Νοέ 08
22
Κλιματικό δώρο στα παιδιά μας…
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 22 Νοεμβρίου, 2008 | Γράψτε σχόλιο
Σε κάθε εκτάριο γης αναπτύσσονται τόσα διαφορετικά είδη δένδρων, όσα υπάρχουν συνολικώς σ’ ολόκληρη τη Β. Αμερική, ενώ απαντώνται και σπάνια είδη, όπως ο ορεινός τάπιρος κι ο καφεκέφαλος «ατελής» πίθηκος. Πολλές ινδιάνικες φυλές ζουν σ’ αυτόν τον παράδεισο εντελώς απομονωμένες από τον υπόλοιπο κόσμο. Στο τροπικό δάσος Γιασουνί στην ΒΔ Αμαζονία υπάρχει πρωτοφανής βιοποικιλότητα – η περιοχή συνιστά εθνικό δρυμό και προστατεύεται ως βιόσφαιρα από την «UNESCO». Αλλά, ώς πότε;
|
Πέραν του πλούτου της βιοποικιλότητας και των πολιτιστικών στοιχείων άγνωστων εγχωρίων ινδιάνικων φυλών, ο εθνικός δρυμός Γιασουνί στο Εκουαδόρ κρύβει κι άλλους θησαυρούς – κοιτάσματα πετρελαίου στο υπέδαφός του. Για τους ενδιαφερόμενους γι’ αυτό το τελευταίο η κυβέρνηση του Κίτο και ιδιαιτέρως η υπ. Περιβάλλοντος έχει διαμορφώσει μία πρωτότυπη και αξιέπαινη περιβαλλοντική πρόταση. |
Πολλές εταιρείες πετρελαιοειδών πολιορκούν την κυβέρνηση του κράτους του Ισημερινού για τη χορήγηση αδειών εξόρυξης – αφού κάτω από το Γιασουνί βρίσκονται τα μεγαλύτερα γνωστά κοιτάσματα πετρελαίου του Ισημερινού, πολλά εκατοντάδες εκατομμύρια βαρέλια. Το πετρέλαιο είναι το κύριο εξαγωγικό προϊόν της χώρας και μπορεί να μην έχει συμβάλει σημαντικά στον πλουτισμό της, αλλά χωρίς πετροδολάρια και θέσεις εργασίας θα ήταν σε κατάσταση μεγαλύτερης οικονομικής ένδειας απ’ ό,τι τώρα.
Ετσι η πρόταση, που παρουσίασε προσφάτως η υπ. Περιβάλλοντος του Ισημερινού, Μαρσέλα Αγκινιάγα, τόσο στο Βερολίνο όσο και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, προκάλεσε, όπως είναι φυσικό, αίσθηση – και δεν ήταν παρά: τα κοιτάσματα ν’ αφεθούν ανέγγιχτα στο υπέδαφος. «Η αποφυγή εξόρυξης πετρελαίου απαλλάσσει σε μεγάλο βαθμό την ατμόσφαιρα περαιτέρω επιβάρυνσης από διοξείδιο του άνθρακα και επιπλέον προφυλάσσεται και το τροπικό δάσος» διευκρινίζει η Μ. Αγκινιάγα, η οποία πριν ξεκινήσει την πολιτική της καριέρα εργάστηκε ως μέλος επιτροπής περιβαλλοντικής επιτήρησης στα νησιά Γκαλάπαγκος. Να τονιστεί πως ακόμη και οι πλέον ήπιες μορφές εξόρυξης πετρελαίου δεν αποτρέπουν την υλοτομία – νόμιμη ή παράνομη.
Μέχρι τώρα οι εκκλήσεις της Δύσης προς τις αναπτυσσόμενες χώρες, να στρατευθούν στον αγώνα κατά της κλιματικής υπερθέρμανσης, διαφυλάττοντας τον θησαυρό της βιοποικιλότητάς τους, δεν είχαν βρει ανταπόκριση – ο πειρασμός απόκτησης πλούτου διά της πεπατημένης και η ένταξη στον όμιλο των «κυρίαρχων» χωρών είναι πολύ δελεαστικός. Να, όμως, που μία από τις φτωχότερες χώρες της Ν. Αμερικής καταθέτει αίτημα στις βιομηχανικές χώρες να υποστηρίξουν οικονομικά την μη- εξόρυξη!
