Φεβ 10
25
Ο γητευτής των άδειων μπουκαλιών
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 25 Φεβρουαρίου, 2010 | Γράψτε σχόλιο
«Σχεδόν δύο δεκαετίες τώρα, μαζεύω τα άδεια μπουκάλια αναψυκτικών ή μπίρας, τα σπασμένα τζάμια, γενικά οποιοδήποτε παρατημένο ή κατεστραμμένο υαλικό. Απ΄ όλα αυτά τα παλιά γυαλιά που λειώνω, βγάζω πλέον μια σειρά από νέα, ανακυκλωμένα αντικείμενα: από φωτιστικά μέχρι πάσης φύσεως διακοσμητικά, που πουλώ πια και στο εξωτερικό…».
▅ Το παλιό, άχρηστο μπουκάλι αναψυκτικού ή μπίρας, ακόμα και το σπασμένο τζάμι, μπαίνει μέχρι να λειώσει στον φούρνο του 59χρονου υαλουργού Ανδρέα Τζομπανάκη. Αυτήν ακριβώς την πυρακτωμένη γυάλινη μάζα φυσά με το στόμα του κι επεξεργάζεται, ώσπου να τη μεταπλάσει σε χρωματιστό φωτιστικό ή διακοσμητικό
Ζωντανεύει ξανά το άχρηστο γυαλί, που διαφορετικά θα κατέληγε στα σκουπίδια. Το επεξεργάζεται, ώσπου να το μετατρέψει σ΄ ένα καινούργιο, χειροποίητο κομψοτέχνημα. Στην οικογενειακή βιοτεχνία του, στο Κόκκινο Χωριό Αποκορώνου, στα Χανιά, ο 59χρονος υαλουργός κ. Ανδρέας Τζομπανάκης δεν αφήνει το παραμικρό γυάλινο αντικείμενο να πάει χαμένο: για την παραγωγή του φυσητού διακοσμητικού γυαλιού του έχει υιοθετήσει την ιδέα της ανακύκλωσης. Σήμερα είναι ένας από τους μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού παρόμοιους Έλληνες τεχνίτες. «Μέχρι το 1992, χρησιμοποιούσα βιομηχανικές πρώτες ύλες: χαλαζιακή άμμο (διοξείδιο του πυριτίου) που έλειωνε επί οκτώ ώρες συνεχώς μαζί με διάφορες πηκτικές ύλες, όπως ανθρακική σόδα, ποτάσσα, βάριο, μαγνήσιο, αρσενικό και βόρακα. Τώρα, ωστόσο, κάθε τι γυάλινο το φτιάχνουμε με ανακυκλωμένα υλικά: από τα άδεια μπουκάλια που μαζεύουμε ή μας φέρνουν πλέον και μας τ΄ αφήνουν οι ντόπιοι, που έμαθαν σχετικά με τη δουλειά μας κατ΄ αυτόν τον τρόπο. Εμείς τότε τα παίρνουμε, τα πλένουμε και τα θρυμματίζουμε. Τα βάζουμε στον φούρνο- θάλαμο τήξης στους 1.500 βαθμούς Κελσίου για ένα οκτάωρο, με σκοπό να λειώσουν, σχεδόν να υγροποιηθούν. Από ΄κει και πέρα, μετά το φύσημά τους, τα ημιτελή αυτά κομμάτια τοποθετούνται σε καμίνι αποθέρμανσης για τρεις ώρες, προκειμένου να είναι έτοιμα για να δουλευτούν, ώς και στους 1.150 βαθμούς. Στην ουσία, από ένα σημείο και μετά, όλα γίνονται εμπειρικά, με το μάτι, το στόμα και το χέρι. Πρέπει να δουλεύει και το μυαλό…», λέει στα «ΝΕΑ» ο Χανιώτης δημιουργός.
Στο τέλος, το κέρδος του είναι και οικολογικό. «Η διαδικασία κι ο πολύωρος χρόνος παραγωγής δεν έχουν αλλάξει με τη μέθοδο αυτή. Πετυχαίνω, ωστόσο, εξοικονόμηση ενέργειας κατά 25%: το καμίνι μου τώρα καίει 750, αντί για 1.000
γραμμάρια προπανίου για κάθε κιλό γυαλιού. Επιπλέον, και το περιβάλλον απαλλάσσεται από μόνιμους ρύπους σαν το πεταμένο γυαλί, που δεν σαπίζει. Απεναντίας, εμείς, όχι απλά το διατηρούμε, αλλά και το αξιοποιούμε εκ νέου. Από το λειωμένο αυτό γυαλί παράγουμε όμορφα κι ανθεκτικά κομμάτια: φωτιστικά διαφόρων ειδών και χρήσεων, σερβίτσια, ποτήρια και μποτίλιες νερού, κρασιού, λαδιού ή ρακής, ποικιλία από διακοσμητικά, βάζα και κηροπήγια. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, τα προϊόντα μας αναγνωρίζονται ακόμα και σε Αμερική, Αγγλία, Γαλλία και Γερμανία, όπου και τα εξάγουμε. Πέρα από τα Χανιά, τα διαθέτουμε και σε Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη, μέσα από καταστήματα ειδών δώρων, φωτιστικών και γκαλερί…», σημειώνει.
ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ
59χρονος υαλουργός στην Κρήτη έχει υιοθετήσει την ιδέα της ανακύκλωσης για την παραγωγή του φυσητού διακοσμητικού γυαλιού του
LΙΝΚ:
● http://www.artofliving.gr
e-mail: info@artofliving.gr
Με ένα φύσημα δίνει σχήμα στην πυρακτωμένη μάζα
ΑΠΟ ΤΟ 1985 ο Ανδρέας Τζομπανάκης συνδυάζει στις κατασκευές του το γυαλί με το μέταλλο, που δουλεύει εδώ και 45 χρόνια. «Εκτός από μεταλλικά έπιπλα, τότε έφτιαχνα και φωτιστικά. Μόνο που το καθένα ήθελε και το δικό του μικρό γυαλάκι στην άκρη κι εγώ πάλι αναζητούσα κάτι ξεχωριστό για να το κολλήσω στον σκελετό τους. Έτσι σκέφτηκα να στήσω ένα δικό μου φουρνάκι για το γυαλί που χρειαζόμουν, εντελώς πειραματικά στην αρχή. Στην πράξη, την έμαθα μόνος μου τη δουλειά», λέει.
«Όταν είδα πως φυσώντας με το στόμα μου μια άμορφη πυρακτωμένη γυάλινη μάζα μπορώ να τη διαμορφώνω όπως θέλω, άλλαξε πλέον τελείως και ο προσανατολισμός μου», λέει και προσθέτει: «Σ΄ αυτή τη δουλειά νιώθεις την ικανοποίηση της δημιουργίας στον ύψιστο βαθμό! Το γυαλί είναι το μεράκι μου, η ζωή μου όλη…».
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4562064&ct=1
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.