Με χαμόγελα, ενθουσιασμό και μεγάλη περιέργεια, τα νηπιάκια μας επισκέφτηκαν το 13ο & 21ο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Δημητρίου, στο πλαίσιο της δράσης ομαλής μετάβασης από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό. Η εμπειρία αυτή έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τον νέο σχολικό κόσμο που τα περιμένει τον Σεπτέμβριο και να αισθανθούν πιο έτοιμα και σίγουρα για το μεγάλο τους βήμα.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα παιδιά ξεναγήθηκαν σε διαφορετικούς χώρους του σχολείου, όπως η αίθουσα πληροφορικής, η αίθουσα αγγλικών, η τραπεζαρία, το κυλικείο και η βιβλιοθήκη. Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολούθησαν τις δραστηριότητες των μεγαλύτερων μαθητών, γνώρισαν εκπαιδευτικούς και ήρθαν σε επαφή με τη σχολική καθημερινότητα του Δημοτικού.

Ιδιαίτερη χαρά προκάλεσαν οι κοινές δράσεις με τα παιδιά της Α’ Δημοτικού, όπου τα νήπια συμμετείχαν σε δημιουργικές δραστηριότητες, αντάλλαξαν ευχές και μικρά δώρα και ένιωσαν για λίγο… πραγματικά πρωτάκια! Ακόμη πιο συγκινητική ήταν η στιγμή που κάποια παιδιά συνάντησαν παλιούς τους συμμαθητές, γεγονός που έκανε την εμπειρία ακόμη πιο οικεία και χαρούμενη.

Η ζεστή υποδοχή, η συνεργασία των εκπαιδευτικών και η θετική ατμόσφαιρα βοήθησαν τα παιδιά μας να αποχωρήσουν γεμάτα όμορφες εικόνες και ανυπομονησία για τη νέα σχολική τους διαδρομή.

Ευχαριστούμε θερμά τις διευθύντριες, τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές του 13ου & 21ου Δημοτικού Σχολείου για τη φιλοξενία και τη συνεργασία!

Ευχόμαστε στα μικρά μας να συνεχίσουν να ονειρεύονται, να μαθαίνουν και να προχωρούν πάντα με χαρά και αυτοπεποίθηση!

Στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης του νηπιαγωγείου μας, πραγματοποιήθηκε μια ιδιαίτερα ουσιαστική και παιδαγωγικά πλούσια επίσκεψη στο γειτονικό μας 16ο Νηπιαγωγείο. Παιδιά και εκπαιδευτικοί άνοιξαν την αγκαλιά τους και μας υποδέχτηκαν στο φιλόξενο σχολείο τους με στόχο την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας, της δημιουργικής γραφής και της συνεργατικής μάθησης μεταξύ των παιδιών των δύο σχολικών κοινοτήτων.

Οι μαθητές του νηπιαγωγείου μας παρουσίασαν με υπερηφάνεια δείγματα από τη διαδρομή τους «από το λαϊκό στο ψηφιακό παραμύθι», μια διαδικασία που είχε αποτυπωθεί δημιουργικά σε ένα βιβλίο-ακορντεόν, εμπλουτισμένο με QR codes που οδηγούσαν σε ψηφιακές αφηγήσεις και τραγούδια που δημιούργησαν τα παιδιά κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Η σύνδεση του παραδοσιακού παραμυθιού με τα ψηφιακά μέσα ανέδειξε τον τρόπο με τον οποίο η παιδική λογοτεχνία μπορεί να εξελίσσεται, διατηρώντας παράλληλα τη δύναμη της αφήγησης. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε και ο μικρός «δράκος» που συνόδευε την παρουσίαση και αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση γύρω από ήρωες και ιστορίες με δράκους που είχαν επεξεργαστεί τα παιδιά στις τάξεις τους και στα δυο νηπιαγωγεία.

Οι μαθητές του 16ου Νηπιαγωγείου παρουσίασαν τις δικές τους σύγχρονες βιβλιοπαρουσιάσεις, μέσα από τις οποίες ανέδειξαν την επαφή τους με λογοτεχνικά έργα και τη διαδικασία κατανόησης και προσωπικής πρόσληψης του κειμένου. Παράλληλα, τα παιδιά των δύο σχολείων μοιράστηκαν εμπειρίες από τις συναντήσεις τους με συγγραφείς, ενισχύοντας τη σύνδεση της σχολικής τάξης με τον ζωντανό κόσμο της λογοτεχνικής παραγωγής, ενώ προσπάθησαν να εντοπίσουν κοινά στοιχεία ανάμεσα στα παραμύθια του τότε και του τώρα.

