Νοέ 08
20
Το γονιδίωμα του μαμούθ ανοίγει τον δρόμο για το… Τζουράσικ Παρκ
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 20 Νοεμβρίου, 2008 | Γράψτε σχόλιο
Τα μαμούθ μπορεί να… επιστρέψουν καθώς η αποκωδικοποίηση μεγάλου τμήματος του γονιδιώματος των τεράστιων ζώων δείχνει ότι οι επιστήμονες δεν απέχουν πολύ από την ημέρα που θα μπορούν να «αναστήσουν» ζώα που έχουν εξαφανιστεί εδώ και χιλιάδες χρόνια
ΑΡ/ ΜΑΜΜΟΤΗ GΕΝΟΜΕ ΡRΟJΕCΤ, SΤΕVΕΝ W. ΜΑRCUS
Για πρώτη φορά αμερικανοί ερευνητές έφεραν στο φως μεγάλο μέρος του γενετικού κώδικα ενός εξαφανισμένου ζώου, ενός μαμούθ της εποχής των πάγων, ανοίγοντας την όρεξη όλων εκείνων που ονειρεύονται την αναβίωση του Τζουράσικ Παρκ. Το μεγάλο αυτό επίτευγμα ανοίγει τον δρόμο σε ένα άλλοτε αδιανόητο μέλλον κατά το οποίο προϊστορικά είδη θα μπορούσαν να αναστηθούν.
Σε μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Νature» ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας αναφέρουν ότι έχουν ολοκληρώσει το 80% της αποκωδικοποίησης του DΝΑ του μαμούθ, της ανάγνωσης δηλαδή των 3 δισεκατομμυρίων δομικών λίθων του γονιδιώματός του- η δημοσίευση αυτή αφορά ουσιαστικώς ένα προσχέδιο που αποτελεί τμήμα ενός μεγαλύτερου προγράμματος με τον τίτλο «Τhe Μammoth Genome Ρroject». Ωστόσο ακόμη και τα στοιχεία που έχουν αυτή τη στιγμή οι ερευνητές στα χέρια τους είναι αρκετά για να τους δώσουν χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με την εξέλιξη και τα μυστικά της εξαφάνισης των ειδών.
Το όλο πρόγραμμα χρωστά την ύπαρξή του σε… τρίχες. Για την ακρίβεια, σε τρίχες του μαμούθ που βρέθηκαν παγωμένες στο μόνιμο στρώμα πάγου της Σιβηρίας. Η τεχνική αυτή είναι διαφορετική από τη συμβατική που βασίζεται σε ανάλυση οστών και σε συνδυασμό με την εξέλιξη των τεχνικών που αφορούν την αποκωδικοποίηση του γονιδιώματος, δίνει έμπνευση στους ερευνητές να ονειρεύονται ένα μέλλον που μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Προηγούμενες προσπάθειες χρήσης DΝΑ αρχαίων ειδών είχαν αποτύχει εξαιτίας του ότι βακτήρια, ιοί και παράσιτα κατέστρεφαν τα απολιθώματα των οστών ειδών με αποτέλεσμα το γενετικό υλικό που απέμενε να μην είναι αξιοποιήσιμο. Η νέα μέθοδος όμως φαίνεται να προσφέρει πολύ περισσότερες υποσχέσεις. Σύμφωνα με τον Στέφαν Σούστερ , καθηγητή Βιοχημείας από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας που ήταν ένας εκ των συγγραφέων της μελέτης, είναι πιθανό μια ημέρα στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον να αναδημιουργηθεί ένα είδος που έχει εξαφανιστεί «κάποια στιγμή μέσα στα τελευταία 100.000 χρόνια», αρκεί να είναι παγιδευμένο σε πάγο και να διαθέτει τρίχωμα. Αυτό, βέβαια, σημαίνει ότι τα είδη της Ιουρασικής περιόδου, όπως οι δεινόσαυροι, μένουν έξω από τα όνειρα της ανάστασης εξαφανισμένων ζώων.
Ανακτήθηκε από: http://www.tovimadaily.gr
Σχετικός δεσμός: http://www.tovimadaily.gr//Article.aspx?d=20081120&nid=10430730&sn=&spid=
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.