ΤΑ ΛΑΖΑΡΑΚΙΑ

Πέμπτη 10 Απριλίου 2025

Οι μαθητές/τριες  των Α΄και Β΄ τάξεων έπλασαν και στόλισαν «Λαζαράκια», δηλαδή ομοιώματα του αναστημένου, αλλά σπαργανωμένου Λάζαρου με νηστίσιμο, μοσχοβολιστό ζυμάρι, έχοντας την ευκαιρία να βιώσουν το έθιμο. Τα ταψιά γέμιζαν το ένα μετά το άλλο και οι μικροί/ές μας μαθητές και μαθήτριες ενθουσιάστηκαν με τη διαδικασία του πλασίματος, με τα μοσχοκάρφια (γαρύφαλλα) και με τη διήγηση για τον Αναστημένο Λάζαρο.

Τα «Λαζαράκια» συγκεντρώθηκαν και τελικά ψήθηκαν. Η διαδικασία ήταν ευχάριστη, δημιουργική και έφερε χαμόγελα στα πρόσωπα των παιδιών μας. Η ικανοποίηση ήταν τεράστια όταν κάθε παιδί κράτησε στα χέρια του, μύρισε και γεύτηκε το δικό του «Λαζαράκι». Το συγκεκριμένο έθιμο είθισται να λαμβάνει χώρα το Σάββατο του Λαζάρου συμβολίζοντας την Ανάσταση του Λαζάρου.

Το Σάββατο του Λαζάρου είναι μια ημέρα όπου στα χωριά και στις πόλεις έφτιαχναν στα παιδιά ένα λαζαράκι· ένα ανθρωπόμορφο ψωμί, μια κούκλα ψωμένια με ματάκια από σταφίδες ή μοσχοκάρφια, στόμα, χέρια, πόδια. Στις πιο πολλές περιπτώσεις τα λαζαράκια τα φτιάχνουν με ζύμη ψωμιού (είναι ακόμα νηστεία), που την εμπλουτίζουν με ζάχαρη, σταφιδίτσες, σουσάμι και κανελογαρίφαλα. Τα λένε λαζαρέλια ή λαζόνια ή λαζάρους και τα στολίζουν με κορδόνι ζύμης, που τυλίγει το πρόσωπο γύρω γύρω, με τρόπο που θυμίζει την εικόνα των νεκρών όπως εικονίζονται σε αγιογραφίες. Εκ πρώτης όψεως δείχνει να είναι μια χαριτωμένη συνήθεια για χάρη των παιδιών· αν όμως ψάξουμε λίγο βαθύτερα, θα διαπιστώσουμε ότι πρόκειται για συνήθεια που συναντάμε και σε άλλους πολιτισμούς και αποτελεί επίκληση στις αγαθές δυνάμεις για την καλή σοδειά, που εξασφάλιζε κάποτε την ευημερία και την ίδια την επιβίωση.

Αρωγός σε αυτή τη δράση μας είναι ο φούρνος του κ. Μπράτσου που μας έψησε για μια άλλη φορά τα «Λαζαράκια» μας και τον ευχαριστούμε θερμά!