Η φιλαναγνωσία είναι η αγάπη για το διάβασμα και τα βιβλία. Μέσα από αυτή, το διάβασμα γίνεται μια ευχάριστη συνήθεια που καλλιεργεί τη φαντασία, τη γνώση και την κριτική σκέψη.
Εγώ κοιτάζω πάντα το φως…
ακόμα κι όταν ο ουρανός σκοτεινιάζει.
Η χαρά δεν φωνάζει…
ανθίζει σιγά μέσα στην καρδιά.
Όταν σταματάς να φοβάσαι…
αρχίζεις να βλέπεις την ομορφιά γύρω σου.
Κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του
έναν μικρό ήλιο που περιμένει να λάμψει.
Κι όταν μοιράζεις αγάπη…
το φως μεγαλώνει.
Δεν χρειάζεται να τρέχεις…
η χαρά σε περιμένει εκεί που είσαι.
Αν ακούσεις την καρδιά σου…
θα σου δείξει τον δρόμο.
Το σκοτάδι δεν μένει για πάντα…
ο ήλιος πάντα επιστρέφει.
Γυρίζουμε στο φως…
και το φως είναι μέσα μας!
Κι εσύ… είσαι φως.
Και το φως σου δεν χάνεται ποτέ.
Με αφορμή το βιβλίο «Εδώ βρίσκεται η χαρά», του Nikola Edwards οι μαθητές Της Δ΄ Τάξης μας ταξίδεψαν στον κόσμο των συναισθημάτων, της αυτογνωσίας και της χαράς μέσα από δράσεις φιλαναγνωσίας, συζητήσεις, δημιουργικές εργασίες και θεατρικό παιχνίδι.
Στη γιορτή λήξης παρουσιάζουν ένα πρωτότυπο θεατρικό δρώμενο, όπου εκπροσωπούν το κίτρινο χρώμα της χαράς, το φως που υπάρχει μέσα σε κάθε άνθρωπο και που συχνά κρύβεται πίσω από τους φόβους, το άγχος και τις αμφιβολίες.
Το παιδί της ιστορίας ξεκινά ένα εσωτερικό ταξίδι. Μέσα από τα αστέρια της αναπνοής, της αγάπης, της ελπίδας, των συναισθημάτων, της εξερεύνησης και των αναμνήσεων, ανακαλύπτει ότι η χαρά δεν βρίσκεται μακριά, αλλά μέσα του. Μαθαίνει να ακούει την καρδιά του, να αποδέχεται τα συναισθήματά του, να μοιράζεται αγάπη και να αντιμετωπίζει τους φόβους του με θάρρος.
Το μήνυμα που θέλουν να μεταφέρουν τα παιδιά είναι πως η χαρά δεν είναι κάτι που ψάχνουμε έξω από εμάς. Βρίσκεται στις μικρές στιγμές, στις ανθρώπινες σχέσεις, στην αγάπη, στην ελπίδα και στο φως που κρύβει ο καθένας μέσα του.
Γιατί, όπως ανακάλυψε και το παιδί της ιστορίας μας, η χαρά είναι εδώ…
Στο πλαίσιο του προγράμματος «Ενεργός Πολίτης», οι μαθητές της Δ΄ τάξης, με την καθοδήγηση της δασκάλας τους, υλοποίησαν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Γέφυρες Ζωής και Γνώσης», με στόχο την ανάπτυξη της κοινωνικής ευαισθησίας, της ενσυναίσθησης και της ενεργού συμμετοχής στα κοινά.
Με αφορμή το διήγημα «Το γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή, οι μαθητές , πραγματοποίησαν επίσκεψη στο γηροκομείο της πόλης μας στο πλαίσιο του προγράμματος «Γέφυρες Ζωής και Γνώσης».
