1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΤΑΛΑΝΤΗΣ – ΞΕΝΙΑ

Ποια είμαι;

Η  Κοκκινοσκουφίτσα

Διηγηθήκαμε την ιστορία, με τη βοήθεια των παρακάτω εικόνων.

Μείναμε για λίγο στη συμβουλή της μαμάς. Τι συμβουλές σας δίνει η δική σας η μαμά;

Καταγράψαμε τις απαντήσεις των παιδιών:

• Μη μιλήσεις σε αγνώστους.
• Μην πάρεις πράγματα από κάποιον που δεν ξέρεις.
• Πρόσεξε μη χτυπήσεις.
• Μην απομακρύνεσαι από εμάς.
• Πρόσεχε τα αυτοκίνητα στο δρόμο.
• Δεν μπαίνουμε σε αυτοκίνητα με αγνώστους.

Τι συμβουλή θα έδινε η μαμά στην Κοκκινοσκουφίτσα, αν ζούσε στην πόλη;

Για να φτάσει η Κοκκινοσκουφίτσα στο σπίτι της γιαγιάς, έπρεπε να περάσει μέσα από το δάσος. Ποιο δρόμο άραγε διάλεξε;

Διαδρομές στο χώρο

Αναλύσαμε τη λέξη Κόκκινο – Σκουφίτσα. Αλλάξαμε το πρώτο συνθετικό – χρώμα και φτιάξαμε κι άλλες σύνθετες λέξεις: Πρασινοσκουφίτσα, Κιτρινοσκουφίτσα, Γαλαζοσκουφίτσα…

Γεμίσαμε το  καλαθάκι της Κοκκινοσκουφίτσας με κόκκινα φρούτα και λαχανικά.

Μάθαμε το γράμμα Κκ, από την Κοκκινοσκουφίτσα και βρήκαμε λέξεις από την ιστορία της που έχουν αρχικό γράμμα το Κκ.

Παντομίμα συναισθημάτων: Πως ένιωθε η Κοκκινοσκουφίτσα όταν ξεκινούσε για τη γιαγιά της; Πως ένιωσε όταν συνάντησε το λύκο; Πως ένιωσε όταν έφτασε στο σπίτι  της γιαγιάς της και είδε το λύκο στο κρεβάτι;

Μιλήσαμε για το φόβο. Παροτρύναμε τα παιδιά να μας πούνε για το μεγαλύτερο φόβο τους και προτείναμε λύσεις αντιμετώπισης του φόβου.

Θυμηθήκαμε κι άλλα κλασικά παραμύθια στα οποία συναντάμε το λύκο. Τα τρία γουρουνάκια, τα επτά κατσικάκια…  Ο λύκος παρουσιάζεται ως ο κακός της παρέας.

Θελήσαμε να αλλάξουμε την ιστορία της Κοκκινοσκουφίτσας. Δημιουργήσαμε το δικό μας παραμύθι με τίτλο: “Η Πρασινοσκουφίτσα“, όπου το κορίτσι δεν σέβεται τη φύση (πατάει τα λουλούδια, πετάει σκουπίδια στο δάσος, κυνηγά τα ζώα…) ενώ ο λύκος είναι ο καλός και πιστός φύλακας του δάσους και σώζει τη γιαγιά όταν πιάνει φωτιά.

Με αφορμή την Πρωταπριλιά απολαύσαμε μία υπέροχη ιστορία:

“Ο Ψεματούρης” . Αφηγείται την ιστορία η συγγραφέας Γιολάντα Τσορώνη.

Ζωγραφίσαμε το εξώφυλλο και γράψαμε τον τίτλο της ιστορίας.

Θυμηθήκαμε κι άλλα παραμύθια σχετικά με τα ψέματα και ζωγραφίσαμε…

Στο τέλος διασκεδάσαμε με το τραγούδι: “ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ“

200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821

25η  ΜΑΡΤΙΟΥ

Έχουνε σκόλη η Παναγιά κι η Ελλάς μεγάλη

η μια τον κρίνο δέχεται, δάφνης κλωνάρι η άλλη.

Μετρήσαμε κρινάκια…  πολλά – λίγα.

25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

Μιλήσαμε για την Επανάσταση του 1821, τα 400 χρόνια σκλαβιάς, το “Θούριο” του Ρήγα Φεραίου που ξεσήκωσε τους Έλληνες, την ορκωμοσία των οπλαρχηγών στο μοναστήρι της Αγίας – Λαύρας, τους “κλέφτες” που ζούσαν στα βουνά, τους ανυπότακτους Σουλιώτες και Σουλιώτισσες.

