Νοέ 08
22
Ο πειρατικός «φόρος»
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 22 Νοεμβρίου, 2008 | Γράψτε σχόλιο
Η χώρα που προμήθευε τους φαραώ με τα πιο σπάνια αρώματα, σήμερα προμηθεύει τον κόσμο με σύγχρονους πειρατές και η διεθνής κοινότητα έχει βρεθεί για ακόμη μία φορά μπλεγμένη σε δύσκολους δρόμους πολιτικών ισορροπιών και νομικών κενών, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ανοίξει στη διεθνή ναυσιπλοΐα τον δίαυλο που συνδέει τη Μεσόγειο Θάλασσα με τον Ινδικό Ωκεανό.
|
Ψαράδες στο Πούντλαντ, μια από τις ημιαυτόνομες περιοχές της Σομαλίας, ήταν μια ζωή οι πειρατές, που πληρώνονταν για να περνάνε Αιθίοπες και Σομαλούς μετανάστες στην Αραβική Χερσόνησο. Σήμερα έχουν στήσει μία από τις μεγαλύτερες «επιχειρήσεις» στα λιμάνια Χόμπιο και Χαραρντχέρε (φωτ. ΑΠΕ) |
Η μυθική χώρα του Πουντ σήμερα είναι μία από τις ημιαυτόνομες επαρχίες της Σομαλίας και έδρα των πειρατών, το Πούντλαντ. Η διάσπαση της Σομαλίας και ο εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε βύθισαν τη χώρα σε μια απίστευτη αναρχία. Οι σομαλικές φυλές εγκατέλειψαν το ψάρεμα και επιδόθηκαν σε δραστηριότητες πολύ προσοδοφόρες. Το Πούντλαντ έγινε ένα από τα κεντρικά σημεία λαθρεμπορίου όπλων και ανθρώπων. Οι ψαράδες αρχικώς πληρώνονταν για να περνάνε Αιθίοπες και Σομαλούς μετανάστες στην Αραβική Χερσόνησο. Οπως και το Σομάλιλαντ, έχει περισσότερο αμιγή πληθυσμό από την υπόλοιπη Σομαλία. Οι δύο περιοχές κατάφεραν να γλιτώσουν από τα δεινά του εμφυλίου. Και στις δύο όμως απουσιάζει η κεντρική εξουσία, όπως άλλωστε και σε όλη τη Σομαλία. Αυτή η απουσία έχει κάνει τη χώρα άντρο κάθε παρανομίας.
Οργάνωση και πειθαρχία
Σε αυτό το σκηνικό, οι πειρατές συχνά συμμαχούν με τους ισλαμιστές αντάρτες που δρουν στην ηπειρωτική χώρα και τους προμηθεύουν όπλα και κάθε λογής προμήθειες, γράφει το Jane’s Terrorism and Security Monitor, αλλά και τους εκπαιδεύουν σε ναυτικές τακτικές, ώστε να μπορούν οι αντάρτες να προστατεύουν τα φορτία με όπλα που φέρνουν από την Ερυθραία. Αντάρτες και πειρατές αλληλοδιευκολύνονται με κάθε τρόπο. Η συνεργασία έχει προχωρήσει και μια ομάδα σκληροπυρηνικών ισλαμιστών, οι Σαμπάμπ, φέρεται να ελέγχει κάποιες πειρατικές ομάδες, προσφέροντας λειτουργικά έξοδα και ειδικούς σε θέματα όπλων, με αντάλλαγμα μερίδιο στα κέρδη από τα λύτρα.
Λύτρα εκατομμυρίων…
Η αλήθεια είναι ότι η Ενωση Ισλαμικών Δικαστηρίων, η οποία πήρε τον έλεγχο του μεγαλύτερου τμήματος της Σομαλίας το 2006, είχε σε μεγάλο βαθμό περιορίσει την πειρατική δράση σε δύο από βασικά, σήμερα πειρατικά λιμάνια, το Χόμπιο και το Χαραρντχέρε, όπου σήμερα είναι αγκυροβολημένο το θηριώδες σαουδαραβικό πετρελαιοφόρο «Σίριους Σταρ», έμφορτο 2.000.000 βαρελιών πετρελαίου, περιμένοντας τα 25 εκατομμύρια δολάρια που ζήτησαν οι πειρατές ως λύτρα. Η κυβέρνηση Μπους, όμως, φοβήθηκε ότι η Ενωση Ισλαμικών Δικαστηρίων θα προσφέρει καταφύγιο στην Αλ Κάιντα και αποφάσισε να την ανατρέψει, με τη βοήθεια των γειτονικών αιθιοπικών δυνάμεων, των οποίων ενθάρρυνε την εισβολή στη χώρα. Η σημερινή κυβέρνηση πρόσκειται μεν στη Δύση, αλλά δεν μπορεί να φέρει τη χώρα στην ομαλότητα, ούτε ακόμη και να προχωρήσει τις συνομιλίες με τους ισλαμιστές αντάρτες. Εν τω μεταξύ η πειρατεία ανθεί. Εμφύλιος και πειρατεία αλληλοτροφοδοτούνται.