Αρχικά, οι μαθητές μελέτησαν το λογοτεχνικό έργο και στη συνέχεια το δραματοποίησαν, αποδίδοντας με ευαισθησία τα μηνύματα της συνεργασίας, της φιλίας και της ενότητας στην αίθουσα επισκέψεων του γηροκομείου .Παρουσίασαν τον παραδοσιακό χορό «Γαϊτανάκι», προσφέροντας χαρά και συγκίνηση στους φιλοξενούμενους.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα παιδιά συνομίλησαν με τους ηλικιωμένους και πήραν συνεντεύξεις, ακούγοντας ενδιαφέρον ιστορίες, αναμνήσεις και πολύτιμες εμπειρίες ζωής. Η ανταλλαγή απόψεων και συναισθημάτων δημιούργησε ένα ζεστό κλίμα επικοινωνίας και αλληλοσεβασμού μεταξύ των γενεών.
Επιπλέον, οι μαθητές προσέφεραν στους παππούδες και τις γιαγιάδες χειροποίητες δημιουργίες που είχαν ετοιμάσει με αγάπη και μεράκι, εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο την εκτίμηση και τη φροντίδα τους προς την τρίτη ηλικία.
Η επίσκεψη των μαθητών στο γηροκομείο άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις στους φιλοξενούμενους, στο προσωπικό και στη διοίκηση της δομής. Η ιδιαίτερη αξία της δράσης αναγνωρίστηκε έμπρακτα, καθώς το γηροκομείο αφιέρωσε ολόκληρη σελίδα στο περιοδικό της Ιεράς Μητροπόλεως, παρουσιάζοντας την επίσκεψη, τις δραστηριότητες των μαθητών και τη συγκινητική επικοινωνία που αναπτύχθηκε μεταξύ παιδιών και ηλικιωμένων.
Η δημοσίευση αυτή αποτελεί τιμητική διάκριση για τους μαθητές και τις δασκάλες τους, καθώς αναδεικνύει τη σημασία της διαγενεακής συνεργασίας και της κοινωνικής προσφοράς. Παράλληλα, επιβεβαιώνει ότι οι δράσεις αγάπης, σεβασμού και αλληλεγγύης μπορούν να δημιουργήσουν ισχυρούς δεσμούς και να αφήσουν ένα ουσιαστικό αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία.
Η δράση αυτή αποτέλεσε μια μοναδική εμπειρία μάθησης και προσφοράς, ενισχύοντας την ενσυναίσθηση, την κοινωνική ευαισθησία και τις αξίες του ενεργού πολίτη.
Το «Παραμύθι χωρίς όνομα» είναι ένα από τα πιο εμβληματικά έργα της ελληνικής παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας, γραμμένο από την Πηνελόπη Δέλτα. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1910 και, παρά τον τίτλο του, αποτελεί μια βαθιά πολιτική και κοινωνική αλληγορία, η οποία παραμένει διαχρονικά επίκαιρη.
Η Κεντρική Πλοκή
Η ιστορία διαδραματίζεται στο φανταστικό «Βασίλειο των Μοιρολάτρων».
Η Παρακμή: Ο βασιλιάς Αστόχαστος οδηγεί τη χώρα στην οικονομική και ηθική κατάρρευση, αδιαφορώντας για τον λαό του και ξοδεύοντας το δημόσιο χρήμα σε γλέντια. Οι αυλικοί του τον κλέβουν συστηματικά, ενώ ο λαός ζει μέσα στην απάθεια και τη διαφθορά. [1]
Η Απειλή: Όταν το ταμείο αδειάζει, οι γειτονικές χώρες σταματούν να τους δανείζουν και ετοιμάζονται να εισβάλουν στο ρημαγμένο βασίλειο.
Η Αναγέννηση: Ο νεαρός γιος του βασιλιά, το Βασιλόπουλο, αρνείται να δεχτεί τη μοίρα του. Μαζί με την αδελφή του, τη Ζηλευτή, και με τη βοήθεια αλληγορικών χαρακτήρων, αποφασίζει να αφυπνίσει τον λαό, να αναδιοργανώσει το κράτος και να υπερασπιστεί την πατρίδα του.
Οι Αλληγορικοί Χαρακτήρες
Τα ονόματα των προσώπων αντικατοπτρίζουν τις ιδιότητες ή τα ελαττώματά τους:
Βασιλιάς Αστόχαστος: Η ανεύθυνη και ανίκανη ηγεσία.
Βασίλισσα Παλάβω: Η ματαιοδοξία και η επιπολαιότητα.
Κυρά-Φρόνηση: Η σοφία, η σύνεση και η λογική.
