Η παγκόσμια υπερθέρμανση «καίει» τη Γη, καθώς και τις ζωές όσων κατοικούν πάνω της

Η κλιματική αλλαγή είναι πλέον μια πραγματικότητα, παρά τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι λομπίστες των μεγάλων εταιρειών και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί να μας πείσουν ότι δεν «τρέχει μία». Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, αλλά σποραδικά και νωρίτερα, το θέμα απασχόλησε έντονα και την ποπ-ροκ μουσική. Αυτός είναι ένας κατάλογος με 10 (από τα πολλά) τραγούδια που γράφτηκαν για τον επερχόμενο θάνατο της Γης από την αλόγιστη ανθρώπινη δραστηριότητα.

* «Beds are burning» – Midnight Oil. Κλασικό κομμάτι από το αυστραλέζικο γκρουπ, του οποίου ο frontman Πίτερ Γκάρετ είναι σήμερα υπουργός Περιβάλλοντος της -εδώ και έναν χρόνο- κυβέρνησης των Εργατικών της χώρας του.

* «Dead heart» – Midnight Oil. Για τους Αβορίγινες της Αυστραλίας και την χαμένη κληρονομιά της ηπείρου εξαιτίας της αλόγιστης κυριαρχίας του λευκού ανθρώπου.

* «London calling» – Clash. «Η εποχή των πάγων έρχεται, ο ήλιος ζουμάρει, ένα πυρηνικό λάθος αλλά δεν φοβάμαι, αφού το Λονδίνο πνίγεται κι εγώ ζω δίπλα στο ποτάμι». Τραγούδι-ύμνος της παρέας του μακαρίτη Τζόε Στράμερ.

* «Land of confusion» – Genesis. Στο βίντεο μεταλλαγμένα πλάσματα τραγουδούν, ο Ρίγκαν ντύνεται σούπερμαν και στο τέλος, αντί για nurse (νοσοκόμα) πατάει το nuke (πυρηνικά) και ανατινάζει τη Γη.

* «All fall down» – Ultravox. Με τη συνδρομή των Ιρλανδών «παραδοσιακών» Chieftains, ο Midge Ure τραγουδά: «Ούτε ήλιος για έναν κόσμο που ήταν αλλιώς, ούτε ίχνος αέρα ή βροχής στο έδαφος, ούτε λουλούδια στους τάφους, ούτε τάφοι ασφαλώς, όταν όλοι θα πέσουμε κάτω».

* «World destruction» – Time Zone (Johnny Lydon & Africa Bambaata). Εκρηκτικός συνδυασμός των δύο επιδραστικών καλλιτεχνών σε έναν ραπ-δυναμίτη για το τέλος του κόσμου. Κι όλα αυτά επειδή «The human race is becoming a disgrace» («το ανθρώπινο είδος έχει ξεφτιλιστεί»).

Οι πάγοι λιώνουν εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και η πολική αρκούδα της φωτογραφίας, σε λίγα χρόνια, δεν θα έχει πού να σταθεί…

**«Ι built this garden for us» – Lenny Kravitz. Ο Κράβιτζ φτιάχνει έναν κήπο της Εδέμ για εκείνον και την αγαπημένη του και περιμένει να υποδεχθεί τους υπόλοιπους ανθρώπους, όταν εκείνοι θα είναι έτοιμοι να εκτιμήσουν την ομορφιά του.

* «Nature’s way» – Spirit. Ενα γλυκό flower-pop μήνυμα από τα ’70ς, σχετικά με το ότι «Η φύση έχει τον τρόπο της να σου πει ότι κάτι είναι λάθος».

* «The earth dies screaming» – UB40. «Η γη πεθαίνει ουρλιάζοντας», τραγουδούν οι UB40 το 1980 (αλλά απ’ ό,τι φαίνεται ελάχιστοι δίνουν σημασία στα ουρλιαχτά της).

* «What a wonderful world» – Louis Armstrong. Ενα υπέροχο τραγούδι για το πόσο όμορφος είναι ο κόσμος, συνεπώς γιατί να τον καταστρέψουμε;

 

Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.enet.gr
Σχετικός δεσμός:http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=75126156



Θα πρέπει να είστε συνδεδεμένος για να υποβάλλετε σχόλιο.

Αφήστε μια απάντηση