ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ (Προσέγγιση της θεματικής σύμφωνα με τη μέθοδο της διερευνητικής μάθησης και της τεχνικής KWHL καθώς και της ρουτίνας σκέψης)
ΤΕΛΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ (KWHL)
ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ “ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ” ΤΟΥ Ν. ΛΥΤΡΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΡΟΥΤΙΝΑΣ ΣΚΕΨΗΣ “ΜΠΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΗΡΩΑ”
ΒΙΩΜΑΤΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΙΜΑ
ΣΤΟΛΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ
ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΑΚΙΑ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΑ ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ
ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ: ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΜΕ ΤΥΠΩΜΑΤΑ
ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΕΙΡΟΘΕΤΗΣΗΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΠΑΖΛ
Η ΦΑΤΝΗ
ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΤΑΡΑΝΔΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ (ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ)
ΤΑ ΝΑΝΑΚΙΑ ΦΕΡΝΟΥΝ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ
ΑΓΓΕΛΟΙ
ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΔΕΝΤΡΑ
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΙΟ ΒΡΕΦΟΣ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΚΑΡΤΕΣ
ΚΟΛΛΑΖ ΜΕ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΑ ΔΕΝΤΡΑ
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΣΤΟΛΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ
3/12 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ (ΔΡΑΣΗ ΕΝΕΡΓΟΥ ΠΟΛΙΤΗ)
Το 12ο Νηπιαγωγείο Ιλίου μαζί με άλλα 154 σχολεία από όλη την Ελλάδα συμμετείχε στη Δράση “Αυτό που μας ενώνει… πάει πάρκο” που οργάνωσε το Ε.Ε.Ε.ΕΚ. ΓΕΝΙΣΕΑΣ ΞΑΝΘΗΣ για να γιορτάσουμε μαζί την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία. Θέμα για φέτος, τα πάρκα της γειτονιάς μας και πως μπορούμε να συνυπάρχουμε όλοι σε αυτά. Οι μικροί μαθητές ανέφεραν τις εμπειρίες που έχουν από το πάρκο και την παιδική χαρά που υπάρχει σε κοντινή απόσταση από το σχολείο και προβληματίστηκαν αν τα παιδιά και οι ενήλικες με αναπηρίες μπορούν να το επισκεφθούν και να διασκεδάσουν σε αυτό. Είδαν με τη χρήση του διαδικτύου διάφορα πάρκα προσβάσιμα και σε άτομα με αναπηρίες, διάφορα όργανα παιδικής χαράς κατάλληλα διαμορφωμένα για παιδιά με αναπηρίες και μετά από ανταλλαγή απόψεων κατασκεύασαν ένα κολλάζ (με φωτογραφίες και ζωγραφική των παιδιών) όπως το ονειρεύονται για να παίζουν όλα μαζί χωρίς αποκλεισμούς.
ΚΟΛΛΑΖ: ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ ΠΑΕΙ ΠΑΡΚΟ
ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Οι μαθητές/τριες του σχολείου έφτιαξαν και ένα ποίημα για την παραπάνω δράση
Στο πάρκο παίζουμε μαζί.
Χαμογελά κάθε παιδί.
Η αγάπη όλους μας ενώνει,
η χαρά ποτέ δεν τελειώνει
Πες το ξανά παίζουμε μαζί.
Με τη βοήθεια της ΑΙ (Τεχνίτης Νοημοσύνης) το ποίημα των παιδιών έγινε τραγούδι.
Στις 2/12 συμμετείχαμε στην διαδικτυακή συνάντηση όλων των σχολείων που οργάνωσε το Ε.Ε.Ε.ΕΚ. ΓΕΝΙΣΕΑΣ ΞΑΝΘΗΣ με σκοπό να παρουσιαστούν όλα τα έργα αφιερωμένα στην Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.
(Στο 1.56΄ακούγεται το τραγούδι του σχολείου και στο 2.18΄παρουσιαζεται η αφίσα μας).
ΑΝΑΔΙΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ
Το παραμύθι της Ελιάς
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σε μια φτωχογειτονιά ένα φτωχό μα πολύ καλόκαρδο κορίτσι που το έλεγαν Ελιά. Κάθε μέρα η Ελιά γύριζε τη γειτονιά της, έβλεπε τον κόσμο να ζει φτωχός και δυστυχισμένος και επέστρεφε στο σπίτι της πολύ στενοχωρημένη. «Κάτι πρέπει να κάνω για να τους βοηθήσω», σκεφτόταν. Κι από την άλλη κιόλας μέρα άρχισε. Βγήκε στη γειτονιά, κράτησε τα παιδιά της γειτόνισσας, για να πάει να δουλέψει και να μπορεί να τους φέρει λίγο φαϊ.
Μια άλλη μέρα πήγε στη γριούλα που ήταν άρρωστη, της μαγείρεψε, της σκούπισε το σπίτι, την έπλυνε, την τάισε. Την άλλη μέρα πάλι έβγαλε τον παράλυτο γέρο με το καρότσι του βόλτα, για να πάρει αέρα και ήλιο. Τα βράδια γύριζε κατάκοπη, μα ευχαριστημένη που είχε καταφέρει να δώσει λίγη χαρά στους φτωχούς ανθρώπους. Οι μέρες περνούσαν
κι η Ελιά όλο δούλευε κι όλο αδυνάτιζε. Μα έβλεπε πως ό,τι κι αν έκανε, ο κόσμος ήταν πάντα φτωχός και δυστυχισμένος. Αυτό τη στενοχωρούσε πάρα πολύ κι έτσι στενοχωρημένη κάθισε στην αυλή του σπιτιού της και συλλογιζόταν. – Τι να κάνω , τι να κάνω; Δεν μπορώ να βλέπω τόση δυστυχία. Το σπουργίτι που την είδε τόσο στενοχωρημένη – και που την αγαπούσε γιατί κάθε μέρα τού έριχνε σπόρους και ψίχουλα- δεν άντεξε και πέταξε βαθιά στο δάσος. Εκεί βρήκε την καλή νεράιδα και της είπε: -Τρέξε, καλή νεράιδα. Η Ελιά είναι πολύ στενοχωρημένη, χλωμή κι αδύνατη. Η καλή νεράιδα ανήσυχη έτρεξε στην αυλή της Ελιάς και τη ρώτησε: -Τι έχεις ,Ελιά μου, κι είσαι τόσο λυπημένη; -Αχ, καλή μου νεράιδα. Δεν μπορώ να βλέπω τόση φτώχεια και δυστυχία γύρω μου. -Και τι θέλεις, δηλαδή; -Θέλω να τους γίνω χρήσιμη. Θέλω να τους προσφέρω κάτι πολύτιμο που να τους δώσει ζωή και χαρά. -Το θέλεις αλήθεια τόσο πολύ; -Και βέβαια το θέλω. Δε βλέπεις πώς έλιωσα από τη στεναχώρια μου; -Τότε σταμάτησε να στενοχωριέσαι. Θα σε κάνω αυτό που θέλεις. Και τσούπ! Την άγγιξε με το ραβδάκι της κι αμέσως η Ελιά έγινε ένα
μεγάλο δέντρο, που έβγαλε φύλλα, λουλουδάκια άσπρα, που έγιναν ελιές πράσινες, μοβ, μαύρες. Έπεσαν στη γη, τα κουκούτσια φύτρωσαν, έγιναν δεντράκια και σχημάτισαν ένα μεγάλο ελαιώνα. Ήρθαν οι γείτονες, μάζεψαν τις ελιές, έβγαλαν λάδι, έφαγαν, χόρτασαν, ρόδισαν τα μάγουλά τους, ζωήρεψαν κι άρχισαν να χαμογελούν και να ζουν ευτυχισμένοι.
Για να ευχαριστήσουν την ελιά και να της δείξουν την αγάπη τους, πήραν το λάδι τους, το έβαλαν στο καντήλι, για να θυμίζουν στην Παναγιά και στο Χριστό την καλοσύνη της ελιάς και την αγάπη της για τον κόσμο.
Κι η Παναγιά με τη σειρά της την ευλόγησε. Κι ο Χριστός κάτω απ’ την ελιά ήρθε και ξεκουράστηκε. Κι εκείνη καμάρωνε ευχαριστημένη στη μέση στον ελαιώνα και φρόντιζε ,όταν έρχονται οι άνθρωποι να τη μαζέψουν να’ ναι γεμάτη ελιές , να χορταίνουν οι φτωχοί και να φωτίζονται απ’ τις καντήλες όλες οι εκκλησιές.
ΚΟΤΙΝΟΣ
ΤΟ ΛΙΟΜΑΖΩΜΑ
ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ: ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ – ΜΥΘΟΣ ΑΘΗΝΑ/ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ
ΣΕΙΡΟΘΕΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΕΛΙΑ ΣΤΟ ΛΑΔΙ
ΕΛΙΑ: ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΚΑΡΠΟΣ
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ: ΤΟ ΚΑΝΟΝΙ ΚΑΙ Η ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΠΑΡΑΜΥΘΙ: Η ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ
ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ : ΤΟ ΚΑΝΟΝΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΥΝ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ…
ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΜΟΝΑΧΑ…
ΕΝΑ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ
ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
ΦΘΙΝΟΠΩΡΑΚΙ-ΣΚΑΝΤΖΟΧΟΙΡΑΚΙ
ΠΑΡΑΜΥΘΙ: ΑΟΥΤΣ
ΤΟ ΜΗΛΟ: ΣΕΙΡΟΘΕΤΗΣΗ
8/11 ΗΜΕΡΑ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ
ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ: ΤΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑΚΙΑ
ΜΙΞΕΙΣ ΧΡΩΜΑΤΩΝ
ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΜΕ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΤΟΝ ΖΩΓΡΑΦΟ ΜΟΝΤΡΙΑΝ
ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ: Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΟΦΗ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ
ΜΟΥΣΙΚΟΚΙΝΗΤΙΚΗ : ΣΤΟ ΧΟΡΟ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ
ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΙ ΜΕ ΣΧΗΜΑΤΑ
ΣΥΝΘΕΣΗ ΣΧΗΜΑΤΩΝ
ΤΑ ΣΧΗΜΑΤΑ
ΤΥΠΩΜΑΤΑ
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΚΥΚΛΟΥ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΧΗΜΑΤΑ
ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΣΤΟΝ ΚΥΚΛΟ
Ο ΚΥΚΛΟΣ (ΚΟΛΛΗΤΙΚΗ)
ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΣΤΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟΥ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΧΗΜΑΤΑ
ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ (ΚΟΛΛΗΤΙΚΗ)
ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟΥ
ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΣΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΡΙΓΩΝΟΥ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΧΗΜΑΤΑ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΡΙΓΩΝΟΥ (ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΧΗΜΑΤΟΣ)
ΤΡΙΓΩΝΟ (ΚΟΛΛΗΤΙΚΗ)
ΜΕΤΡΗΣΗ ΟΡΘΟΓΩΝΙΟΥ
ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΣΤΟ ΟΡΘΟΓΩΝΙΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΟΡΘΟΓΩΝΙΟΥ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΧΗΜΑΤΑ
Η 31η Οκτωβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης, που εορτάζεται ετησίως σε ανάμνηση της ίδρυσης του Διεθνούς Ινστιτούτου Ταχυδρομικών Ταμιευτηρίων το 1924. Ο σκοπός της ημέρας είναι να ενθαρρύνει την αποταμίευση και την οικονομική συνέπεια, καθώς η αποταμίευση θεωρείται ότι συμβάλλει τόσο στο ατομικό όσο και στο γενικό καλό, βοηθώντας στην αντιμετώπιση των μελλοντικών αναγκών. (Πληροφορίες με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνη ΑΙ)
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ Ο ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ
ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ ΤΟ ΣΠΑΤΑΛΟ ΛΙΟΝΤΑΡΑΚΙ
ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ -ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙ
Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΙΟΡΤΟΥΛΑ ΜΑΣ
ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟ ΟΧΙ
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
ΑΚΡΟΣΤΟΙΧΙΔΑ
16/10 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ
10/10 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
ΣΧΗΜΑΤΑ
ΚΥΚΛΟΣ
ΤΟ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΟ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ
ΦΡΟΥΤΑ-ΚΑΡΠΟΙ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ
ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ
ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΟΜΟΚΕΝΤΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΚΑΝΤΙΝΣΚΙ
ΟΜΑΔΙΚΟ ΚΟΛΛΑΖ
ΑΝΑΣΥΝΘΕΤΩ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΩΣΤΑ ΓΡΆΜΜΑΤΑ
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΙ
ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΙΣ ΓΩΝΙΕΣ: ΣΥΝΘΕΣΗ ΣΧΗΜΑΤΩΝ/ΜΟΤΙΒΟ
Η αποστολή της Παγκόσμια Ημέρας των Ζώων είναι “Να καλυτερεύσει την κατάσταση των ζώων, προκειμένου να βελτιώσει τα πρότυπα καλής διαβίωσης σε όλο τον κόσμο. Το χτίσιμο του εορτασμού της Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων ενώνει το κίνημα καλής διαβίωσης των ζώων, κινητοποιώντας το σε παγκόσμια δύναμη για να κάνει τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος για όλα τα ζώα. Γιορτάζεται με διαφορετικούς τρόπους σε κάθε χώρα, ανεξάρτητα από την εθνικότητα, τη θρησκεία, την πίστη ή την πολιτική ιδεολογία. Μέσω της αύξησης της ευαισθητοποίησης και της εκπαίδευσης μπορεί να δημιουργηθεί ένας κόσμος όπου τα ζώα θα αναγνωρίζονται πάντα ως αισθανόμενα όντα και θα πληρώνεται πλήρη ευγένεια πάντα για τη καλή διαβίωση τους.”[1]
ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΩ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΑ ΜΑΤΙΑ
1/10 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν.
Η Παγκόσμια Μέρα Ηλικιωμένων έχει στόχο να αναγνωρισθεί η συμβολή των ηλικιωμένων στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, και τούτο διότι στη σύγχρονη εποχή οι ηλικιωμένοι παίζουν έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο, μέσω του εθελοντικού έργου τους, της μετάδοσης των εμπειριών και των γνώσεών τους, της βοήθειας που δίνουν στα παιδιά τους, αναλαμβάνοντας να φροντίζουν τα εγγόνια τους, αλλά και της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας.
