Διαβάζουμε μαζί: σχολείο, οικογένεια, παιδιά V
Την Πέμπτη 5-2 η κ. Γεωργία διάβασε στα παιδιά του Πρωϊνού 1 το βιβλίο Στη μικρή μου καρδιά της Jo Witek, σε εικονογράφηση της Christine Roussey.
Μέσα από λόγια απλά και εικόνες γεμάτες χρώμα, τα παιδιά ταξίδεψαν στον «κήπο» της καρδιάς και γνώρισαν πως όλα τα συναισθήματα έχουν θέση: η χαρά, ο θυμός, ο φόβος, η λύπη, η ελπίδα. Παρατήρησαν τις εντυπωσιακές κοπτικές καρδιές, συζήτησαν για στιγμές που ένιωσαν δυνατά συναισθήματα και μοιράστηκαν σκέψεις και εμπειρίες.
Ήταν μια τρυφερή και ουσιαστική εμπειρία που μας υπενθύμισε πόσο σημαντικό είναι να βοηθάμε τα παιδιά να αναγνωρίζουν, να αποδέχονται και να εκφράζουν όσα νιώθουν.
Ευχαριστούμε θερμά τη μαμά για αυτή την όμορφη στιγμή φιλαναγνωσίας!
Κάτω από Δράσεις 2025-2026 | 0 Σχόλια4-2: Global School Play Day
Την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026 γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Σχολικού Παιχνιδιού και είναι αφιερωμένη στο ελεύθερο, μη δομημένο παιχνίδι – υπό την εποπτεία του εκπαιδευτικού αλλά όχι υπό την καθοδήγησή του. Τα παιδιά αφήνονται ελεύθερα να παίξουν με τους κανόνες που θέτουν αυτά και τον μοναδικό όρο της τήρησης της ασφάλειάς τους . Το ζητούμενο είναι την ημέρα αυτή τα παιδιά να παίξουν ελεύθερα, να κατασκευάσουν, να δημιουργήσουν, να διασκεδάσουν, να συνεργαστούν, να μοιραστούν, να σεβαστούν.
Η Παγκόσμια Ημέρα Σχολικού Παιχνιδιού δημιουργήθηκε το 2015 από μια ομάδα έξι εκπαιδευτικών: Scott Bedley, Tim Bedley, Eric Saibel, Misty Higgins, Oliver Schinkten και Bethany Chaffin. Αυτοί οι εκπαιδευτικοί ανησυχούσαν ότι τα παιδιά έπαιρναν όλο και λιγότερο χρόνο για να παίξουν λόγω της τεχνολογίας και της παρέμβασης των ενηλίκων. Σύμφωνα με ένα δελτίο τύπου για την Παγκόσμια Ημέρα Σχολικού Παιχνιδιού, η οργάνωση δήλωσε: «Τα σχολεία εξαλείφουν το διάλειμμα. Οι δάσκαλοι αναθέτουν όλο και περισσότερες εργασίες για το σπίτι. Οι γονείς προγραμματίζουν κάθε λεπτό για τα παιδιά τους. Τα μικρά παιδιά έχουν εθιστεί στις συσκευές τους – εκτοξεύοντας το άγχος και το στρες».
Ως αποτέλεσμα αυτού, η ομάδα αναγκάστηκε να αναλάβει δράση, ειδικά αφού άκουσε μια ομιλία στο TEDx του Δρ Peter Gray. Ο Δρ Γκρέυ υποστήριξε ότι τα παιδιά χάνουν πολύ περισσότερα από τον χρόνο παιχνιδιού. Αυτό ενέπνευσε τους εκπαιδευτικούς να ξεκινήσουν αυτήν την εκστρατεία για την ημέρα παιχνιδιού. Κατά την πρώτη του εορτή στις 4 Φεβρουαρίου 2015, συμμετείχαν πάνω από 65.000 παιδιά, και αυτό έγινε μετά από μόλις τέσσερις εβδομάδες προώθησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το 2020, κατά την έκτη επέτειο της εκδήλωσης, αυτός ο αριθμός αυξήθηκε εκθετικά, με περισσότερα από 600.000 παιδιά να συμμετέχουν σε 75 χώρες. 
Ο οργανισμός πιστεύει ότι η εκστρατεία ήταν τόσο επιτυχημένη επειδή αρχικά, τα παιδιά είχαν αρχίσει να ξεχνούν πώς να παίζουν και οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί αρχίζουν να βλέπουν τις θετικές επιπτώσεις.
Φέτος, μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι, φάνηκε και κάτι ακόμη σημαντικό: πόσο δύσκολο είναι για πολλά παιδιά να παίξουν χωρίς να χρησιμοποιούν τη λέξη «δικό μου». Η ανάγκη για κατοχή, για έλεγχο και για ατομικό χώρο εμφανίστηκε συχνά, δείχνοντας πόσο έντονα έχουν εσωτερικεύσει ατομικά μοτίβα λειτουργίας.
Παράλληλα, διαπιστώσαμε πως, παρότι ο ρόλος μας έπρεπε να είναι κυρίως του παρατηρητή και όχι του καθοδηγητή, πολλά παιδιά έδειχναν να περιμένουν από κάποιον να τους δείξει τι να κάνουν. Το μη οργανωμένο παιχνίδι, σε κάποιες στιγμές, τα αποπροσανατόλιζε. Χρειάστηκε χρόνος για να εμπιστευτούν τις ιδέες τους, τη φαντασία τους και τις δυνάμεις τους. Κι αυτό από μόνο του αποτελεί μια ουσιαστική παιδαγωγική διαπίστωση: ότι η ελευθερία μαθαίνεται.
Στόχος μας δεν είναι τα παιδιά να «μάθουν να παίζουν σωστά», αλλά να νιώσουν ικανά να παίξουν μόνα τους και μαζί με άλλους. Να αντέχουν την ελευθερία, να δοκιμάζουν ιδέες χωρίς φόβο λάθους, να μοιράζονται χώρο, χρόνο και υλικά, να διαπραγματεύονται και να συνδιαμορφώνουν κανόνες. Να χτίζουν σιγά σιγά την αυτονομία τους, μέσα σε ένα πλαίσιο ασφάλειας και εμπιστοσύνης.
Πρωϊνό Τμήμα 3
Κάτω από Δράσεις 2025-2026, Δραστηριότητες | 0 Σχόλια
Διαβάζουμε μαζί: σχολείο, οικογένεια, παιδιά ΙV
Την Τετάρτη 4-2-2026 υλοποιήθηκαν δράσεις σε 3 τμήματα!!!
Πρωϊνό Τμήμα 1
Η κ. Μαριάννα παρέα με τον Φοίβο διάβασαν “Το φαγκρί και το σκουμπρί” – ένα αντιπολεμικό παραμύθι που διαδραματίζεται στον γαλάζιο βυθό της θάλασσας.
Ο Σωτήρης το σκουμπρί και ο Φάνης το φαγκρί διεκδικούν ένα πρωί το ίδιο λαχταριστό σκουλήκι. Αυτή η ασήμαντη αφορμή διχάζει τα ψάρια. Από τη μία φάλαινες και καρχαρίες, από την άλλη μπακαλιάροι και αστακοί με πανοπλίες. Έξαψη στη θάλασσα κι αναβρασμός! Πεδίο μάχης κινδυνεύει να γίνει ο ωκεανός! Θα αποφευχθεί τελικά ο εξοντωτικός πόλεμος; Για ποιο λόγο το σκουλήκι της έριδος δεν είναι τόσο ελκυστικό όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως; Και τι αποκαλύψεις ετοιμάζεται να κάνει ο σοφός γερο-κοκωβιός;
Το βιβλίο μας υπενθύμισε πως όταν μοιραζόμαστε και βοηθάμε ο ένας τον άλλο , όλοι περνάμε καλύτερα.
Πρωϊνό Τμήμα 3
Πρωϊνό Τμήμα 4
Μέσα από την ιστορία της Αντιγόνης μιλήσαμε για τις διαφορετικές αγκαλιές, για το πώς νιώθει το σώμα μας και για τη σημασία του να ρωτάμε και να σεβόμαστε το «ναι» και το «όχι».
Τα παιδιά εξέφρασαν τα συναισθήματά τους , μοιράστηκαν σκέψεις και συμμετείχαν σε έναν ήσυχο κύκλο συζήτησης, όπου αναδείχθηκε ότι η αγκαλιά είναι δώρο και όχι υποχρέωση.
Η δράση ολοκληρώθηκε με ένα μήνυμα που θα μας συνοδεύει στην καθημερινότητά μας:
«Ρώτα πρώτα»
Ευχαριστούμε θερμά την κ. Όλγα που βρέθηκε κοντά μας και συνέβαλε σε μια τόσο ουσιαστική εμπειρία για τα παιδιά.
Νικητές SID 2026 διαγωνισμού «Η Τεχνητή Νοημοσύνη στη ζωή μας» στην κατηγορία Νηπιαγωγείων
Το έργο των παιδιών:
Το Πρωϊνό Τμήμα 4 του Νηπιαγωγείου μας συμμετείχε στον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό για την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου 2026 με θέμα «Τι είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη»
Η ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΣΕΝΑΡΙΟΥ ΠΟΥ ΥΛΟΠΟΙΗΘΗΚΕ : εκπαιδευτικο σεναριο δρασης
Κάτω από Δράσεις 2025-2026, Δραστηριότητες | 0 ΣχόλιαΑπόδειξη και πιστοποιητικό υιοθεσίας – Κάνε Μια Ευχή Ελλάδος
Η απόδειξη δωρεάς έχει αναρτηθεί στον πίνακα ανακοινώσεων της σχολικής μονάδας
Κάτω από Δράσεις 2025-2026 | 0 ΣχόλιαΔιαβάζουμε μαζί: σχολείο, οικογένεια, παιδιά ΙΙI
Ευχαριστούμε την κ. Νατάσα για τον ενθουσιασμό που μοιράστηκε με τα παιδιά του Πρωϊνού Τμήματος 2 !!!
Κάτω από Δράσεις 2025-2026 | 0 Σχόλια3 Ιεράρχες
Πρωϊνό Τμήμα 2
Πρωϊνό Τμήμα 3
Πρωϊνό Τμήμα 4
Με αφορμή τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών, σταθήκαμε λιγότερο στις μορφές και περισσότερο στο μήνυμα.
Σε αυτό που οι ίδιοι υπηρέτησαν με τη ζωή και το έργο τους: τη γνώση που γίνεται καλοσύνη, τα λόγια που χτίζουν και τις πράξεις που προστατεύουν.
Αφού μιλήσαμε σύντομα για το πώς ο Μέγας Βασίλειος συνέδεε τη μάθηση με την αγάπη και τη βοήθεια,
πώς ο Γρηγόριος πίστευε στη δύναμη των ερωτήσεων και πώς ο Ιωάννης μας προειδοποιούσε ότι τα λόγια μας μπορούν να γίνουν είτε φτερά είτε αγκάθια, παρακολουθήσαμε με τα παιδιά τη μικρού μήκους ταινία Silent (της Lindsey Hunter).
Μια ιστορία χωρίς λόγια, που όμως λέει πολλά.
Μας θύμισε ότι συχνά πληγώνουμε όχι μόνο με τα χέρια, αλλά με στάσεις, συμπεριφορές και λέξεις.
Και ότι η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στη φωνή, αλλά στην επιλογή της καλοσύνης.
Όπως λέει και το μήνυμα της ταινίας:
«If you’re going to say something mean, don’t say it at all… just stay silent.»
Οδηγηθήκαμε στο ερώτημα: τι κάνει την καρδιά ενός καλού ανθρώπου;
Οι απαντήσεις των παιδιών αποτυπώθηκαν στα έργα τους.
Καρδιές που βλέπουν, που βοηθούν, που μαθαίνουν, που φωτίζουν.
