Νοέ 08
19
“Στοπ” στον παιδικό διαβήτη
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 19 Νοεμβρίου, 2008 | Γράψτε σχόλιο
Με το σύνθημα «Κανένα παιδί να μην πεθαίνει από διαβήτη» γιορτάζεται η φετινή Παγκόσμια Ημέρα κατά του Διαβήτη.
Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του διαβήτη αποτελεί την κυριότερη εκστρατεία κατά της ασθένειας παγκοσμίως. Καθιερώθηκε το 1991 από τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως απάντηση στην αύξηση των πασχόντων από την ασθένεια ανά τον κόσμο.
Ενώ η εκστρατεία διαρκεί ολόκληρο το χρόνο, η ημέρα που ουσιαστικά τιμάται η εκστρατεία κατά του διαβήτη είναι η 14η Νοεμβρίου, η οποία σηματοδοτεί παράλληλα και την επέτειο γέννησης του Frederick Banting, που μαζί με τον Charles Best πρώτοι συνέλαβαν την ιδέα που οδήγησε στην ανακάλυψη της ινσουλίνης το 1922.
Το 2007 και το 2008 το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Κατά του Διαβήτη είναι αφιερωμένες στο Διαβήτη των Παιδιών και των Εφήβων. Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μία από τις συχνότερες χρόνιες ασθένειες της παιδικής ηλικίας
Η Διεθνής Ομοσπονδία για το Διαβήτη εδώ και δύο χρόνια εστιάζει την προσοχή της στα παιδιά στοχεύει στην αύξηση της ευαισθητοποίησης γονέων, δασκάλων, επαγγελματιών υγείας, πολιτικών και όλης της κοινής γνώμης.
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 και 2
Ο άνθρωπος που πάσχει από διαβήτη τύπου 1 παράγει μη ικανοποιητική ή και καθόλου ποσότητα ινσουλίνης. Αντίθετα, στον διαβήτη τύπου 2 ο οργανισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά την ινσουλίνη την οποία παράγει.
Ο διαβήτης τύπου 1 είναι μία αυτοάνοση ασθένεια που χαρακτηρίζεται από την καταστροφή των κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη στο πάγκρεας. Παγκοσμίως, είναι η πιο συχνή μορφή παιδικού διαβήτη που προβάλλει γύρω στα 500.000 παιδιά κάτω των 15 ετών. Ωστόσο, συνεπεία της αυξανόμενης παιδικής παχυσαρκίας και των ανθυγιεινών συνηθειών, ο διαβήτης τύπου 2 αυξάνεται επίσης με γρήγορους ρυθμούς στα παιδιά και τους έφηβους. Σε κάποιες χώρες, όπως την Ιαπωνία, ο διαβήτης τύπου 2 έχει γίνει η πιο συνήθης μορφή ασθένειας στα παιδιά. Αντιθέτως, η Φινλανδία, η Σουηδία και η Νορβηγία έχουν τα περισσότερα περιστατικά παιδικού διαβήτη τύπου 1.
Έρευνες ανά την υφήλιο έχουν δείξει ότι ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί να προληφθεί, αν υπάρξει απώλεια βάρους της τάξης 7%-10% και αυξάνοντας τη φυσική άσκηση σε καθημερινά επίπεδα.
Οι μακροχρόνιες επιπλοκές του διαβήτη είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια με απώτερη επιπλοκή την τύφλωση, η νεφροπάθεια που μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια, η περιφερική νευροπάθεια με τον κίνδυνο των ελκών των κάτω άκρων, των ακρωτηριασμών και των αρθρώσεων Charcot και τέλος η αυτόνομη νευροπάθεια που προκαλεί γαστρεντερικά, ουρογεννητικά και καρδιαγγειακά συμπτώματα, όπως επίσης και σεξουαλική δυσλειτουργία.
Ο παιδικός διαβήτης
Ο διαβήτης είναι μία από τις πιο κοινές χρόνιες ασθένειες που προσβάλλουν τα παιδιά. Μπορεί να πλήξει παιδιά κάθε ηλικίας, ακόμα και νήπια ή βρέφη. Αν δεν διαγνωσθεί συντόμως σε ένα παιδί, μπορεί να αποβεί μοιραία ή να προκαλέσει σοβαρές εγκεφαλικές βλάβες. Ο διαβήτης σε ένα παιδί συχνά παραπλανά και οι διαγνώσεις μπερδεύονται με μια απλή γρίπη ή πολλές φορές δεν μπορεί να διαγνωσθεί.
Κάθε γονέας, δάσκαλος, σχολικός γιατρός και ο καθένας που συμμετέχει στη φροντίδα ενός παιδιού θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εντοπίσει τα σημάδια που θα τον βάλουν στη σκέψη, ότι ο διαβήτης απειλεί.
Τα σημάδια εκείνα που θα πρέπει να “σημάνουν συναγερμό” για την ασθένεια είναι τα εξής:
- συχνή διούρηση
- έντονη δίψα
- απώλεια βάρους
- κόπωση
- έλλειψη ενδιαφέροντος και αδυναμία συγκέντρωσης
- θολή όραση
- εμετοί και στομαχικός πόνος (που συχνά παρερμηνεύεται ως γρίπη)
Σημειώνεται ότι τα συμπτώματα του διαβήτη τύπου 2 είναι πιο ήπια ή ακόμη και ανύπαρκτα.
Οι δυσκολίες
Ο αντίκτυπος του διαβήτη τόσο στα παιδιά, όσο και στις οικογένειες είναι μεγάλος. Η καθημερινή ζωή των παιδιών διαταράσσεται από την ανάγκη να παρακολουθούνται τακτικά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, της λήψης φαρμάκων και της εξισορρόπησης των επιδράσεων της δραστηριότητας και της διατροφής.
Για να μπορούν τα παιδιά να αντεπεξέλθουν και να διασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών, θα πρέπει να παρέχεται ψυχολογική υποστήριξη και φροντίδα σ’ αυτά τα παιδιά, ώστε να φτάσουν στην ενηλικίωση με τις λιγότερες δυνατές αρνητικές επιδράσεις του διαβήτη τύπου 1 και 2.
Οι δυσκολίες για τα βρέφη και νήπια:
- Εξάρτηση από γονείς και φορείς παροχής φροντίδας για την αντιμετώπιση του διαβήτη.
- ακανόνιστα επίπεδα σίτισης και δραστηριότητας.
- δυσκολία ατόμων που τα φροντίζουν να διακρίνουν τη φυσιολογική συμπεριφορά από τις απότομες μεταπτώσεις της διάθεσης που οφείλεται στην ασθένεια
- πόνος από τις ενέσεις και την παρακολούθηση της γλυκόζης
- πιο συχνή η υπογλυκαιμία
Παιδιά σχολικής ηλικίας
- Προσαρμογή στην αλλαγή περιβάλλοντος από το σπίτι στο σχολείο
- δημιουργία σχέσεων με τα άλλα παιδιά
- εκπαίδευση ώστε να μάθουν τα ίδια να αντιμετωπίζουν το διαβήτη
- προσαρμογή της αντιμετώπισης ης ασθένειας στο σχολικό περιβάλλον.
Έφηβοι
- Υψηλότερη έλλειψη ευαισθησίας στην ινσουλίνη
- Ταχείες μεταβολές συμπεριφοράς
- αυξημένος κίνδυνος κατάθλιψης, νευρικότητας, χαμηλής αυτοεκτίμησης
- μετάβαση σε υπηρεσίες για ενήλικες
Στατιστικά στοιχεία και στόχοι της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας
Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι ασθένεια που μπορεί να επιφέρει το θάνατο. Κάθε χρόνο περίπου 4 εκατομμύρια άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από τη νόσο. Τα παιδιά, ιδιαιτέρως στις χώρες που δεν υπάρχουν οι δυνατότητες θεραπείας , πεθαίνουν σε μικρές ηλικίες,
Ο διαβήτης τύπου 1 αυξάνεται κατά 3% ανά χρόνο στα παιδιά και τους έφηβους, και σε ένα ποσοστό του 5% ανά έτος στα παιδιά προσχολικής ηλικίας, γεγονός που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.
Εκτιμάται ότι 70.000 παιδιά κάτω των 15 ετών παρουσιάζουν διαβήτη τύπου 1 κάθε χρόνο, το οποίο σημαίνει ότι ασθενούν περίπου 200 παιδιά την ημέρα. Ήδη, ένας αριθμός περίπου 400.00 παιδιών ζουν με διαβήτη τύπου 1 παγκοσμίως.
Ο διαβήτης τύπου 2 θεωρείτο η ασθένεια των ενηλίκων, ωστόσο, σήμερα, παρουσιάζει ανοδικές τάσεις, τόσο στα παιδιά, όσο και στους έφηβους.
Η διαβητική κετοξέωση είναι μία απειλητική για τη ζωή συνέπεια του μη αντιμετωπιζόμενου ή πτωχά ελεγχόμενου διαβήτη. Με μία έγκαιρη διάγνωση και δυνατότητες θεραπείας, η νόσος μπορεί να προληφθεί.
Η ινσουλίνη ανακαλύφθηκε 86 χρόνια πριν. Σήμερα τα παιδιά σε πολλά μέρη του κόσμου ακόμη πεθαίνουν, καθώς δεν υπάρχουν αποθέματα του φαρμάκου στις χώρες τους. Τα διαβητικά παιδιά οφείλουν να ελέγχουν τη γλυκόζη στο αίμα τους συχνά, ούτως ώστε να μπορούν να ελέγχουν το διαβήτη τους. Το εργαλείο ελέγχου είναι όμως συχνά μη διαθέσιμο ή και ανύπαρκτο.
Για παράδειγμα στη Ζάμπια, ένα παιδί με διαβήτη τύπου 1, ο μέσος όρος ζωής του είναι τα 11 χρόνια. Στο Μάλι, αντίστοιχα μόνο 30 μήνες, ενώ στη Μοζαμβίκη πεθαίνει σχεδόν μέσα σε ένα χρόνο.
Η Ελλάδα βρίσκεται στην 21η θέση (από τις 29) στον ευρωπαϊκό πίνακα για το σακχαρώδη διαβήτη και θεωρείται επιτακτική ανάγκη να υπάρξει οργανωμένο πρόγραμμα σε θέματα ενημέρωσης, πρόσβασης και πρόληψης.
Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Διαβήτη του 2008 στοχεύει στο να αυξήσει τον αριθμό των παιδιών που υποστηρίζονται από το πρόγραμμα για διαβητικά παιδιά, να ενθαρρύνει την πρωτοβουλία για μείωση της κετοξέωσης και να διανέμει υλικό υποστήριξης αυτής της πρωτοβουλίας.
Ακόμη έχει ως στόχο να προωθήσει υγιεινά πρότυπα ζωής και διατροφής για την πρόληψη του διαβήτη τύπου 2 στα παιδιά, αλλά και να ευαισθητοποιήσει όλους απέναντι στα παιδιά αυτά, ώστε να μην αντιμετωπίζουν την απομόνωση και ρατσιστικές συμπεριφορές.
Ανακτήθηκε από: http://www.ethnos.gr/
Σχετικό link: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11387&subid=2&tag=8334&pubid=1854870
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.