Η σύγχρονη διαδικτυωμένη πραγματικότητα θέλει τα τζουκ-μποξ να εξελίσσονται από κερματοδόχα «μουσικά κουτιά» σε διαδραστικά ηλεκτρονικά περιβάλλοντα και να μετακομίζουν στον Παγκόσμιο Ιστό εξοπλισμένα με αχανείς ψηφιακές «δισκοθήκες» και συλλογές εκατομμυρίων τραγουδιών, τα οποία οι κυβερνοναύτες έχουν πλέον τη δυνατότητα να ακούνε δωρεάν (υπό μορφή streaming audio), όσες φορές επιθυμούν.

Σε αυτό το πλαίσιο, ένα νέο, πολλά υποσχόμενο «ψηφιακό τζουκ-μποξ» ονόματι We7 (www.we7.com) έκανε πρόσφατα το επίσημο ντεμπούτο του στο Internet, ερχόμενο να ανταγωνιστεί καταξιωμένες στις προτιμήσεις των πολιτών του Διαδικτύου, υπηρεσίες όπως οι Last.fm, SpiralFrog, Imeem, Lala και MySpace.

Κλικ στο ψηφιακό «μουσικό κουτί»

 

Δημιούργημα του εξαιρετικά δημοφιλούς Βρετανού τραγουδοποιού Πίτερ Γκάμπριελ, η υπηρεσία δεν θα μπορούσε παρά να προσελκύσει τα φώτα της δημοσιότητας.

 

Υψηλής ποιότητας mp3
H ψηφιακή «δισκοθήκη» του We7 απαρτίζεται, επί του παρόντος, από περίπου 3 εκατ. άσματα και φιλοξενεί στα «ράφια» της σημαντικό μέρος μεγάλων πολυεθνικών (Sony BMG, Warner, ΕΜΙ) καθώς και μικρότερων ανεξάρτητων (Orchard).

 

Η υπηρεσία, η οποία πλασάρεται ως «εναλλακτική δυνατότητα καλύτερη από την πειρατεία», επιτρέπει στους χρήστες να ακούνε και να μοιράζονται μεμονωμένα τραγούδια, καθώς και ολοκληρωμένες μουσικές κυκλοφορίες κατά παραγγελία, δωρεάν, νόμιμα και με ασφάλεια.

 

Ταυτόχρονα, δίνει τη δυνατότητα σε όλους όσοι δεν αρκούνται στο ανέξοδο streaming, να «κατεβάζουν» υψηλής ποιότητας mp3 είτε δωρεάν είτε έναντι αντιτίμου (ανάλογα με την εταιρεία παραγωγής).

 

Επιπλέον, το We7  δίνει στους ενοίκους του τη δυνατότητα να δημιουργούν τα δικά τους προφίλ εντός των «συνόρων» του, να συντάσσουν playlists με αγαπημένα τραγούδια και να αναζητούν ήχους με ποικίλα κριτήρια (μουσικό είδος, λέξεις-κλειδιά).

 

Το We7 αποδίδει κανονικά στις δισκογραφικές εταιρείες, καθώς και στους ίδιους τους καλλιτέχνες δικαιώματα ανάλογα με το πλήθος των streams και downloads του υλικού τους.

 

Κέρδη από τις ηχητικές διαφημίσεις…
Το «μυστικό» το οποίο επιτρέπει στο We7 να είναι δωρεάν, καθώς και να πληρώνει τους δημιουργούς, ακούει στο όνομα ηχητικές διαφημίσεις. Η υπηρεσία ενσωματώνει στην αρχή κάθε streaming τραγουδιού μια «ακουστική ρεκλάμα» διάρκειας 10 δευτερολέπτων.

 

Οι εγγεγραμμένοι χρήστες έχουν τη δυνατότητα να ξεφορτωθούν τις εν λόγω διαφημίσεις καταβάλλοντας μια μηνιαία οικονομική συνδρομή.

 

Στην πράξη, ωστόσο, λίγοι προβαίνουν σε μια τέτοια κίνηση, καθότι τα εμπορικής φύσης ηχητικά μηνύματα στις εισαγωγές των τραγουδιών «είναι λιγότερο ενοχλητικά από το αδιάκοπο μπαράζ διαφημίσεων στο ραδιόφωνο».

 

«Το κοινό έχει συνηθίσει πλέον τη δωρεάν μουσική κι αυτός είναι ένας από τους λίγους τρόπους με τους οποίους γίνεται οι καλλιτέχνες να αμείβονται σε ένα περιβάλλον δωρεάν διάθεσης μουσικών κυκλοφοριών», εξηγεί, σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει το modus operandi της εταιρείας, ο Πίτερ Γκάμπριελ.

 

Βλέποντας την καταναλωτική συμπεριφορά του κοινού να μεταβάλλεται, οι λαβωμένοι από την πειρατεία δισκογραφικοί κολοσσοί αλλάζουν επιχειρηματική ρότα κι από εκεί που έβγαζαν καντήλες στο άκουσμα των λέξεων free-downloading, τώρα σπεύδουν να διαθέσουν τα προϊόντα τους online μέσω δωρεάν υπηρεσιών, όπως το We7, το οποίο, τον περασμένο Σεπτέμβρη συνήψε συμφωνία με την ΕΜΙ για την online διάθεση 400.000 τραγουδιών.

Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.ethnos.gr
Σχετικός δεσμός:http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11429&subid=2&tag=8403&pubid=1966849



Αφήστε μια απάντηση

  • Ημερολόγιο καταχώρησης άρθρων

    Μάρτιος 2026
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Αρχεία

  • Ετικέτες

  • Αποποίηση ευθυνών

    Οι πληροφορίες που παρατίθενται στο τρέχων blog προέρχονται από ψηφιακό υλικό που βρίσκεται διαθέσιμο στο χώρο του διαδικτύου.