Όταν οι ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ακουμπάνε/αγγίζονται, τότε παρατηρείται διαπροσωπικός συγχρονισμός τόσο στον καρδιακό ρυθμό, όσο και στον αναπνευστικό ρυθμό. Μάλιστα, αυτός ο «διαπροσωπικός συγχρονισμός» θα μπορούσε να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στις αναλγητικές επιπτώσεις της επαφής ή με άλλα λόγια, να υποχωρήσει ο πόνος της γυναίκας.

Μια νέα μελέτη(The role of touch in regulating inter-partner physiological coupling during empathy for pain. Scientific Reports, 2017) διερεύνησε, ανάμεσα σε πολλές άλλες, το φαινόμενο του «διαπροσωπικού συγχρονισμού», δηλαδή το άγγιγμα δύο ατόμων να έχει ως αποτέλεσμα το ένα άτομο να αρχίζει να αντικατοπτρίζει φυσιολογικά το άλλο, το οποίο συμπαθεί. Διαπιστώθηκε ότι όσο πιο συναισθηματικά δεμένα/κοντύτερα είναι το ένα άτομο προς το άλλο άτομο, τόσο υψηλότερος είναι ο διαπροσωπικός συγχρονισμός μεταξύ των δύο όταν αγγίζονται και τόσο ισχυρότερο είναι το αναλγητικό αποτέλεσμα. Φαίνεται ότι ο πόνος περιορίζεται εντελώς από το διαπροσωπικό συγχρονισμό μεταξύ ζευγαριών. Αντίθετα, η διακοπή της επαφής τον επαναφέρει. Οι ερευνητές θεωρούν πως ο διαπροσωπικός συγχρονισμός μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο, πιθανώς επηρεάζοντας μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται πρόσθιος φλοιός του κόλπου, ο οποίος συνδέεται με την αντίληψη του πόνου, και την καρδιακή και την αναπνευστική λειτουργία.
Παρόμοια, όταν τα ρομαντικά ζευγάρια νοιώθουν απλά την παρουσία του άλλου, τα καρδιοαναπνευστικά και εγκεφαλικά πρότυπα τους συγχρονίζονται. ΄Υστερα από αυτά, ο υπεύθυνος της εργασίας προτείνει: Να είστε έτοιμοι και διαθέσιμοι για να αγγίσετε/κρατήσετε το χέρι του/της.

του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλίδη, Καθηγητή Γενετικής ΑΠΘ