Ιαν 10
8
«Ποτέ δεν είναι αργά για να μάθεις»
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 8 Ιανουαρίου, 2010 | Γράψτε σχόλιο
Ο κ. Παναγιώτης Λάμπρου είναι 51 ετών και εργάζεται ως προϊστάμενος τμήματος αποθηκών ιδιωτικής εταιρείας. Παράλληλα όμως είναι δευτεροετής φοιτητής στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και Οργανισμών στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.
Όπως ο ίδιος δηλώνει, δεν αποφάσισε να σπουδάσει για να ανελιχθεί επαγγελματικά ή να αλλάξει μισθολογική κλίμακα, όμως παρατηρεί πως κάποια από αυτά που μαθαίνει αποδεικνύονται εξαιρετικά χρήσιμα στη δουλειά του. «Έχω 45 εργαζόμενους τους οποίους πρέπει να διαχειριστώ και νομίζω ότι ήδη είμαι σε θέση να το κάνω καλύτερα» αναφέρει. Μια αγγλική παροιμία υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να μάθει κανείς σε γέρικο σκύλο καινούργια κόλπα, όμως σειρά ερευνών τα τελευταία χρόνια έχει αποδείξει πως μάλλον είναι ορθότερη το ρητό γηράσκω αεί διδασκόμενος, αφού ο ανθρώπινος εγκέφαλος συνεχίζει να αναπτύσσεται και μετά τη μέση ηλικία.
Οι περισσότεροι επιστήμονες τονίζουν σήμερα ότι μάλλον δεν ευσταθεί πως καταστρέφεται το 40% των εγκεφαλικών κυττάρων όπως πιστευόταν μέχρι πρόσφατα· αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει είναι ότι όσα έχει μάθει κανείς μέχρι τα 50 συνήθως «χάνονται» στις διακλαδώσεις των νευρώνων του εγκεφάλου. Μάλιστα, σύμφωνα με μια από αυτές τις μελέτες, ο εγκέφαλος ενός μεσήλικα είναι πολύ πιο αποτελεσματικός στην αναγνώριση της κεντρικής ιδέας ενός θέματός. Αν είναι σε φόρμα, τότε μπορεί πιο εύκολα με βάση τις ήδη αποθηκευμένες πληροφορίες να αναγνωρίσει αν κάτι είναι σημαντικό ή όχι και πιθανότατα αυτό να του δίνει και το προβάδισμα σε σύγκριση με τον νεώτερο στην ανεύρεση λύσεων. Σε έρευνα του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα όπου συμμετείχαν 3.000 μεσήλικες, άνδρες και γυναίκες, σε δέκα διαφορετικά τεστ εκγύμνασης του εγκεφάλου βρέθηκε ότι ήταν σε θέση να ανταγωνιστούν επάξια τούς κατά δέκα χρόνια νεώτερούς τους.
Η διά βίου μάθηση όμως δεν είναι απαραίτητη μόνο για να διατηρεί κανείς την ευεξία του εγκεφάλου του, έχει και πρακτική εφαρμογή στην καριέρα του. Σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Διά Βίου Μάθησης, στην Ελλάδα μόλις το 14% των εργαζομένων μπαίνει στη διαδικασία να αποκτήσει νέες δεξιότητες και τεχνικές. Ο κ. Γιάννης Κουζής, καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων στο Πάντειο, τονίζει: «Οι κανόνες που διαμορφώνονται στην αγορά εργασίας πιέζουν προς αυτή την κατεύθυνση. Ήδη από την προηγούμενη δεκαετία υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι ένας εργαζόμενος στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του θα αναγκαστεί να αλλάξει αντικείμενο εργασίας 6 με 7 φορές. Αυτή μπορεί να είναι μια πλήρης αλλαγή- δηλαδή κυριολεκτικά ένα νέο αντικείμενο- ή σχετική όταν καλείται να μάθει νέες δεξιότητες που σχετίζονται 
Η 51χρονη κ. Ευαγγελία Γιοβρή αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική το 1982 και θα πάρει το μεταπτυχιακό της από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο στον Περιβαλλοντικό Σχεδιασμό Πόλεων και Κτιρίων του χρόνου. Αποφάσισε να επιστρέψει στα έδρανα γιατί έκρινε ότι είναι απαραίτητο για την εργασία της. Όπως δηλώνει χαρακτηριστικά, «ως προϊστάμενη τμήματος του δήμου Λάρισας που είναι υπεύθυνο για την μελέτη και επίβλεψη κτιριακών έργων αλλά και υποδομών, θεωρούσα για χρόνια ότι είναι σημαντικό να αποκτήσουν τα έργα του δήμου μας οικολογικό χαρακτήρα».
