Καλό μήνα και από εμάς!!!

                                                        Υποδεχόμαστε την Άνοιξη στο Νηπιαγωγείο μας!!!

Την 1η Μαρτίου στρίβουμε μια άσπρη και μια κόκκινη κλωστή μεταξύ τους και τις δένουμε στον καρπό μας. Ο «Μάρτης» φοριέται για να προφυλάξει τον κάτοχό του από τον ήλιο που αρχίζει να καίει. Το πότε φεύγει από το χέρι μας εξαρτάται από την περιοχή που βρισκόμαστε: Το Πάσχα, ή μόλις δούμε το πρώτο χελιδόνι της άνοιξης. Το έθιμο είναι κατάλοιπο των αρχαίων Ελευσίνιων Μυστηρίων. Οι ιερείς των Μυστηρίων μάλιστα φορούσαν την κλωστή όχι μόνο στο δεξιό τους καρπό αλλά και στο αριστερό τους πόδι.

Ο Μάρτιος ήταν ο πρώτος μήνας των Ρωμαίων επειδή με αυτόν αρχίζει η άνοιξη και η φύση ανασταίνεται. Σύμφωνα με την παράδοση, καθιερώθηκε από το μυθικό Ρωμύλο προς τιμήν του πατέρα του και γενάρχη των Ρωμαίων, θεού του πολέμου Mars, του Άρη.

Κατά τη λαογραφία μας ο Μάρτης θεωρείται «γδάρτης» και «παλουκοκάφτης» εφόσον το κρύο του χειμώνα συνεχίζεται αμείωτο και τα ξύλα για το τζάκι έχουν ήδη καεί, με αποτέλεσμα να καίγονται τα παλούκια του φράχτη. Για αυτό το λόγο ο λαός μας έχει πολλές παροιμίες που συνδέονται με τις ασταθείς καιρικές συνθήκες του Μάρτη, όπως:

“Κάλλιο Μάρτης στις γωνιές, παρά Μάρτης στις αυλές”

“Μάρτης είναι χάδια κάνει, πότε κλαίει, πότε γελάει”

“Από Μάρτη καλοκαίρι και από Αύγουστο Χειμώνα”

“Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης, τα παλιόβοδα γδέρνει και τα δαμάλια τα παιδεύει”

“Φύλα ξύλα για το Μάρτη, να μην κάψεις τα παλούκια”

“Ο Μάρτης ο Πεντάγνωμος , πολλές φορές εχιόνισε και πάλι το μετάνοιωσε και δεν εξαναχιόνισε”