Καλωσορίσαμε τον ερχομό της Άνοιξης φορώντας τα υπέροχα χειροποίητα Μαρτάκια μας.
Άσπρες και κόκκινες κλωστές στόλισαν τα παιδικά χεράκια των μαθητών .Τα μαρτάκια ήταν μια ευγενική προσφορά της κ.Ελένης Παπουτσή-Κουζιάκη ,που είναι μαμά μαθητή μας.
Ζυμώσαμε με τα χεράκια μας την κυρά Σαρακοστή και την ψήσαμε στο φούρνο του σχολείου μας .
Σχεδιάσαμε και κόψαμε σε χαρτόνι την ατομική μας Κυρά Σαρακοστή και την πήραμε σπίτι μας για να κόβουμε κάθε βδομάδα ένα ποδαράκι!
Σήμερα Τσικνοπέμπτη 20/02/2025 γευτήκαμε στο νηπιαγωγείο μας
καλοψημένα σουβλάκια και παραδοσιακές τηγανητές πατατούλες!!
Τα σουβλάκια ήταν μια ευγενική χορηγία της κ.Μιμόζα Κότσι
που είναι μαμά μιας μαθήτριάς μας.
Ο σύλλογος γονέων πρόσφερε στα παιδιά ατομικούς φυσικούς χυμούς.
Τα παιδιά έφτιαξαν μάσκες της αρεσκείας τους με χαρτόνι και ανακυκλώσιμα υλικά !
Τις φόρεσαν και ένιωσαν το κλίμα της αποκριάς να τα συνεπαίρνει!
Ακολούθησε το γαϊτανάκι και χορός με παραδοσιακά αποκριάτικα τραγούδια!
Και του χρόνου με υγεία!
Σήμερα 28/1/2025 ,ημέρα Τρίτη κόψαμε την βασιλόπιτα στο σχολείο μας!
Το έθιμο της βασιλόπιτας με το φλουρί αποδίδεται στον Μέγα Βασίλειο, ο οποίος θέλοντας να προστατέψει την επαρχία του, την Καισάρεια της Καππαδοκίας, από την επιδρομή αλλοφύλων, ζήτησε από όλους τους Χριστιανούς να προσφέρουν ό,τι πολύτιμο είχαν προκειμένου να το προσφέρουν στους επιδρομείς και να αποφύγουν τη λεηλασία της περιοχής τους. Ωστόσο, ο εχθρός δε φάνηκε και τα τιμαλφή τοποθετήθηκαν σε μικρές πίτες σαν ψωμάκια, ένα στο καθένα. Έτσι, τα πολύτιμα μικρά αντικείμενα ή νομίσματα ξαναμοιράστηκαν όπως τύχαινε, σε μεγάλους και παιδιά. Οι πίτες σαν ψωμάκια πήραν το όνομα του Αγίου Βασιλείου και αποκαλούνται πλέον βασιλόπιτες, ενώ όλες ανεξαιρέτως κρύβουν μέσα τους ένα μικρό νόμισμα για τον τυχερό της χρονιάς.
Ευχαριστούμε τον σύλλογο γονέων για τις βασιλόπιτες που πρόσφερε στο σχολείο μας καθώς και τα δώρα που μας έφερε για τον τυχερό μαθητή της κάθε τάξης!
και του Χρόνου με υγεία!!!
Πέρα μακριά, στον παγωμένο Βόρειο Πόλο, η μαγεία των Χριστουγέννων ξεκινάει. . .
Έτσι και εμείς σήμερα Τετάρτη 18/12/24 λύσαμε τις κορδέλες και ανακαλύψαμε το μέρος όπου οι ευχές των Χριστουγέννων γίνονται πραγματικότητα!!!
Εδώ στο 12ο Νηπιαγωγείο ετοιμάσαμε και πραγματοποιήσαμε μαζί με τα παιδιά και τους γονείς το εργαστήρι του Αϊ-Βασίλη!!!
Είχαμε μαζί μας τον πιο πετυχημένο Αϊ-Βασίλη !Ο Χειμώνας έχει τόσες λατρεμένες γιορτές …τον αγαπάμε πολύ!!!
