντολή από τον αντιστράτηγο του τμήματος στρατιάς της Ανατολικής Μακεδονίας.

Σε ένδειξη σεβασμού για τη γενναία αντίσταση, η ελληνική σημαία αντικαταστάθηκε στο Ρούπελ από τη ναζιστική μόνο όταν και ο τελευταίος έλληνας φαντάρος ήταν πια πολύ μακριά για να τη δει.

Πριν εγκαταλείψει το Ρούπελ, ο Δουράτσος έκαψε όλα τα απόρρητα έγγραφα και τους χάρτες με τις λεπτομέρειες της κατασκευής των οχυρών, προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των Γερμανών.

Μαζέψτε σήμερα μυρτιές και δάφνινα κλωνάρια και ελάτε να στεφανώσουμε τα άξια παλληκάρια ,όλοι αυτοί που έπεσαν για την ελευθερία και έγραψαν της πατρίδας μας τη νέα ιστορία…

Ημέρα μνήμης, ημέρα εθνικής υπερηφάνειας για το λαό μας που υψώνοντας το παράστημά του στάθηκε ατρόμητος μπροστά στους κατακτητές  παλεύοντας για το δίκιο, για την ελευθερία του, κερδίζοντας το θαυμασμό όλης της ανθρωπότητας!

Τα ιστορικά γεγονότα «ξεδιπλώθηκαν» μέσα από ψηφιακό – αρχειακό υλικό δίνοντας την ευκαιρία να σχολιάσουμε τον άνισο αγώνα των Ελλήνων , το υπέρμετρο θάρρος τους, τον πατριωτισμό τους, την αυτοθυσία τους… αλλά και να εκτιμήσουμε το «δώρο» της ειρήνης που σήμερα απολαμβάνουμε.

Μιλήσαμε για το γεγονός του τορπιλισμού του καταδρομικού “ΈΛΛΗ”που βυθίστηκε στις 15 Αυγούστου 1940 στο λιμάνι της γειτονικής μας Τήνου σε ειρηνική περίοδο από το ιταλικό υποβρύχιο Delfino.Είδαμε εικόνες και βίντεο και προσπαθήσαμε να φανταστούμε τις στιγμές εκείνες αποτυπώνοντάς τες σε ζωγραφιές.Φτιάξαμε όμως και το πλοίο με ανακυκλώσιμα υλικά.

Αφού συζητήσαμε για την απάντηση των Ελλήνων στους Ιταλούς με ένα ηχηρό όχι ,με το οποίο δηλώσαμε την άρνηση να παραδώσουμε την χώρα μας ,φτιάξαμε ομαδικά και σε ατομικό επίπεδο το ηρωϊκό “ΟΧΙ”.  

Αναφερθήκαμε στην ελληνική σημαία ,τα χρώματα της ,τις λουρίδες της και τον σταυρό.Διαβάσαμε την ιστορία “Ασπρογάλανο πανί”με την Ελλάδα να ρωτάει τα παιδιά της,τα παιδιά της στεριάς και τα παιδιά της θάλασσας τί χρώματα να βάλει στη σημαία της.Εμπνευστήκαμε από την ιστορία αυτή και ζωγραφίσαμε την σημαία της δικής μας φανταστικής χώρας δίνοντας ευφάνταστες απαντήσεις(η χώρα του δράκου,η χώρα με τις καρδούλες,η χώρα της φακής,η χώρα του μαρκαδόρου,η χώρα της λάμψης…

Διαβάσαμε ιστορίες με θέμα την ειρήνη και τον πόλεμο όπως “το κανόνι της ειρήνης” και “ο σπόρος της ειρήνης”.Με αφόρμηση τα γεγονότα τους έπους αλλά και τις ιστορίες προβληματιστήκαμε και εκφράσαμε απόψεις για τις διαφορές τους.

Τί μας θυμίζει ο πόλεμος; καπνούς,πυροβόλα,όπλα,έκρηξη,πόνο,σκοτωμούς,πείνα,λύπη,φόβο

ενώ η ειρήνη..μας θυμίζει:γέλιο,σπίτι,σχολείο,χαρά,βόλτες,ήλιο,παιχνίδι.

Προσπαθήσαμε να αποτυπώσουμε στο χαρτί τις δύο έννοιες σε μια “διπλή”ζωγραφιά και οι ζωγραφιές αποτύπωσαν ακριβώς όλα όσα αναφέρθηκαν στις συζητήσεις μας..

Με την ευχή να σταματήσει ο πόλεμος όπου ακόμα ..συμβαίνει ..ολοκληρώσαμε το αφιέρωμα στην επέτειο του ”ΟΧΙ”.