Η φετινή σας ανταπόκριση στον δημιουργικό μας διαγωνισμό υπήρξε παραπάνω από συγκινητική. Σας ευχαριστούμε πολύ για την αγάπη και τον χρόνο που μας διαθέσατε και για τις όμορφες δημιουργίες που μας χαρίσατε!
Σάββατο2 Απριλίου, είναι ηΠαγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, μία ημέρα αφιερωμένη στα βιβλία που μας κρατούσαν συντροφιά στην παιδική μας ηλικία, τα παιδικά βιβλία που μας «μεγάλωσαν» και είναι αμέτρητα, τόσο από την ελληνική, όσο και από τη ξένη λογοτεχνία.
Τα παιδικά βιβλία που κρατούν συντροφιά σε όλα τα παιδιά, που τα ταξιδεύουν με τις ιστορίες τους, τα μαγεύουν, τα ξεκουράζουν, τα εμπνέουν…
Αφιέρωμα στον μεγάλο Δανό παραμυθά Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν.
Μιλήσαμε για τη ζωή και το έργο του και εικονογραφήσαμε εξώφυλλα αγαπημένων ιστοριών.
Αφηγηθήκαμε τις ιστορίες με βάση 4 στοιχεία:
τον ήρωα της ιστορίας, τον τόπο που μένει, τον φίλο του και τον εχθρό του.
«Οι ιστορίες είναι φτερά
που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα!»
Το μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2022, το οποίο επιμελήθηκε φέτος το Τμήμα του Καναδά της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People – ΙΒΒΥ), μας προτρέπει να απελευθερώσουμε τη φαντασία μας μέσα από τις σελίδες των βιβλίων.
Το μήνυμα γράφτηκε από τον πολυβραβευμένο συγγραφέα Richard Van Camp. Η αφίσα φιλοτεχνήθηκε από την επίσης πολυβραβευμένη εικονογράφο και συγγραφέα Julie Flett.
Παρακολουθήσαμε την ιστορία και σχολιάσαμε την συμπεριφορά της μηλοπαρέας.
Ποια τα συναισθήματα των μήλων; Είναι θυμωμένα, νευριασμένα και κοροϊδεύουν το πορτοκάλι.
Πως νιώθει το πορτοκάλι; Είναι στενοχωρημένο, λυπημένο και κλαίει.
Ώσπου ένα μηλαράκι το χέρι του απλώνει και ένα καλό λόγο έχει να του πει.
Γελάει το πορτοκάλι, γελάει και το μήλο. Το πορτοκάλι τώρα έχει ένα φίλο.
Τους βλέπουν τ’ άλλα μήλα, πάνε κι αυτά παρέα κι η φιλία τους ενώνει.
Προσπαθήσαμε κι εμείς να μπούμε στην θέση του θύματος αλλά και του θύτη
και μιλήσαμε για τα συναισθήματά μας (φόβο, τρόμο, ντροπή, μοναξιά – θυμό, νεύρα, εγωισμό)
Τα παιδιά αντιλήφθηκαν πως πρέπει να μιλούν για ότι τα φοβίζει και τα στενοχωρεί και ΟΧΙ να σιωπούν. Πως πρέπει να υποστηρίζουν το αδύναμο παιδί που γίνεται θύμα κάποιου “νταή” του σχολείου και να μην μένουν απλοί παρατηρητές.
Ο χαρταετός έγινε το σύμβολό μας, που θα μεταφέρει το μήνυμά μας σε όλα τα παιδιά:
Την 1η μέρα του Μάρτη, τα παιδιά ξεχύνονταν στους δρόμους και κρατώντας στα χέρια τους ένα ξύλινο χελιδόνι, που του κρεμούσαν στο λαιμό κουδουνάκια, πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούσαν τα “χελιδονίσματα”.
Έτσι κι εμείς καλωσορίσαμε την Άνοιξη, με τραγούδια και χαρές.
Βάλαμε και στο χεράκι μας τον “Μάρτη”, ένα βραχιολάκι φτιαγμένο από κόκκινη και άσπρη κλωστή για να μην μας μαυρίσει ο ήλιος…
και μια γαλάζια χάντρα για να μην μας πιάνει το “μάτι”.
Αφηγηθήκαμε ιστορίες όπως:” Οι γυναίκες του Μάρτη”, “Η κατεργαριά του Μάρτη”..
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.