Μας αρέσει να μαθαίνουμε για τα έθιμα των γιορτών!!!
Τραγουδήσαμε Χριστουγεννιάτικα τραγούδια,παίξαμε και συνοδεύσαμε τα Κάλαντα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς με μουσικά όργανα!
Φτιάξαμε κάρτες και γράψαμε τις ευχές μας!
Φτιάξαμε το καράβι μας και στολίσαμε την τάξη μας…Ελληνικό έθιμο για τις γιορτινές μέρες!!!
Στο εργαστήρι μας συνεργαστήκαμε με τους γονείς μας και φτιάξαμε έναν όμορφο Χιονάνθρωπο !
Εξερευνήσαμε τη σοφίτα του Αϊ-Βασίλη, εκεί όπου διαβάζει όλα τα γράμματα που του στέλνουν τα παιδιά,
μιλήσαμε για τα ξωτικά που εργάζονται πυρετωδώς στο εργαστήριο παιχνιδιών
και γίναμε μια ομάδα υπομονετικών παιδιών που αγκαλιάσαμε τον Αϊ-Βασίλη .Ο σύλλογος γονέων μας είχε ετοιμάσει καταπληκτικά δωράκια!
Όμορφες γιορτινές μέρες πλαισιωμένες με αγάπη ,ζεστασιά και πολλά γλυκίσματα!!!
Έτσι γλυκαμένα να είναι τα Χριστούγεννα για όλους !!!
Με υγεία το νέο έτος!!!
Παγκόσμια ημέρα Αμέα
Κάπως έτσι, <<μπαίνοντας στα παπούτσια των άλλων>> αποφασίσαμε να δουλέψουμε σήμερα!
3 Δεκεμβρίου.Κάποιοι δε γνωρίζουν καν,άλλοι απλά θα πουν ότι πρόκειται για μια ακόμη <<παγκόσμια ημέρα>>…Όμως αυτή η μέρα όπως και κάθε μέρα είναι ένας συνεχόμενος αγώνας για την άρση των φραγμών που υψώνονται μπροστά στα άτομα με αναπηρία.
Είναι σαφές ότι ο δείκτης πολιτισμού μιας κοινωνίας προσδιορίζεται από τον τρόπο που η κοινωνία αυτή αντιμετωπίζει τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες της,όπως είναι τα άτομα με αναπηρία.Η αναγνώριση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία είναι αδιαπραγμάτευτο συνταγματικό δικαίωμα κάθε κοινωνίας.Συγκεκριμένα τα άτομα με αναπηρία προσδοκούν παροχή ανάλογων ευκαιριών στην εκπαίδευση,στην απασχόληση,στην υγεία και στην πρόνοια για μια ισότιμη συμμετοχή σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής.
ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΚΑΡΕΤΕ ΣΕ ΡΑΜΠΑ ΑΝΑΠΗΡΩΝ!!!
Η παγκόσμια ημέρα των ατόμων με αναπηρίες στάθηκε σήμερα για εμάς εκπαιδευτικούς και μαθητές μια πολύ καλή ευκαιρία να ενημερωθούμε ,να γνωρίσουμε και να διαμορφώσουμε στάση ενσυναίσθησης απέναντι στα άτομα με αναπηρία.Σας προσκαλούμε όλους να κάνετε το ίδιο και σας παρουσιάζουμε μικρά στιγμιότυπα από τις διαδραστικές μας ενασχολήσεις!
Μέσα από την ιστοσελίδα του σχολείου μας επιθυμούμε να ευχαριστήσουμε θερμά
Το ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ Έλενα Ν.Νάνου ,Δημ.Ανδρεαδάκη 56,Λιβαδειά για την ευγενική προσφορά που έκανε στο νηπιαγωγείο μας.
Συγκεκριμένα η Φαρμακοποιός κ.Νάνου ,κατόπιν συννενόησης με την Κοινωνική Λειτουργό της σχολικής μονάδας δώρησε στο σχολείο το κουτί με τον
εξοπλισμό των πρώτων βοηθειών .
