data_preservation2.jpg

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, μέσα στο 2009 θα ‘παραχθούν’ 4-5 exabytes — δηλαδή τέσσερα με πέντε εκατομμύρια terabytes — νεας, μοναδικής πληροφορίας παγκοσμίως από ιδιώτες και επιχειρήσεις, εξαιρώντας αυτή που παράγεται σε μεγάλα επιστημονικά κέντρα στα πλαίσια ερευνητικών προγραμμάτων (βλ. CERN) ή κυβερνήσεων. Στην εποχή των πολλαπλών διαθέσιμων Terabytes για οικιακή χρήση στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ αλλά και αναπτυσσόμενες χώρες, της συνδεσιμότητος που μετριέται σε πολλαπλά (μερικές φορές δεκάδες ή ακόμη και εκατοντάδες) Mbits ανα δευτερόλεπτο, ενός πολιτισμού ανοιχτής και άμεσης πρόσβασης στη παγκόσμια πληροφορία και της δυνατότητας επαναχρησιμοποίησης αυτής σε κάποιες περιπτώσεις (βλ. Creative Commons, Ανοιχτό Λογισμικό κλπ.), το νούμερο ίσως να μη φαντάζει όσο εντυπωσιακό όσο θα έπρεπε. Όμως είναι. Και εκτός αυτού μεγαλώνει κάθε χρόνο με ταχύτατους ρυθμούς.

Ενα από τα βασικά προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε στο εγγύς μέλλον, ή ορθότερα αντιμετωπίζουμε ήδη ως πολιτισμός, μια ωρολογιακή βόμβα που μέχρι σήμερα συστημικά είτε αγνοούμε, είτε απλώς επιλέγουμε να αποφύγουμε, να μεταθέσουμε δηλαδή τις όποιες προσπάθειες αντιμετώπισής της για το μέλλον είναι αυτή της διατήρησης της πληροφορίας. Μιας πληροφορίας που πλέον τόσο εύκολα — και σε τόσο μεγάλο όγκο — μπορούμε να δημιουργήσουμε.

Διαβάστε τη συνέχεια

Αφήστε μια απάντηση

Top
 
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων