Πρόκειται για ένα παμπάλαιο έθιμο με βαλκανική διασπορά. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια.
Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μαρτίου, πριν βγουν από το σπίτι.
Αθηνά Κ.
Παντού στην Ελλάδα επικρατεί η συνήθεια να δένουμε στο αριστερό ή και στα δύο χέρια, λίγο πιο πάνω από τον καρπό, ένα βραχιολάκι από κόκκινη και λευκή κλωστή. Η κλωστή αυτή μπαίνει την πρώτη μέρα του Μαρτίου και πέφτει από μόνη της ή βγαίνει την τελευταία μέρα του Μαρτίου, απ’ όπου και πήρε το όνομά της.
Το Μάρτη το φοράμε κυρίως στα μικρά παιδιά, “για να μην τα πιάνει το μάτι”, ή κατά μία άλλη εκδοχή, “για να μην τα μαυρίζει ο ήλιος”. Συμβολικά, το λευκό και το κόκκινο χρώμα το συναντάμε στις δεισιδαιμονίες όταν είναι να αποτρέψουμε το κακό.
Το έθιμο της “Μαρτιάς” το συναντάμε στις παραδόσεις σχεδόν όλων των βαλκανικών χωρών. Στη Βουλγαρία ονομάζεται “Μαρτενίτσα”, στα Σκόπια “Μάρτινκα” και στην Αλβανία “Βερορέ”.
Κατερίνα Κ.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες του Ε1 φόρεσαν το “Μάρτη”
