Τα υψηλά επίπεδα ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΗΣ ΡΥΠΑΝΣΗΣ, που σχετίζονται με την κυκλοφορία οχημάτων στις πόλεις, προκαλούν σοβαρές βλάβες στο DNA παιδιών και εφήβων. Ειδικότερα μειώνουν το μήκος των τελομερών στα άκρα των χρωμοσωμάτων τους. Σε προηγούμενη ανάρτηση ανέφερα ότι μείωση του μήκους των τελομερών των χρωμοσωμάτων μας συνοδεύεται από τη σταδιακή καταστροφή των κυττάρων μας και ενδεχομένως σε αστάθεια των χρωμοσωμάτων (βλέπε πιθανή καρκινογένεση, Εικ. 2).

Η μελέτη (Traffic-Related Air Pollution and Telomere Length in Children and Adolescents Living in Fresno, CA. Journal of Occupational and Environmental Medicine, 2017; 59 (5): 446) περιελάμβανε παιδιά και εφήβους που ζούσαν στη πόλη Fresno της Καλιφόρνιας (Η εικόνα δείχει την κυκλοφορία στη Θεσσαλονίκη, λόγω της απεργίας στον ΟΑΣΘ), που είναι η δεύτερη πιο μολυσμένη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ερευνητές αξιολόγησαν τη σχέση μεταξύ των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων, ενός ατμοσφαιρικού ρύπου που προκαλείται από την εξάτμιση των αυτοκινήτων, και του μήκους των τελομερών. Διαπιστώθηκε ότι η αύξηση της συγκέντρωσης των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων σχετίζεται αντίστροφα με τη μείωση του μήκους τελομερών.
Τα αποτελέσματά αυτά υποδηλώνουν ότι το μήκος των τελομερών μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βιοδείκτης της βλάβης του DNA λόγω διαφόρων περιβαλλοντικών παραγόντων.

του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλίδη, Καθηγητή Γενετικής και Γενετικής του Ανθρώπου, ΑΠΘ