Ευχαριστούμε θερμά!
Παρακολουθήσαμε εχθές Τρίτη 20-11-24 ,την θεατρική παράσταση με τίτλο <<ο Τρελαντώνης >>,μια μεταφορά στη σκηνή του θεάτρου του υπέροχου βιβλίου της Πηνελόπης Δέλτα.Τα αδέλφια έρχονται από την Αλεξάνδρεια για τις καλοκαιρινές τους διακοπές στο αρχοντικό σπίτι των θείων τους, στον λόφο της Καστέλλας στον Πειραιά. Η μεγάλη, η Αλεξάνδρα, σοβαρή και πιο μετρημένη∙ η Πουλουδιά -η λογοτεχνική περσόνα της Πηνελόπης Δέλτα-, πιο αντιδραστική αλλά και πιο προβληματισμένη για τις συμπεριφορές παιδιών και ενηλίκων∙ ο μικρότερος, ο Αλέξανδρος, που ακόμη παλαντζάρει ανάμεσα στην τρυφερότητα της ηλικίας του και στην προσπάθειά του να μοιάζει μεγαλύτερος. Και τέλος ο Αντώνης, που τον λένε Τρελαντώνη, έτσι που είναι «σκάνταλος και πολύ άτακτος, και κάθε λίγο έβρισκε τον μπελά του». Στον Τρελαντώνη, που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1932, η ανεμελιά της παιδικής ηλικίας, οι σκανταλιές και οι αταξίες του Αντώνη, καθώς και των άλλων τριών αδελφών, ο κόσμος των ενηλίκων, έτσι όπως τον αντιλαμβάνονται τα μικρά παιδιά, δημιουργούν το πιο ξεκάθαρα «παιδικό» βιβλίο της μεγάλης κυρίας της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας, της Πηνελόπης Δέλτα.
Το κλασικό μυθιστόρημα των παιδικών μας χρόνων,
που ταυτίστηκε με την παιδική ηλικία πολλών γενιών Ελλήνων.
Το έργο μας έδειξε με επιτυχία τις περιπέτειες των αδελφών που έρχονται από την Αλεξάνδρεια για τις θερινές τους διακοπές στο αρχοντικό σπίτι της θείας Μαριέττας και του θείου Ζωρζή στο λόφο της Καστέλλας στον Πειραιά.
Πίσω λοιπόν στο μακρινό 1932, το έργο μας ταξίδεψε στο χρόνο σε μια άλλη εποχή αλλιώτικη από το τώρα
όπου ή Πηνελόπη Δέλτα, έγραψε τον Τρελαντώνη, για τις σκανταλιές του ήρωά της και αδερφού της Αντώνη, μετέπειτα ιδρυτή του μουσείου Μπενάκη, έργο που ψυχαγωγεί ακόμα και σήμερα μικρούς και μεγάλους.
Μέσα από τις σκανδαλιές του Αντώνη ταξιδέψαμε μαζί του στην αθωότητα, στην ομορφιά και στην ανεμελιά.
Ο Τρελαντώνης που μας κάνει να θαυμάζουμε την παλικαρίσια στάση του! Λέγοντας πάντα την αλήθεια!
Διδάσκοντας στα παιδιά την αξία της αλήθειας και της υπευθυνότητας.
Μάθαμε πολλά όμορφα πράγματα,τραγουδήσαμε ,χορέψαμε και φύγαμε από την αίθουσα του θεάτρου πλουσιότεροι με πλατιά χαμόγελα ζωγραφισμένα στο πρόσωπό μας!!!
Με χαρά και ικανοποίηση λάβαμε άλλη μια χρονιά την ετικέτα που πιστοποιεί την επιτυχή συμμετοχή μας
και την διάκρισή μας στην ευρωπαϊκή εβδομάδα προγραμματισμού!Στην δράση έλαβαν μέρος όλοι οι μαθητές του νηπιαγωγείου μας
και η διάρκεια της δράσης ήταν μια εβδομάδα(21 Οκτωβρίου-25 Οκτωβρίου)
Ο τίτλος της δραστηριότητας είναι ο εξής: ΨΑΞΕ ΨΑΞΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑΤΑΚΙ ΣΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ!