ΠΑΡΑΜΥΘΙ: ΣΑΚΗΣ ΣΑΛΙΓΚΑΡΑΚΗΣ. ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
“Σάκης ο Σαλιγκαράκης” Ένα απλό παραμυθάκι για τους κανόνες στην τάξη… Σεπτέμβρης… Λίγες μέρες απέμεναν για να ανοίξει το σχολείο κι όλα τα ζωάκια στο δάσος προετοιμάζονταν για την πρώτη μέρα. Ο λαγός είχε αγοράσει μια καινούργια τσάντα, και το σκιουράκι βούρτσιζε την φουντωτή ουρά του, για να γυαλίζει όταν θα έμπαινε για πρώτη φορά στην τάξη. Ο ασβός έκανε μπάνιο κάθε μέρα ώστε να φύγει εκείνη η δυσάρεστη μυρωδιά που έβγαζε από πάντα. Ο τυφλοπόντικας καθάριζε κάθε μέρα τα γυαλιά για να μπορεί να βλέπει όλα όσα θα του έδειχνε η δασκάλα του στο σχολείο. Μόνο ο Σάκης το σαλιγκάρι δεν ήθελε να προετοιμαστεί . Γιατί ,πολύ απλά… δεν ήθελε να πάει! Η μαμά του, του έλεγε και του ξαναέλεγε: ” Σάκη να δεις πόσο πολύ θα σου αρέσει το σχολείο. Η δασκάλα σου, η κυρία κουκουβάγια είναι πολύ καλή και επιπλέον θα είναι εκεί όλοι οι φίλοι σου. Θα μάθεις πολλά πράγματα και θα κάνεις διασκεδαστικά παιχνίδια.” – Δεν με νοιάζει! Έλεγε ο Σάκης. Εγώ δεν θα πάω στο σχολείο. Θα μείνω εδώ να παίζω με τα δικά μου παιχνίδια. Οι γονείς του στεναχωριόταν πολύ. Και ο Σάκης που δεν ήθελε να τους βλέπει λυπημένους, αποφάσισε , με βαριά καρδιά να πάει στο σχολείο. Μια μέρα πριν , ο μπαμπάς του του είπε: -Δεν νομίζεις Σάκη, πως είναι καιρός να γυαλίσεις το καβούκι σου; – Και γιατί να το κάνω; Είπε ο Σάκης απορημένος. – Για να είναι καθαρό και λαμπερό όταν πας στο σχολείο. Και τότε ο Σάκης σηκώθηκε όρθιος και με δάκρυα στα μάτια είπε… -Δεν έχει σημασία αν θα είναι καθαρό και λαμπερό….. –Γιατί το λες αυτό; Είπε ο πατέρας του. – Επειδή μέσα στην τάξη, μπορεί οι φίλοι μου να τρέχουν. Να, ας πούμε στο λαγό αρέσει πολύ το τρέξιμο. Μπορεί τότε κατά λάθος να με πατήσει και να διαλύσει το καβούκι μου. Άρα, δεν έχει νόημα αν θα είναι καθαρό ή όχι! -Κάνεις λάθος! Είπε ο πατέρας του. Η δασκάλα σου δεν θα το επιτρέψει αυτό! Από όσο ξέρω, οι μαθητές δεν τρέχουνε μέσα στην τάξη. Υπάρχουν κανόνες που πρέπει όλοι να τους τηρείτε ώστε να μην κινδυνεύετε. Κοιμήσου ήσυχος τώρα. Αύριο έχεις πρωινό ξύπνημα. Ο Σάκης πήγε στο δωμάτιό του. Την άλλη μέρα ξεκινούσε το σχολείο. Είχε μεγάλο φόβο μέσα στην καρδούλα του. Βέβαια τα λόγια του μπαμπά του του έδωσαν κουράγιο, όμως παρόλα αυτά δεν κοιμήθηκε ήσυχος. Και ξημέρωσε η μεγάλη μέρα. Η μαμά σαλιγκαρίνα , αφού ξύπνησε τον γιο της μ ένα φιλί τον βοήθησε να γυαλίσει το καβούκι του και ύστερα ξεκίνησαν μαζί για το σχολείο. Η καρδούλα του Σάκη ήταν βαριά. Φοβόταν πολύ. Όταν έφτασαν, αποχαιρέτησε τη μαμά του και ακολούθησε η δασκάλα του την κυρία κουκουβάγια μέσα στην τάξη. – Καλωσορίσατε παιδιά, είπε η κυρία δασκάλα. Να δείτε πως θα περάσουμε πολύ όμορφα μαζί. Και πρώτα-πρώτα θέλω να σας γνωρίσω. Τα ζωάκια σηκώθηκαν ένα ένα και συστήθηκαν. Όταν έφτασε η σειρά του Σάκη, σηκώθηκε δειλά-δειλά και είπε: – Είμαι ο Σάκης Σαλιγκαράκης, όμως δεν θα μείνω για πολύ καιρό μαζί σας. Προτιμώ να είμαι στο σπίτι μου. -Και γιατί αυτό; Ρώτησε η κυρία κουκουβάγια. -Επειδή…. Να, είναι κάτι που όμως ντρέπομαι να σας το πω. -Σάκη εδώ είμαστε όλοι μία παρέα. Θα λέμε αυτό που νιώθουμε χωρίς να ντρεπόμαστε. Υπάρχει κάτι που σε φοβίζει; -Ναι είπε ο Σάκης… Φοβάμαι πως μέσα εδώ οι φίλοι μου χωρίς να το θέλουν τρέχοντας θα με ποδοπατήσουν και θα μου λιώσουν το καβούκι μου! -Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ! Είπε η κυρία κουκουβάγια. Γιατί μέσα στην τάξη αλλά και έξω από αυτήν υπάρχουν κανόνες. Και μάλιστα λέω να αρχίσουμε από αυτόν. Μόλις μας είπες τον πρώτο: «Μέσα στην τάξη μας, μόνο θα περπατάμε.» Ύστερα η κουκουβάγια κοίταξε τα υπόλοιπα ζωάκια και ρώτησε. -Ποιος άλλος θέλει να μας πει έναν άλλο κανόνα της τάξης; Ο λαγός σήκωσε το χέρι του και είπε: «Να μιλάμε ευγενικά ο ένας στον άλλον.» -Μπράβο λαγέ! Είπε η δασκάλα. Σε λίγο σήκωσαν το χέρι τους και τα υπόλοιπα ζωάκια και οι ιδέες τους έπεσαν σαν βροχή. – Να μοιραζόμαστε τα παιχνίδια! Φώναξε ο ασβός. – Να έχουμε την τάξη μας καθαρή! Είπε το σκιουράκι. – Να βοηθάμε ο ένας τον άλλον! Είπε ο τυφλοπόντικας. Ώσπου να τελειώσει η μέρα, τα ζωάκια της τάξης είχαν αποφασίσει ποιοι θα είναι οι κανόνες. Η κυρία κουκουβάγια τους έγραψε σε ένα μεγάλο χαρτί που το κόλλησε στον πίνακα ώστε να το βλέπουν όλοι. Όταν ο Σάκης γύρισε στο σπίτι του, είπε χαρούμενος στη μαμά του, όλα όσα έζησε εκείνη την πρώτη μέρα. Και η κυρία σαλιγκαρίνα, χάρηκε πολύ που το παιδάκι της δεν θα κινδύνευε… Γιώτα Καλτσίδου (ΘΕΑΤΡΟ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ)
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ: ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ. Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ
ΕΓΩ, ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΟΥ
Η ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ
ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΑΡΚΑΔΟΡΟΥ: ΑΠΑΝΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΠΑΚΙ ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΕ ΕΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑ. ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑΤΙ ΣΤΕΓΝΩΝΕΙ ΤΟ ΜΕΛΑΝΙ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΕΞΑΤΜΙΖΕΤΑΙ. (ΠΑΝΙ ΒΡΕΓΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ, ΠΑΝΙ ΒΡΕΓΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ. ΤΙ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟ (ΜΕΛΑΝΙ) ΕΞΑΤΜΙΖΕΤΑΙ.)
ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΖΑΡΙ: ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΕΙΔΗ ΣΤΗ ΤΣΑΝΤΑ
ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ
ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΕΝΤΡΑ ΜΑΘΗΣΗΣ
ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ Η/Υ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΜΕ ΠΛΑΣΤΕΛΙΝΗ
ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
ΣΤΟ ΚΟΥΚΛΟΣΠΙΤΟ
ΣΤΟ ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΟ
ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ-ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ
ΣΤΟ ΙΑΤΡΕΙΟ
ΕΞΑΣΚΗΣΗ ΛΕΠΤΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ Ή ΜΑΘΑΙΝΩ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΜΟΥ
ΚΟΥΚΛΟΘΕΤΡΟ: Ο ΜΙΚΡΟΣ ΒΑΤΡΑΧΟΣ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ
ΟΙ ΜΙΣΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ
(Με μουσική ψάχνω να βρω ποιος έχει το άλλο μισό κομμάτι καρδιάς ίδιου χρώματος, γινόμαστε ζευγάρι και συστηνόμαστε)
ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΚΑΠΕΛΟ
(Με Μουσική (από το κινητό) το χρυσό καπέλο αλλάζει κεφάλια. Σε όποιον σταματήσει λέει το όνομά του,
γυρίζει τον τροχό και με παντομίμα κάνει ένα ζωάκι).
ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ: ΟΔΗΓΩ ΤΗ ΜΕΛΙΣΣΟΥΛΑ ΜΕ ΚΩΔΙΚΑ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΨΕΛΗ ΤΗΣ
ΜΕΛΙΣΣΑ ΣΤΗΝ ΚΗΡΗΘΡΑ: ΜΟΤΙΒΟ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΕΛΙΣΣΑΣ ΚΙΤΡΙΝΟ ΜΑΥΡΟ-ΣΧΗΜΑ ΚΗΡΗΘΡΑΣ ΕΞΑΓΩΝΟ
ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΗΡΗΘΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΟΚΕΡΙΟΥ
ΕΝΩΣΗ ΑΡΙΘΜΩΝ 1-10 ΓΙΑ ΝΑ ΣΧΗΜΑΤΙΣΤΕΙ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΛΙΣΣΟΥΛΑ
ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ
ΑΦΗΓΗΣΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ “ΜΙΑ ΚΑΜΠΙΑ ΠΟΛΥ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΗ”
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ: ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΜΕ ΔΙΠΛΩΜΑ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ: ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΒΗΜΑ ΒΗΜΑ “ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ”
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ: ΣΕΙΡΟΘΕΤΗΣΗ: ΒΑΖΟΥΜΕ ΣΕ ΧΡΟΝΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ
ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ΜΕ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙΟΥ
ΕΝΤΟΜΑΚΙΑ
ΕΝΤΟΜΑ (ΤΕΧΝΙΚΗ ΔΑΧΤΥΛΙΚΑ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ)
ΤΟ ΒΑΖΟ ΜΕ ΤΑ ΕΝΤΟΜΑ (ΤΕΧΝΙΚΗ ΔΑΧΤΥΛΙΚΑ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ)
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ: ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΩΦΕΛΙΜΑ ΚΑΙ ΒΛΑΒΕΡΑ ΕΝΤΟΜΑ
11 ΜΑΪΟΥ: Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ
H Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας είναι μέρα εορτασμού της μητρότητας και των ευχαριστιών προς τη μητέρα, μια γιορτή με αρχαιοελληνικές αναφορές στην λατρεία της θεάς Κυβέλης, της μητέρας των θεών, όπως την προσφωνεί ο Πίνδαρος («Κυβέλα, Μάτερ θεών»).
