ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ Α’ ΤΕΤΡΑΜΗΝΟΥ

Ι. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΟΜΑΔΑΣ Α

  1. Ποια πορεία ακολούθησε η εξέλιξη των πολιτευμάτων μέσα στις περισσότερες πόλεις κράτη;
  2. Ποια είναι τα συστατικά στοιχεία της πόλης κράτους;
  3. Ποια ήταν  η σημασία των περσικών πολέμων;
  4. Ποια τμήματα του ελληνικού κόσμου δεν δημιούργησαν πόλεις κράτη και γιατί;
  5. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΥΠΟΥ ΣΩΣΤΟΥ-ΛΑΘΟΥΣ:

Οι κάτοικοι της πόλης-κράτους συμμετείχαν στη διαχείριση των κοινών.   Σ ή Λ

Ο θεσμός της πόλης-κράτους δεν είναι καινοτομία, αφού παρόμοια οργάνωση έχουμε και στις πόλεις των Σουμερίων.   Σ ή   Λ

Τα μεγάλα επιτεύγματα του ελληνικού πολιτισμού γεννήθηκαν μέσα από τη λειτουργία του θεσμού της πόλης – κράτους.   Σ ή Λ

Το ελληνικό αλφάβητο αποτέλεσε το πρότυπο του λατινικού αλφαβήτου. Σ ή Λ

Οι εσθλοί αμφισβήτησαν και περιόρισαν την εξουσία του βασιλιά. Σ ή   Λ

Αρχές Φιλοσοφίας-Αριστοτελική λογική

Ετικέτες: , ,

Β’ Λυκείου: H αξιολόγηση στον κλάδο της Νέας Ελληνικής Γλώσσας/ Νεοελληνικής Γλώσσας:

Δίνεται ένα μη λογοτεχνικό κείμενο, μη διδαγμένο, το οποίο μπορεί να είναι δημοσιογραφικό κείμενο ή επιστημονικό ή πληροφοριακό άρθρο, συνέντευξη, κριτική, ομιλία, επιστολή, επιφυλλίδα ή δοκίμιο. Το κείμενο μπορεί να συνοδεύεται από σύντομο εισαγωγικό σημείωμα χωρίς ερμηνευτικά σχόλια.

Οι μαθητές/μαθήτριες καλούνται να απαντήσουν στα ζητούμενα τριών θεμάτων από τα οποία:

α) ένα (1) αφορά στην κατανόηση του κειμένου και διαιρείται σε δύο ερωτήματα και βαθμολογείται με 30 μονάδες. Η βαθμολογία επιμερίζεται στα δύο ερωτήματα ισοδύναμα (15 +15).

β) ένα (1) αφορά στην προσέγγιση της δομής και της γλώσσας του κειμένου, μπορεί να διαιρείται σε έως και τρία (3) ερωτήματα και βαθμολογείται με 30 μονάδες, και

γ) ένα (1) αφορά στην ερμηνεία-παραγωγή λόγου και βαθμολογείται με 40 μονάδες .

1. Το πρώτο θέμα αφορά στην ανάγνωση-κατανόηση του κειμένου, με το οποίο ελέγχεται η ικανότητα των μαθητών/τριών (σε αντιστοιχία με αυτά που έχουν διδαχθεί σε κάθε τάξη): α) να εντοπίζουν και να παρουσιάζουν κάποια από τα παρακάτω στοιχεία: πληροφορίες που περιέχονται στο κείμενο, βασικές ιδέες και επιχειρήματα του συγγραφέα, προβλήματα που θέτει, θέσεις που υποστηρίζει, σχέση του βασικού μηνύματος του κειμένου με τις περιστάσεις επικοινωνίας (σκοπό, κοινό, θέμα κ.ά), καθώς και με τους τρόπους και τα μέσα πειθούς που αξιοποιούνται στο κείμενο (με ποικίλες ερωτήσεις ανοικτού και κλειστού τύπου) και β) να αποδίδουν περιληπτικά μέρος του κειμένου λαμβάνοντας υπόψη συγκεκριμένο επικοινωνιακό πλαίσιο.

2. Το δεύτερο θέμα αφορά στην προσέγγιση της δομής και της γλώσσας του κειμένου, με το οποίο, ανά ερώτημα, ελέγχεται η ικανότητα των μαθητών /-τριών είτε να αναγνωρίζουν τη βασική δομή του κειμένου ή τη δομή και τον τρόπο ανάπτυξης μιας παραγράφου∙ είτε να εντοπίζουν τις διαρθρωτικές λέξεις /φράσεις που βοηθούν στη συνοχή και νοηματική αλληλουχία του κειμένου∙ είτε να αποδίδουν το περιεχόμενο της παραγράφου με πλαγιότιτλους∙είτε να μετασχηματίζουν λέξεις ή φράσεις αλλάζοντας τη σύνταξη, το λεξιλόγιο (συνώνυμα ή συνώνυμες φράσεις, αντώνυμα, παράγωγα, σύνθετα κ.λπ.), τα σημεία στίξης, σύμφωνα με συγκεκριμένες περιστάσεις επικοινωνίας, και να σχολιάζουν το επικοινωνιακό αποτέλεσμα∙είτε να ερμηνεύουν λέξεις-φράσεις του κειμένου με βάση τα κειμενικά συμφραζόμενα και το επικοινωνιακό πλαίσιο. Το συγκεκριμένο θέμα μπορεί να αναπτύσσεται σε ερωτήματα (μέχρι 3), στα οποία η βαθμολογία επιμερίζεται ανάλογα με τη βαρύτητά τους.

3. Το τρίτο θέμα αφορά στην παραγωγή λόγου, με το οποίο ζητείται από τους/τις μαθητές /-τριες να συντάξουν δικό τους κείμενο, ενταγμένο σε επικοινωνιακό πλαίσιο σε συνάρτηση με το κείμενο αναφοράς, στο οποίο κρίνουν ή σχολιάζουν σημεία του κειμένου, ανασκευάζουν θέσεις του ή αναπτύσσουν τεκμηριωμένα προσωπικές απόψεις. Το μαθητικό κείμενο αναπτύσσεται με τη μορφή κειμένου επιχειρηματολογίας (δημόσια ομιλία, επιστολή, άρθρο) και έχει έκταση ανάλογα με την τάξη: Α΄ Λυκείου 250-300 λέξεις, Β΄ Λυκείου 300-350 λέξεις και Γ΄ Λυκείου 350-400 λέξεις.

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ

Α. ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΩΝ
Να βρείτε τον τρόπο ανάπτυξης παραγράφου στο ακόλουθο απόσπασμα:

ΘΕΜΑΤΙΚΗ Π.: Σήμερα εξειδίκευση έγινε απολύτως αναγκαία.
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ
Πρώτον, γιατί οι ασχολίες του σύγχρονου ανθρώπου καλύπτουν ένα τόσο ευρύ φάσμα, ώστε να είναι αδύνατη η ταυτόχρονη επίδοση του σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς. Έπειτα, η εξειδίκευση επιβάλλεται στην εποχή μας από την έκρηξη των επιστημονικών γνώσεων. Όσο περισσότερα αντικείμενα περιλαμβάνονται στο πλάτος μιας επιστήμης, όσο πιο δύσκολη γίνεται η έρευνα τους σε βάθος. (…)
ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΑ

Αν σε αυτά προσθέσουμε και την ανάγκη να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά τα πολύπλοκα προβλήματα που υπάρχουν στην εποχή μας, αντιλαμβανόμαστε πόσο απαραίτητη είναι σήμερα η εξειδίκευση.