Ακούσαμε και μάθαμε τον επαναστατικό ύμνο: “Ο Θούριος” του Ρήγα Φεραίου.

Προσπαθήσαμε να ζωγραφίσουμε τον Ρήγα Φεραίο.

Γνωρίσαμε τους ήρωες της Επανάστασης του 1821.

Ζωγραφίσαμε τον τσολιά και …

                                   … φτιάξαμε τα τσολιαδάκια μας.

Ακούσαμε Δημοτικά τραγούδια και ζωγραφίσαμε…

Μετρήσαμε τόσα φύλλα στα στεφάνια … όσα λέει ο αριθμός.

Μέσα από την υπέροχη ιστορία:  “ΤΑ ΕΛΛΗΝΑΚΙΑ” της Ευγενίας Φακίνου, προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε, πόσο δύσκολη ήταν η ζωή των Ελλήνων στα χρόνια της τουρκοκρατίας.

Θελήσαμε να μάθουμε περισσότερα, τι συνέβαινε στην πόλη μας, την Αταλάντη, εκείνα τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Έτσι ξεκινήσαμε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα: “Το Ταλάντι στην Επανάσταση του ’21” σε συνεργασία με την Αιάντειο Δημόσια Βιβλιοθήκη Αταλάντης. Καλέσαμε την Προϊσταμένη της βιβλιοθήκης κα. Μαρδίτσα Ζεκεντέ σε μια πρώτη διαδικτυακή συνάντηση με τους μικρούς μας μαθητές. Μέσα από μία εξαιρετική παρουσίαση και πλούσιο φωτογραφικό υλικό, μας μίλησε για το Ταλάντι, όπως λεγόταν τότε η Αταλάντη και τον τουρκομαχαλά, τα ιστορικά σημεία της πόλης,τα νομίσματα, την ενδυμασία και τα  όπλα, τους τοπικούς ήρωες αλλά και τον γιατρό Χασάν Αγά Κούρταλη, τον Επίσκοπο Ταλαντίου Νεόφυτο Μεταξά και τη δράση του, την Απελευθέρωση της Αταλάντης αλλά και τη μάχη της Αταλάντης και την ευχαριστούμε πολύ. Το πρόγραμμα συνεχίζεται…

ΧΑΙΡΕ! Ω! ΧΑΙΡΕ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ

Η Καθαρή Δευτέρα, πρώτη μέρα της μεγάλης Σαρακοστής, ταυτίζεται με τα κούλουμα, τη μεγάλη έξοδο του κόσμου στην εξοχή και το πέταγμα του χαρταετού στον ανοιξιάτικο ουρανό.

Τι σχήμα έχουν οι χαρταετοί;

Ζωγραφίσαμε χαρταετούς σε σχήμα ρόμβου, εξάγωνου, τριγώνου…

Οι χαρταετοί μας

Τα φαγητά της Καθαρής Δευτέρα μονοπώλησαν τη συζήτηση: καλαμαράκια, χταποδάκι, ελιές, λαγάνα και ταραμοσαλάτα, χαλβάς…)

Παρατηρήσαμε και περιγράψαμε τον πίνακα του Σπύρου Βασιλείου:

“Το τραπέζι της Καθαρής Δευτέρας“

Προσπαθήσαμε να απαντήσουμε στις ερωτήσεις:

Ποιο έθιμο μας δείχνει ο πίνακας;

Πως καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για το έθιμο της Καθαρής Δευτέρας;

Τι υπάρχει πάνω στο τραπέζι;

Πως είναι ο καιρός;

Που βρίσκεται το καπέλο, οι χαρταετοί, το μπαστούνι σε σχέση με το τραπέζι;

Εικαστική  αναπαράσταση του πίνακα.

Γιατί τη Καθαρή Δευτέρα τρώμε αυτά τα φαγητά; Σε τι διαφέρει από τις άλλες μέρες;

Μιλήσαμε για τη νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής που ξεκινά την Καθαρή Δευτέρα και τελειώνει τη Μεγάλη Λαμπρή.

Μελετήσαμε την Κυρά – Σαρακοστή, την γυναίκα με τα 7 πόδια και εξηγήσαμε στα παιδιά  ότι ο λαός μας την επινόησε για να μετρά τις ημέρες και τις εβδομάδες  μέχρι να έρθει το Πάσχα.(ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο)

Το ποιηματάκι της κυρά – Σαρακοστής μας έλυσε όλες τις απορίες.

