To σχολείο μας συμμετέχει στην Πανελλήνια Δράση του Δικτύου Σχολείων Σχολικής Διαμεσολάβησης για την Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026 στις 10:30, με τίτλο “Μπαίνω στη θέση του άλλου και λέω ΌΧΙ στη Βία και στον Εκφοβισμό” Η δράση συντονιζεται από το Δίκτυο Σχολείων Σχολικής Διαμεσολάβησης του τμήματος Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και είναι υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Αθλητισμού και Θρησκευμάτων.

    Η δράση έχει ξεκινήσει από τον Δεκέμβριο και  κορυφώνεται την Παρασκευή 6 Μαρτίου. Μέσα σε όλο αυτό το διάστημα οι συντονιστές εκπαιδευτικοί του σχολείου μας έχουν λάβει μέρος σε 5 εργαστήρια επιμόρφωσης σχετικά με τη θεματολογία της δράσης  και έχουν υλοποιηθεί δραστηριότητες με τους μαθητές-τριες που εντάσσονται στις εξής 3 θεματικές ενότητες:

1. Βία: ορισμός – διάκριση περιστατικών

Διαβάζουμε το βιβλίο “Η μέρα που έγινα κι εγώ λύκος“ των Amelie Javeux και Annick Masson, μια ιστορία που
προσεγγίζει το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού και αναδεικνύει τη δύναμη της φιλίας! Τα νήπια καλούνται ν΄ απαντήσουν αρχικά σε ερωτήσεις κατανόησης της ιστορίας και να τη συνθέσουν με τη βοήθεια των εικόνων της εκ
νέου. Μέσα από κατάλληλες ανοικτού τύπου ερωτήσεις των εκπαιδευτικών, τα παιδιάμοιράζονται όλα όσα γνωρίζουν για το σχολικό εκφοβισμό και αναφέρουν τις δικές τους εμπειρίες σχετικά μ΄αυτό.

Στη συνέχεια οι εκπαιδευτικοί  εστιάζουν σε συγκεκριμένες εικόνες της ιστορίας και με τη χρήση ρουτινών σκέψης όπως:

«Βλέπω, σκέφτομαι, αναρωτιέμαι» «Τι συμβαίνει – Πώς νιώθω – Γιατί;»… θέτουν τα ακόλουθα ερωτήματα:
– Τι παρατηρείτε εδώ;
– Πώς νιώθει το παιδί που του φέρονται άσχημα;
– Πώς νιώθει άραγε αυτός που γίνεται «λύκος»;

Τα νήπια παίρνουν από το «κουτί των συναισθημάτων» της τάξης, τις κάρτες συναισθημάτων (π.χ. χαρά, λύπη, φόβος, θυμός, κ.α) και τοποθετούν την κατάλληλη κατά τη γνώμη τους κάρτα δίπλα στην εικόνα. Μιμούνται την έκφραση του προσώπου και λένε πότε έχουν νιώσει έτσι

Η γαντόκουκλα της τάξης φέρνει στα νήπια ένα σακίδιο γεμάτο με εικόνες στις οποίες παρουσιάζονται διάφορες μορφές σχολικού εκφοβισμού αλλά και εικόνες χαράς από τη σχολική ζωή. Ζητά από τα παιδιά να δούνε μαζί αυτές τις εικόνες και να τη βοηθήσουν να διακρίνει τις συμπεριφορές που παρουσιάζονται. Τα νήπια σε μικρές
ομάδες-δυάδες επιλέγουν από μία εικόνα, την παρατηρούν και συζητούν για τα συναισθήματα που αναδύονται.

Στη συνέχεια οι εκπαιδευτικοί παρουσιάζουν εικόνες/καρτέλες με καθημερινές σχολικές καταστάσεις (σπρώχνω, κοροϊδεύω, βοηθώ, μοιράζομαι, κ.α).Τα παιδιά παρατηρούν τις παραπάνω εικόνες και τις τοποθετούν σε δύο στεφάνια (Ρουτίνα σκέψης – ταξινόμηση) με:

•       «Συμπεριφορές λύκου» (βία/εκφοβισμός)
•       «Συμπεριφορές φίλου»

Ακολουθεί συζήτηση με αιτιολόγηση επιλογών («Γιατί το έβαλες εδώ;»)

• Τα νήπια συνεργάζονται σε ζευγάρια τοποθετούν εικόνες φιλίας και εκφοβισμού στην κατάλληλη στήλη