Η παιδαγωγική αξία της συνάντησης ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο μέσα από την ανταλλαγή δώρων: οι μαθητές του 16ου Νηπιαγωγείου μας προσέφεραν ένα βιβλίο για τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης μας από την αγαπημένη τους συγγραφέα και δύο χειροποίητες κάρτες στα παιδιά μας, καλλιεργώντας το πνεύμα της προσφοράς και της αναγνώρισης της αναγνωστικής προσπάθειας, ενώ οι μαθητές του σχολείου μας προσέφεραν γλυκίσματα και τα δικά τους δημιουργήματα στους νέους τους φίλους.

Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε και η κοινή δημιουργική δράση που ακολούθησε, κατά την οποία τα παιδιά των δύο σχολείων συνεργάστηκαν για τη δημιουργία μιας νέας ιστορίας. Η συλλογική αυτή αφήγηση αποτέλεσε ένα ζωντανό παράδειγμα συνεργατικής μάθησης, όπου η φαντασία, η γλωσσική έκφραση και η αλληλεπίδραση λειτούργησαν ως βασικοί άξονες συν-δημιουργίας.

Η δράση αυτή ανέδειξε τη σημασία των διασχολικών συνεργασιών ως πεδίων αυθεντικής μάθησης, όπου τα παιδιά δεν λειτουργούν απλώς ως δέκτες γνώσης, αλλά ως ενεργοί δημιουργοί νοήματος μέσα σε ένα κοινό μαθησιακό πλαίσιο που ενισχύει τη φαντασία, τον γραμματισμό και την κοινωνική τους ανάπτυξη. Μέσα από τέτοιες συναντήσεις, τα παιδιά βιώνουν τη χαρά της επικοινωνίας, της συν-δημιουργίας και της κοινής αναγνωστικής εμπειρίας, ανακαλύπτοντας πως τα βιβλία και οι ιστορίες έχουν τη δύναμη να ενώνουν ανθρώπους και σχολικές κοινότητες. Εις το επανιδείν, παραμυθένιοι φίλοι μας!

Οι μικροί μας μαθητές είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε μια ξεχωριστή βιωματική δράση αφιερωμένη στη φύση, την υγιεινή διατροφή και την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση. Με τη βοήθεια του Δήμου και της γεωπόνου Σταυρούλας Κομπολίτη, τα παιδιά φύτεψαν φυτά λαχανικών και φρούτων, γνώρισαν τον κύκλο ζωής τους και έμαθαν πόση φροντίδα χρειάζονται για να μεγαλώσουν.

Με μεγάλο ενθουσιασμό ανέλαβαν και το πρώτο τους καθήκον ως μικροί κηπουροί, ξεκινώντας να ποτίζουν καθημερινά τα φυτά τους και να παρακολουθούν την ανάπτυξή τους. Μέσα από αυτή τη διαδικασία καλλιεργούνται η υπευθυνότητα, η αγάπη για το περιβάλλον και η αξία της υγιεινής διατροφής ήδη από την προσχολική ηλικία.

Ευχαριστούμε θερμά τον Δήμο και ιδιαίτερα τη γεωπόνο Σταυρούλα Κομπολίτη για την πολύτιμη προσφορά και τη ζεστή παρουσία τους σε αυτή την όμορφη δράση.

Η διαδρομή μας στον κόσμο του σύγχρονου παιδικού βιβλίου κορυφώθηκε με ένα έργο που ανέτρεψε όλα όσα θεωρούσαμε δεδομένα γύρω από την αφήγηση. Το σιωπηλό βιβλίο (silent book) Η αρπαγή της κότας της Béatrice Rodriguez  (Εκδόσεις Ηλίβατον) αποτέλεσε μια ξεχωριστή αναγνωστική εμπειρία, όπου η εικόνα ανέλαβε εξ ολοκλήρου τον ρόλο του αφηγητή.

Από την πρώτη στιγμή, τα παιδιά παρατήρησαν με εντυπωσιακή οξύτητα την απουσία κειμένου. Δεν υπήρχαν λέξεις να καθοδηγούν την ανάγνωση, ούτε έτοιμοι διάλογοι και περιγραφές. Και ακριβώς εκεί γεννήθηκε η ανάγκη για προσωπική ερμηνεία, φαντασία και ενεργή συμμετοχή. Οι εικόνες μετατράπηκαν σε ανοιχτά πεδία νοήματος, όπου κάθε παιδί μπορούσε να δώσει τη δική του εκδοχή στην ιστορία.

