Εργαστήρια Δεξιοτήτων: “Καραβάνια χωρίς Σύνορα – Αγάπη χωρίς σύνορα”
Το Εργαστήριο Δεξιοτήτων: “Καραβάνια χωρίς Σύνορα – Αγάπη χωρίς σύνορα”, που ανήκει στη θεματική Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ – Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη και στην υποθεματική Ανθρώπινα Δικαιώματα υλοποιήθηκε με επιτυχία!
Επρόκειτο για ένα βιωματικό πρόγραμμα που είχε ως στόχο να καλλιεργήσει στα παιδιά πολύτιμες δεξιότητες μάθησης και ζωής. Μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες, συζητήσεις, παιχνίδια ρόλων και συνεργατικές δράσεις, τα παιδιά μας ταξίδεψαν με τη φαντασία τους σε μέρη όπου δεν υπάρχουν σύνορα – μόνο σεβασμός, ενσυναίσθηση και αγάπη για τον άνθρωπο. Οι μικροί μαθητές εξάσκησαν α) δεξιότητες μάθησης όπως η κριτική σκέψη, η επικοινωνία και η συνεργασία, β) δεξιότητες ζωής όπως η ενσυναίσθηση, η ευαισθησία, η προσαρμοστικότητα, η αποδοχή του διαφορετικού, η κοινωνική διαμεσολάβηση και η συνύπαρξη με σεβασμό. Μιλήσαμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για τα παιδιά από διαφορετικές χώρες, για τις οικογένειες που ταξιδεύουν μακριά από τις πατρίδες τους, για την αξία του αλληλοσεβασμού και της πολιτειότητας – της υπεύθυνης στάσης απέναντι στον κόσμο γύρω μας.
Αρχικά, διαβάσαμε σχετικά εγχειρίδια που παρουσιάζουν συνοδευτικές εικόνες για την καθημερινή ζωή των παιδιών του τρίτου κόσμου και των μεταναστών/προσφύγων, παρακολουθήσαμε αντίστοιχα βίντεο και στη συνέχεια δημιουργήσαμε μέσω της συζήτησης έναν εννοιολογικό χάρτη για τι χρειάζονται τα παιδιά σε όλο τον κόσμο.
Κατόπιν, παρακολουθήσαμε την ταινία με τίτλο: ” Η Ειρήνη”, μια μικρή προσφυγοπούλα, η οποία αναζητά ένα νέο σπίτι, μία νέα πατρίδα. Στη διαδρομή δέχεται απόρριψη, περιθωριοποίηση, αλλά τελικά βρίσκει το νέο της σπίτι στο δενδρόσπιτο του κύριου Καλόκαρδου.
Έπειτα, οι μαθητές δημιούργησαν τη δική τους φανταστική πολιτεία στην οποία θα μπορούσε να ζούσε η Ειρήνη εάν ερχόταν στην χώρα τους…
…έμαθαν πως λέγεται η καλημέρα σε διάφορες γλώσσες…
…ζωγράφισαν τα δικά τους καράβια με μηνύματα αισιοδοξίας…
Ακόμη, διαβάσαμε το βιβλίο της Φ.Νικολούδη και Νίκης Κάντζου με τίτλο :“Τι θα πάρω μαζί μου φεύγοντας” και μιλήσαμε για το τι θα έπαιρναν τα παιδιά μαζί τους αν έφευγαν από την πατρίδα τους. Στη συνέχεια, το αποτύπωσαν με ζωγραφιά στη βαλίτσα τους σε ένα σχετικό φύλλο εργασίας.
Με αφορμή και άλλες ιστορίες και εικονογραφημένα βιβλία καλλιεργήθηκε στο τμήμα μας ένα περιβάλλον αποδοχής και συμπερίληψης.
Τα παιδιά έμαθαν πως όσο διαφορετικοί κι αν είμαστε, έχουμε όλοι ίσα δικαιώματα στην αγάπη, τη φροντίδα και τη ζωή!