Γνώση, Συνδρομή, Μάθηση: Οι κόρες της Φρόνησης, που βοηθούν το Βασιλόπουλο στην ανοικοδόμηση της χώρας.
Καγκελάριος & Δικαστής: Η κρατική διαφθορά και η έλλειψη δικαιοσύνης.
Ιστορικό και Πολιτικό Υπόβαθρο
Όταν η Πηνελόπη Δέλτα έγραψε το βιβλίο το 1910, η Ελλάδα βρισκόταν σε μια πολύ ταραγμένη περίοδο. Η ήττα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ήταν πρόσφατη, η οικονομική κρίση έντονη και το πολιτικό σκηνικό ασταθές. Το έργο λειτούργησε ως ένα κάλεσμα για εθνική αφύπνιση, εργατικότητα, φιλότιμο και ανάληψη ατομικής ευθύνης απέναντι στο κοινό καλό.
Το«Παραμύθι χωρίς όνομα» της Πηνελόπης Δέλτα είναι ένα κλασικό έργο της παιδικής λογοτεχνίας, το οποίο προτείνεται από το ΙΕΠ για τη διδασκαλία της γλώσσας και της λογοτεχνίας στην Γ΄ Δημοτικού.
Η Υπόθεση
Το βιβλίο διαδραματίζεται στη «Χώρα των Μοιρολάτρων», ένα βασίλειο που βυθίζεται στη φτώχεια, τη διαφθορά και την τεμπελιά εξαιτίας του ανεύθυνου και σπάταλου βασιλιά Αστόχαστου. Όταν οι γειτονικοί λαοί τους προσβάλλουν στέλνοντας μια γαϊδουροκεφαλή με τενεκεδένιο στέμμα, ο γιος του βασιλιά (ο νεαρός Πρίγκιπας) αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Εγκαταλείπει τις ανέσεις, μαθαίνει να εργάζεται σκληρά και καταφέρνει να οργανώσει τον λαό, να αναγεννήσει τη χώρα του και να αποκαταστήσει την τιμή του βασιλείου.
Βασικά Μηνύματα
Ευθύνη: Ο καθένας πρέπει να αναλαμβάνει τις ευθύνες του και να προσφέρει στο σύνολο.
Αξία της εργασίας: Η τεμπελιά και η μοιρολατρία οδηγούν στην καταστροφή. Η προσπάθεια και η επιμονή φέρνουν την πρόοδο.
Συνεργασία: Ο λαός μπορεί να μεγαλουργήσει όταν είναι ενωμένος και εργατικός.
Το βασιλόπουλο, ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας, θα μπορούσε να είναι ο νέος Έλληνας που βρίσκει τη δύναμη και τον τρόπο ώστε να ξαναγεννηθεί η πατρίδα του. Είναι ένα έργο με ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πλοκή, που θα τα διδάξει με έμμεσο τρόπο, μια που μιλάει για τις αξίες
της εργασίας,
της δικαιοσύνης,
της προσπάθειας,
της ανδρείας,
της συλλογικότητας σε αντίθεση με
την τεμπελιά,
την αδικία, την παραίτηση,
τη δειλία και
τον ατομισμό.
Εκπαιδευτικό Υλικό & Πηγές
Το βιβλίο λειτουργεί ως μια αλληγορία για την αξία της πατρίδας και της ατομικής προσπάθειας. Αν θέλετε να ενισχύσετε τη μελέτη των παιδιών, μπορείτε να βρείτε υποστηρικτικό υλικό και ασκήσεις παρακάτω:
Ψηφιακό Βιβλίο ΙΕΠ: Μπορείτε να διαβάσετε το αυθεντικό προσαρμοσμένο κείμενο και να δείτε τις προτεινόμενες δραστηριότητες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, η σχολική βιβλιοθήκη «Κυψέλη» διοργανώνει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τη δράση φιλαναγνωσίας «Διαβάζουμε Μαζί!», την Πέμπτη 2 Απριλίου 2026.
Σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε μαζί με τους μαθητές και τις μαθήτριές σας σε μια δημιουργική γιορτή αφιερωμένη στο παιδικό βιβλίο και στη χαρά της ανάγνωσης.