Προγραμματίσαμε τη μελισσούλα να κινηθεί στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο (δάπεδο Beebot)
με σκοπό να βρει το αρχικό γράμμα του ονόματος του κάθε παιδιού.
Κάθε φορά ένα παιδί επιλέγεται και οι συμμαθητές του πρέπει να καθοδηγούν τη μελισσούλα
προγραμματίζοντας τα σωστά βήματα, ώστε να φτάσει στο σωστό γράμμα.
Με διασκεδαστικό τρόπο, τα παιδιά θα εξοικειωθούν με την έννοια του προγραμματισμού
και θα μάθουν να αναγνωρίζουν τα αρχικά των ονομάτων τους.
Λάβαμε το πιστοποιητικό της συμμετοχής μας και τώρα ετοιμαζόμαστε για νέες περιπέτειες!
«Από το ραδιόφωνο της κυρίας Καλλιόπης ακουγόταν ένα στρατιωτικό εμβατήριο. Τα μάτια της μητέρας είχαν βουρκώσει. “Γιατί κλαις;”
Με κοίταξε. “Ο πόλεμος είναι φοβερός” είπε και μπήκε και κείνη μέσα στο σπίτι».
Από το μυθιστόρημα Όταν ο ήλιος… της Ζωρζ Σαρή
Είπαμε με δικά μας λόγια την ιστορία και εστιάσαμε στα δεινά που φέρνει ο πόλεμος.
..
Διαβάσαμε ιστορίες για τους στρατιώτες που πολέμησαν στα βουνά της Αλβανίας ,μέσα στα χιόνια και τις κακουχίες!
Τα παιδιά αποφάσισαν να φτιάξουν τον δικό τους στρατιώτη που θα κρατάει στο χέρι του την ελληνική σημαία!
Κολλήσαμε τις εργασίες πάνω σε κάνσον και φτιάξαμε ένα μικρό καδράκι να στολίσουμε το δωμάτιό μας!
Διαβάσαμε και σχολιάσαμε με τον δικό μας τρόπο το
«Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας», του Οδυσσέα Ελύτη (απόσπασμα)
Ήταν ωραίο παιδί. Την πρώτη μέρα που γεννήθηκε
Σκύψανε τα βουνά της Θράκης να φανεί
Στους ώμους της στεριάς το στάρι που αναγάλλιαζε·
Σκύψανε τα βουνά της Θράκης και το φτύσανε
Μια στο κεφάλι, μια στον κόρφο, μια μέσα στο κλάμα του·
Βγήκαν Ρωμιοί με μπράτσα φοβερά
Και το σηκώσαν στου βοριά τα σπάργανα…
Ύστερα οι μέρες τρέξανε, παράβγαν στο λιθάρι
Καβάλα σε φοραδοπούλες χοροπήδηξαν
Ύστερα κύλησαν Στρυμόνες πρωινοί
Ώσπου κουδούνισαν παντού οι τσιγγάνες ανεμώνες
Κι ήρθαν από της γης τα πέρατα
Οι πελαγίτες οι βοσκοί να παν των φλόκων τα κοπάδια
Εκεί που βαθιανάσαινε μια θαλασσοσπηλιά,
Εκεί που μια μεγάλη πέτρα εστέναζε!
………………………………………….
Ήταν γενναίο παιδί.
Με τα θαμπόχρυσα κουμπιά και το πιστόλι του,
Με τον αέρα του άντρα στην περπατηξιά,
Και με το κράνος του – γυαλιστερό σημάδι
(Φτάσανε τόσο εύκολα μεσ’ στο μυαλό
που δεν γνώρισε κακό ποτέ του)
Με τους στρατιώτες του ζερβά δεξιά
Και την εκδίκηση της αδικίας μπροστά του.
-Φωτιά στην άνομη, φωτιά!
