Βιωματική γνώση – ατομική και κοινωνική ευθύνη!

   Μια μαθήτριά μας έφερε  στο σχολείο μας  το  κουνέλι  της και μας έμαθε πως μπορούμε να το φροντίσουμε  .Το χειμώνα  μαθητής μας  και  μαθήτρια μας, έφεραν στο σχολείο μας από ένα χρυσόψαρο ,τα βαφτίσαμε  και αναλάβαμε να τα φροντίζουμε εκ περιτροπής  όλοι !!!Μας έκαναν συντροφιά όλες τις κρύες μέρες του χειμώνα …

Μια άλλη μαθήτρια μας έφερε τις  χελωνίτσες της ,που φροντίζαμε  και καθαρίζαμε όλοι με τη σειρά…

   Τα παιδιά αγαπούν ιδιαίτερα τα ζώα. Τα κίνητρα των παιδιών για απόκτηση ενός ζώου πιθανόν να είναι η παρέα και το παιχνίδι. Το παιχνίδι αποτελεί την καλύτερη μορφή μάθησης για τα παιδιά καθώς και μια από τις βασικές τους ανάγκες. Όμως τα οφέλη που έχει να πάρει ένα παιδί από αυτή τη συμβίωση είναι πολλαπλά σε ψυχοκοινωνικό επίπεδο.

   Τα παιδιά που έχουν κατοικίδια ζώα έχουν την ευκαιρία για μάθηση, για ανάπτυξη της συναισθηματικής τους νοημοσύνης, για ανάπτυξη του αισθήματος της ευθύνης και για περισσότερη σωματική άσκηση. Επίσης έχει παρατηρηθεί ότι αυτά έχουν περισσότερη αυτοπεποίθηση και αισθήματα κοινωνικής ευθύνης.
   Τα παιδιά διδάσκονται για τα συναισθήματα των άλλων και τα για δικά τους μέσα από την αλληλεπίδραση. Ένα βασικό χαρακτηριστικό της συναισθηματικής Νοημοσύνης σύμφωνα με τον Goleman είναι η «ενσυναίσθηση» δηλαδή η ικανότητα του ατόμου να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί τα συναισθήματα του άλλου. Βέβαια σε αυτή την διαδικασία μάθησης είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος των γονιών και των εκπαιδευτικών.