Με αφετηρία ένα παραμύθι, τα παιδιά μπορούν να το επεξεργαστούν δημιουργικά μέσα από ποικίλες μορφές έκφρασης, όπως:
Κολάζ και αφίσες Τραγούδια Podcasts Βίντεο Δημιουργική γραφή (παραμύθι, ποίημα, κόμικ, εικονογραφημένη ιστορία) Ζωγραφική Συνεργατικά projects μεταξύ τάξεων ή σχολείων
Όλες οι δημιουργίες θα συγκεντρωθούν σε ένα συνεργατικό Padlet της «Κυψέλης», όπου θα παρουσιαστεί το έργο μαθητών και εκπαιδευτικών, αναδεικνύοντας τη δύναμη της φαντασίας και της συνεργασίας.
Για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, συνέδεσα το φετινό μήνυμα «Φύτεψε ιστορίες, και ο κόσμος θα ανθίσει» με το έργο «Εμένα με νοιάζει» της Γαλατειας Γρηγοριάδου Σουρελη.
Μέσα από αυτή τη σύνθεση, η φωνή του παιδιού που «νοιάζεται» συναντά τη δύναμη της αφήγησης και της φαντασίας που προτείνει το μήνυμα της ημέρας. «Οι μαθητές του Σχολείου της Γρηγοριάδου Σουρέλη γίνονται συμβολικές μορφές που δεν μένουν παθητικές, αλλά μεταμορφώνονται σε δημιουργούς: καλλιεργούν ιστορίες σαν σπόρους και τις αφήνουν να ανθίσουν σε έναν πιο ευαίσθητο και ανθρώπινο κόσμο.»
Έτσι, το «εμένα με νοιάζει» δεν είναι απλώς μια δήλωση — γίνεται πράξη: να σπέρνω λέξεις, να καλλιεργώ συναισθήματα, να αλλάζω τον κόσμο μέσα από τα βιβλία.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, η σχολική βιβλιοθήκη «Κυψέλη» διοργάνωσε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τη δράση φιλαναγνωσίας «Διαβάζουμε Μαζί!», την Πέμπτη 2 Απριλίου 2026.
Εκπαιδευτικοί και μαθητές συμμετείχαν σε μια δημιουργική γιορτή αφιερωμένη στο παιδικό βιβλίο και στη χαρά της ανάγνωσης. Με αφετηρία ένα παραμύθι, τα παιδιά το επεξεργάστηκαν δημιουργικά μέσα από ποικίλες μορφές έκφρασης.
Όλες οι δημιουργίες συγκεντρώθηκαν σε ένα συνεργατικό Padlet της «Κυψέλης», όπου παρουσιάστηκε το έργο μαθητών και εκπαιδευτικών, αναδεικνύοντας τη δύναμη της φαντασίας και της συνεργασίας.https://padlet.com/kypselilibrary/padlet-je5g50qlyhjek1wk
Για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, οι μαθητές της Δ΄ τάξης, μαζί με τη δασκάλα τους, συνέδεσαν το φετινό μήνυμα «Φύτεψε ιστορίες, και ο κόσμος θα ανθίσει» με το έργο “Εμένα με νοιάζει”. Μέσα από αυτή τη σύνθεση, η φωνή του παιδιού που «νοιάζεται» συνάντησε τη δύναμη της αφήγησης και της φαντασίας που πρότεινε το μήνυμα της ημέρας.
Οι μαθητές του σχολείου της Γρηγοριάδου-Σουρέλη παρουσιάστηκαν ως συμβολικές μορφές που δεν έμεναν παθητικές, αλλά μεταμορφώνονταν σε δημιουργούς: καλλιεργούσαν ιστορίες σαν σπόρους και τις άφηναν να ανθίσουν σε έναν πιο ευαίσθητο και ανθρώπινο κόσμο. Έτσι, το «εμένα με νοιάζει» δεν αποτέλεσε απλώς μια δήλωση — έγινε πράξη: να σπέρνω λέξεις, να καλλιεργώ συναισθήματα, να αλλάζω τον κόσμο μέσα από τα βιβλία.
