Τα χελιδονίσματα είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα της πρώτης Μαρτίου, η συνήθεια δηλ. να γυρίζουν το πρωί της ημέρας αυτής τα παιδιά της σχολικής ηλικίας τα σπίτια κρατώντας ένα ξύλινο ομοίωμα χελιδονιού και να τραγουδούν τον ερχομό της ανοίξεως και την επιστροφή των χελιδονιών. Τα  παιδιά τραγουδούσαν τα κάλαντα κρατώντας την χελιδόνα, μια ξύλινη κατασκευή με ένα χελιδόνι στο επάνω μέρος το οποίο περιστρεφόταν με μια κλωστή. Η νοικοκυρά έδινε στα παιδιά αβγά ή χρήματα και αυτά της έδιναν «μάρτες» ως δώρο για τα μικρά κορίτσια του σπιτιού. Αυτές τις κλωστές τις έδεναν τα κορίτσια στο χέρι ή στο λαιμό. Πίστευαν ότι θα τα προστάτευαν από το μαύρισμα του Μάρτη κι έτσι θα ήταν όμορφα το Πάσχα με τα καινούργια φορέματα . Τις φορούσαν 40 μέρες και μετά, άλλα κορίτσια τις κρεμούσαν στους φράχτες για τις πάρουν τα χελιδόνια και να φτιάξουν τις φωλιές τους (πηγή wikipedia)

Σήμερα λοιπόν στο  Νηπιαγωγείο αναβίωσε το έθιμο της Χελιδόνας. Στολίσαμε την Χελιδόνα που υπάρχει ήδη σαν ξύλινη κατασκευή στο Νηπιαγωγείο.

Γυρίσαμε πίσω στο χρόνο βλέποντας   τα  Χελιδονίσματα ή κάλαντα του Μάρτη από παιδιά του Σιτοχωρίου το 1967

Έτσι τα παιδιά αντιλήφθηκαν την διαχρονικότητα αυτού του εθίμου.

Μάθαμε το τραγούδι για τα κάλαντα

Χελιδόνα έρχεται

απ’ τη μαύρη θάλασσα ,

θάλασσα επέρασε

έκατσε και λάλησε .

Λάλησε τα γράμματα , ,

 που μαθαίνουν τα παιδιά ,

τα παιδιά του δάσκαλου .

Δάσκαλος της έστειλε

να της δώσει πέντε αυγά

αν δεν έχτε πέντε αυγά ,

παίρνουμε την κλωσσαριά

να γεννά και να κλωσσά

και να σέρνει τα πουλιά .

Mάρτης μας ήρθε τα λουλούδια ανθίζουν

Τόπος μυρίζει έξω ψύλλοι και κοριοί

Μέσα υγεία και χαρά και μεθαύριο πασχαλιά

Με τα κόκκινα τα αυγά

Τσάκατα και μάματα

και φτιάξαμε και εμείς ατομικές χελιδόνες τις οποίες στριφογυρίζαμε όταν λέγαμε το τραγούδι.