19ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ

Niki de Saint Phalle

Η Niki de Saint Phalle γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1930 στη Γαλλία, αλλά έζησε κυρίως στη Νέα Υόρκη. Αρχικά, εργάστηκε ως μοντέλο για περιοδικά όπως η Vogue και το Life. Στην ηλικία των 18 παντρεύεται και αποκτά δύο παιδιά. Το 1953 υπέστη νευρικό κλονισμό και βρίσκει καταφύγιο στη ζωγραφική, η οποία τη βοηθάει να διοχετεύσει τα παιδικά ψυχικά της τραύματα και να εξωτερικεύσει τις ανησυχίες της σχετικά με την καταπίεση των γυναικών και τη βία. Στις αρχές της δεκαετίας του 60 γίνεται διάσημη για την πρωτοποριακή performance Tirs (ανάγλυφοι πίνακες γεμάτοι χρώματα και σακούλες με μπογιές, τους οποίους στη συνέχεια πυροβολούσε με τουφέκι απελευθερώνοντας τα χρώματα και συμβολίζοντας την καταστροφή που μετατρέπεται σε αναγέννηση.

Τη δεκαετία του 80 καθιερώθηκε για τις πληθωρικές, πολύχρωμες και παιχνιδιάρικες γυναικείες φιγούρες της, γνωστές ως Nanas! Δημιουργεί ακόμα καρέκλες με φίδια, βάζα, φωτιστικά καθώς και ένα άρωμα με το όνομά της! Ταυτόχρονα σχεδιάζει και κατασκευάζει για πάνω από δύο δεκαετίες το διασημότερο ίσως έργο της ζωής της, τον Κήπο των Ταρό που βρίσκεται στην Τοσκάνη της Ιταλίας και είναι εμπνευσμένος από τις κάρτες Ταρό! Το 1994 μετακομίζει στην Καλιφόρνια όπου ήταν και η μόνιμη κατοικία της ως το θάνατό της στις 21 Μαίου 2002. Αφήνει πίσω της μια διαδρομή γεμάτη ανατροπές, καθώς τόλμησε να εισέλθει σε ένα χώρο ανδροκρατούμενο, αξιοποιώντας τις προσωπικές της δοκιμασίες για να δημιουργήσει έργα που άφησαν έργα που άφησαν εποχή.

Για τη Niki se Saint Phalle, την τελευταία καλλιτέχνη μας, αποφασίσαμε να συνεργαστούμε με τα παιδιά του ΣΤ2 και την κυρία Δήμητρα! Αρχικά, καλέσαμε τα παιδιά στην τάξη μας για μια πρώτη γνωριμία μαζί τους.

Στη συνέχεια, χωριστήκαμε σε ζευγάρια και παρατηρήσαμε από ένα έργο της Niki de Saint Phalle! Κάθε ζευγάρι παρουσίασε το έργο της μαζί με τις παρατηρήσεις του για αυτό. Έπειτα παρακολουθήσαμε δύο σύντομα βίντεο για τη ζωή και το έργο της Niki de Saint Phalle! Στο τέλος, δώσαμε ραντεβού στην τάξη της έκτης για την επόμενη συνάντησή μας.

Στη δεύτερη συνάντηση μας παρακολουθήσαμε δύο σύντομα video με δύο διαφορετικές τεχνικές για να δημιουργήσουμε τις δικές μας nanas! Τα ζευγάρια επιλέγουν ανάμεσα σε πηλό και ανακυκλώσιμα υλικά και εργάζονται μαζί, συζητούν και βοηθάνε ο ένας τον άλλο!

Στην τρίτη και τελευταία συνάντηση μας ξαναβρεθήκαμε για να βάψουμε και να ολοκληρώσουμε τις Nanas μας! Κάποια παιδιά της κυρίας Δήμητρας έλειπαν, οπότε το ζευγάρι τους ολοκλήρωσε μόνο του τις Nanas τους!!

Στο τέλος, καθήσαμε μαζί παρέα, διαβασαμε παραμύθια, συζητήσαμε, παίξαμε και έπειτα βγήκαμε παρέα στην αυλή, όπου κεράσαμε τα παιδιά της κυρίας Δήμητρας ψωμί με μαρμελάδα φράουλα που είχαμε φτιάξει την προηγούμενη μέρα από τις φράουλες που φυτέψαμε!

Τι μας έμεινε από αυτή την εποικοδομητική συνεργασία; Λίγες γνώσεις, πολλές στιγμές χαράς, αγάπης, καλοσύνης και κυρίως μια πρώτη γνωριμία με τον απίθανο και συναρπαστικό κόσμο της τέχνης!