Είναι διαφορετική από τις άλλες γυναίκες. Έχει σταυρωμένα τα χέρια, φοράει σταυρό στο κεφάλι, δεν έχει στόμα.

Προτρέψαμε τα παιδιά να δοκιμάσουν στο σπίτι τους να φτιάξουν την Κυρά – Σαρακοστή με τη βοήθεια των γονιών τους.

  Την κυρά – Σαρακοστή παιδιά

  φτιάξτε με αλεύρι και νερό

  βάλτε στο κεφάλι της σταυρό

 ψήστε την μία ώρα θαρρώ.

Θα χρειαστείτε:

1 κούπα  νερό

1 κούπα αλάτι

3 κούπες αλεύρι

Γαρύφαλλο για διακόσμηση

Έτοιμη η κυρά – Σαρακοστή…

Μετρώντας τα πόδια της κυρά – Σαρακοστής μάθαμε τον αριθμό  7, επτά είναι και τα κατσικάκια αλλά και τα μικρά νανάκια, της Χιονάτης τα φιλαράκια.

   ΚΑΛΗ   ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!

Τι είναι οι ΑΠΟΚΡΙΕΣ;

  Ζωγραφίσαμε τόσα μπαλόνια…  όσα είναι και τα  γράμματα της λέξης

“ΑΠΟΚΡΙΑ“

Διαβάσαμε την όμορφη ιστορία: “ Οι κορδέλες της χαράς“

των Πηνελόπη Κουλούρη – Μαριλένα Καββαδά

Πηγή: Παράθυρο στην Εκπαίδευση του Παιδιού (τεύχος 67)

Με αφορμή την ιστορία… κάνουμε μαθηματικά…

 Δημιουργήσαμε μία νέα ιστορία με τίτλο:

 “Πέντε κορδέλες της χαράς βρήκαν νέους φίλους”. 

5 κορδέλες ανέμιζαν, χόρευαν και πέταγαν ψηλά. Τις είδε 1 λαγός και με 1 χοπ, βρέθηκε κοντά τους στη στιγμή. Τον ακολούθησαν ακόμα 2 κάτασπροι λαγοί. Πόσοι λαγοί είναι τώρα όλοι μαζί;

2 πουλιά φτερούγισαν δυνατά, κατέφθασαν κι αυτά. Πόσα ζώα γίνανε ξαφνικά;  Ας μοιράσουμε τις κορδέλες μαζί, να μη μείνει χωρίς κορδέλα κανείς.

“Ταξιδέψαμε”… σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και γνωρίσαμε αποκριάτικα έθιμα, όπως: στη Νάουσα (Μπούλες και Γενίτσαροι), στο Σοχό της Θεσσαλονίκης (κουδουνοφόρους), στη Σκύρο (Γέρος και Κορέλα), στα Ιωάννινα (τζαμάλες – μεγάλες φωτιές) και το γνωστό σε όλους μας γαϊτανάκι.

Μιλήσαμε για το καρναβάλι της Πάτρας, της Ξάνθης αλλά και της Αθήνας.

Μάθαμε το γράμμα Κκ όπως Καρναβάλι και βρήκαμε κι άλλες λέξεις με αρχικό γράμμα “Κ“, σχετικές με το καρναβάλι.

Ίδιες λέξεις – Ίδιο χρώμα στις μάσκες.

Απολαύσαμε την υπέροχη ιστορία: “ Η ζωή του κλόουν“

της Αλκμήνης Γιαμπανίδου.

Χρωματίσαμε κομμάτια του κλόουν, κόψαμε στις διακεκομμένες γραμμές και συναρμολογήσαμε τον κλόουν.

Ζωγραφίσαμε τον άλλο μισό κλόουν.

Φτιάξαμε τον κλόουν με σχήματα και γραμμές, στην εφαρμογή ζωγραφικής του υπολογιστή.

Ακούσαμε και το τραγούδι (εικονόλεξο) του κλόουν.

Φτιάξαμε και τις σερπαντίνες μας.

Άλλη μια υπέροχη ιστορία: ” Το χρυσό μπαλόνι” της Αθανασίας Γαϊτανίδου.

Ένα μπαλόνι μακρόστενο, διαφορετικό αλλά και πολύ ξεχωριστό.