Στη σύγχρονη εποχή, η Αμερικανίδα κοινωνική ακτιβίστρια Άννα Μαρία Τζάρβις (1864-1948) ήταν αυτή που είχε πρώτη την ιδέα να καθιερωθεί μια ιδιαίτερη ημέρα προς τιμή της μητέρας.
Οι προσπάθειές της ευοδώθηκαν τελικά στις 9 Μαΐου του 1914, όταν ο τότε Αμερικανός πρόεδρος Γούντροου Γουίλσον υπέγραψε προκήρυξη, σύμφωνα με την οποία η Ημέρα της Μητέρας καθιερωνόταν ως εθνική εορτή τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.
Έκτοτε, πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου (11 Μαΐου 2025).
H Τζάρβις επέλεξε το λευκό γαρύφαλλο ως το λουλούδι-σύμβολο της Ημέρας της Μητέρας, επειδή «το λευκό του χρώμα συμβολίζει την αλήθεια, την αγνότητα και τη φιλευσπλαχνία της μητρικής αγάπης· το άρωμά του, τη μνήμη και τις προσευχές της».
Σύμφωνα με το άρθρο 31 του ν. 4830/2021 «Νέο πλαίσιο για την ευζωία των ζώων συντροφιάς -Πρόγραμμα “AΡΓΟΣ” και λοιπές διατάξεις» (A΄ 169), και λαμβάνοντας υπόψη τη με αρ. 15/07-03-2024 εισήγηση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.), σας γνωρίζουμε ότι ορίζεται και καθιερώνεται ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα Φιλοζωίας η 4η Απριλίου κάθε σχολικού έτους, η οποία
θα είναι αφιερωμένη στην υλοποίηση δράσεων φιλοζωίας. Οι πρόσφατες θεωρίες βιοηθικής συγκλίνουν στην αναγκαιότητα της απομάκρυνσης από τον ανθρωποκεντρισμό και τονίζουν τη σημασία της εκτίμησης της ζωής όλων των όντων, αναγνωρίζοντας
την εγγενή αξία τους. Αυτές οι θεωρίες εγείρουν ανησυχίες σχετικά με την εκμετάλλευση των έμβιων όντων αποκλειστικά για την ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών. Μία ολιστική προσέγγιση της εκπαίδευσης στο πλαίσιο της παγκόσμιας πολιτειότητας και της βιωσιμότητας θα ήταν ανεπαρκής χωρίς τη συμπερίληψη της ηθικής για τα ζώα, την άμβλυνση της διχοτόμησης ανθρώπου-ζώου καθώς και της σχέσης των έμβιων όντων του πλανήτη με τον άνθρωπο. Στο παραπάνω πλαίσιο και με σκοπό την προώθηση, την ευαισθητοποίηση και την ανάπτυξη της φιλοζωίας και την υπεύθυνη κηδεμονία ζώου συντροφιάς από τους / τις μαθητές /-τριες ορίζεται και καθιερώνεται η 4η Απριλίου κάθε έτους ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα Φιλοζωίας.
ΤΑ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΚΑΛΑΘΑΚΙΑ ΜΑΣ
ΛΑΖΑΡΑΚΙΑ ΑΠΟ ΠΛΑΣΤΕΛΙΝΗ
ΚΥΝΗΓΙ ΠΑΣΧΑΛΙΝΩΝ ΑΥΓΩΝ ΣΤΟΝ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ
Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΜΕ ΣΚΙΣΙΜΟ ΧΑΡΤΙΩΝ (ΕΞΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΠΤΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ)
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, ημέρα των γενεθλίων του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Η γιορτή αυτή καθιερώθηκε το 1966 από την Ι.Β.Β.Υ. -τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα- με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να κατευθύνει την προσοχή των μεγαλύτερων στο παιδικό βιβλίο.
Το θέμα της Διεθνούς Ημέρας Παιδικού Βιβλίου για το 2025 είναι “Η ελευθερία της φαντασίας”.
Η κυρά Σαρακοστή είναι από τα παλιότερα έθιμα του Πάσχα. Είναι ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο για να μετράμε τις μέρες της Σαρακοστής, από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι τη Μεγάλη Εβδομάδα, καθώς έχει 7 πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα. Συνήθως, εμείς την φτιάχνουμε με χαρτί. Ζωγραφίζουμε μια κοπέλα με επτά πόδια, με σταυρωμένα τα χέρια, επειδή προσεύχεται και χωρίς στόμα. Σε άλλα μέρη της Ελλάδας, τη φτιάχνουν με ζυμάρι από αλεύρι, νερό και αλάτι. Πλάθουν την Κυρα-Σαρακοστή, βάζοντας τα χέρια, το πρόσωπο και τα επτά πόδια. Στο τέλος κάθε εβδομάδας, μετά την Καθαρά Δευτέρα της κόβουμε ένα ποδαράκι ώσπου να φτάσουμε στην Κυριακή του Πάσχα. Το τελευταίο πόδι το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο και το έβαζαν μέσα στο ψωμί του Πάσχα.