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΥΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ:
https://filologika.gr/lykio/g-lykiou/genikis-pedias/neoelliniki-glossa/tropi-anaptyxis-paragrafou/

Β. ΣΥΝΟΧΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ Η σύνδεση μεταξύ παραγράφων, περιόδων και προτάσεων επιτυγχάνεται με πολλούς τρόπους :
Αντωνυμίες
Επανάληψη σημαντικών λέξεων
Μέσω νοηματικής συγγένειας (χρήση υπερωνύμων – υπωνύμων )
Με διαρθρωτικές λέξεις – φράσεις που δηλώνουν :
Αντίθεση – εναντίωση (όμως, αλλά, ωστόσο, αντίθετα, εντούτοις, παρόλο που, αντίστροφα, από την άλλη πλευρά, σε αντίθετη περίπτωση, στον αντίποδα, παρ’ όλα αυτά, συμβαίνει όμως το ίδιο, απεναντίας, ακόμη και αν, μολονότι)
Αιτιολόγηση (γιατί, εξαιτίας, επειδή, γι’ αυτό ένας ακόμη λόγος, αυτό είναι αποτέλεσμα)
Αποτέλεσμα (γι’ αυτό το λόγο, ως επακόλουθο, κατά συνέπεια, απότοκο όλων αυτών)
Αναλογία (όπως, ως, όμοια, σαν)
Επεξήγηση (δηλαδή, ειδικότερα, με άλλα λόγια, συγκεκριμένα, για να γίνω πιο σαφής, σαφέστερα, αυτό σημαίνει, λόγου χάρη, για παράδειγμα, παραδείγματος χάρη, καλό είναι να διευκρινίσουμε, εννοώ ότι)
Έμφαση (ιδιαίτερα, προπάντων, ειδικά, αναντίρρητα, περισσότερο, πράγματι, κατεξοχήν, ξεχωριστά, βέβαια, μάλιστα, αναμφισβήτητα, ασφαλώς, οπωσδήποτε, είναι αξιοσημείωτο ότι, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας, το σημαντικότερο από όλα, το κυριότερο, αξίζει να σημειωθεί, εκείνο που προέχει, θα έπρεπε να τονιστεί ότι, ιδιαίτερα σημαντικό είναι)
Γενίκευση (γενικά, γενικότερα, τις περισσότερες φορές, ευρύτερα)
Συμπέρασμα (επομένως, συνεπώς, άρα, λοιπόν, κατά συνέπεια, συμπερασματικά, συνάγεται το συμπέρασμα, ανακεφαλαιώνοντας, για αυτό λοιπόν, τελικά, συνοψίζοντας, για να συνοψίσουμε, ως συμπέρασμα)
Προσθήκη (επιπλέον, ακόμη, επίσης, έπειτα, εκτός από αυτό, συμπληρωματικά, έπειτα, εξάλλου, και, παράλληλα, αξίζει ακόμη να σημειώσουμε, δεν πρέπει να λησμονούμε, ας σημειωθεί ακόμη ότι, αν στα παραπάνω προσθέσουμε)
Ταξινόμηση – διαίρεση (αφ’ ενός… αφ’ ετέρου, από τη μια… από την άλλη)
Προϋπόθεση- όρο (αν, εκτός αν, εφόσον, σε περίπτωση που, με την προϋπόθεση, με το δεδομένο, με τον όρο, φτάνει να)
Τοπική σχέση (εδώ, εκεί, κοντά, μέσα, έξω)
Χρονική σχέση (αρχικά, όταν, έπειτα, τότε, ύστερα, πριν, ενώ, καταρχάς, προηγουμένως, τώρα, συγχρόνως, ταυτόχρονα, στη συνέχεια, μετά, αργότερα, τελικά, τέλος)
Διάζευξη (ή − ή, είτε − είτε, ούτε − ούτε, μήτε − μήτε)

ΑΣΚΗΣΗ
Συνήθως προϋποθέτουµε ότι ένας διανοούµενος πρέπει να είναι ένας άνθρωπος µορφωµένος. Όµως κάθε µορφωµένος δεν είναι και διανοούµενος. Από τον διανοούµενο δεν περιµένει κανείς απλώς να έχει πλούσιες γνώσεις, να είναι καλλιεργηµένος ή να κατέχει µια ειδικότητα. Γιατί ο διανοούµενος είναι, όπως δηλώνει και η λέξη, ένας άνθρωπος, που διανοείται κι αυτό σηµαίνει, ότι είναι ένας άνθρωπος, που δεν δέχεται τα πράγµατα, όπως του προσφέρονται, αλλά τα περνά µέσ’ από τη δοκιµασία της δικής του διάνοιας — είναι µε άλλα λόγια ένα πνεύµα κριτικό όχι µόνο σε ό,τι αφορά τους άλλους αλλά και σ’ ό,τι αφορά τον εαυτό του.

Β5. όµως, ή, γιατί, αλλά (το πρώτο του κειµένου), µε άλλα λόγια: Ποια νοηµατική σχέση εκφράζει η χρήση καθεµιάς από τις παραπάνω λέξεις στη δεύτερη παράγραφο του κειµένου;

 Μονάδες 5 (Πανελλήνιες Εξετάσεις 2001)

Για περισσότερα παραδείγματα και ασκήσεις:
https://filologika.gr/lykio/g-lykiou/genikis-pedias/neoelliniki-glossa/synoxi-paragrafou/

Γ. ΧΡΗΣΗ ΣΗΜΕΙΩΝ ΣΤΙΞΕΩΣ Με τον επιτονισμό ο ομιλητής δηλώνει ευρύ φάσμα γλωσσικού σχολιασμού των λεγομένων. Με την ανάλογη κύμανση της φωνής ο ομιλητής μπορεί να διακρίνει μεταξύ ερώτησης και απόφανσης, να τονίσει ορισμένα στοιχεία, να επιλύσει αμφισημίες και περαιτέρω να εκφράσει τη βεβαιότητα, την αταλάντευτη πίστη, την πεποίθησή του ή, αντίθετα, την επιφύλαξη, τον δισταγμό, την απορία ή την έκπληξή του σχετικά με τα λεγόμενα. Η δήλωση των λειτουργιών του επιτονισμού στο γραπτό κείμενο αποτελεί δυσεπίλυτο πρόβλημα καθώς είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδοθούν στη γραφή οι διακυμάνσεις της φωνής τού ομιλητή της γλώσσας.

Το σημειολογικό σύστημα που διαθέτουν τα συστήματα γραφής για την απόδοση των χρήσεων του επιτονισμού είναι τα σημεία στίξης. Τα σημεία στίξης αποδίδουν μέρος των χρήσεων που μπορεί να εκφράσει ο φυσικός ομιλητής με τις διακυμάνσεις τής φωνής του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τής πολυσημίας των σημείων στίξης είναι το θαυμαστικό. Κατ’ αρχήν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δηλώσει θετική στάση τού ομιλητή στα λεγόμενα:

Η πολιτική μας στην Κοινότητα απέδωσε επιτέλους καρπούς!
Παράλληλα, το θαυμαστικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί και με την αντίθετη χρήση, προκειμένου δηλαδή να εκφράσει την αποδοκιμασία του προς τα λεγόμενα:Η πολιτική μας στην Κοινότητα δεν έχει ακόμη αποδώσει καρπούς!
Οι διαφορετικές αυτές χρήσεις του θαυμαστικού αντιστοιχούν σε διαφορετικούς τύπους διακύμανσης τής φωνής στον προφορικό λόγο. Στο γραπτό κείμενο, ο αναγνώστης λαμβάνει μέσω της στίξης μόνο μερική πληροφορία. Από το θαυμαστικό συμπεραίνει την ιδιαίτερη βιωματική φόρτιση τής πρότασης. Το ακριβές είδος φόρτισης το συνάγει από το περιεχόμενο της πρότασης, των συμφραζομένων και από τη γενική γνώση του για τον γράφοντα και τον κόσμο της πραγματικότητας.Τα σημεία στίξης διακρίνονται ως προς τη λειτουργία τους σε συντακτικά και σχολιαστικά. Ο γράφων χρησιμοποιεί τα συντακτικά σημεία στίξης προκειμένου να διακρίνει συντακτικές ενότητες του κειμένου. Αυτή τη χρήση έχουν η τελεία, το κόμμα, η άνω τελεία, οι παρενθέσεις και οι αγκύλες, η παύλα, το δίστιγμο και τα εισαγωγικά προτάσεως. Συντακτική χρήση σχετικά με τη σύνδεση μεμονωμένων λέξεων έχουν επίσης το ενωτικό και η πλάγια γραμμή.

