Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, το Νηπιαγωγείο μας υλοποίησε εκπαιδευτική δράση με στόχο την πρόληψη του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού, την ενίσχυση των θετικών διαπροσωπικών σχέσεων και την καλλιέργεια κλίματος ασφάλειας και σεβασμού στο σχολικό περιβάλλον.
Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, συζήτηση, αφήγηση παραμυθιών και παιχνίδια ρόλων, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία:
- να αναγνωρίσουν και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους,
- να διακρίνουν φιλικές και μη φιλικές συμπεριφορές,
- να κατανοήσουν τη σημασία της αποδοχής της διαφορετικότητας,
- να αναπτύξουν δεξιότητες συνεργασίας, ενσυναίσθησης και αλληλοϋποστήριξης.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη δημιουργία ενός ασφαλούς σχολικού περιβάλλοντος, όπου όλα τα παιδιά νιώθουν ότι ανήκουν, ακούγονται και μπορούν να ζητούν βοήθεια όταν τη χρειάζονται. Στο πλαίσιο της δράσης, οι μαθητές/τριες δημιούργησαν ομαδικές κατασκευές και αφίσες με μηνύματα φιλίας, σεβασμού και αγάπης, στέλνοντας τα δικά τους μηνύματα.
Το παραμύθι «Η Αγκαλιά» αποτέλεσε αφορμή για να μιλήσουμε στο νηπιαγωγείο για την αγάπη, τη φροντίδα και την αποδοχή. Τα παιδιά αναγνώρισαν ότι όλοι χρειαζόμαστε αγκαλιά — όχι μόνο όταν είμαστε λυπημένοι ή φοβισμένοι, αλλά και για να νιώθουμε ότι ανήκουμε σε μια ομάδα. Μέσα από συζήτηση, θεατρικό παιχνίδι και εικαστικές δραστηριότητες, αναδείχθηκε η σημασία του να μη απορρίπτουμε το διαφορετικό και να στεκόμαστε δίπλα σε όποιον νιώθει μόνος. Η ιστορία μάς βοήθησε να μιλήσουμε με απλό και ασφαλή τρόπο για τον εκφοβισμό, τονίζοντας ότι η καλοσύνη, ο σεβασμός στα όρια και η αποδοχή μπορούν να κάνουν το σχολείο έναν χώρο όπου όλοι νιώθουν ασφάλεια και ζεστασιά.
Διαβάζουμε βιβλία ενσυναίσθησης για παιδιά, που τα βοηθούν μέσα από ιστορίες να μπουν στη θέση του άλλου και να σκεφτούν τι θα έκαναν σε ανάλογη περίπτωση. Έτσι, θα ενισχύσουν τη συναισθηματική τους νοημοσύνη και θα ωριμάσουν. Η ενσυναίσθηση είναι η πιο ουσιαστική «ασπίδα» πρόληψης του εκφοβισμού στο νηπιαγωγείο.
Με αφορμή το παραμύθι «Τα γυαλάκια της Μαλένας», τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας είχαν την ευκαιρία να προσεγγίσουν σημαντικές αξίες, όπως η αποδοχή της διαφορετικότητας, η αυτοεκτίμηση και κυρίως η ενσυναίσθηση.
Μέσα από την ιστορία της Μαλένας, τα παιδιά μπήκαν στη θέση της ηρωίδας και προσπάθησαν να κατανοήσουν πώς νιώθει ένα παιδί όταν γίνεται αντικείμενο κοροϊδίας ή αποκλεισμού. Συζητήσαμε για τα συναισθήματα της Μαλένας, για το πώς μπορεί να πληγώνουν οι λέξεις και οι συμπεριφορές και για το πόσο σημαντικό είναι να δείχνουμε κατανόηση και σεβασμό στους άλλους.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στους ρόλους που μπορεί να υπάρχουν σε μια τέτοια κατάσταση:
στον θύτη, που με τα λόγια ή τις πράξεις του πληγώνει,
στο παιδί που δέχεται την αρνητική συμπεριφορά,
αλλά και στους παρατηρητές, δηλαδή σε όσους βλέπουν τι συμβαίνει. Τα παιδιά συζήτησαν και προβληματίστηκαν για το τι μπορούν να κάνουν όταν γίνονται μάρτυρες μιας άδικης συμπεριφοράς: να μιλήσουν, να στηρίξουν τον φίλο τους, να ζητήσουν βοήθεια από έναν ενήλικα και να δείξουν ότι δεν συμφωνούν με την κοροϊδία.
Στη συνέχεια, υλοποιήσαμε τη δράση με τίτλο
«Βλέπω στον εαυτό μου κάτι μοναδικό».
Κάθε παιδί κατασκεύασε τα δικά του «γυαλάκια της Μαλένας». Στο ένα γυαλί ζωγράφισε κάτι που του αρέσει στον εαυτό του και στο άλλο το αποτύπωσε με λέξεις. Μέσα από αυτή τη συμβολική δραστηριότητα, τα παιδιά έμαθαν να «βλέπουν» τον εαυτό τους με αγάπη και σεβασμό, αλλά και να αναγνωρίζουν την αξία του κάθε ανθρώπου.
