Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία: 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (International Day of Persons with Disabilities) καθιερώθηκε το 1992 με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ και τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου.

Η επιλογή της ημερομηνίας αυτής συνδέεται με την υιοθέτηση από το διεθνή οργανισμό στις 3 Δεκεμβρίου 1982 του προγράμματος δράσης για τα ΑΜΕΑ, το οποίο οδήγησε στην υπογραφή της διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία στις 30 Μαρτίου 2007 (Η Κύπρος την κύρωσε το 2011 και η Ελλάδα το 2012).

Η Ημέρα αυτή δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία.

Σύμφωνα με στοιχεία τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), περί το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού (περί το 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι) πάσχουν από κάποιας μορφής αναπηρία. Πρόκειται για την μεγαλύτερη μειονότητα, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟ VIDEO

https://www.youtube.com/watch?v=bh3cAvKdCqE

 

Η ΒΑΛΙΤΣΑ ΤΟΥ ’40 ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

1 1Ο κος Κώστας δάσκαλος της Στ’ τάξης μας έφερε την βαλίτσα του παππού που είχε σχέση με τον πόλεμο ρου Σαράντα.
Οι μαθητές της Β’ Δημοτικού είχαν την ευκαιρία να δουν και να επεξεργαστούν αντικείμενα εποχής…τσίγκινα πιάτα και ποτήρια που χρησιμοποιούσαν οι φαντάροι στον πόλεμο αλλά και οι μαθητές στα σχολείο όπου λόγω πείνας και έλλειψης τροφής παίρνανε συσσίτιο στα σχολείο. Είδαν κουταλοπίρουνα που έγραφαν πάνω τους τη λέξη ”Σχολικό ” γιατί εκεί μόνον τα χρησιμοποιούσαν.
Ακόμη φόρεσαν διάφορα καπέλα στρατιωτικά αλλά και κράνος !Είδαν ξιφολόγχη εποχής που την προσάρμοζαν οι φαντάροι
στα όπλα τους όταν φώναζαν ”Αέρα!!!”…
Φόρεσαν το σακάκι του αξιωματικού, είδαν και διάβασαν στην καθαρεύουσα τα ανακοινωθέντα του πολέμου και γενικά έζησαν για 2 ώρες το κλίμα της εποχής του ’40!!!
Άξιζε το χρόνο της όλη αυτή η εμπειρία όπως βλέπουμε και από τα χαμόγελα στις φωτογραφίες τους!
Άκουσαν…είδαν…περιεργάστηκαν…έμαθαν!
Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία!
Ευχαριστούμε κύριε Κώστα.

2 1

 

6

 

 

 

 

5

 

3 14

7

 

 

8

9

 

 

 

 

Ψηφιακό Αρχείο 1821

Ένα δίγλωσσο θεματικό αρχείο για την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Στο Ψηφιακό Αρχείο 1821 ο επισκέπτης μπορεί
α/ να αναζητήσει υλικό όπως έγγραφα και άλλα αρχειακά τεκμήρια, έργα τέχνης, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, δημοτικά τραγούδια, βιβλία, κειμήλια κ.ά.,
β/ να διαβάσει επιστημονικές μελέτες που θέτουν νέα ερωτήματα και εμπλουτίζουν την επιστημονική έρευνα γύρω από το 1821 δίνοντας έμφαση, μεταξύ άλλων, στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια σημασία της Ελληνικής Επανάστασης,
γ/ να εξερευνήσει ψηφιακά εκθέματα, τα οποία παρουσιάζουν τα αποτελέσματα των ερευνών για την Ελληνική Επανάσταση, οπτικοποιώντας πληροφορίες και αξιοποιώντας νέους τρόπους ψηφιακής αφήγησης της ιστορίας,
δ/ να περιηγηθεί σε έναν δυναμικό χάρτη που καταγράφει ίχνη του 1821 στον δημόσιο χώρο (π.χ. μνημεία, ονομασίες δρόμων και πλατειών κ.ά.), και ο οποίος παράγεται από τη μαθητική κοινότητα της χώρας.

ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

Η προέλευση του ονόματος «Ψωροκώσταινα»

Το όνομα «Ψωροκώσταινα»  το χρησιμοποιούμε σήμερα, όταν θέλουμε να περιγράψουμε την ανέχεια και τη φτώχεια και ειδικότερα όταν θέλουμε να καταδείξουμε κάποιον ή κάτι ως τον «φτωχό συγγενή» ενός συνόλου, ή με άλλα λόγια τον «τελευταίο τροχό της αμάξης». Στις μέρες μας, συνήθως χρησιμοποιούμε απαξιωτικά αυτή τη λέξη όταν πρόκειται να στηλιτευθεί μια κακομοιριά, υποχωρητικότητα, ανοργανωσιά, αδυναμία και φτώχεια που κάποιοι θεωρούν ότι χαρακτηρίζει την Ελλάδα της νεότερης ιστορίας.

Όμως, η Ψαροκώσταινα ή Ψωροκώσταινα, ήταν ένα υπαρκτό πρόσωπο της νεοελληνικής ιστορίας και μάλιστα μια ηρωική και αξιέπαινη γυναίκα στα χρόνια της Επανάστασης του 1821 η οποία αφιέρωσε τη ζωή της στην υπηρεσία της πατρίδος.

Όταν το 1821 καταστράφηκε η πόλη των Κυδωνιών, της  Μικράς  Ασίας, μετά από την αποτυχημένη επαναστατική κίνηση που επιχειρήθηκε, ο πληθυσμός της σφάχτηκε και το σύνολό του εγκατέλειψε την όμορφη πόλη με ντόπια ή ψαριανά καράβια. Στην χαλασιά αυτή κατάφερε να σωθεί η Πανώρεια Χατζηκώστα, μια όμορφη αρχόντισσα με μεγάλη περιουσία. Κατά αγαθή συγκυρία ένας ναύτης τη βοήθησε και μαζί με άλλους την ανέβασαν σ’ ένα καράβι που ξεμπάρκαρε στα Ψαρά.

Τόσο τον άντρα της, τον Κώστα Αϊβαλιώτη, που ήταν πάμπλουτος έμπορος, όσο και τα παιδιά της, τους έσφαξαν μπρος τα μάτια της οι Τούρκοι. Στα Ψαρά λοιπόν, όπου βρέθηκε (γι’ αυτό ονομάστηκε Ψωροκώσταινα) πάμφτωχη και ολομόναχη, οι συντοπίτες της και κυρίως ο Βενιαμίν ο Λέσβιος (δάσκαλος της Ακαδημίας των Κυδωνιών) την βοήθησαν και την προστάτεψαν. Γιατί όμως έγινε πανελλήνια γνωστό το παρατσούκλι της Πανώρειας; Στην εποχή του Καποδίστρια σε μια συνεδρίαση της Συνέλευσης, κάποιος παρομοίασε το Ελληνικό Δημόσιο με την Ψωροκώσταινα. Ο συσχετισμός «άρεσε» και κάθε φορά που αναφερόντουσαν στο θέμα του Δημοσίου το ονόμαζαν «Ψωροκώσταινα». Λίγο αργότερα όταν ανέλαβαν την εξουσία οι Βαυαροί και διέλυσαν τα άτακτα στρατιωτικά τμήματα των αγωνιστών της Επανάστασης του 1821, η φράση «τι να περιμένει κανείς από την Ψωροκώσταινα;» πέρασε στην ιστορία. Οι αγωνιστές αποκαλούσαν την αντιβασιλεία ειρωνικά «Ψωροκώσταινα» και οι Βαυαροί από την πλευρά τους όταν ήθελαν να απαντήσουν σε όσους ζητούσαν τη βοήθεια του κράτους για να συντηρηθούν έλεγαν περιφρονητικά: «Όλοι από την Ψωροκώσταινα ζητούν να ζήσουν». Το παρατσούκλι το οποίο απέδιδε την άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας, από τότε και έως τις ημέρες μας αναφέρεται συχνά.

Μάλιστα το 1942, κατά τη συνεδρίαση της πρώτης Βουλής κάποιος βουλευτής χαρακτήρισε και πάλι την Ελλάδα Ψωροκώσταινα. Όλοι είχαν αποδεχθεί πλέον τον χαρακτηρισμό. Έναν περιφρονητικό χαρακτηρισμό ο οποίος έγινε αποδεκτός και στη σημερινή πολιτική ορολογία. Χαρακτηρισμός, που για όσους γνωρίζουν την ιστορία, δεν είναι απαξιωτικός, διότι η Πανώρεια Χατζηκώνστα η επονομασθείσα Ψωροκώσταινα υπήρξε μια αξιομίμητη πατριώτισσα με λεβεντιά και φιλότιμο.

Κασνάκη Μαριάννα Α” τάξη

ΠΗΓΗ: