Κόψαμε βασιλόπιτα στην τάξη όπως ορίζει το έθιμο του νέου χρόνου και το φλουρί της πίτας έπεσε σε μια μικρή μαθήτρια, που κέρδισε και ένα παιδικό βιβλίο μαζί με το φλουρί!
Καλή πρόοδο στο τυχερό αστέρι και σε όλα τα παιδιά!
Ευχαριστούμε τον Σύλλογο Γονέων για την προσφορά του με βασιλόπιτες για όλα τα παιδιά και των έξι τάξεων του σχολείου μας και για τους εκπαιδευτικούς, καθώς και για τα βιβλία-δώρα που συνόδευαν κάθε τυχερό φλουρί!
Η Τάξη που Πετάει ετοιμάζεται για τα Χριστούγεννα και σας στέλνει τις πιο θερμές ευχές της για την περίοδο των Χριστουγέννων…
Καλά Χριστούγεννα σε όλους με υγεία και πολλή αγάπη, μόνο αγάπη!
Καλή χρονιά σε όλους, μικρούς και μεγάλους, και καλή πρόοδο στα φωτεινά της αστεράκια την επόμενη χρονιά και κάθε χρονιά!
Τα φωτεινά αστεράκια της Ε τάξης ετοίμασαν μια μεγάλη αγκαλιά αγάπης για τους ηλικιωμένους του γηροκομείου του Αγίου Παντελεήμονα!
Έφτιαξαν ευχετήριες κάρτες και τις γέμισαν γλυκές και τρυφερές ευχές…
Συσκεύασαν τα κουλουράκια (που έφτιαξαν τρεις μαμάδες κι εγώ) σε ατομικές σακουλίτσες…
και φόρεσαν τις μασκούλες τους για να τους επισκεφτούν, να τους ευχηθούν από κοντά και να τους τραγουδήσουν τα παραδοσιακά κάλαντα της Σύρου…
Πόσο πολύ ευχαριστήθηκαν όλη τη διαδικασία τα παιδιά και πόση χαρά έδωσαν στους παππούδες και τις γιαγιάδες του γηροκομείου εκείνο το πρωινό… Πόσο όμορφα συναισθήματα μοιράστηκαν παππούδες και παιδιά εκείνη την ημέρα που ήρθαν κοντά, να προσφέρουν χαρά τα παιδιά, να μάθουν να σέβονται και να φροντίζουν τους ηλικιωμένους, είτε πρόκειται για τον παππού ή τη γιαγιά τους, είτε για οποιονδήποτε συνάνθρωπο βρίσκεται στη δύση του… Γιατί αυτός είναι ο κύκλος της ζωής…
Ευχαριστούμε τον πρόεδρο του γηροκομείου, κο Κομιανό Στρογγύλη, για την συνεργασία του και την οργάνωση της επίσκεψης αυτής στον αύλειο χώρο του γηροκομείου.
Και φυσικά η επίσκεψη συνδυάστηκε με παιχνίδι και ξενοιασιά, όπως ταιριάζει στην παιδική ηλικία, σε πάρκο της περιοχής…
Η Τάξη που Πετάει είναι γεμάτη εκπλήξεις! Αυτή τη φορά η έκπληξη ήταν από τους μαθητές της προς εμένα! Ας μην προτρέχω όμως και ας πάρω τα πράγματα από την αρχή…
Μιλούσαμε στην τάξη για γενέθλια, για ηλικίες… Θυμόμουν τα γενέθλια όλων των παιδιών, ακόμη και αν δεν θυμόμουν ακριβώς την ημερομηνία, θυμόμουν τον μήνα. Με ρώτησαν και τα παιδιά πότε έχω εγώ γενέθλια… Τους απάντησα πως έχω σε λίγες μέρες, στις 26 Δεκεμβρίου, και κλείνω τα 44… τους είπα με ειλικρίνεια και το παράπονό μου… πως ποτέ δεν είχα την ευκαιρία να κεράσω τους συμμαθητές μου (για τούρτα ούτε που μας περνούσε εκείνα τα χρόνια από το μυαλό) γιατί τα σχολεία τέτοια μέρα ήταν πάντα κλειστά!
Μάλλον τότε ήταν που φύτρωσε μια ιδέα στα μυαλουδάκια τους, να μου κάνουν πάρτι γενεθλίων-έκπληξη και… τα κατάφεραν! Οργανώθηκαν και συμπεριέλαβαν και μαμάδες και μπαμπάδες και δασκάλες και νοσηλεύτριες και διευθυντές στη… συνωμοσία της τούρτας… κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη μου! Μόνο εγώ δεν είχα πάρει είδηση, παρότι άκουγα κάτι σιγοψιθυρίσματα, σκόρπιες κουβέντες… έβλεπα άγχος, αγωνία, τρεχαλητά τις τελευταίες μέρες, μα πού να πάει το μυαλό μου πως σκάρωναν κάτι για εμένα!
Στόλισαν την τάξη στο πι και φι, έστησαν την τούρτα -την τούρτα που είχε τα χρώματα που από παιδί αγαπούσα- στην πρώτη ομάδα θρανίων με το που μπαίνεις στην αίθουσα, στόλισαν τον πίνακα, κατέβασαν όλα τα στόρια ώστε να είναι σκοτεινά και περίμεναν να μπω…
Ποιο συναίσθημα από όλα να περιγράψω… το ξάφνιασμα, τη χαρά, τη συγκίνηση που προσπαθούσα να κρύψω, ως γνήσια ενήλικας, μην μας πάρουν τα ζουμιά, και ας είμαι έτοιμη τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές…
Μπαίνω στην αίθουσα και ταυτόχρονα τα παιδιά ανέβαζαν τα στόρια να λουστεί η αίθουσα φως… να φανούν τα λαμπερά προσωπάκια τους… που κυριολεκτικά έλαμπαν από χαρά και ανυπομονησία! Τα είχαν όλα σκηνοθετήσει! Και ήταν όλα τόσο απλά και τόσο τέλεια συνάμα…
Δεν μου είχαν κάνει ποτέ ξανά πάρτι γενεθλίων σε σχολείο, ούτε σαν παιδί ούτε σαν μεγάλη… Πόσο μάλλον πάρτι-έκπληξη! Ήταν κάτι… μαγικό!
Τα παιδιά μού τραγούδησαν το τραγουδάκι των γενεθλίων… “μεγάλη να γίνεις… με άσπρα μαλλιά” χι,χι, σκέφτηκα πως ήδη έχω μερικές άσπρες τούφες που όλο λέω να τις βάψω και όλο τις αφήνω και ένα γελάκι παραπάνω ξέφυγε να προστεθεί στα γέλια και τις χαρούμενες φωνές των παιδιών!
Σας ευχαριστώ όλους, τα μικρά μου φωτεινά αστεράκια που τα οργάνωσαν όλα αυτά με άκρα μυστικότητα, τους μεγάλους, εσάς τους γονείς, που μεγαλώνετε τόσο γλυκά, τρυφερά και ευαίσθητα πλάσματα, και στέκεστε πάντα διακριτικά δίπλα τους και δίπλα μου… Σας ευχαριστώ από καρδιάς για αυτή τη μοναδική στιγμή και για όλες τις καθημερινές στιγμές που μου χαρίζουν τα παιδιά σας, τα αστεράκια μας, και ας λένε τα ίδια τα παιδιά ότι μου βγάζουν την ψυχή και εγώ πάντα τους απαντάω με αγάπη “αφού το ξέρετε ότι μ’ αρέσει…”
Κάνατε τα 44 μου χρόνια πιο φωτεινά, πιο λαμπερά… Ευχαριστώ…
ΥΓ: Όπως μπορείτε να φανταστείτε, δεν έμεινε ούτε ψίχουλο από την τούρτα! Πιατάκια μπορεί να μην είχαμε, αλλά είχαμε… κουτάλια και στην τούρτα πέσαμε με τα μούτρα! Με τη σαντιγί παίξαμε τόσο που θα μας ζήλευε και ο Ρούντολφ το ελαφάκι! Ό,τι απέμεινε…
Η τάξη μας φέτος συμμετέχει στο εθνικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα “Από τον μύθο… στο διάστημα”.
Τυχαία κληρωθήκαμε να συνεργαστούμε με την Στ΄ τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Τρίπολης και την εκπαιδευτικό τους, κα Κωνσταντίνα. Θέμα μας η Επιστήμη. Θα παρουσιάσουμε επιστήμονες του 20ου αιώνα και επιστημονικά επιτεύγματα.
Τα παιδιά και των δύο σχολείων θα εργαστούν ομαδοσυνεργατικά (σε μικρές ομάδες) με στόχο να παρουσιάσουν τα έργα τους στους μαθητές του άλλου σχολείου μέσω τηλεδιασκέψεων. Οι τηλεδιασκέψεις θα πραγματοποιηθούν κατά το β τρίμηνο, Ιανουάριο-Φεβρουάριο-Μάρτιο, και εντός του σχολικού ωραρίου. Δεν θα καταγραφούν σε βίντεο και η κάμερα θα είναι προαιρετική (εφόσον θέλει ο κάθε μαθητής).
Αρχικά, θα παρουσιάσουμε τον τόπο μας με ένα powerpoint που θα έχει γίνει από τα ίδια τα παιδιά την ώρα της Πληροφορικής σε συνεργασία με την κυρία Έφη. Στις επόμενες τηλεδιασκέψεις θα παρουσιάσει κάθε ομάδα την εργασία της ανάλογα με τον τρόπο που θα έχει κάθε ομάδα επιλέξει να παρουσιάσει. Ο συντονισμός και η συνεργασία κάθε ομάδας θα γίνεται στο σχολείο. Θα χρειαστεί κάθε παιδί να έχει αναζητήσει πληροφορίες για το θέμα της ομάδας του ώστε να συγκεντρωθούν όλες οι σχετικές πληροφορίες και να μπορεί η ομάδα να τις συνθέσει σε μια εργασία (κάτι που θα γίνει στο σχολείο). Τα παιδιά γνωρίζουν ήδη τις ομάδες τους και το θέμα τους. Η τελευταία τηλεδιάσκεψη θα περιλαμβάνει κουίζ και παιχνίδια ώστε να υπάρχει διάδραση και αλληλεπίδραση με τα παιδιά του άλλου σχολείου.
Από τον Μύθο… στο Διάστημα θα ταξιδέψει η Τάξη Που Πετάει! Καλά μας ταξίδια! Η συμμετοχή μας σε τέτοια ταξίδια μόνο ευεργετική μπορεί να είναι!
Τα Βιβλία σε ρόδες μόλις αποχώρησαν από την τάξη μας για να συνεχίσουν το ταξίδι τους στα άλλα σχολεία της Ελλάδας…
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Τάξης Που Πετάει έγραψαν ένα γράμμα για τους μαθητές του επόμενου σχολείου που θα παραλάβουν τη βαλίτσα αυτή…
Γρήγορα που πέρασε ο Νοέμβρης… Θα θέλαμε λίγο παραπάνω χρόνο με τα βιβλία αυτά! Γεια σας, Βιβλία σε Ρόδες! Εις το επανιδείν…
Το μάθημα της ημέρας:
Συγκρίνοντάς τη με την εκπαίδευση σήμερα:
Πάμε ένα στοίχημα ότι ξέρετε το μάθημα;
Ένα ακόμη κουίζ για τα κεφάλαια 11 και 12:
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Τάξης Που Πετάει ολοκλήρωσαν το πρώτο εργαστήρι δεξιοτήτων με θέμα την Ασφάλεια στο Διαδίκτυο και τη σχολική βία.
Παρακολούθησαν διαδικτυακά μια παρουσίαση από το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου, απάντησαν σε ερωτήσεις και κουίζ, συζήτησαν σχετικά με το θέμα της ασφάλειας και της καταδίκης κάθε μορφής βίας, και αυτές τις μέρες οργανώνουν την δική τους καμπάνια υπέρ της ασφάλειας και κατά της βίας στο σχολείο. Σχεδιάζουν αφίσες κατά της σχολικής βίας τις οποίες θα αναρτήσουν οι ίδιοι σε επιλεγμένα σημεία εντός του σχολικού χώρου προκειμένου να ενημερώσουν όλους τους μαθητές του σχολείου για τη δύναμη που έχει η φωνή τους και για το ότι το σχολείο είναι ένας χώρος που όλοι νιώθουμε ασφαλείς.
“Μη φοβάσαι, μίλα”
Τη Δευτέρα 18 Νοεμβρίου η Τάξη Που Πετάει συμμετείχε στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Μουσικής Σύρου 2024 “Μeet the Violins”. Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Απόλλων και κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των μαθητών σε όλη τη διάρκεια της. Οι μαθητές και οι μαθήτριες μαγεύτηκαν από τον ήχο των δύο βιολιών (φτιαγμένων το 1648!) και του πιάνου.
Ο Άσι και η Τόσκα, οι δύο βιολιστές, και ο Βίκτορ, ο πιανίστας, μάγεψαν τα παιδιά με τη μουσική, απάντησαν σε όλες τους τις ερωτήσεις και υποσχέθηκαν να έρθουν και την επόμενη χρονιά στο νησί μας, στο υπέροχο Θέατρο Απόλλων, να μας ταξιδέψουν άλλη μια φορά στον κόσμο της μουσικής με τη μελωδία των βιολιών και του πιάνου.