ΑΣΚΗΣΗ
β. Να εξηγήσετε τη λειτουργία των σημείων στίξης στα παρακάτω αποσπάσματα:

Όσο αυξάνεται ο πληθυσμός, τόσο μεγαλύτερο είναι το τίμημα για το περιβάλλον: (άνω και κάτω τελεία)

Και όλα αυτά δωρεάν! (θαυμαστικό)

Μήπως αυτό είναι μόνο μια πρόγευση από όσα μας επιφυλάσσει το μέλλον; (ερωτηματικό)

Οι ωκεανοί, τα δάση και οι βάλτοι αποτελούν φυσικές «παγίδες άνθρακα» (εισαγωγικά)

τα δάση με μαγκρόβια δέντρα (με ρίζες μέσα στην θάλασσα) (παρένθεση) (Μονάδες 5).

(Εξετάσεις Ομογενών 2011)

Για περισσότερα παραδείγματα και ασκήσεις:

Ετικέτες:

Η Αντιγόνη στην ελληνική τηλεόραση

Δύο ξένοι: ακρόαση Αντιγόνης
https://www.youtube.com/watch?v=A9kDiztIDYs

Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο – Έρως Ανίκατε Μάχαν
https://www.youtube.com/watch?v=DU1ZaBS8h_I

Κωνσταντίνου και Ελένης: Ω τάφε μου κρεββάτι νυφικό
https://www.youtube.com/watch?v=O-T7hGpeMZ8

Το σόι σου – Ζω ένα δράμα
https://www.youtube.com/watch?v=GinrGRdL4Cw

 

 

Ετικέτες:

Η τέχνη στον 19ο και τον 20ο αιώνα

 

 

 

 

 

 

 

 

Ετικέτες:

Το οικουμενικό κράτος του Μ. Αλεξάνδρου, το έργο του

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Σε διάστημα έντεκα χρόνων (334-325 π.Χ.) ο Μ. Αλέξανδρος κατάκτησε την Ανατολή φτάνοντας μέχρι τον Ινδό ποταμό.

Σε πόσες φάσεις έγιναν οι εκστρατείες του;

Οι εκστρατείες του έγιναν σε τρεις φάσεις: α) κατά τη διάρκεια της α’ φάσης ο στρατός του Αλεξάνδρου κυριάρχησε στη Μ. Ασία και απελευθέρωσε τις ελληνικές πόλεις. Νίκησε δυο φορές τον περσικό στρατό στο Γρανικό ποταμό και στην Ισσό της Κιλικίας. Ακολούθως κατέλαβε τη Φοινίκη και την Παλαιστίνη και μετά την Αίγυπτο. Στο Δέλτα του Νείλου ίδρυσε την Αλεξάνδρεια, η οποία επρόκειτο να εξελιχθεί στο μεγαλύτερο εμπορικό και πνευματικό κέντρο της Μεσογείου. β) φάση: προχώρησε στη Μεσοποταμία έπειτα από τη νίκη στα Γαυγάμηλα. Κατέκτησε τις ανατολικές επαρχίες της περσικής αυτοκρατορίας. γ) φάση: επιχείρησε την εκστρατεία στην ινδική χερσόνησο. Έφτασε μέχρι τον Ύφαση ποταμό. Δεν προχώρησε προς το Γάγγη λόγω της αντίδρασης του μακεδονικού στρατού. Ο Αλέξανδρος πέθανε το 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα.