Τα κοιτάσματα στον δρυμό Γιασουνί έχουν αξία πολλών δισ. δολαρίων και ο πρόεδρος του Ισημερινού, Ραφαέλ Κορέα, έχει δεχθεί -και δέχεται- πολλές πιέσεις για την απόφασή του να διαφυλάξει τον δρυμό και την υπόγεια πλουτοπαραγωγική πηγή, που άρχισε να παίρνει ουσιαστική μορφή το καλοκαίρι του 2007. Οι πρώτες του προσπάθειες χρηματοδότησης της ριζοσπαστικής αυτής κίνησης κατά 50% από δυτικά κονδύλια και κατά 50% από χρήματα ντόπιων φορολογουμένων δεν ήταν αποτελεσματικές. Η νέα και δυναμική υπ. Περιβάλλοντος της χώρας είχε στο πρόσφατο ταξίδι της στην Ευρώπη μία άλλη πρόταση στις αποσκευές της – την παραχώρηση από τη Δημοκρατία του Ισημερινού διευκολύνσεων σε δυτικές εταιρείες και ομίλους να αγοράσουν πετρέλαιο από τον δρυμό Γιασουνί, αλλά σε επίπεδο εικονικό, με τη μορφή πιστοποιητικών C02.
Τα συγκεκριμένα πιστοποιητικά είναι τελευταίως υποχρεωτικά για βιομηχανικούς ομίλους της Ε.Ε., που εκλύουν C02 στην ατμόσφαιρα. Η τιμή ανά τόνο καθορίζεται από την προσφορά και τη ζήτηση και σε αυτή την εμπορική συμφωνία θα μπορούσε -κατά τους κατοίκους του Εκουαδόρ- να περιληφθεί και το πετρέλαιο του εθνικού δρυμού τους, υπολογισμένο σε C02, που, λόγω μη-εξόρυξης, δεν καταλήγει στην ατμόσφαιρα. «Τα έσοδα θα μπορούσαν να επενδυθούν στην προστασία των εθνικών δρυμών, σε αναπτυξιακή βοήθεια βάσει περιβαλλοντικών κριτηρίων και στη συντήρηση των εγχωρίων ινδιάνικων φυλών» τονίζει η Μ. Αγκινιάγα. Ετσι, το τροπικό δάσος θα παρέμενε ανέπαφο, το πετρέλαιο στη θέση του και η νοτιοαμερικανική χώρα θα αποκτούσε σεβαστά χρηματικά ποσά για τα σχέδια ανάπτυξής της. Αυτό τουλάχιστον θα ήταν το ιδεώδες.
Βεβαίως, η περιήγηση της υπ. Περιβάλλοντος συνοδεύεται και από ακανθώδη ερωτήματα, όπως «τι θα συμβεί, εάν και οι Σαουδάραβες ζητήσουν κάτι αντίστοιχο;» ή «η γραμμή θα τηρηθεί και από άλλη εκλεγμένη κυβέρνηση του Ισημερινού;». Ο συγκεκριμένος σχεδιασμός έχει εκπονηθεί μόνον για περιοχές όπου κοιτάσματα πετρελαίου βρίσκονται στο υπέδαφος εξαιρετικώς πλούσιων βιοτόπων. Και οι χρηματοδότες του θα αποκτούσαν το δικαίωμα κατάσχεσης του πετρελαίου, εάν τελικώς πραγματοποιούνταν εξορύξεις.
Προς το παρόν οι επιφυλάξεις των Δυτικών παραμένουν – αφού πέραν οποιασδήποτε άλλης κίνησης στη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης για το Κλίμα, το 2009, θα ληφθούν αποφάσεις σχετικώς με την επίσημη αναγνώριση νέων τρόπων μείωσης των εκπομών C02. Και κυρίως, εάν αυτοί οι τρόποι είναι ισάξιοι των χρηματικών κεφαλαίων. Σε περίπτωση που η προσπάθεια τού Ισημερινού αποτύχει, η υπουργός Αγκινιάγα βλέπει μόνον μία εναλλακτική λύση – τα απανταχού άτομα με οικολογικές ευαισθησίες θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν την παραμονή των κοιτασμάτων στο υπέδαφος αγοράζοντας οι ίδιοι τα πιστοποιητικά C02, αργότερα ίσως και με πιστωτική κάρτα μέσω Διαδικτύου. Γιατί όχι; – ως μελλοντικό, κλιματικό δώρο στα παιδιά τους…
Ανακτήθηκε από: http://www.enet.gr
Σχετικός δεσμός: http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,dt=21.11.2008,id=63769604
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.