2) Συναισθήματα της βίας: αναγνώριση και έκφραση

• Τα παιδιά με διάφορες δραστηριότητες μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους . Διαβάζουμε βιβλία όπως “ο Μεγάλος Θυμός” , “ο Θυμωμένος Ιπποπόταμος”, “Για που το έβαλες Χορχίτο;” και το “Ξενοδοχείο των Συναισθημάτων”

• Κατασκευάζουν γαντόκουκλες που αναπαριστούν συναισθήματα και παίζουν παιχνίδια ρόλων

• Παίζουν σε ομάδες με το επιτραπέζιο παιχνίδι “τα πρώτα μου συναισθήματα”

• Μιλούν για τα συναισθήματά τους, θυμούνται προσωπικές ιστορίες  και τις  ζωγραφίζουν

• Κατασκευάζουν Θυμόμετρα και τα παίρνουν στο σπίτι για να εκφράζονται πιο εύκολα

• Παίζουν τα ψηφιακά παιχνίδια  “Το μαγικό κουτί των συναισθημάτων”  https://elpeida.github.io/emotions/ και το “Πως νιώθεις όταν….;”   https://elpeida.github.io/situations/  στην πλατφόρμα “ΕΛΠείΔΑ”

3) Επιπτώσεις της βίας  και κατανόηση των συναισθημάτων της βίας και του εκφοβισμού –  Ενσυναίσθηση

Τα παιδιά παρακολουθούν τις κοινωνικές ιστορίες για τον σχολικό εκφοβισμό στο https://prosvasimo.iep.edu.gr/el/koinwnikes-istories-scholikos-ekfovismos 

και στη συνέχεια τοποθετούνται απέναντι στον καθρέπτη και λένε με σταθερό και ήρεμο ύφος “Σταμάτα! Δεν μου αρέσει αυτό που κάνεις!”

• «Μια καρδιά πληγώνεται …»

Η νηπιαγωγός δείχνοντας στα παιδιά μια εικόνα ενός λυπημένου παιδιού και ρωτά : Πώς νιώθει αυτό το παιδί; Τι θα μπορούσα να κάνω για να το βοηθήσω;

Στη συνέχεια δημιουργεί στο πάτωμα με ένα μπλε ύφασμα ένα ποτάμι. Στη μία πλευρά κάθεται ένα νήπιο που παίρνει το ρόλο του παιδιού που νοιώθει άσχημα. Στην άλλη πλευρά του ποταμού βρίσκονται τα άλλα παιδιά της τάξης. Τα παιδιά προσπαθούν με τα λόγια να υποστηρίξουν και να ενθαρρύνουν το παιδί. Με τα λόγια τους
χτίζουν μια γέφυρα επικοινωνίας και υποστήριξης. Η νηπιαγωγός καταγράφει λέξεις και φράσεις των νηπίων που θα αποτελέσουν τη γέφυρα!

• «Αν η καρδιά μου μιλούσε…»
  Τα παιδιά καλούνται να ζωγραφίσουν μια καρδιά. Τι θα έλεγε η καρδιά τους αν κάποιος τη στεναχωρούσε;

Παρουσιάζουν τη ζωγραφιά τους στην ολομέλεια της τάξης. Συζητούν σχετικά με τι μπορούν να πουν σ΄ ένα παιδί που εκφοβίζεται. Η νηπιαγωγός καταγράφει τις λέξεις- φράσεις που λένε τα παιδιά και δημιουργεί με τα νήπια το βάζο με τις λέξεις που «γιατρεύουν» την καρδιά.

• Δημιουργία αφίσας με μύνημα των παιδιών κατά της ενδοσχολικής βίας

ΤΕΛΙΚΗ ΔΡΑΣΗ 

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026  οι μαθητές-τριες του σχολείου μας συγκεντρώθηκαν στις 10:30 στην αυλή με την παρουσία γονιών, πραγματοποιήθηκαν  2 κινητικές δραστηριότητες/παιχνίδια ενσυναίσθησης και εμπιστοσύνης και στις 11:00 ακριβώς, σε συγχρονισμό με τα υπόλοιπα σχολεία της Δράσης σπάσαμε 50 φουσκωμένα μπαλόνια (κάθε παιδί το μπαλόνι του), σήμα κατατεθέν της δράσης, για να στείλουμε ένα ηχηρό συλλογικό  μήνυμα κατά της βίας και τους σχολικού εκφοβισμού.