Οι ίδιοι οι πειρατές ομολογούν σε δημοσιογράφους και σε ομήρους ότι έπειτα από απουσία κεντρικής κυβέρνησης επί 17 χρόνια, στράφηκαν στην πειρατεία για να επιβιώσουν. Και τα χρήματα είναι πολλά και η δύναμη τόσο μεγάλη, ώστε να τους προσδίδει κάποιο αίσθημα ασφάλειας, σε μια χώρα όπου οι ενήλικες θεωρούν το ατομικό τους όπλο σημάδι κοινωνικής ανέλιξης, κάτι σαν το κινητό τηλέφωνο και το αυτοκίνητο στη Δύση.
Η Δύση που τώρα δοκιμάζεται, καθώς πληρώνει αυξημένους ναύλους και ασφάλιστρα, τον περίπλου της Αφρικής ή και λύτρα, προφανώς έχει μερίδιο ευθύνης. Συνειδητοποιεί τώρα πόσο μεγάλο ήταν το σφάλμα να εγκαταλείψει τη Σομαλία, μετά την αποτυχημένη απόπειρα του τότε (1993) προέδρου Μπιλ Κλίντον να επιβάλει την ειρήνη. Ερχεται τώρα αντιμέτωπη με νομικά κενά, τα οποία επιτρέπουν στους πειρατές να αποφεύγουν την απονομή δικαιοσύνης. Δεν υπάρχει σαφής προσδιορισμός του εγκλήματος, ούτε καθορίζεται ρητά σε ποια χώρα θα κρατηθούν τυχόν συλληφθέντες πειρατές, ούτε σε ποιο δικαστήριο θα προσαχθούν για την απονομή δικαιοσύνης. Ερχεται τώρα η Δύση αντιμέτωπη με την επείγουσα ανάγκη να αποκατασταθούν ο νόμος και η τάξη στο έδαφος της Σομαλίας. Αλλά καμία χώρα δεν είναι στην πραγματικότητα διατεθειμένη να στείλει δυνάμεις σε σομαλικό έδαφος, πολύ περισσότερο κανένας διεθνής οργανισμός, κι ας ομολογούν δημοσίως και διεθνώς όλοι ότι η απλή αποστολή ισχυρών ναυτικών δυνάμεων στον Κόλπο του Αντεν δεν αρκούν για να ξεριζωθεί η πειρατεία.
Σομαλία, ώρα μηδέν
Συνειδητοποιεί ακόμη η Δύση ότι στην πραγματικότητα δεν είναι αρκετό να μπει σε μια τάξη η Σομαλία. Το γνωστό σε κύρος βρετανικό Chatham House προειδοποιεί ότι η περιφερειακή ασφάλεια απειλείται λόγω και της αστάθειας που επικρατεί στην Υεμένη, απέναντι. Η εύθραυστη πολιτική κατάσταση και οι απρόβλεπτες εξελίξεις καλλιεργούν στην Υεμένη συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη διαφθοράς, πολιτικής αβεβαιότητας, ακόμη και τρομοκρατίας. Το πιο φτωχό κράτος της Αραβικής Χερσονήσου, με αυξανόμενο πληθυσμό και εξαντλούμενα αποθέματα νερού, μπορεί να συμβάλει στην εξάπλωση της αστάθειας από τη Βόρεια Κένυα μέσω Σομαλίας και Κόλπου του Αντεν, ώς τη Σαουδική Αραβία.
Το Ναυτικό δεν μπορεί να είναι παντού. Μετά το Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Παλαιστινιακό, το Νταρφούρ και την ύφεση, η διεθνής κοινότητα υποχρεούται να ασχοληθεί πολιτικά και με την κρίση που ώς τώρα θεωρούσε δευτερεύουσα.
Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.enet.gr/
Σχετικός δεσμός: http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=19145444
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.