Το «ταμπού»
Η κ. Λιζ Μεσθεναίου, κοινωνιολόγοςερευνήτρια και ιδρυτικό μέλος του μη κερδοσκοπικού οργανισμού 50+ Ελλάς, επισημαίνει ότι «η μάθηση στη μέση ηλικία δεν είναι θέμα πρακτικών δυνατοτήτων του εγκεφάλου αλλά στάσης ζωής. Το μεγαλύτερο βάρος δίνεται στην εκπαίδευση των νέων. Σαφώς και πρέπει να συμβαίνει αυτό, όμως δεν πρέπει να παραμελούνται οι μεγαλύτερες ηλικίες. Για παράδειγμα, είναι απαράδεκτο η πλειονότητα αυτών που εισέρχονται στην τρίτη ηλικία να μην γνωρίζουν Η/Υ».
Ο κ. Λάμπρου επισημαίνει ότι η διαδικασία μάθησης στα 50 είναι τελείως διαφορετική. «Βλέπω ότι δεν ρουφάω σαν σφουγγάρι, όπως πιο νέος όταν διαβάζω. Όμως νομίζω ότι έχω το πλεονέκτημα της λογικής. Δηλαδή αν και βλέπω ότι δυσκολεύομαι αφάνταστα να αποστηθίσω κάτι νομίζω ότι αντιλαμβάνομαι πιο γρήγορα από ό,τι όταν ήμουν νεώτερος αφού με βοηθούν οι βάσεις που ήδη έχω».
Προσθέτει δε ότι επιδιώκει την κριτική επεξεργασία των νέων γνώσεων που του προσφέρουν οι καθηγητές και τα βιβλία: «Η πρώτη ερώτηση που μου έρχεται στο μυαλό είναι γιατί. Αν έρχεται σε αντίθεση με αυτά που ήδη γνωρίζω, δεν το δέχομαι αμέσως και προσπαθώ να εξετάσω και τις δύο πλευρές». Αλλά και η κ. Γιοβρή παραδέχεται ότι έχει πρόβλημα με την απομνημόνευση, ωστόσο κάνοντας τη σύγκριση με τα ακαδημαϊκά χρόνια της νεότητάς της τώρα θεωρεί ότι είναι πολύ καλύτερη φοιτήτρια: «Ακόμη και στη διάρθρωση μιας εργασίας είμαι πολύ καλύτερη αφού έχω την εμπειρία. Αυτό συν το γεγονός ότι είμαι σαφώς πιο συνειδητοποιημένη μου δίνει μεγάλη άνεση να κάνω άψογες εργασίες και φυσικά να παίρνω καλούς βαθμούς».
ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ 10
εργαζομένους στην Ελλάδα μπαίνει στη διαδικασία της κατάρτισης στη διάρκεια του εργασιακού του βίου
Εύκολοι τρόποι να κρατάμε το μυαλό σε φόρμα
Σύμφωνα με την Κathleen Τaylor, καθηγήτρια στο St. Μary΄s College της Καλιφόρνιας, η οποία μελετά πώς μπορεί να γίνει αποτελεσματικότερη η εκπαίδευση των ενηλίκων, ο ανθρώπινος εγκέφαλος με τα χρόνια διατηρεί την πλαστικότητά του και συνεχίζει να αλλάζει, μπορεί να μη μεγαλώνει αλλά επιτυγχάνει βαθύτερη κατανόηση όσων διαβάζει. Ο Dr Jack Μezirow, ομότιμος καθηγητής του Columbia Τeachers College, ο οποίος ασχολείται με την εκπαίδευση ενηλίκων περίπου 30 χρόνια, θεωρεί ότι ο καλύτερος τρόπος για να μάθει κάποιος σε μεγάλη ηλικία δεν είναι απαραίτητα να διδαχθεί νέα πράγματα αλλά να εξετάσει διαφορετικές απόψεις σε θέματα που ήδη γνωρίζει. Υπάρχουν μάλιστα, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, αρκετοί τρόποι για να γυμνάσει κάποιος τον εγκέφαλό του: από το να παρακολουθήσει μαθήματα σε ακαδημαϊκή αίθουσα μέχρι να δοκιμάσει μια διαφορετική διαδρομή για τη δουλειά του ή να σερφάρει στο Διαδίκτυο. Ειδικά το τελευταίο, σύμφωνα με έρευνα του UCLΑ, η οποία δημοσιεύθηκε στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Γηριατρικής Ψυχιατρικής», το συστηματικό σερφάρισμα ακόμη και στις μηχανές αναζήτησης όπως το Google ενεργοποιεί κάποια νευρικά κυκλώματα που είναι απαθή σε άλλες διαδικασίες.
«Στόχος μου να μαθαίνω συνεχώς»
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Φωτεινή Στεφανοπούλου
Εκτός όμως από την προσωπική ευχαρίστηση που της έδωσε, η γνώση αυτή μπορεί να αποδειχθεί και ένα πολύτιμο διαβατήριο για την επαγγελματική σταδιοδρομία της. Η κ. Αθανασιάδου εργάζεται ως καθαρίστρια- τραπεζοκόμος στον παιδικό σταθμό του δήμου Βέροιας και, όπως η ίδια λέει, δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ την αναζήτηση της γνώσης. «Αν υπάρξουν κι άλλα προγράμματα, θα δηλώσω συμμετοχή. Γιατί πιστεύω πως βασικός στόχος του κάθε ανθρώπου είναι να μαθαίνει συνεχώς».
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4554248&ct=1
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.