Σας ευχαριστούμε και σας ευχόμαστε ένα ξέγνοιαστο και δημιουργικό καλοκαίρι!!

Το νερό

Προκειμένου να διαπιστώσουμε τι γνωρίζουμε για το νερό, χωριστήκαμε σε ζευγάρια και ζωγραφίσαμε για να απαντήσουμε στα ερωτήματα: πού υπάρχει νερό στη φύση, τι κάνουν οι άνθρωποι και τα ζώα με το νερό, ποιές συσκευές στο σπίτι χρειάζονται νερό; Πού υπάρχει νερό στο σπίτι ; Τα ζευγάρια παρουσίασαν τις ζωγραφιές τους, τις συζητήσαμε και συμπληρώσαμε όσα δεν ζωγράφισαν.

Επιπλέον, κανονίσαμε μια επίσκεψη στην Δεξαμενή του Αγίου Ιωάννη, για να απαντήσουμε Eστο ερώτημα πώς έρχεται το νερό στο σπίτι ή στο σχολείο και κυρίως από πού έρχεται.

Ο κύριος Πέτρος μας βοήθησε πάρα πολύ, μας ξενάγησε στους χώρους της Δεξαμενής, μοιράστηκε μαζί μας τις πληροφορίες του και απάντησε σε όλες μας τις ερωτήσεις! Σε ευχαριστούμε κύριε Πέτρο!

Επίσης, φάγαμε και παίξαμε στους εξωτερικούς χώρους της Δεξαμενής.

Στο νηπιαγωγείο ασχοληθήκαμε με το κύκλο του νερού. Παρακολουθήσαμε και συζητήσαμε τα βίντεο: ¨Ο δρόμος του νερού¨, Eugenia Siamponopoulou και ¨Ο κύκλος του νερού από τη βροχή στα σύννεφα¨ Egg και ¨Το νερό για τα παιδιά του δημοτικού¨.

Φτιάξαμε το παζλ της διαδρομής του νερού από τη λίμνη-ποτάμι-φράγμα στο σπίτι μας μαζί με φωτογραφίες μας από την επίσκεψή μας στη Δεξαμενή!!

¨Γίναμε¨και σταγόνες και ¨ταξιδέψαμε¨ στο κύκλο του νερού!

Τις επόμενες μέρες, συζητήσαμε για τις ανθρώπινες κατασκευές , ποιά είναι η χρήση τους , ποιά είναι η ονομασία τους.

Και καθώς μιλούσαμε για τα αρχαία υδραγωγεία θυμηθήκαμε την επίσκεψή μας στη Δεξαμενή.

Γιατί άραγε η Δεξαμενή του Αγίου Ιωάννη είναι αρχαία; Αποτελεί μνημείο για τον τόπο μας ; Οπότε, γίναμε για άλλη μία φορά ντεντέκτιβ και με την πολύτιμη βοήθειά σας μαζέψαμε πληροφορίες και τις ενώσαμε με τις δικές μας! Αργότερα, αποφασίσαμε με τα παιδιά να τις αξιοποιήσουμε και να στήσουμε ένα θεατρικό δρώμενο με αυτές!!

Η αξία του νερού μέσα στο πέρασμα του χρόνου και στις ζωές των ανθρώπων!!!

Χωριστήκαμε σε ομάδες, επιλέξαμε ρόλους, βρήκαμε τα λόγια μας!

Ξεκινήσαμε πρόβες εντατικά και κρυφά από εσάς!

Δύσκολη η αποστολή μας αλλά τα καταφέραμε.

Γράψαμε και ένα δικό μας τραγούδι για το νερό και ο κύριος Ηλίας το ¨έντυσε¨με τη μουσική του και το ηχογράφησε για εμάς! Η κυρία Ηρώ, η μαμά της Νεφέλης, έκανε το περίγραμμα στα σκηνικά και τα βάψαμε!!

Ανάμεσα στις πρόβες μας, καταφέραμε να χορέψουμε και να χαλαρώσουμε!

Το αποτέλεσμα όλης αυτής της προσπάθειας το απολαύσατε την Παρασκευή 5 Ιουνίου, στην καλοκαιρινή μας γιορτή!

Ελπίζουμε να το απολαύσατε, να γελάσατε, να προβληματιστήκατε για το νερό και να νιώσατε περήφανοι, όπως εμείς, για τα παιδιά σας!

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Ένας διαφορετικός επισκέπτης!!

Την προηγούμενη εβδομάδα, μας επισκέφτηκε στο νηπιαγωγείο μας, η κυρία Μαρία Μανουσάκη εκπαιδεύτρια σκύλων, η βοηθός της και η σκυλίτσα Ίρις!