Ποιο ήταν το έργο του Μ. Αλεξάνδρου στο στρατιωτικό τομέα

Διορατικός στρατηγός με μεγαλοφυή σκέψη, εφαρμογή κατάλληλου σχεδιασμού για την αντιμετώπιση του αντιπάλου τόσο στις κατά μέτωπο συγκρούσεις όσο και στις πολιορκίες πόλεων.

Ποια η πολιτική του δράση;

Αποσκοπούσε στην ανάμειξη του ελληνικού με τον ασιατικό κόσμο και στην ένωσή τους κάτω από μια ισχυρή διοίκηση. Έγιναν αποδεκτές οι τοπικές συνήθειες και παραδόσεις. Διατηρήθηκε ο θεσμός των σατραπειών και τη διοίκησή τους αναλάμβαναν Έλληνες ή Πέρσες ηγεμόνες.

Πώς διαχειρίστηκε τα οικονομικά του κράτους: Δημιούργησε φορολογικές περιφέρειες με περισσότερες από μία σατραπείες. Οι θησαυροί που συγκεντρώθηκαν μεταβάλλονταν σε χρυσό νόμισμα. Έτσι δημιουργήθηκε ενιαίο νομισματικό σύστημα.

Πολιτιστικός τομέας: Διαδόθηκε η ελληνική γλώσσα και ο ελληνικός πολιτισμός. Υπήρξε γόνιμη αλληλεπίδραση του ελληνικού πολιτισμού με τους πολιτισμούς των λαών της Ανατολής. Ταυτόχρονα ιδρύθηκαν πολλές πόλεις που εξελίχθηκαν σε σπουδαία εμπορικά και πνευματικά κέντρα.

Το έργο του άφησε ανεξίτηλα ίχνη για τους επόμενους αιώνες και αποτέλεσε την τομή για μια διαφορετική πορεία των λαών της Ανατολής και της Μεσογείου. Η μορφή και η δράση του συνυφάνθηκαν με τη λαϊκή φαντασία και δημιούργησαν το θρύλο ενός μυθικού ήρωα στην παράδοση πολλών λαών.

 

Ετικέτες:

Αρχαϊκή εποχή

 

 

 

 

Ετικέτες:

Διαδρομές, βίντεο και πολυμέσα

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΥΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ.

Το πετρόκτιστο γεφύρι

 

Οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους. Κάντε κλικ  για να ανοίξετε το αρχείο που περιγράφει τη σημασία πρόσβασης και ενημέρωσης σχετικά με το νερό.

Ετικέτες:

Ιστορία Α’ Λυκείου, Φύλλο Εργασίας ΙΙ – Κλασική εποχή

ΚΛΑΣΙΚΗ ΕΠΟΧΗ (480-323 π.Χ.)

 

Τι ήταν οι λειτουργίες;

Ήταν μια βασική πηγή εσόδων του αθηναϊκού κράτους που προέρχονταν από έκτακτες εισφορές. Πρόκειται για δαπάνες στρατιωτικών και θρησκευτικών εκδηλώσεων που αναλάμβαναν οι πλουσιότεροι πολίτες :

  • χορηγία: χρήματα για τη διδασκαλία ενός θεατρικού έργου.
  • τριηραρχία: υποχρέωση για συντήρηση και εξοπλισμό μιας τριήρους.
  • αρχιθεωρία: κάλυψη των εξόδων μιας επίσημης αποστολής.
  • εστίαση: κάλυψη των εξόδων του δείπνου μιας φυλής σε θρησκευτικές γιορτές.
  • γυμνασιαρχία: χρήματα για την τέλεση αγώνων λαμπαδηδρομίας στα Παναθήναια).