Μοιράσαμε 6 μπαλόνια σε 3 μασκαράδες. Πόσα μπαλόνια πήρε ο καθένας;

Δημιουργήσαμε το δικό μας παιχνίδι μνήμης με εικόνες της Αποκριάς.

Στο τέλος βάλαμε τα αποκριάτικα καπέλα μας…

…τις φορεσιές μας και χορέψαμε όλοι μαζί “διαδικτυακά”, στους ρυθμούς της Αποκριάς.

ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ

… και του χρόνου με ΥΓΕΙΑ

6  ΜΑΡΤΙΟΥ 

ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΒΙΑΣ

Διαβάσαμε το παρακάτω ποίημα από το Ανθολόγιο Λογοτεχνικών Κειμένων

Α-Β Δημοτικού.

 Στη συζήτηση που ακολούθησε, τα παιδιά απάντησαν στις ερωτήσεις μας.

– Πως νιώθει η Μαργαρίτα;

-Χάλια, άσχημα, είναι θυμωμένη.

-Γιατί;

-Δεν μπορεί να διαβάσει. Την κοροϊδεύουν τα άλλα παιδιά.

-Της αρέσει το σχολείο;

-Όχι. Μπορεί να φοβάται, μην την μαλώσει ο δάσκαλος.

-Εσείς είστε χαρούμενοι όταν έρχεστε στο νηπιαγωγείο;

-Ναι. Παίζουμε με τους φίλους μας, ζωγραφίζουμε, συζητάμε.

-Έχετε νιώσει ποτέ άσχημα ή στενοχωρηθήκατε για κάτι;

-Όταν μου είπε: “Δεν σε έχω φίλο”, “Δεν ζωγραφίζεις ωραία”

-Τι κάνατε εσείς;

-Πήγα να παίξω με άλλα παιδιά.- Έκλαιγα.- Του είπα: “Λάθος, ξανασκέψου το”.

Διαβάσαμε την εξαιρετική ιστορία: “ Ο ΜΥΤΟΓΚΑΣ“

της Ειρήνης Καμαράτου – Γιαλλούση

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Ο ΜΥΤΟΓΚΑΣ

Σχολιάσαμε τα λόγια της δασκάλας του Μιχάλη ” Αυτό που έχει σημασία είναι η εμφάνιση  η εσωτερική“, αλλά και της μαμάς του, που είπε: “ Αγάπη μου γλυκιά, όταν έχεις αισθήματα καλά, τότε έχεις καλή καρδιά κι όλος ο κόσμος σε αγαπά“. Τα παιδιά αντιλήφθηκαν πως τα λόγια και οι πράξεις μας δείχνουν την ομορφιά της ψυχής μας.

Ζωγραφίσαμε τον Μιχάλη λυπημένο, όταν οι άσχημες λέξεις του ραγίζουν την καρδιά αλλά και χαρούμενο όταν του λένε: “Σε αγαπώ, είμαι φίλος σου”.

Παρακολουθήσαμε μία μικρή ταινία: “Τα Μπλε Γυαλιά”

Ακολούθησε συζήτηση, ακούσαμε τους προβληματισμούς των παιδιών.

(Δεν μας αρέσει αυτό το σχολείο. Θα φοβόμουν αυτά τα παιδιά που σπρώχνουν και χτυπούν. Θα ένιωθα λύπη και θα έκλαιγα.)

Είδαμε κι ένα άλλο βίντεο με πρωταγωνιστές μικρά παιδιά.

Προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε τις έννοιες “ΘΥΤΗΣ” και “ΘΥΜΑ“, καθώς και τα συναισθήματά τους. Ο θύτης χαίρεται αλλά έχει και θυμό μέσα του, ενώ το θύμα νιώθει, πόνο, λύπη, φόβο και μοναξιά.

Αναρωτηθήκαμε γατί συμπεριφέρεται έτσι ο θύτης και τι πρέπει να κάνει το θύμα. Οι απαντήσεις των παιδιών ήταν: “Ο θύτης δεν ξέρει ότι είναι λάθος αυτό που κάνει, θέλει να είναι ο νταής του σχολείου και να ξεχωρίζει, δεν τον αγαπάει κανείς. Το θύμα πρέπει να μιλήσει στους γονείς του ή τη δασκάλα του”. Συμφωνήσαμε πως κι όλοι εμείς πρέπει να βοηθήσουμε το θύμα. Να σταθούμε δίπλα του.