Οι μαθητές δημιούργησαν βίντεο, αφίσα, φύλλα εργασίας και σελιδοδείκτες, εκφράζοντας με δημιουργικό τρόπο τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους γύρω από το μήνυμα της ημέρας και το έργο της Γαλάτειας Γρηγοριάδου-Σουρέλη.https://padlet.com/kypselilibrary/padlet-je5g50qlyhjek1wk
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, που γιορτάζεται στις 2 Απριλίου (γενέθλια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν), στοχεύει στην προώθηση της φιλαναγνωσίας. Για το 2026, το μήνυμα “Ιστορίες φυτών, και ο κόσμος θα ανθίσει” (Plant stories, and the world will bloom) με υπογραφή της Έλενας Περικλέους και εικονογράφηση της Σάντρας Ελευθερίου (CYBBY/IBBY Κύπρου), εστιάζει στην οικολογική ευαισθητοποίηση και την αλλαγή μέσω των ιστοριών.
Κυπριακός Σύνδεσμος Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου +2
Σημεία Αναφοράς για το Μήνυμα 2026:
Θέμα: Η δύναμη των ιστοριών να εμπνέουν έναν πιο πράσινο, ευγενικό κόσμο.
Διαδικασία: Το μήνυμα και η εικόνα επιλέχθηκαν πρωτοποριακά από τα ίδια τα παιδιά, αναδεικνύοντας τη σημασία της συμμετοχής τους.
Δράσεις: Στο πλαίσιο του εορτασμού, διανέμονται αφίσες, ενώ περιλαμβάνεται το τραγούδι “Ο Μικρός Κηπουρός” του Γιώργου Χατζηπιερή.
Στόχος: Να φυτευτούν ιδέες και αξίες μέσω των βιβλίων για να “ανθίσει” το μέλλον.
«Φύτεψε ιστορίες, και ο κόσμος θα ανθίσει». Έλενα Περικλέους
Μια φορά κι έναν καιρό γεννήθηκε ένα παιδί, που λαχταρούσε να ζήσει καλύτερα από τους ήρωες των παραμυθιών — που απλώς έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Το παιδί μεγάλωσε και άλλαξε, διάβασε και έγινε Δον Κιχώτης, πολεμώντας ανεμόμυλους· Έγινε Αλίκη, που έδωσε ζωή στο θαύμα· Έγινε Ρομπέν των Δασών, σώζοντας τα δάση· Έγινε λύκος, που συγκέντρωνε αγέλες που τραγουδούσαν στο φεγγάρι.
Τα χρόνια πέρασαν, όμως ο κόσμος έμεινε ανέγγιχτος από την αλλαγή που κάποτε είχε ονειρευτεί. Κι όμως — το παιδί κατάφερε να συναρμολογήσει έναν ολοκαίνουργιο κόσμο μέσα σε μια ανθισμένη αυλή, γεμάτη με ό,τι αγαπούσε η καρδιά.
Πέρασαν κι άλλα χρόνια. Και καθώς τα βιβλία ψιθύριζαν σοφία στην ψυχή, το παιδί ήξερε τι έπρεπε να γίνει.
Όταν ήρθε το φθινόπωρο, η γη οργώθηκε και οι σπόροι φυτεύτηκαν. Ήρθε ο χειμώνας. Το παιδί περίμενε υπομονετικά να λιώσει το λευκό κάλυμμα που τρεφόταν από τη συντροφιά των εκκολαπτόμενων βιβλίων.
Ύστερα ήρθε η άνοιξη. Τρυφερά φύλλα πετάχτηκαν από τους βλαστούς. Οι κορμοί πάχυναν, τα κλαδιά τεντώθηκαν, τα μπουμπούκια ξεπρόβαλαν. Η ψυχή του παιδιού άνθισε, γεμάτη χρώματα και αρώματα.
Και το καλοκαίρι; Ήταν η εποχή για τις βάρκες, η εποχή των ιστιοφόρων, των αερόστατων, των ποδηλάτων… η εποχή των ταξιδιών, μακριά και παντού!
Τώρα το παιδί ήξερε — χωρίς καμία αμφιβολία: Αυτός ήταν ο τρόπος να αλλάξει τον κόσμο: να γίνει σπορέας. Σπορέας μαγικών ιστοριών, που σπέρνει λέξεις, καλλιεργεί εικόνες, θερίζει θαύματα, ποτίζει τη φαντασία.