 

Τι ήταν το μετοίκιο;

Ήταν ο ειδικός φόρος που πλήρωναν οι ξένοι (δηλ. όσοι δεν ήταν Αθηναίοι) που έμεναν και εργάζονταν στην Αθήνα. Οι άντρες πλήρωναν 12 δραχμές και οι γυναίκες 6 δραχμές το χρόνο, αν είχαν εισοδήματα.  (Τι άποψη έχετε για την golden visa;)

 

Ποιο ήταν το επίπεδο πολιτιστικής ανάπτυξης στην κλασική εποχή;

Η ανάπτυξη των γραμμάτων και των τεχνών δημιούργησε έργα απαράμιλλα σε πνευματική και καλλιτεχνική λαμπρότητα, πρότυπα για τους δημιουργούς  των μεταγενέστερων εποχών. Η προσπάθεια αναβίωσης εκείνων των προτύπων επιβιώνει μέσα από το κίνημα του κλασικισμού. Κλασικισμό σήμερα ονομάζουμε την τάση στην τέχνη που εμφανίζεται στη Γαλλία κατά το 17ο αι., και που αναζητεί τα πρότυπα και την έμπνευσή της στην κλασική αρχαιότητα, ελληνική και ρωμαϊκή, και χαρακτηρίζεται από την αναζήτηση της τελειότητας στη φόρμα και το σεβασμό στο μέτρο.

Η φιλοσοφική σκέψη από τα μέσα του 5ου αι. π. Χ. Τοποθέτησε στο κέντρο του ενδιαφέροντος τον άνθρωπο και προσπάθησε να ερμηνεύσει τα φαινόμενα με βάση τη λογική (ορθολογισμός). Στην αρχή οι σοφιστές και ο Σωκράτης και αργότερα ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης επιζητούσαν με τις φιλοσοφικές θεωρήσεις και τις πρακτικές τους εφαρμογές να βελτιώσουν τον άνθρωπο και τη ζωή του.

Η ιστοριογραφία εκπροσωπήθηκε από τον Ηρόδοτο αλλά κυρίως από το Θουκυδίδη, ο οποίος με το έργο του έθεσε τα θεμέλια της επιστημονικής ιστορικής συγγραφής.

Η ποιητική τέχνη κυρίως με το έργο των τριών τραγικών (Αισχύλου, Σοφοκλή, Ευριπίδη) εξελίχθηκε σε θεατρικό λόγο υψηλών διανοημάτων, ενώ με τις κωμωδίες του Αριστοφάνη σε κριτική της καθημερινής πολιτικής ζωής. Η τραγωδία και η κωμωδία είναι πνευματικές προσφορές ικανές να δικαιολογήσουν τις ωφειλές της σύγχρονης πολιτισμένης ανθρωπότητας στο λίκνο της δημιουργίας τους, την Αθήνα της κλασικής εποχής.

Ο ορθολογισμός της φιλοσοφικής σκέψης συντέλεση στην ανάπτυξη της επιστήμης. Την εποχή αυτή συστηματοποιήθηκαν οι γνώσεις για τη φύση και τον άνθρωπο. Οι περισσότεροι φιλόσοφοι, από την αρχαϊκή εποχή έως και τον 4ο αιώνα π.Χ, ήταν και ειδικοί ερευνητές που ασχολήθηκαν με τα μαθηματικά, την αστρονομία, τη φυσική, τη βοτανική και άλλες επιστήμες.

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΩΣΤΟ ΛΑΘΟΣ

  1. Η φορολογία των πλουσίων στην Αθήνα πραγματοποιούνταν μέσω του θεσμού της λειτουργίας. Σ  Λ 
  2. Μια από τις σοβαρότερες επιπτώσεις του Πελοποννησιακού πολέμου ήταν η ανάμειξη των Περσών στις ελληνικές υποθέσεις.  Σ  Λ

ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

  1. ΠΗΓΗ 19, ΣΕΛ. 111 σχολικού βιβλίου (παράθεμα 19): με ποια επιχειρήματα ο Ηρόδοτος αποδεικνύει την ελληνικότητα των Μακεδόνων βασιλέων;

 

Για περισσότερα βλ. κ http://spoudamata.blogspot.com/

Ετικέτες:

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων