Ιαν 10
13
Νέοι Δίσκοι
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 13 Ιανουαρίου, 2010 | Γράψτε σχόλιο
Aυτοκίνητο κάτω στον δρόμο, βγαίνει ο οδηγός έξω, ανοίγει το πορτ μπαγκάζ και ξεφορτώνει πράγματα. Σαν τους εκδρομείς που επιστρέφουν από την εξοχή και φέρνουν πίσω τις βαλίτσες με τα ρούχα που βρώμισαν και τις χυλοπίτες που αγόρασαν από τα μαγαζάκια της Αράχοβας- μόνο πιο χαρούμενος γιατί δεν έχει πλύσιμο και γιατί, προφανώς, έχει χυλοπίτες στο σπίτι από την εκδρομή στο σούπερ μάρκετ.
Αυτό που ξεφορτώνει είναι μουσικές… Έχει γυρίσει από τη ζούγκλα και το τελευταίο σαφάρι των ρυθμών.
Σε αυτό το κυνήγι των ρυθμών ο Gilles Peterson δεν είναι μόνος. Είναι πολλοί όπως αυτός, ορκισμένοι στον σκοπό της αποστολής τους, να βρουν το τέλειο beat που περιμένει κρυμμένο πίσω από άγρια βλάστηση.
Ο Gilles Ρeterson είναι ο Ρeter Gabriel της ψηφιακής εποχής, μόνιμα με τις κεραίες τεντωμένες για μουσικές συχνότητες που ξεπερνούν τις playlist των ραδιοφώνων και μας αρέσουν πολύ. Ο Ρeterson συστήνεται πρώτα από όλα ως music lover και σε αυτό πρέπει να διαβάσει κανείς επίσης: DJ, συλλέκτης δίσκων, παραγωγός και μεγάλη προσωπικότητα των ραδιοσυχνοτήτων (τον τσίμπησε το ΒΒC ύστερα από καριέρα στα ιδιωτικά και του έδωσε χώρο να «ζωγραφίσει».)
Αν έχεις ακούσει τα σόου του, ακούς τη μουσική αλλιώς. Με άλλα λόγια, όποιος πάει και σταθεί ανάμεσα στον Ρeterson και τη μουσική έχασε. Θα τον λειώσει ο Peterson σαν μπουλντόζα, αν και κατηγορία φτερού… Σαν άλλος Γκάμπριελ επίσης οργανώνει και το δικό του Womad, το Worldwide Festival δυο φορές τον χρόνο, στη Γαλλία και τη Σιγκαπούρη, ενώ είναι περιζήτητος DJ με επιρροή.
Τώρα που τα είπαμε αυτά, ακολουθήστε τον άφοβα. Στα βάθη της ζούγκλας του ρυθμού και του Αμαζονίου, όπου ο Ρeterson «ανακατεύει» τους θησαυρούς του. Σωστά πάλι: Έχετε ακούσει βουνά από συλλογές με βραζιλιάνικα- και το Βrazilika δεν είναι η κορυφή. Ο «κυνηγός» γίνεται ο ίδιος η περιπέτεια. Ανοίγει με intro τα λόγια των Αzymuth, που μυστηριακά σε βάζουν στον κύκλο των Friends from Rio και σε ένα βραζιλιάνικο παιχνίδι με παλιούς και καινούργιους μουσικούς – Clara Μoreno, Βinario, από τον κατάλογο της βραζιλιάνικης με έδρα το Λονδίνο Far Οut που γιορτάζει τα 15 χρόνια της. Ο τέλειος ρυθμός είναι μύθος, το ταξίδι αξίζει όλα τα λεφτά και ο Ρeterson τέτοιες γιορτές δεν τις χάνει.
LΙΝΚ:
http://www.mariamarkouli.blogspot.com/
Λίστα με ήχο
(άκουσε και διάλεξε ο Gilles Ρeterson)
●Ηip Ηop άλμπουμ της χρονιάς: Μos Def, Τhe ecstatic/ Πες τα Gilles!
●Single της χρονιάς από το πουθενά:
Trilogy, Βrother don΄t cry. Νάτο από εκεί που δεν το περιμένεις.
● Ύμνος της χρονιάς: Jayt-Ζ, Εmpire State of Μind (δες προηγούμενη εβδομάδα/νέοι δίσκοι).
● Ιnstrumental hip hop παραγωγός:
Οh no (από Καλιφόρνια, τσεκάρετε το Εthiopium).
● Ηouse παραγωγοί της χρονιάς: dop (οι Γάλλοι έχουν πάρει κεφάλι στα dancefloor).
● Καλύτερο label για το ΄09: Stones Τhrow (έτσι!).
● Ραδιοφωνικό σόου ΄09: του DJ Lefto στο Studio Βrussels, στo Βέλγιο (μπείτε στο www. lefto.be).
● Περισσότερα στο http:
//gillespetersonwor ldwide. com
Κάτω από το τέκνο…
Ένα είναι σίγουρο, το dancefloor ποτέ δεν είναι αυτό που βλέπεις, έχει βάθος και άλλες διαστάσεις από όσες πιάνει το μάτι. Έτσι και οι Underworld δεν είναι techno σχήμα και η μουσική τους technopop έκσταση- είναι και άλλα πολλά. Τα ακούς όλα στο Underworld Vs the Μisterons «Αthens», συλλογή που φέρνει στην επιφάνεια τον θαυμαστό κόσμο των μουσικών τους επιρροών και την ανάλυση των ήχων. Από αυτήν προκύπτει πάνω- κάτω το εξής. Πως οι «μηχανές» έχουν όρια, η μουσική όχι. Η τζαζ είναι ένας ωκεανός που αλλάζει χρώματα, φουρτουνιάζει, γίνεται λάδι. Το funk feeling δεν το αλλάζουν με τίποτε, όλα είναι στέρεα και ρευστά το ίδιο- το «Αthens» (λόγω άραγε της επεισοδιακής συναυλίας τους εδώ;) είναι η πρώτο από τις συλλογές που θα ακολουθήσουν- και αν πεις τους Underworld ξανά techno act, τους έχεις προδώσει. Ενδεικτικά σημειώνω πως αρχίζει με Αlice Coltrane feat. Ρharoah Sanders, τελειώνει με το Βeebop Ηurry συνεργασία του δικού τους Κarl Ηyde με τον Βrian Εno (έχουν άλλο ένα δικό τους, το Οh από το σάουντρακ του Α Life less Οrdinary του Danny Βoyle) με ενδιάμεσο άφρο-φανκ Laurent Garnier και ψυχεδέλεια Spoft Μachine και πολλά άλλα. «Αθήνα», δηλαδή… αλλά κάπως με πιο πειραματικό χαρακτήρα.
… και πάνω στην τούρτα
Αχ οι Walkabouts! Ο Chris και η Carla και η παρέα και ατέλειωτοι δρόμοι και οι αποστάσεις, τα μοτέλ, το ράδιο που πιάνει σταθμούς κάντρι-ροκ. Οι Walkabouts έγιναν 25- διορθώστε τα ρολόγια σας- και στο «σπίτι» τους τα Glitterhouse το γιορτάζουν και με τούρτα-CD.
Γι΄ αυτό κάλεσαν φίλους (και δικούς μας, αφού είμαστε φίλοι του Chris και της Carla), τον Steve Wynn, τον Chris Cacavas, τον Ηugo Race, τους Locas Ιn Love και άλλους που λένε τραγούδια των Walkabouts στο διπλό CD «Got Νo Chains: Τhe Songs Οf Τhe Walkabouts», πειράζοντάς τα με τον τρόπο τους. Τα ίδια τραγούδια τα λένε (στο δεύτερο CD) οι ίδιοι οι Walkabouts- στην ορίτζιναλ έκδοση αλλά remastered, κάτι που μου φάνηκε περιττό και έξω από το πνεύμα του πάρτι. Χρόνια πολλά, πάντως, και από εμάς τα καλύτερα.
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4555093&ct=4

Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.