Κι έτσι οι ιστορίες άρχισαν να μεγαλώνουν και να απλώνονται. Και μετά; Το παιδί κλάδευε με αγάπη, χαρίζοντας ανθοδέσμες στους περαστικούς. Ανθοδέσμες ειρήνης, ελπίδας, δύναμης και πίστης στο αδύνατο. Ανθοδέσμες μικρών θαυμάτων, για τον καθένα και την καθεμιά.
Κάθε άνοιξη, στις δύο Απριλίου, οι ιστορίες που είχε σπείρει το παιδί έκαναν τον κόσμο να φλέγεται από άνθιση. Α, και μέσα από τα εργαστήρια κηπουρικής, η σοφία του θερισμού περνούσε σε μικρούς και μεγάλους.
Και ο κήπος του παιδιού έγινε ο Κήπος της Αγάπης, και η αυλή, η Αυλή των Θαυμάτων, καθώς ο μάγος κρατούσε πάντα τη θέση του, ξετυλίγοντας κόκκινες κλωστές αφήγησης μέσα στον άνεμο.
Ο Άγιος Βασίλειος ή Βασίλειος Καισαρείας, υπήρξε επίσκοπος Καισαρείας και θεωρείται Πατέρας της Εκκλησίας και ένας εκ των μεγαλύτερων θεολόγων της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η συμβολή του στην χριστιανική θεολογία θεωρείται κεφαλαιώδης ενώ σ΄αυτόν αποδίδεται και η «θεία λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου». Ο Μέγας Βασίλειος σπούδασε στην Αθήνα και θεωρούσε πολύ σημαντική τη μελέτη των κλασσικών συγγραφέων και της ελληνικής φιλοσοφίας, φυσικά υπό το χριστιανικό πρίσμα. Η συμβολή του στην ανάπτυξη των γραμμάτων και της φιλανθρωπίας τον κατέστησαν μια από τις μεγαλύτερες μορφές της Χριστιανικής παράδοσης.
Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Θεωρείται πως η γλώσσα του «έσταζε μέλι» καθώς υπήρξε ο πιο χαρισματικός ρήτορας της εποχής του. Διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάπτυξη της φιλανθρωπίας. Μάλιστα τα ημερήσια συσσίτεια που οργάνωσε έτρεφαν 7.000 ανθρώπους!
Στον τομέα της φιλοσοφίας, μπορεί να απέρριπτε τις θεωρίες των αρχαίων Ελλήνων περί Θεού ωστόσο δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει τις εργαλειακές μεθόδους της φιλοσοφίας τους προκειμένου να αναπτύξει μια συστηματική θεολογία.
Στη ζωή του υπήρξε υπόδειγμα ασκητή ενώ δεν παρέλειπε να καταδικάζει εκείνους τους ιερείς που πλούτιζαν από την ιδιότητά τους. Ήταν τέτοια η σκληρή κριτική που ασκούσε στους Αυτοκράτορες, που τελικά η αυλή τον κυνήγησε και τον εξόρισε. Όμως η φήμη του τον ξεπέρασε αφού θεωρείται Άγιος από όλες σχεδόν τις χριστιανικές ομολογίες.
Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός
Γνωστός και με το προσωνύμιο «θεολόγος», ο Γρηγόριος υπήρξε Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης τον 4ο αιώνα. Η επιρροή του στην Τριαδική θεολογία θεωρείται τόσο σημαντική που έγινε γνωστός ως «Τριαδικός Θεολόγος». Τα περισσότερα από τα έργα του επηρεάζουν τους σύγχρονους θεολόγους, ειδικά όσον αφορά τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας. Υπήρξε φίλος του Μεγάλου Βασιλείου καθώς και του αδελφού του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης.
Ένα video που φτιάξαμε με τους μαθητές της Δ΄ Τάξης κατά Σχολικό έτος 2023-24 στην τάξη μας.
Φύλλο εργασίας
Κείμενο: Οι Τρεις Ιεράρχες
Οι Τρεις Ιεράρχες είναι ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Τους τιμούμε γιατί αγάπησαν πολύ τη γνώση και πίστευαν ότι η παιδεία βοηθά τον άνθρωπο να γίνει καλύτερος.