Γι’ αυτό ΜΙΛΑ …

Ζωγραφίσαμε  εικόνες που δείχνουν βία, αλλά και όμορφες εικόνες με παιδιά πιασμένα από το χέρι.

Το σύνθημά μας είναι: ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΥΛΟ…  ΝΑΙ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ

Γιατί ένα χέρι μπορεί…..

ΜΑΡΤΗ μου, καλέ μου μήνα…

 1η μέρα του Μάρτη, τα παιδιά φόρεσαν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο με άσπρη και κόκκινη κλωστή. Λένε πως  προστατεύει τα προσωπάκια τους από τον ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Θα βγάλουν το βραχιολάκι όταν δούνε το πρώτο χελιδόνι και θα το αφήσουν πάνω στις τριανταφυλλιές, για να το πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν την φωλιά τους.

Διαβάσαμε από το βιβλίο…

…την ιστορία για τις δύο γυναίκες του Μάρτη.

Ζωγραφίσαμε…

Μάρτης είναι, νάζια κάνει….

   πότε κλαίει….   πότε γελάει

Καλώς ήρθες ΜΑΡΤΗ

Άνοιξη όμως χωρίς χελιδόνια δε γίνεται.

Καλωσορίζουμε στο σχολείο μας, τα μικρά μας χελιδονάκια, φτιάχνοντας αυτοσχέδιες φωλιές – ταΐστρες για τους φτερωτούς μας φίλους.

   Οι εγγραφές μαθητών/τριων στα Νηπιαγωγεία για το σχολικό έτος 2021 – 2022 θα πραγματοποιηθούν μέσω ηλεκτρονικής εφαρμογής από την Δευτέρα 1 Μαρτίου ως και το Σάββατο 20 Μαρτίου 2021. Την Ηλεκτρονική Αίτηση Εγγραφής θα υποβάλλει ο/η γονέας/κηδεμόνας για το Νηπιαγωγείο μας, βάσει της διεύθυνσης κατοικίας του/της, εφόσον βρίσκεται μέσα στα γεωγραφικά όρια της σχολικής μας περιφέρειας.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ

Δικαίωμα εγγραφής έχουν οι μαθητές/τριες που είναι γεννημένοι/ες το 2016 (νήπια) και το 2017 (προνήπια). Η εγγραφή και φοίτηση στο Νηπιαγωγείο είναι υποχρεωτική και για τις δύο ηλικιακές ομάδες.

Πατήστε εδώ: ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ

για να δείτε τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσετε για την εγγραφή του νηπίου/προνηπίου.

Δείτε εδώ: Οδηγίες Χρήσης Εφαρμογής για Κηδεμόνες V2

Η προσκόμιση των παραστατικών στο νηπιαγωγείο μας θα πραγματοποιείται μετά από τηλεφωνικό ραντεβού από Δευτέρα 01/03/2021  ως Παρασκευή 19/03/2021.

Ώρες επικοινωνίας: 12:10 ως 13:10

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2233022480

E-mail:mail@1nip-atalant.fth.sch.gr

Παρακαλούνται οι γονείς/κηδεμόνες, κατά την προσέλευσή τους στο νηπιαγωγείο για την προσκόμιση των παραστατικών, να τηρούν όλα τα απαιτούμενα μέτρα αποφυγής διασποράς του κορονοϊού, όπως αυτά έχουν ανακοινωθεί από τον Ε.Ο.Δ.Υ (χρήση μάσκας, αντισηπτικού, τήρηση απόστασης).

Παρατηρήσαμε προσεκτικά τον πίνακα ζωγραφικής και απαντήσαμε σε ερωτήσεις;

-Τι βλέπετε;

-Σε ποιο χώρο βρίσκεται το παιδί;

-Γιατί κάθεται σε μια πολυθρόνα;

-Που κοιτάζει;

-Τι ρούχα φοράει; Περιέγραψε τα.

-Τι εποχή του χρόνου είναι; Πως το καταλαβαίνουμε αυτό;

-Παρατηρήστε το πρόσωπό του. Είναι χαρούμενο;

Μάθαμε τον τίτλο του έργου: “Ο Πωλ ντυμένος Αρλεκίνος“.

Ζωγραφίσαμε κι εμείς τον μικρό Πωλ.

Μάθαμε την ιστορία του αρλεκίνου μέσα από το παραμύθι:

“Ο Αρλεκίνος” της  Ζωρζ Σαρή.

Γνωρίσαμε το διάσημο Ισπανό ζωγράφο Πάμπλο Πικάσο που συνήθιζε να ζωγραφίζει το γιο του ντυμένο αρλεκίνο. Μάθαμε πως οι φιγούρες του αρλεκίνου που συναντάμε συχνά στα έργα του,  προέρχονται από το ιταλικό λαϊκό θέατρο του δρόμου, όπου ο αρλεκίνος φοράει ένα πολύχρωμο, μπαλωμένο ρούχο, φτιαγμένο από μικρά κομμάτια ύφασμα.

Αναζητήσαμε στο διαδίκτυο έργα του Πικάσο με αρλεκίνους. Τα παρατηρήσαμε προσεκτικά και δώσαμε τους δικούς μας τίτλους.

Δημιουργήσαμε ένα power point με πίνακες ζωγραφικής του Πικάσο.

ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΜΠΛΟ ΠΙΚΑΣΟ

Αφηγηθήκαμε την ιστορία : “ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΩΛ”

Πηγή: Παράθυρο στην εκπαίδευση του Παιδιού (τεύχος 73)

ενώ παράλληλα προβάλλαμε το power point και τα παιδιά ανακαλύπτανε τους σχετικούς με την ιστορία πίνακες.

 Χρησιμοποιήσαμε μικρά κομμάτια (λεπτομέρειες) από τους πίνακες, τα παιδιά επιλέξανε στην τύχη ένα από αυτά και εντοπίσανε σε ποιον πίνακα ανήκουν.

Εκτυπώσαμε τους πίνακες με τους αρλεκίνους που μας εντυπωσίασαν, τους πλαστικοποιήσαμε, τους κόψαμε σε κομμάτια και δημιουργήσαμε τα δικά μας παζλ. Τα παιδιά συναρμολογούν τα κομμάτια και ανακαλύπτουν τους πίνακες.

Παρατηρήσαμε τη στολή του αρλεκίνου, μάθαμε το σχήμα “ρόμβος”, κόψαμε ρόμβους και φτιάξαμε το δικό μας αρλεκίνο με την τεχνική του κολλάζ.

Γνωρίσαμε και τον πιερότο, μία άλλη φιγούρα του ιταλικού λαϊκού θεάτρου, που σε αντίθεση με τον αρλεκίνο φοράει κατάλευκη στολή.

Αντιστοιχίσαμε αρλεκίνο και πιερότο με τα καπέλα τους.

    Επαναλαμβανόμενα μοτίβα, φορεσιές και καπέλα.

Πήραμε πινέλα και χρώματα πολλά …

και γίναμε κι εμείς ζωγράφοι…. σαν τον Πικάσο.

ΛΕΝΕ  ΙΣΤΟΡΙΕΣ   οι  φωτογραφίες;

Κάθε παιδί διάλεξε μία φωτογραφία, την παρατήρησε για λίγα λεπτά και μετά την περιέγραψε στα άλλα παιδιά. Τι βλέπει στη φωτογραφία, ποια πρόσωπα εικονίζονται, τι σχέση μπορεί να έχουν μεταξύ τους, τα συναισθήματά τους, σε ποιο χώρο βρίσκονται…

Τα παιδιά παρατήρησαν πως οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες ήταν παλιές, από το κιτρινισμένο χαρτί, τα ρούχα που φορούσαν…

Υπήρχαν όμως και έγχρωμες φωτογραφίες.

Είδαμε πως ο φωτογράφος μπορεί να φωτογραφίσει πρόσωπα ή τοπία ή ακόμη και αντικείμενα.

Αναρωτηθήκαμε ποια ιστορία μπορεί να κρύβει μια φωτογραφία.

Προσπαθήσαμε να φανταστούμε ιστορίες μέσα από τις φωτογραφίες.

Ζητήσαμε από τα παιδιά να παρατηρήσουν τη φωτογραφία ενός μικρού κοριτσιού και να εκφράσουν τις απόψεις τους σχετικά με το χώρο που το περιβάλλει.

Είδαμε μία παλαιότερη φωτογραφική μηχανή με φιλμ και μάθαμε πως λειτουργεί.

Παρατηρήσαμε και  τα αρνητικά των φωτογραφιών.

Είναι τόσο διαφορετική από τη ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, όπου οι φωτογραφίες αποθηκεύονται σε μία κάρτα μνήμης και μπορείς να τις επεξεργαστείς στον υπολογιστή.

Τα παιδιά έφεραν φωτογραφίες και φωτογραφικές μηχανές και τις περιεργαστήκαμε.

Έγιναν φωτογράφοι και φωτογράφισαν τους συμμαθητές τους …

…αλλά και ότι τους εντυπωσίασε στην αυλή του σχολείου μας.

Κάποιες από αυτές τις φωτογραφίες τις εκτυπώσαμε ασπρόμαυρες και τα παιδιά τις αντιστοίχισαν με τις έγχρωμες.

Ύστερα επέλεξαν μία ασπρόμαυρη φωτογραφία  και ζωγράφισαν μόνο ένα μέρος αυτής.

Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό.

Διασκεδάσαμε με το παιχνίδι: “Μάντεψε ποιος είναι“

Τα παιδιά φωτογράφισαν μέρη του σώματος των φίλων τους και μετά προσπαθούσαν να τους αναγνωρίσουν στις φωτογραφίες.

Κάποιες από τις φωτογραφίες που εκτυπώσαμε έγιναν παζλ και παίξαμε πολύ.

Γνωρίσαμε το επάγγελμα του φωτογράφου (όπως ήταν οι φωτογράφοι στα παλιά τα χρόνια). Πήραμε μια παλιά φωτογραφική μηχανή που είχαμε φτιάξει στο νηπιαγωγείο μας και “φωτογραφηθήκαμε”, όπως τότε.

Τα πορτρέτα μας.

Δημιουργήσαμε τα δικά μας φιλμ, φτιάξαμε φωτογραφικές μηχανές…

                       και 1,2,3…. έτοιμη η φωτογραφία.

Η φωτογραφία μπορεί να είναι ένα μέσο επικοινωνίας;

Ακούσαμε τα σχόλια των παιδιών, παρατηρήσαμε φωτογραφίες μεγάλων φωτογράφων και καταγράψαμε τα μηνύματα που αυτοί ήθελαν να στείλουν στους ανθρώπους για να επικοινωνήσουν μαζί τους.

Αποφασίσαμε να στείλουμε κι εμείς το δικό μας μήνυμα, μέσα από μία φωτοϊστορία που φτιάξαμε με τίτλο:

“Αγαπήστε και υιοθετήστε ένα αδέσποτο ζώο”.

Τέλος για να χαλαρώσουμε λίγο, διαβάσαμε  την ιστορία:

“Η αλεπού φωτογράφος” του Τζιάνι Ροντάρι.

Η αλεπού φωτογράφος

   Δραματοποιήσαμε την ιστορία και διασκεδάσαμε πολύ.

Άνθισε και πάλι η αμυγδαλιά…

σύμβολο της ομορφιάς, της υπομονής και της ελπίδας.

 Χαρούμενα τα παιδάκια, μας έφεραν κλαδιά ανθισμένης αμυγδαλιάς στο νηπιαγωγείο. Παρατηρήσαμε τα μπουμπούκια της, τα λευκά και ροζ ανθάκια της, μετρήσαμε τα πέταλα, μυρίσαμε το άρωμά τους.

Ζωγραφίσαμε την αμυγδαλιά.

Διαβάσαμε το υπέροχο παραμύθι “μιας ανυπόμονης αμυγδαλιάς” της Άννας Αθανασιάδου.

Περιοδικό: Παράθυρο στην εκπαίδευση του παιδιού (τεύχος 110)

Μας άρεσε πολύ και προσπαθήσαμε να δραματοποιήσουμε την ιστορία.

Μια φορά κι έναν καιρό σε μια πλαγιά ενός λόφου, δίπλα σε μια λιμνούλα, υπήρχε μια μικρή αμυγδαλιά. Δεν ήταν μόνη της. Κοντά της ήταν η μαμά της και οι αδερφές της. Ήξεραν πως πριν καλά καλά μπει η άνοιξη, μικρά μπουμπουκάκια θα έσκαγαν πάνω στα κλαδιά τους. Αρκεί να ερχόταν κάποιος και να τους έδειχνε λίγη αγάπη.

Η μικρή αμυγδαλιά δεν είχε ανθίσει ποτέ ξανά ως τότε. Κοίταγε τα κλαδιά της και ανησυχούσε. Κάθε μέρα έψαχνε να βρει από που θα έσκαγε το πρώτο της λουλούδι. “Μα μην κάνεις έτσι…        Πω πω! Πόσο ανυπόμονη είσαι!” της έλεγε η μητέρα της συνεχώς.