Καρδιές που δεν φωνάζουν, αλλά προστατεύουν.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι Τρεις Ιεράρχες ήρθαν πιο κοντά στο σήμερα.
Όχι ως εικόνες, αλλά ως στάση ζωής.
Και ίσως αυτός να είναι ο πιο ουσιαστικός τρόπος να τους τιμάμε:
να μεγαλώνουμε παιδιά που μαθαίνουν με την καρδιά και πράττουν με καλοσύνη.
Διεθνής Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος
Το βιβλίο Έρικα της Ruth Vander Zee από τις εκδ. ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ αφηγείται μια αληθινή ιστορία σωτηρίας μέσα στην απόλυτη φρίκη του Ολοκαυτώματος. Η πρωταγωνίστρια, ένα βρέφος εβραϊκής καταγωγής, πετιέται από τη βιολογική της μητέρα έξω από ένα τρένο που κατευθύνεται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Είναι η μοναδική πράξη αγάπης που μπορούσε να της προσφέρει: τη ζωή.
Η Έρικα δεν θυμάται το παρελθόν της. Την ιστορία της την αφηγείται όπως τη φαντάζεται, μέχρι τη στιγμή της εγκατάλειψής της – όπως ακριβώς η ζωή ξεκινά με ένα κλάμα.
Μια κούκλα έκανε ένα δύσκολο ταξίδι και έσπασε σε κομμάτια. Συνάντησε την Έρικα και την τάξη μας. Όπως η Έρικα βρήκε αγκαλιά και σπίτι με φως, έτσι κι εμείς δίνουμε στην κούκλα φροντίδα. Ίσως να μην κολλήσει τέλεια, αλλά θα έχει όνομα, θέση και πολλούς βοηθούς. Ό,τι έσπασε, μπορεί πάλι να νιώσει ασφαλές…
Μερικές φορές δεν μπορούμε να φτιάξουμε κάτι όπως πριν. Μπορούμε όμως να κάνουμε τις ραφές του χρυσές με τη φροντίδα μας…
Το τέλος της ιστορίας είναι φωτεινό μέσα στη σκοτεινιά της μνήμης:
«Κάθε αστέρι και ένας δικός μου που χάθηκε… όμως εγώ σώθηκα. Σήμερα το δικό μου αστέρι λάμπει ξανά.» Και το δικό μας αστέρι συμπληρώνεται από εκείνα τα πρόσωπα που είναι για μας ασφάλεια–αγκαλιά–ελπίδα …
Η λήθη έχει καμιά φορά θέση στη ζωή.
Η μνήμη, όμως, όταν αφορά την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, είναι χρέος.
Διαβάζουμε μαζί: σχολείο, οικογένεια, παιδιά ΙΙ
Ένα πικ νικ αλλιώτικο από τα άλλα…
Με την Κίσσα και τους φίλους της μάθαμε πως η παρέα και οι ιδέες κάνουν κάθε στιγμή ξεχωριστή.
Ευχαριστούμε τον γονέα που διάβασε το παραμύθι και μοιράστηκε μαζί μας τη χαρά της ιστορίας και της συντροφιάς
Κάτω από Δράσεις 2025-2026 | 0 Σχόλια“Διαδικασία επαναφοίτησης μαθητών/τριών στα Νηπιαγωγεία για το σχολικό έτος 2026- 2027”
Κάτω από Ανακοινώσεις | 0 Σχόλια
Τα ολοήμερα τμήματα ξεκίνησαν … ταξίδι!!!
Με οδηγό τη φαντασία και παρέα τους μικρούς μας εξερευνητές, ταξιδεύουμε σε χώρες μακρινές και κοντινές. Με παιχνίδι, μουσική, εικόνες και δημιουργία, μαθαίνουμε ότι ο κόσμος μας είναι μεγάλος, πολύχρωμος και γεμάτος όμορφες διαφορές. Είστε έτοιμοι; Το ταξίδι ξεκινά…
Κάτω από Δραστηριότητες | 0 ΣχόλιαΔιαβάζουμε μαζί: σχολείο, οικογένεια, παιδιά
Στο πλαίσιο της δράσης φιλαναγνωσίας, το παραμύθι “Το αγόρι που γύρισε τον κόσμο με το καράβι του¨ της Julia Green από τις εκδ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ζωντάνεψε με έναν τρόπο μοναδικό και … συγκινητικό.
