ΉΡΩΕΣ
Στο πλαίσιο της θεματικής ενότητας Ήρωες και επηρεασμένοι από τη δουλειά της Βούλας Παπαϊωάννου αποφασίσαμε, από μια ιδέα μιας μαθήτριας της τάξης μας και με τη σύμφωνη γνώμη όλων, να γίνουμε κι εμείς μικροί, απλοί, καθημερινοί ήρωες προσφέροντας απλόχερα κάτι πολύ δικό μας, την αγκαλιά μας! Μια αγκαλιά για όποιον/ όποια την έχει πραγματικά ανάγκη και τη χρειάζεται!
Χωριστήκαμε λοιπόν σε ομάδες, πρώτα όσοι/όσες ήθελαν να ενημερώσουν τι μάθαμε για τους ήρωες κι έπειτα όσοι/όσες ήθελαν να προσφέρουν εθελοντικά την αγκαλιά τους. Δημιουργήσαμε καρτέλες με τα ονόματά μας, κάνοντας πρόβες για το πως θα μιλήσουμε, εξηγήσαμε πως όσοι προσφέρουν την αγκαλιά τους, δεν θα μπορέσουν να την αρνηθούν σε όποιον/όποια τη ζητήσει, στο πλαίσιο φυσικά της επίσκεψης μας στη τάξη της τετάρτης τάξης δημοτικού. Και κάπως έτσι με πολύ ενθουσιασμό και ανυπομονησία χτυπήσαμε την πόρτα της τάξης απέναντι από τη δική μας! Διστακτικοί εκείνοι, λίγο ντροπαλοί κι εμείς , μπήκαμε μέσα και η Αργυρή, η Αριάδνη Κ., η Αριάδνη Σ., παρουσίασαν τους σούπερ ήρωες, τους τετράποδους ήρωες, τους ήρωες της Επανάστασης του 1821, τους καθημερινούς ήρωες!
Έπειτα οι εθελοντές: Μαρία, Αγγελική, Αχιλλέας Αν., Νίκος Π., Αχιλλέας Αχ., Κάτια, Μανώλης Στ., Δήμητρα, Σοφοκλής και Μανώλης Π., πρόσφεραν την αγκαλία τους σε όποιον/όποια δεν δίστασε να τη ζητήσει! Και ίσως δεν μπορείτε να δείτε τα συναισθήματά των παιδιών στα προσωπά τους, σίγουρα όμως αντιλαμβάνεστε τη δυναμική και τον αντίκτυπο της προσφοράς τους!
Όταν επιστρέψαμε στην τάξη μας απαντήσαμε στο ερώτημα: Πώς αισθανόμαστε, τι συναισθήματα νιώσαμε εκείνη τη στιγμή;
- Χαρα!
- Μου άρεσε!
- Φροντίδα!
- Ζεστή αγκαλιά!
- Ένοιωσα την καρδιά μου να ζεσταίνεται!
- Αγάπη!
- Ντροπή!
- Σαν όνειρο!
- Φόβο! Δεν ήξερα πως θα είναι η αγκαλιά με κάποιον άλλο που δεν είναι η οικογένειά μου.