Η δράση αποτέλεσε αφορμή για να κατανοήσουμε ότι η ενσυναίσθηση μάς βοηθά να στεκόμαστε δίπλα στον άλλον, να λέμε «όχι» στην κοροϊδία και να δημιουργούμε ένα σχολείο όπου όλοι νιώθουν ασφαλείς, αποδεκτοί και σημαντικοί.
Συνεχίζοντας τις δράσεις μας γύρω από την ενσυναίσθηση, την αποδοχή της διαφορετικότητας και την πρόληψη του σχολικού εκφοβισμού, ακούσαμε και επεξεργαστήκαμε το τραγούδι «Γύρω γύρω μήλα, στη μέση πορτοκάλι».
Τα παιδιά προβληματίστηκαν γύρω από το πώς νιώθει κάποιος όταν μένει «έξω από τον κύκλο» και τι σημαίνει να ανήκεις σε μια ομάδα που σε αποδέχεται. Μέσα από το τραγούδι, τα παιδιά μπόρεσαν να διακρίνουν φιλικές και μη φιλικές συμπεριφορές, να κατανοήσουν ότι η διαφορετικότητα δεν είναι λόγος αποκλεισμού και να συνειδητοποιήσουν τον ρόλο που έχει ο καθένας μας μέσα στην ομάδα.
Στη συνέχεια, μέσα από ομαδική εργασία, τα παιδιά συνεργάστηκαν και αποτύπωσαν συμπεριφορές που οδηγούν στην απόρριψη, αλλά και συμπεριφορές που χτίζουν την αποδοχή, τη φιλία και την αλληλοϋποστήριξη. Η δραστηριότητα ενίσχυσε δεξιότητες συνεργασίας, ενσυναίσθησης και σεβασμού, στέλνοντας το μήνυμα ότι όλοι έχουμε θέση στον κύκλο.
«Μπαίνω στη θέση του άλλου και λέω όχι στη βία και στον εκφοβισμό»
Οι δραστηριότητές μας σχετικά με την πρόληψη και αντιμετώπιση του εκφοβισμού ολοκληρώθηκαν ανήμερα της παγκόσμιας ημέρας κατά της σχολικής βίας στις 6 Μαρτίου με τη συμμετοχή μας στην πανελλήνια δράση που διοργανώνει το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Δίκτυο Σχολείων Σχολικής Διαμεσολάβησης (ΔΣΣΔ).
Ανήμερα της 6ης Μαρτίου, η πανελλαδική αυτή κινητοποίηση θα δώσει το δυναμικό της «παρών» κυρίως με συμβολικές παρεμβάσεις σε κεντρικά σημεία και πλατείες πόλεων και οικισμών, ώστε το μήνυμα του σεβασμού κατά της βίας να ακουστεί ηχηρά στην κοινωνία. Η κοινή δράση των συμμετεχόντων σχολείων υποστηρίζεται από αφίσες που πλαισιώνουν τις δράσεις των σχολείων.
Το 18ο Νηπιαγωγείο συμμετέχει στην πανελλαδική αυτή πρωτοβουλία υλοποιώντας βιωματικές και συνεργατικές δράσεις που καλλιεργούν την ενσυναίσθηση, την αλληλεγγύη και τη στάση μηδενικής ανοχής στη βία και τον εκφοβισμό.
Η προσέγγιση στηρίζεται στη βιωματική μάθηση και στην ενεργητική συμμετοχή των μαθητών/τριών (π.χ. παιχνίδια ρόλων, δραματοποίηση, εικαστικές και μουσικές δράσεις, δημιουργική γραφή, συζητήσεις), με στόχο να αναγνωρίζουν καταστάσεις βίας/εκφοβισμού, να κατανοούν τα συναισθήματα που τις συνοδεύουν και να ενθαρρύνονται να ζητούν βοήθεια και να στηρίζουν τους συμμαθητές τους.
Η δράση υλοποιήθηκε στην αυλή του σχολείου και είχε την παρακάτω δομή:
1.Τα παιδιά κινούνται σαν σιαμαίοι , κάνουν διάφορες κινήσεις κολημμένοι με την πλάτη, την κοιλιά, τους ώμους κλπ.
2. Σ ένα υπερυψωμένο μέρος στέκεται ένα παιδί και δίνει κάποιο σύνθημα κίνησης το οποίο πρέπει να μιμηθούν οι υπόλοιποι , δηλαδή να γίνουν οι “καθρέφτες” του.
3. Τα παιδιά κρατούν μπαλόνια και μετρώντας αντίστροφα τα σπάμε όλοι μαζί συμβολίζοντας το σπάσιμο της σιωπής απέναντι στον εκφοβισμό.
Ατομικές εργασίες των παιδιών με το μήνυμα της ημέρας ¨¨ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ, ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ”