Ένας μπαμπάς–καπετάνιος βρέθηκε στην τάξη μας για να διαβάσει την ιστορία. Όχι απλώς ως αναγνώστης, αλλά ως άνθρωπος που ετοιμάζεται να ταξιδέψει, για να αποχαιρετήσει την κόρη του και να μιλήσει στα παιδιά για το επάγγελμά του, τη θάλασσα και τις αποστάσεις που ενώνουν αντί να χωρίζουν.
Οι λέξεις του βιβλίου έγιναν γέφυρα: ανάμεσα στον μπαμπά και το παιδί του, ανάμεσα στο παραμύθι και την πραγματική ζωή, ανάμεσα στο όνειρο και το ταξίδι.
Τα παιδιά άκουσαν με προσοχή, ένιωσαν, ρώτησαν, φαντάστηκαν. Και ύστερα ζωγράφισαν. Καράβια, θάλασσες, αποχαιρετισμούς που κρύβουν μέσα τους την υπόσχεση της επιστροφής.
Κάθε ζωγραφιά μια ιστορία. Κάθε χρώμα ένα συναίσθημα.
Τα έργα των παιδιών κρατούν τη δύναμη του λόγου, τη συγκίνηση της παρουσίας, τη μαγεία της ανάγνωσης όταν συναντά την αλήθεια της ζωής.
…κάποια παραμύθια δεν τελειώνουν με την τελευταία σελίδα. Συνεχίζουν να ταξιδεύουν — όπως τα καράβια, όπως οι άνθρωποι, όπως τα όνειρα των παιδιών.
“Η Ορχήστρα του Ουρανού”
Κοπή βασιλόπιτας
Με μεγάλη χαρά θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας για την πρωτοβουλία και την πολύτιμη προσφορά του.
Ο Σύλλογος φρόντισε να χαρίσει βασιλόπιτες σε κάθε τμήμα, ώστε όλα τα παιδιά να μοιραστούν τη χαρά και το γιορτινό κλίμα της νέας χρονιάς.Παράλληλα, προσέφερε ένα δώρο για το κάθε τυχερό παιδί, γεμίζοντας τις τάξεις χαμόγελα και ενθουσιασμό, καθώς και για τις εκπαιδευτικούς του νηπιαγωγείου μας, ως ένδειξη εκτίμησης και στήριξης στο έργο τους.
Σας ευχαριστούμε από καρδιάς και σας ευχόμαστε μια χρονιά γεμάτη υγεία, χαμόγελα και δημιουργικές στιγμές!
Όταν δανείζομαι ένα βιβλίο… ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ
Για να μπορούν όλα τα παιδιά να χαίρονται τα βιβλία , χρειάζεται να τα φροντίζουμε με προσοχή και σεβασμό.
Στον παρακάτω σύνδεσμο, τα παιδιά —μαζί με ένα φιλικό λιοντάρι— μαθαίνουν με εικόνες και απλές φράσεις πώς δανείζονται, πώς διαβάζουν και πώς επιστρέφουν ένα βιβλίο: από το να το κρατούν με καθαρά χέρια, μέχρι το να το επιστρέφουν στην ώρα του και σε καλή κατάσταση.
Σας προσκαλούμε να το διαβάσετε μαζί με το παιδί σας και να το χρησιμοποιήσετε ως έναν μικρό οδηγό αγάπης για τα βιβλία. Πατάτε το LINK
<iframe src=”LINK” width=”100%” height=”700″></iframe>
Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Το λιοντάρι της βιβλιοθήκης» της Michelle Knudsen- εκδ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Κάτω από Ανακοινώσεις | 0 Σχόλια