Τα παιδιά δημιούργησαν τους δικούς τους διαλόγους, έδωσαν φωνή στους ήρωες και «έντυσαν» τις εικόνες με λόγια, σκέψεις και συναισθήματα. Κάθε σελίδα αποτέλεσε αφορμή για διαπραγμάτευση νοήματος, πρόβλεψη, ανατροπή και αφηγηματική σύνθεση. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η ανάγνωση μετατράπηκε σε πράξη συνδημιουργίας, όπου ο αναγνώστης δεν ακολουθεί απλώς την ιστορία, αλλά συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωσή της. Η επιλογή του συγκεκριμένου βιβλίου δεν ήταν τυχαία. Μετά τη διερεύνηση της σχέσης εικόνας και συναισθήματος, της υλικότητας του βιβλίου και της πολυτροπικής αφήγησης, φτάσαμε σε ένα βιβλίο όπου η σιωπή της λέξης άφησε χώρο στη δύναμη της εικόνας και στη δημιουργική σκέψη των παιδιών. Γιατί τελικά, όταν το κείμενο απουσιάζει, η φαντασία καλείται να μιλήσει πιο δυνατά από ποτέ!

Μπορείτε να ακούσετε τα βιβλία που δημιούργησαν τα παιδιά εδώ:

Τμήμα 1: https://read.bookcreator.com/Nwjl5YEq74QhR2SoZLczqVxY5Gg2/vI11A-RwQDyy9kW_WvErEA

Τμήμα 2: https://read.bookcreator.com/Nwjl5YEq74QhR2SoZLczqVxY5Gg2/fDnHuoqLS_6iRRSxT6lBuA

Συνεχίζοντας τη διαδρομή μας από το λαϊκό προς το σύγχρονο και το ψηφιακό παραμύθι, συναντήσαμε ένα βιβλίο που ξεχώρισε όχι μόνο για την ιστορία του, αλλά και για την ιδιαίτερη υλικότητα και αισθητική του μορφή. Το βιβλίο-ακορντεόν Όταν ο ήλιος πάει για ύπνο της Αργυρώ Πιπίνη, με εικονογράφηση της Ίριδας Σαμαρτζή (Εκδόσεις Μάρτης), αποτέλεσε αφορμή για να προσεγγίσουμε το βιβλίο ως αντικείμενο τέχνης, αφήγησης και προσωπικής έκφρασης.

Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν από τον τρόπο με τον οποίο η ιστορία «ξεδιπλώνεται» κυριολεκτικά μπροστά στον αναγνώστη. Η συνεχής ροή της εικόνας και του κειμένου δημιούργησε έναν διαφορετικό τρόπο ανάγνωσης, όπου η αφήγηση δεν περιορίζεται στη διαδοχή των σελίδων, αλλά εξελίσσεται χωρικά, μέσα από τη συνέχεια, τη σύνδεση και την οπτική μετάβαση.

Με αφετηρία αυτή την εμπειρία, τα παιδιά εργάστηκαν σε ζευγάρια και δημιούργησαν τα δικά τους βιβλία-ακορντεόν. Κάθε ομάδα ανέπτυξε μια πρωτότυπη ιστορία, επιλέγοντας να αφηγηθεί τα γεγονότα μέσα από την οπτική του ήρωα. Η διαδικασία αυτή ενίσχυσε όχι μόνο τη δημιουργική γραφή και τη φαντασία, αλλά και την ικανότητα υιοθέτησης διαφορετικών αφηγηματικών οπτικών και την κατανόηση της υποκειμενικότητας στην αφήγηση.

Οι μικροί δημιουργοί σχεδίασαν, δίπλωσαν, συνέθεσαν εικόνες και λέξεις, οργανώνοντας τη σκέψη τους σε μια αφήγηση με αρχή, εξέλιξη και συνέχεια. Στο τέλος, παρουσίασαν τα έργα τους στους συμμαθητές τους, μετατρέποντας την τάξη σε μια κοινότητα αναγνωστών και αφηγητών, όπου κάθε βιβλίο ξεδιπλωνόταν μαζί με τη φωνή και τη φαντασία των παιδιών. Γιατί τελικά, κάθε ιστορία αποκτά πραγματική ζωή όταν βρίσκει χώρο να ειπωθεί, να μοιραστεί και να ξεδιπλωθεί μπροστά στους άλλους!