Ο Διόνυσος ήταν στην αρχαία Ελλάδα ο θεός της χαράς, του κρασιού και της γιορτής. Οι άνθρωποι τον τιμούσαν με μεγάλες γιορτές που ονομάζονταν Διονύσια — και μέσα από αυτές τις γιορτές γεννήθηκε το θέατρο, ένα από τα πιο όμορφα μέσα έκφρασης που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.

Μέσα από τη λατρεία του Διονύσου αναπτύχθηκε η θεατρική τέχνη, η οποία χωρίστηκε σε δύο βασικά είδη: την κωμωδία και την τραγωδία. Οι χαρακτηριστικές μάσκες του θεάτρου συμβολίζουν αυτές τις δύο όψεις της ανθρώπινης ψυχής. Η μάσκα της κωμωδίας, με το χαμόγελο και τη ζωντάνια της, εκφράζει τη χαρά, τη σάτιρα και την αισιοδοξία. Αντίθετα, η μάσκα της τραγωδίας, με τη σοβαρή ή λυπημένη έκφραση, αποτυπώνει τον πόνο, τη σύγκρουση και τα βαθύτερα ανθρώπινα συναισθήματα.

Εμείς, λοιπόν, μάθαμε για τον θεό Διόνυσο και με αφορμή την περίοδο των Αποκρεών που διανύαμε, φτιάξαμε τις μάσκες της κωμωδίας και της τραγωδίας με πηλό! Δουλέψαμε, λοιπόν, με κουπάτ των μασκών και με τα εργαλεία του πηλού τις δημιουργήσαμε!

Ο πόλεμος τελειώνει με ένα τέχνασμα, με τη δύναμη του μυαλού. Γνωρίζουμε τον πολυμήχανο Οδυσσέα, τον Δούρειο Ίππο και το τέλος του πολέμου. Φτιάχνουμε κι εμείς ένα δούρειο ίππο  και γιορτάζουμε το τέλος του πολέμου γιατι ο πόλεμος προκαλεί δυστυχία και στους ηττημένους και στους νικητές. Κλείνουμε ζωγραφίζοντας ότι μας έκανε εντύπωση από την Ιλιάδα!

ΦΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

«Δούρειος Ίππος»: Ένα πονηρό τέχνασμα για να πετύχω έναν στόχο, να παραπλανήσω τον αντίπαλο και να τον νικήσω με δόλο.

«Επεα Πτερόεντα»: σημαίνει τις κατηγορίες που εκτοξεύονται χωρίς αποδείξεις, διότι τα λόγια… πετούν όταν δεν μπορούν να στηριχθούν σε χειροπιαστά, πειστικά επιχειρήματα.

«Αχίλλειος πτέρνα»: Το αδύνατο σημείο ενός ανθρώπου. Σύμφωνα με την Ιλιάδα ο Αχιλλέας ήταν άτρωτος εκτός από την πτέρνα, το σημείο που τον έπιασε η μητέρα του όταν τον βύθισε στα νερά της Στυγός.

“Αιέν αριστεύειν”: Η έκφραση αυτή, που σημαίνει “πάντα να είσαι ο καλύτερος”, είναι μια χαρακτηριστική αξία της εποχής.

“Σαν τα μυαλά του Δία”: Μια φράση που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάτι το τεράστιο και το μεγαλειώδες. 

Γνωρίζουμε τον ήρωα αυτό της Ιλιάδας, πώς η μητέρα του η Θέτιδα θέλησε να τον κάνει αθάνατο και τον βούτηξε μωρό ακόμη στα νερά της Στύγας, τη φιλία του με τον Πάτροκλο στον οποίο έδωσε την πανοπλία του για να πολεμήσει στη μάχη . Όμως στη μάχη αυτή σκοτώθηκε από ένα άλλο γενναίο αντίπαλο, τον Έκτορα. Ο Αχιλλέας πόνεσε πολύ για τον χαμό του φίλου του και ήθελε να πολεμήσει με τον Έκτορα . Η μητέρα του παρήγγειλε στον Ήφαιστο να του φτιάξει νέα πανοπλία . Η ασπίδα του είναι έργο τέχνης  με εικόνες της γης, του ουρανού, της θάλασσας, του ήλιου, της σελήνης, των ζώων, των φυτών, των ανθρώπων . Η ασπίδα φτιάχνεται με τόση επιδεξιότητα και στολίζεται με τόσα στοιχεία για να τον προστατέψει. Φτιάχνουμε ο καθένας την ασπίδα του με τις εικόνες που επιλέγει για να διώχνει μακριά τους φόβους μας, για να μας δίνει χαρά. Στη συνέχεια συνεργαζόμαστε σε ομάδες και η κάθε ομάδα φτιάχνει την ασπίδα της  με το θέμα που έχει αποφασίσει.

Ζωγραφίζουμε τον Αχιλλέα όπως θέλει ο καθένας, μωρό με τη μητέρα του, με τον φίλο του, ως γενναίο πολεμιστή.

Ξεφυλλίζουμε  διάφορες διασκευές της Ιλιάδας για μικρά παιδιά, φωτό βιβλία-Ιλιάδα και ξετυλίγουμε το κουβάρι της ιστορίας του Τρωικού πολέμου. Ζωντανεύουμε με δραματοποίηση τον γάμο  Πηλέα-Θέτιδας, εδώ που ξεκίνησαν όλα από κάποια που δεν ήταν καλεσμένη, την Έριδα, τη θεά της διχόνοιας. Η Έριδα έριξε ένα χρυσό μήλο που έγραφε : στην ομορφότερη. Αυτό προκάλεσε διαμάχη μεταξύ  Ήρας, Αθηνάς και Αφροδίτης  και κλήθηκε ο Πάρης να αποφασίσει. Έδωσε το μήλο στην Αφροδίτη που του υποσχέθηκε την ωραιότερη γυναίκα, την Ωραία Ελένη που ο Πάρης πήρε μαζί του στην Τροία  κι έτσι ξεκίνησε ο Τρωικός πόλεμος.

Μαθαίνουμε τη φράση: Μήλο της Έριδος, φτιάχνουμε το δικό μας μήλο της Έριδας. 

O Εσωτερικός κανονισμός του Νηπιαγωγείου μας έχει εγκριθεί στις 11/11/25 με αρ. πρωτ.:19131 από τη Σύμβουλο Εκπαίδευσης ΠΕ60  Γ’ Αθήνας, κυρία Ελένη Τρίγκα και  από τον Διευθυντή Εκπαίδευσης Γ’ Αθήνας, κύριο Ιωάννη Κάππο.

Λήψη αρχείου

Μέσα από το συγκεκριμένο εργαστήριο γνωρίσαμε καλύτερα τον εαυτό μας και ανακαλύψαμε τα στοιχεία που μας κάνουν μοναδικούς. Μέσα από ευχάριστες δραστηριότητες, μιλήσαμε για τη φιλία, την οικογένεια και τη συνεργασία, μαθαίνοντας πόσο σημαντικό είναι να λειτουργούμε ως ομάδα. Καταλάβαμε πως, παρότι είμαστε διαφορετικοί, όταν ενώνουμε τις δυνάμεις μας, μπορούμε να πετύχουμε πολλά περισσότερα!

Τον μήνα Φεβρουάριο παρακολουθήσαμε την παράσταση “Ο γύρος του κόσμου με 5 παραμύθια” της ομάδας Παραμυθοχώρα. Τόσο τα σκηνικά, όσο οι κούκλες και οι ηθοποιοί που τις χειρίζονταν μας ενθουσίασαν!!

Νόημα: Κανείς δεν είναι ασήμαντος· ακόμη και οι πιο μικροί μπορούν να προσφέρουν βοήθεια.

Δραστηριότητες:

Ξεκινήσαμε με συζήτηση για το λιοντάρι, τις ιδιότητές του και ποιο ζώο θα μπορούσε να το βοηθήσει. Διαβάσαμε και επεξεργαστήκαμε τον μύθο, τον αναπαραστήσαμε με εικόνες και μουσικά όργανα, ζωγραφίσαμε τη στιγμή βοήθειας του ποντικιού, και μιλήσαμε για τη φιλία και τη σημασία της προσφοράς. Ολοκληρώσαμε με το «Βραχιόλι της φιλίας» που τα παιδιά χάρισαν σε φίλο τους μαζί με ζωγραφιά και σημείωμα.

Νόημα: Η εργατικότητα, η πρόνοια και η ισορροπία ανάμεσα στη δουλειά και τη χαρά είναι απαραίτητες στη ζωή.

Δραστηριότητες:

Αναγνωρίσαμε ήχους της φύσης, προβλέψαμε τον μύθο, τον διαβάσαμε και τον δραματοποιήσαμε με καπέλα και αξεσουάρ. Συζητήσαμε ποιος είχε δίκιο και καταλάβαμε ότι χρειάζονται και η εργασία και το παιχνίδι. Φτιάξαμε μυρμηγκοφωλιά και μυρμήγκι από πηλό, είδαμε παραλλαγή του μύθου και ζωγραφίσαμε στιγμές που έχουμε προσπαθήσει ή βοηθήσει κάποιον.

Νόημα: Μαθαίνουμε πως όταν δεν τα καταφέρνουμε, δεν πρέπει να απογοητευόμαστε αλλά να ξαναπροσπαθούμε.

Δραστηριότητες:

Μαντέψαμε ποιο ζώο θέλει να φάει τα σταφύλια, διαβάσαμε τον μύθο και δραματοποιήσαμε την ιστορία με καπέλα και ρόλους. Συζητήσαμε τα συναισθήματα της αλεπούς, ζωγραφίσαμε στιγμές από τον μύθο και δημιουργήσαμε το «τσαμπί των αξιών» γράφοντας σε κάθε ρόγα μια αξία ζωής όπως επιμονή, υπομονή, προσπάθεια.