Αλλά η μικρή αμυγδαλιά ανυπομονούσε πολύ. “Αν δεν με αγαπήσει κανείς εμένα; Δεν θα ανθίσω εγώ; Έτσι κούτσουρο θα μείνω. Μέσα στον πανικό της η μικρή αμυγδαλιά αποφάσισε πως δεν θα περίμενε κανέναν να την αγαπήσει. Θα έβρισκε λύση άλλη. Φώναξε τα πουλιά του ουρανού…

φώναξε τα ζώα του κάμπου και ζήτησε να της φέρουν κάποιον να την αγαπήσει…

αλλά εκείνα αρνήθηκαν να εκτελέσουν την εντολή της.

Μάταια τη συμβούλευε η μητέρα της. “Αν δεν έρθει μόνη της η αληθινή αγάπη, δεν αξίζει… την αγάπη την κερδίζουμε”. Η μικρή αμυγδαλιά δεν την άκουγε καθόλου. Ήταν γεμάτη θυμό, φόβο και απογοήτευση. Ώσπου μια μέρα φύσηξε βοριάς και πάγωσε το νερό της λίμνης. Είδε η μικρή αμυγδαλιά τον εαυτό της στο παγωμένο νερό, είδε πόσο γερά και μεγάλα ήταν τα κλαδιά της και πόσο όμορφη ήταν και ένα χαμόγελο στόλισε το πρόσωπό της.

Και τότε ένα μικρό παιδί ανέβηκε τρέχοντας το λόφο και την αγκάλιασε. “Είσαι το αγαπημένο μου δέντρο” φώναξε και ένα μικρό λευκό και ροζ άνθος ξεπρόβαλλε στο πιο ψηλό κλαδί της.

Σχολιάσαμε τη φράση: “Την αγάπη την κερδίζεις...” και τα παιδιά κατάλαβαν πως ο καθένας μας είναι ξεχωριστός και αξίζει να αγαπάμε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι και τότε θα βρεθούν κάποιοι που θα μας αγαπήσουν αληθινά.

Ύστερα σκέφτηκαν τι θα έλεγαν στην μικρή ανυπόμονη αμυγδαλιά, αν βρίσκονταν κοντά της.

    Βάλαμε τα κλαδάκια της αμυγδαλιάς στη σειρά από το μικρότερο ως το μεγαλύτερο.

Παρουσιάσαμε την εξέλιξη του άνθους της, από το μπουμπούκι ως τον καρπό.

   Είδαμε πως είναι προστατευμένος πάνω στο δέντρο ο καρπός, μέσα σε ένα γκριζοπράσινο και χνουδωτό φλοιό. Γνωρίσαμε τον καρπό της, το αμύγδαλο αφού σπάσαμε πρώτα το σκληρό περίβλημά του.

Σχηματίσαμε το γράμμα Αα, το πρώτο γράμμα της λέξης “αμυγδαλιά” με αμύγδαλα.

Αναγνωρίσαμε τη λέξη “αμυγδαλιά” ανάμεσα σε άλλες και γράψαμε το γράμμα Α α.

Μετρήσαμε αμύγδαλα…

και ζωγραφίσαμε λουλουδάκια, τόσα σε κάθε κλαδί… όσα λέει ο αριθμός.

Τα αμυγδαλάκια μας έγιναν ποντικάκια.

Ένα παιδάκι μας έφερε κι ένα κλαδί από καρυδιά και καρύδια.

Συγκρίναμε το κλαδί με το κλαδάκι της αμυγδαλιάς …

και ξεχωρίσαμε τα αμύγδαλα από τα καρύδια.

Μιλήσαμε για τη μεγάλη διατροφική αξία των αμύγδαλων που είναι πλούσια σε βιταμίνη Ε, ασβέστιο και μαγνήσιο. Περιέχουν ακόμη αμυγδαλέλαιο που κάνει καλό στο δέρμα, στα μαλλιά μας και χρησιμοποιείται στα αρώματα.

Που όμως συναντάμε τα αμύγδαλα; Τα παιδιά είπαν: στο κέικ, στα γλυκά και στη σοκολάτα.

Υπάρχει και γάλα από αμύγδαλα.

Ακούσαμε και μάθαμε το τραγούδι: “Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά“.

Γνωρίσαμε τον ποιητή Γ. Δροσίνη και την ιστορία του ποιήματος.

Φτιάξαμε κι εμείς την ανθισμένη αμυγδαλιά.