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ:Η ΚΥΡΙΑ ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΟΙ 12 ΜΗΝΕΣ-ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
Η κυρά Καλή και οι δώδεκα μήνες!
Σε ένα μικρό χωριό, πριν πολλά-πολλά χρόνια, ζούσε μια γυναίκα η κυρά –Καλή. Ήταν χειμώνας κι έκανε κρύο. Έτσι, η κυρά-Καλή, σηκώθηκε το πρωί και πήγε στο δάσος να μαζέψει ξύλα για το τζάκι της. Εκεί που περπατούσε, ο ουρανός άστραψε και μια ξαφνική μπόρα ξέσπασε, βρίσκοντάς την αφύλαχτη. Για καλή της τύχη όμως, εκεί παραδίπλα, υπήρχε μια καλύβα που ποτέ άλλοτε δεν την είχε προσέξει. Λες κι εμφανίστηκε μαγικά εκείνη τη στιγμή. Χωρίς να το σκεφτεί και πολύ, πλησίασε και χτύπησε την πόρτα. Της άνοιξαν αμέσως και μπήκε μέσα. Στο καθιστικό, ένα μεγάλο τζάκι έκαιγε για τα καλά και μπροστά του καθότανε ένας συμπαθητικός γέρος με μια άσπρη μακριά γενειάδα. Γύρω του υπήρχαν δώδεκα όμορφα παλικάρια. Τα τρία φορούσαν γούνες, τρία είχαν στα μαλλιά τους στεφάνια από λουλούδια, τρία είχαν στεφάνια από στάχυα και τα τρία τελευταία φορούσαν στεφάνια από σταφύλια. Η κυρά-Καλή τα έχασε μα δεν φοβήθηκε.
Καλώς την κυρούλα…κάτσε να ξαποστάσεις.
…της είπαν τα παλικάρια με μια φωνή!
Α! Σας ευχαριστώ καλά μου παιδιά!
…απάντησε η κυρά-Καλή κι έκατσε δίπλα στο τζάκι.
Πιάσαν την κουβέντα και κάποια στιγμή ο γέροντας τη ρώτησε:
Ποιο μήνα αγαπάς περισσότερο; Ποιος είναι ο καλύτερος απ’ όλους;
Η κυρά-Καλή, αφού το σκέφτηκε για λίγο, απάντησε με ευγενική και καλοσυνάτη φωνή :
Όλοι οι μήνες του χρόνου είναι καλοί και ευλογημένοι. Όλοι έχουν τις χάρες τους και τις ομορφιές τους. Για παράδειγμα, ο Γενάρης φέρνει τα χιόνια και τα παιδιά βγαίνουν έξω να παίξουν μαζί του και να φτιάξουν χιονάνθρωπους. Ο Φλεβάρης φέρνει την αποκριά κι όλοι μασκαρεύονται ζητώντας από τους άλλους να τους αναγνωρίσουν. Ο Μάρτης φέρνει τα χελιδόνια, προάγγελοι της Άνοιξης και του καλοκαιριού. Ο Απρίλης την Πασχαλιά, την μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης και ο Μάης τα λουλούδια που κάνει όλη την πλάση να μοιάζει με πολύχρωμο πίνακα ζωγραφικής. Ο Ιούνης τα χρυσά τα στάχυα και ο Ιούλης τα θαλασσινά τα μπάνια. Αχ… κι ο Αύγουστος μας δίνει φρούτα καλοκαιρινά, δροσιστικά και απολαυστικά. Κι έπειτα ο Σεπτέμβρης φέρνει τρύγο και χαρά. Ο Οκτώβρης τις βροχές που ζητάει η γης να ξεδιψάσει κι ο Νοέμβρης τις ελιές, το πιο παρθένο αγαθό. Ε κι ο Δεκέμβρης τέλος, τι χαρά, τις μεγάλες τις γιορτές, κάλαντα και παιδικές φωνές! Γι’ αυτό σας λέω… όλοι οι μήνες είναι καλοί κι ευλογημένοι!
Ο γέροντας έκανε ένα νεύμα στα παλικάρια κι εκείνα βγήκαν από το δωμάτιο κι ύστερα από λίγο γύρισαν κρατώντας ένα δεμάτι ξύλα και ένα βελούδινο πουγκί.
Κυρούλα αυτά είναι για σένα…ξύλα για το τζάκι σου και αυτό το πουγκί που θα το ανοίξεις μόνο όταν φτάσεις στο σπίτι σου και κλείσεις καλά πρώτα την πόρτα. Καλό δρόμο να ‘χεις!
Η κυρά-Καλή τους ευχαρίστησε και τους αποχαιρέτησε παίρνοντας τον δρόμο της επιστροφής. Όταν έφτασε στο φτωχικό της, έκλεισε την πόρτα, άνοιξε το πουγγί και τι να δει!!! Ήταν γεμάτο με χρυσά φλουριά! Σε λίγο καιρό το φτωχικό της κυρά-Καλής έγινε ένα καινούριο όμορφο σπίτι. Φυτεμένο γύρω-γύρω με δέντρα, θάμνους και λουλούδια. Ζούσε ευτυχισμένη με τα παιδιά της και περνούσαν όλοι πολύ καλά. Κι επειδή ήταν καλόψυχη γυναίκα, φρόντιζε να μοιράζει τη χαρά της και τα υπόλοιπα λεφτά της σε όσους συγχωριανούς της, είχαν ανάγκη. Μια γειτόνισσά της βλέποντας αυτές τις αλλαγές τη ρώτησε με κακία:
Τι συμβαίνει με σένα; Πού βρήκες εσύ φτωχιά γυναίκα τόσα λεφτά; Μπας και τα ΄κλεψες;
Η κυρά-Καλή έκατσε και της τα εξιστόρησε όλα, με το νι και με το σίγμα. Η γειτόνισσα ήταν πλούσια και δεν είχε ανάγκη, όμως ζήλεψε και χωρίς να χάσει καιρό ξεκίνησε την επόμενη μέρα το πρωί για το δάσος. Αφού έφτασε στην καλύβα, χτύπησε την πόρτα και της άνοιξαν τα παλικάρια.
Καλημέρα θείτσα…πέρασε να ξαποστάσεις και να σε φιλέψουμε.
Κακή, ψυχρή κι ανάποδη…
…τους απάντησε θυμωμένη και συνέχισε στο ίδιο ύφος…
Ξυλιάσανε τα χέρια μου και πάγωσαν τα πόδια μου μ΄ αυτόν το βρωμόκαιρο.
Παρόλα αυτά, έκατσε δίπλα στο τζάκι και πιάσαν την κουβέντα. Κάποια στιγμή ο γέροντας τη ρώτησε:
Για πες μου να χαρείς, ποιο μήνα αγαπάς περισσότερο; Ποιος είναι πιο καλός;
Όλοι τους είναι χάλια…πάρτον τον έναν και χτύπα τον στον άλλο! Κανέναν δεν αγαπώ. Ο Γενάρης με παγώνει με τα χιόνια και ο Φλεβάρης με ζαλίζει με τα καρναβάλια του που έρχονται όλοι στο σπίτι και ζητάνε να βρω ποιοι είναι μασκαρεμένοι. Ο Μάρτης φέρνει χελιδόνια και κουτσουλάνε τις αυλές και ο Απρίλης μου φέρνει αλλεργία, φτερνίζομαι και γεμίζω σπυριά. Ο Μάης φέρνει τα λουλούδια, τρέχουν τα παιδιά, φωνές παντού…μου παίρνουνε τ’ αυτιά. Ο Ιούνης φέρνει δουλειές, μπελάδες, ….τρέχα να θερίσεις και τον Ιούλη ν’ αλωνίσεις…ουφ… Ιούλης κι Αύγουστος τι ζέστη! ιδρώτας, μπάνια … άμμο παντού, καύσωνας, μύγες και κουνούπια. Σωστή φρίκη! Ο Σεπτέμβρης πάλι; Τρύγος, κούραση… α πα πα πα… Και τον Οκτώβρη πιο πολλές δουλειές, έρχονται οι βροχές, με τρελαίνουν οι βροντές κι οι αστραπές! Ο Νοέμβρης στρώσε- ξέστρωσε, ψάξε μάλλινα, στρώσε χαλιά και κάνε υπομονή για να αντέξεις του Δεκέμβρη το μπελά: καλικάντζαροι, γλυκά, δώρα, κάλαντα και πάει ο παράς!
Ο γέροντας έκανε ένα νεύμα στα παλικάρια και εκείνα αφού βγήκαν από το δωμάτιο, επέστρεψαν μετά από λίγο φέρνοντας στην κυρά το δεμάτι με τα ξύλα και το πουγκί.
Ορίστε! Αυτά είναι για σένα. Ξύλα για το τζάκι και αυτό το πουγκί που θα το ανοίξεις μόνο όταν φτάσεις στο σπίτι σου, μα μην ξεχάσεις πρώτα να κλείσεις καλά καλά την πόρτα!
…της είπαν τα παλικάρια κι η κυρά έφυγε γρήγορα-γρήγορα και χωρίς να χαιρετήσει κανέναν. Μόλις έφτασε στο σπίτι, πέταξε το δεμάτι με τα ξύλα έξω από την καλύβα και κρατώντας σφιχτά το πουγκί έτρεξε στο σπίτι της. Πρώτα έκλεισε και μαντάλωσε τα παραθύρια και την πόρτα και μετά αναποδογύρισε το πουγκί περιμένοντας να ξεχυθούν τα χρυσά φλουριά. Μα αυτό ήταν γεμάτο φαρμακερά φίδια που απλώθηκαν στο σπιτικό της. Έτσι πήρε ένα μάθημα για τον κακό της τρόπο και τα απαίσια λόγια της ενώ η κυρά-Καλή έζησε ευτυχισμένη κι αγαπημένοι με όλους.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.ΕντάξειΔιαβάστε περισσότεραΜη αποδοχή