Ο εορτασμός της επετείου του Πολυτεχνείου είναι μια αφορμή για να μιλήσουμε, να συζητήσουμε, να εξηγήσουμε, να βιώσουμε, να αισθανθούμε. Να αισθανθούμε τη βία του διπλανού, τη βία της ανοησίας, τη βία όσων έχουν εξουσία, την υποχρέωση για ευσυνειδησία, για πράξεις και όχι λόγια. Είναι ευκαιρία για αλήθεια. Γιατί αλήθεια είναι ότι επέζησε από τη λήθη !
Τα βιβλία που επιλέξαμε για τον εορτασμό της γιορτούλας μας σήμερα, μας βοήθησαν να αισθανθούμε και να εξηγήσουμε τα γεγονότα της 17ης Νοεμβρίου του 1973!
Το Πολυτεχνείο του 73′ είναι μια αφορμή να μιλήσεις για ιδέες όπως η δημοκρατία, η ισονομία, τα δικαιώματα, οι υποχρεώσεις Η ουσία μετρά…Κι η ουσία λέει θέλω να είμαι ελεύθερος, θέλω να συναποφασίζουμε για κάτι καλό .Όλοι μαζί μπορούμε καλύτερα! όλοι μαζί ,είμαστε πάντα πιο δυνατοί!!!
Στη συνέχεια τα παιδιά αποφάσισαν να φτιάξουν με τα χεράκια τους το σήμα της Ειρήνης, αφού από κοινού αποφάσισαν ότι μόνο με ειρήνη και Δημοκρατία μπορούμε να συνυπάρξουμε αρμονικά!
Χ
Σχεδίασαν, χρωμάτισαν με το υλικό της προτίμησής τους ,έκοψαν και στόλισαν με χρωματιστές πούλιες το σύμβολο της Ειρήνης ,την ατομική τους κατασκευή !!!Συνεργάστηκαν όμορφα!!!
Στη συνέχεια τραγουδήσαμε για το Πολυτεχνείο … Το αγαπημένο μας τραγούδι !!!
Ήταν πρωί του Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή
βγήκα να πάρω αέρα στην ανθισμένη γη
βλέπω μια κόρη κλαίει σπαραχτικά θρηνεί
σπάσε καρδιά μου εχάθη το γελαστό παιδί
Είχεν αντρεία και θάρρος και αιώνια θα θρηνώ
το πηδηχτό του βήμα το γέλιο το γλυκό
ανάθεμα την ώρα κατάρα τη στιγμή
σκοτώσαν οι εχθροί μας το γελαστό παιδί
Μόνο να ‘ταν σκοτωμένο στου αρχηγού το πλάι
και μόνον από βόλι Εγγλέζου να ‘χε πάει
κι από απεργία πείνας μέσα στη φυλακή
θα ‘ταν τιμή μου που ‘χασα το γελαστό παιδί
Βασιλικιά μου αγάπη μ’ αγάπη θα στο λέω
Για το ό, τι έκανες αιώνια θα σε κλαίω
γιατί όλους τους εχθρούς μας θα ξέκανες εσύ
δόξα τιμή στ’ αξέχαστο γελαστό παιδί
