«Η γλώσσα μου»
Τη γλώσσα μου δεν ήταν εύκολο να τη φυλάξω
ανάμεσα σε γλώσσες που πήγαιναν να την καταβροχθίσουν
όμως στη γλώσσα μου συνέχιζα πάντα να μετράω
στη γλώσσα μου έφερνα τον χρόνο στα μέτρα του κορμιού
στη γλώσσα μου πολλαπλασίαζα την ηδονή ως το άπειρο
μ’ αυτή ξανάφερνα στον νου μου ένα παιδί
με άσπρο σημάδι από πετριά στο κουρεμένο του κεφάλι.
Πάσχιζα να μη χάσω ούτε μια της λέξη
γιατί σ’ αυτή τη γλώσσα μου μιλούσαν κι οι νεκροί.Το ποίημα ανήκει στον Τίτο Πατρίκιο και περιλαμβάνεται στη συλλογή «Η ηδονή των παρατάσεων» (εκδόσεις Κέδρος,1998).
Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του Διονυσίου Σολωμού, καθιερώθηκε από το 2017 ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Ο εορτασμός της επιδιώκει να αναδείξει τον θεμελιώδη ρόλο που διαδραμάτισε η ελληνική γλώσσα ανά τους αιώνες, όπως αυτός αποδεικνύεται από την ιστορικότητα και τη διαχρονικότητά της. Πρόκειται για μια γλώσσα που μιλιέται αδιάλειπτα εδώ και 4.000 χρόνια, γράφεται με την ίδια γραφή και το ίδιο αλφάβητο επί 28 αιώνες και με την ίδια ορθογραφία επί 24 αιώνες και συνέβαλε ουσιαστικά στην εδραίωση τόσο του ευρωπαϊκού όσο και του παγκόσμιου πολιτισμού.
Για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, μαθητές & μαθήτριες του Γ1 ετοίμασαν μια εκδήλωση με αναφορές σημαντικών προσωπικοτήτων στη σπουδαιότητα της ελληνικής γλώσσας και τραγούδησαν μελοποιημένα ποιήματα μεγάλων Ελλήνων ποιητών.
Την εκδήλωση διοργάνωσαν οι εκπαιδευτικοί: Εύη Χασαπίδου, Βασιλική Χρυσάφη, Δημήτρης Γιαννιτσάδης, Κρυσταλία Πλάνου