Η κυρία Μαρία, μας έδωσε απλές, κατανοητές και σαφείς οδηγίες (όπως θα δείτε και στην αφίσα μας) για το πώς πλησιάζουμε ένα σκύλο που έχει ιδιοκτήτη. Μας τόνισε πώς αποφεύγουμε να πλησιάζουμε αδέσποτα σκυλιά και γατιά, αν δεν γνωρίζουμε τις προθέσεις τους, καθώς και εκείνα φοβούνται και τρομάζουν και μπορεί να μας επιτεθούν. Κυρίως μας τόνισε, πως ο σκύλος της γιαγιάς, του παππού, του νονού μας ή οποιουδήποτε άλλου, δεν είναι δικός μας σκύλος!

Προστατεύει πρώτα τον ιδιοκτήτη του, οπότε πάντα ρωτάμε πριν τον χαϊδέψουμε ή παίξουμε μαζί του και φροντίζουμε να είναι και εκείνος/η παρών/παρούσα μαζί μας.

Στο τέλος η κυρία Μαρία μας άφησε να χαϊδέψουμε την Ίρις , αφού την πλησιάσουμε με το σωστό τρόπο, από το πλάι στην πλάτη της, ποτέ στο πρόσωπο!

Και έπειτα η κυρία Μαρία χάρισε στα παιδιά και στις κυρίες δωράκια και αναμνηστικά και ζωγραφίσαμε τις εντυπώσεις μας!!

Ευχαριστούμε πολύ!!!

Τα παιδιά είδαν πίνακες ζωγραφικής και τους σχολίασαν με το δικό τους τρόπο!

Έπειτα ως καλλιτέχνες ζωγράφισαν τη δική τους μαμά!

Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες του κόσμου!

Η Amy Sherald γεννήθηκε στην Τζόρτζια των ΗΠΑ, στις 30 Αυγούστου 1973 και εργάζεται κυρίως ως προσωπογράφος απεικονίζοντας Αφροαμερικανούς σε καθημερινά περιβάλλοντα. Από πολυ μικρή ηλικία έδειξε ένα έντονο ενδιαφέρον για τις τέχνες. Ωστόσο στην πρώτη και μοναδική επίσκεψη του σχολείου της στο μουσείο Colombus Museum σοκαρίστηκε όταν διαπίστωσε πως η τέχνη μπορεί να γίνει επάγγελμα. Εκεί αντίκρισε για πρώτη φορά ένα πίνακα στον οποίο απεικονιζόταν ένας άνδρας ίδιου χρώματος με εκείνη! Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο σχολείο της, ήταν μια από τις ελάχιστες Αφροαμερικανές μαθήτριες, καθόρισε αργότερα την θεματολογία της καλλιτεχνικής της πορείας. Επέλεξε να ζωγραφίζει πορτρέτα μεγάλης κλίμακας ενώ τα “μοντέλα” της είναι συχνά Αφροαμερικανοί που συναντά τυχαία στο δρόμο, τα φωτογραφίζει και χρησιμοποιώντας αυτές τις φωτογραφίες δημιουργεί τους πινακές της. Μέσα από αυτούς προσπαθεί να δώσει νέες εναλλακτικές αφηγήσεις για τη ζωή των Αφροαμερικανών, εστιάζοντας όχι τόσο στο χρώμα του δέρματος που στους πίνακές της έχει μια ελαφριά γκρίζα απόχρωση, όσο στους ίδιους τους ανθρώπους και ότι τους περιβάλλει. Οι γονείς της, ήταν εξαρχής αντίθετοι στην απόφαση της να γίνει καλλιτέχνης! Ωστόσο εκείνη παρά τις αντιρρήσεις τους σπούδασε στο Clark Atlanta University και στο Maryland Institute College of Art (MICA). Ήταν τόσο μεγάλη η επιθυμία της να γίνει ζωγράφος, που ως την ηλικία των 38 δούλευε ως σερβιτόρα προκειμένου να αγοράζει υλικά για τους πίνακές της και να μπορεί να δημιουργεί! Το 2016 σε ηλικία 43 χρονών κερδίζει το πρώτο βραβείο από το National Portrait Gallery για τον πίνακα της: Miss Everything, εμπνευσμένο από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων. Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης και η πρώτη Αφροαμερικανίδα που κέρδισε αυτόν τον διαγωνισμό ανάμεσα σε 2500 συμμετοχές!

Εμπνευστήκαμε και εμείς από τη Sherald, διαλέξαμε με τη βοήθειά σας αγαπημένες φωτογραφίες και τις ζωγραφίσαμε.

¨Το να είσαι άνθρωπος  σημαίνει να είσαι ορατός”, Amy Sherald

Η αμυγδαλιά

Διαβάσαμε το εξαιρετικό παραμύθι “Η αμυγδαλιά και το Φεγγάρι”. Αποφασίσαμε στο Συμβούλιο Της Τάξης να οργανώσουμε πιτζαμοπάρτι!! Ήρθαμε με τις υπέροχες πιτζάμες μας και καλή διάθεση και δοκιμάσαμε προϊόντα από αμύγδαλο! Σας ευχαριστούμε πολύ για αυτά που μας φέρατε! Στρώσαμε το τραπέζι μας, απλώσαμε τα μαξιλάρια μας, φάγαμε ποπ κορν, ήπιαμε ζεστή σοκολάτα με γάλα αμυγδάλου, δοκιμάσαμε κρέπες!

Παράλληλα ασχοληθήκαμε με την αμυγδαλιά σε ζευγάρια.

Καθώς τρώγαμε τα προϊόντα αμυγδάλου παρακολουθήσαμε τις παρακάτω ταινίες:

*The kite/family friendly stop motion award winning short.

*Snow bear , A hand-drawn animated short film/ you tube the art of Aaron Blaise.

*Lost Sheep/Paper stop motion.

*Foundling Award Animated Short Movie.

Μπορείτε να τις παρακολουθήσετε και εσείς!

Συμβούλιο της τάξης!

Ένας από τους ομαδικούς στόχους που θέσαμε ήταν το “Συμβούλιο της Τάξης”, το οποίο πραγματοποιείται κάθε Τετάρτη και δίνει το δικαίωμα στα παιδιά να αποφασίζουν για θέματα που τα αφορούν, να λύνουν προβλήματα, να ψηφίζουν, να αναλαμβάνουν ρόλους (υπεύθυνος/η λόγου, συντονιστής/στρια ) και κυρίως να δοκιμάζουν τις ιδέες τους στην πράξη και να προσπαθούν για την επίτευξη των στόχων που θέτουν και να τους τροποποιούν όπου χρειάζεται.

Χρόνος είναι και γυρίζει!

Διαβάσαμε το παραμύθι “Χρόνος είναι και γυρίζει!”. Το συνδυάσαμε με τις πληροφορίες που σας ζητήσαμε και δημιουργήσαμε το δικό μας βιβλιαράκι για το χρόνο! Παρακολουθήσαμε το παραμύθι “Το κασκόλ της Νέας Χρονιάς” . Ένα παραμύθι για το χρόνο και τους μήνες του χρόνου.

Προσπαθήσαμε να δούμε τι μάθαμε για τον χρόνο.

Αρχικά συζητήσαμε τι νομίζουμε πώς είναι ο χρόνος και πώς τον μετράμε. Καταλήξαμε πως ο χρόνος κάνει γύρω γύρω , μας αγαπάει, έχει μέσα του συναισθήματα , όπως αγάπη, φιλία, χαρά, ευγνωμοσύνη, ειρήνη αλλά και τίποτα! (Οι απαντήσεις είναι των παιδιών!). Επίσης, τον μετράμε με αριθμούς, με τους δείκτες του ρολογιού, το χρονόμετρο, την κλεψύδρα, τον υπολογιστή, το τηλέφωνο και χρησιμοποιούμε το στόμα μας και τα δάχτυλα για μέτρημα. Στη συνέχεια “δημιουργήσαμε” στο πάτωμα μια ιστοριογραμμή και τοποθετήσαμε το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.

Είδαμε διάφορα αντικείμενα, τα ονοματίζαμε και πηγαίναμε στην αντίστοιχη περίοδο. Κάποια αντικείμενα από το παρελθόν δυσκολευτήκαμε να τα αναγνωρίσουμε! Διαπιστώσαμε οτι δεν υπάρχουν αντικείμενα από το μέλλον, ίσως επειδή δεν έχουν ακόμα φτιαχτεί!

Αργότερα, εργαστήκαμε σε ομάδες και φτιάξαμε παζλ που είχαν σχέση με τις εποχές, τους μήνες, το ημερολόγιο, τη μέρα και τη νύχτα. Όταν τελείωνε η κάθε ομάδα μας εξηγούσε τι σχέση έχει με το χρόνο. Μάθαμε και το τραγούδι “Το Ρολόι του Ελεύθερου χρόνου”, του Φοίβου Δεληβοριά, μπορείτε να το ακούσετε!!

Σας παρουσιάζουμε τους ατομικούς μας στόχους για αυτή τη χρονιά!! Καλή επιτυχία και στους δικούς σας στόχους!!