Οι Τρεις Ιεράρχες ήταν μορφωμένοι, αλλά δεν κράτησαν τη γνώση μόνο για τον εαυτό τους. Τη χρησιμοποίησαν για να βοηθήσουν τους φτωχούς, τους άρρωστους και όσους είχαν ανάγκη. Δίδασκαν με το παράδειγμά τους την αγάπη, τον σεβασμό και την προσφορά.
Γι’ αυτό το λόγο θεωρούνται προστάτες των γραμμάτων και του σχολείου. Το μήνυμά τους είναι σημαντικό και σήμερα: να μαθαίνουμε, αλλά και να αγαπάμε και να βοηθάμε τους άλλους.
Σοφά λόγια των Τριών Ιεραρχών
✝ Μέγας Βασίλειος
«Η γνώση είναι δώρο, όταν τη χρησιμοποιούμε για το καλό των άλλων.» «Να μαθαίνεις και να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος.»
✝ Γρηγόριος ο Θεολόγος
«Η αγάπη κάνει τη γνώση πιο δυνατή.» «Η καλοσύνη δείχνει τη σοφία του ανθρώπου.»
✝ Ιωάννης ο Χρυσόστομος
«Η καρδιά που αγαπά είναι πιο σπουδαία από τα λόγια.» «Να βοηθάς τον συνάνθρωπό σου με χαρά.»
Μήνυμα για τα παιδιά: Μαθαίνω – Αγαπώ – Προσφέρω Αυτό είναι το μήνυμα των Τριών Ιεραρχών.
Ερωτήσεις κατανόησης
Ποιοι είναι οι Τρεις Ιεράρχες;
Γιατί τους τιμά το σχολείο;
Πώς χρησιμοποιούσαν τη γνώση τους οι Τρεις Ιεράρχες;
Ποιες αξίες μας διδάσκουν;
Πώς μπορούμε εμείς να εφαρμόσουμε το μήνυμά τους στο σχολείο μας;
Στο πλαίσιο του μαθήματος της Γλώσσας και ενταγμένο στα Εργαστήρια Δεξιοτήτων, δουλέψαμε με τα παιδιά το υπέροχο λαϊκό παραμύθι “Το πιο γλυκό ψωμί”. Μέσα από την αφήγηση, τη συζήτηση και την αναστοχαστική προσέγγιση, αναδείχθηκε με όμορφο τρόπο η αξία της εργατικότητας, της υπομονής και της προσωπικής προσπάθειας.
Το παραμύθι μιλούσε για έναν πλούσιο βασιλιά που δεν μπορούσε να ευχαριστηθεί το ψωμί του, μέχρι που έμαθε να το φτιάχνει με τα ίδια του τα χέρια. Και τότε, το ψωμί έγινε για πρώτη φορά… γλυκό!
Ώσπου ένας σοφός γέροντας τον συμβούλεψε να το φτιάξει με τα χέρια του… Τότε κατάλαβε τι θα πει πραγματική γλύκα – όχι από τη ζάχαρη, αλλά από τον μόχθο και την προσωπική προσπάθεια.
Με τα παιδιά φτιάξαμε κι εμείς “το πιο γλυκό ψωμί”. Από την προετοιμασία των υλικών μέχρι το ψήσιμο, ζήσαμε μια μοναδική εμπειρία συνεργασίας και χαράς. Τα πρόσωπα των παιδιών όταν δοκίμασαν το δικό τους ψωμί, γεμάτα περηφάνια.
Μια βιωματική δραστηριότητα που συνδύασε μάθηση, συνεργασία και δημιουργικότητα. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι όλοι καταλάβαμε πως ό,τι φτιάχνεται με κόπο και αγάπη έχει άλλη αξία — και άλλη γεύση!
Το παραμύθι που ακολουθεί είναι κεφαλλονίτικη παραλλαγή μιας παλαιάς λαϊκής αφήγησης.
Ανήκει στον ευρύ τύπο των διηγηματικών ή κοσμικών παραμυθιών, τα οποία αναφέρονται στις περιπέτειες των ανθρώπων
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.