Με το αίμα πάνω από τα φρύδια
Τα βουνά της Αλβανίας βροντήξανε
Ύστερα λυώσαν χιόνι να ξεπλύνουν
Το κορμί του, σιωπηλό ναυάγιο της αυγής
Και το στόμα του, μικρό πουλί ακελάηδιστο,
Και τα χέρια του, ανοιχτές πλατείες της ερημίας.
Βρόντηξαν τα βουνά της Αλβανίας
Δεν έκλαψαν.
Γιατί να κλάψουν
Ήταν γενναίο παιδί!
Απ’ το «Άσμα ηρωϊκό και πένθιμο για τον
χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας»
του Οδυσσέα Ελύτη
Άσμα ηρωϊκό και πένθιμο για τον χαμένο
ανθυπολοχαγό της Αλβανίας
Ήταν γενναίο παιδί
Με τα θαμπόχρυσα κουμπιά και το πιστόλι του
Με τον αέρα του άντρα στην περπατηξιά
Και με το κράνος του, γυαλιστερό σημάδι
(Φτάσανε τόσο εύκολα μεσ’ στο μυαλό
Που δεν εγνώρισε κακό ποτέ του)
Με τους στρατιώτες του ζερβά-δεξιά
Και την εκδίκηση της αδικίας μπροστά του
– Φωτιά στην άνομη φωτιά! –
Με το αίμα πάνω από τα φρύδια
Τα βουνά της Αλβανίας βροντήξανε
Ύστερα λυώσαν χιόνι να ξεπλύνουν
Το κορμί του, σιωπηλό ναυάγιο της αυγής
Και το στόμα του, μικρό πουλί ακελάηδιστο
Και τα χέρια του, ανοιχτές πλατείες της ερημίας
Βρόντηξαν τα βουνά της Αλβανίας
Δεν έκλαψαν
Γιατί να κλάψουν
Ήταν γενναίο παιδί!
Όλοι μας συμφωνήσαμε ότι ο πόλεμος φέρνει μόνο κακό και δεν λύνει προβλήματα!!!
Είπαμε ΟΧΙ στον πόλεμο!
Ζητήσαμε από τα παιδιά να μιλήσουν με την οικογένειά τους και να φέρουν ,αν επιθυμούν υλικό και φωτογραφίες για την επέτειο του 1940!
Στολίσαμε με αυτά το ταμπλό της τάξης!
Είπαμε τα ποιηματάκια μας και τραγουδήσαμε με κέφι τραγούδια που υμνούν τους στρατιώτες που πολέμησαν για να έχουμε εμείς σήμερα την ελευθερία μας!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ!
O κύριος Ουφ !!!
Στα πλαίσια των δράσεων για την ημέρα ψυχικής υγείας, τα παιδιά με την καθοδήγηση της ψυχολόγου και της κοινωνικής λειτουργού επεξεργάστηκαν το υπέροχο βιβλίο “Ο κύριος Ουφ” της Anna Walker.
O Μπίλυ περνά μια δύσκολη μέρα. Ο κύριος Ουφ τον ακολουθεί παντού και τα κάνει όλα να φαίνονται τόσο δύσκολα. Μια ιστορία για τη θλίψη, τις άσχημες σκέψεις και τα αρνητικά συναισθήματα που μας κάνουν να τα βλέπουμε όλα γκρίζα.
Καταγράψαμε συναισθήματα και καταστάσεις που μας κάνουν να τα βλέπουμε όλα γκρίζα! Στη συνέχεια τα εικονογραφήσαμε !! Σε μια προέκταση δική μας δημιουργούμε τον δικό μας κύριο Ουφ! Επεκταθήκαμε και μιλήσαμε για το τι μας κάνει να έχουμε καλή διάθεση και να βλέπουμε τον κόσμο με όμορφα χρώματα, λαμπερό και χαρούμενο!! ζωγραφίσαμε και φτιάξαμε τον κύριο Ουφ και τον Βασίλη!
Μιλήσαμε και αισθανθήκαμε ξαλαφρωμένοι! Είναι όμορφο και βοηθητικό Να μιλάμε και να επικοινωνούμε ότι μας στεναχωρεί!! Μαζί μπορούμε να βρούμε λύσεις!!!