Δεκ 09
21
Δώρα από τη χρονιά που έβαλε στο μίξερ ήχους και εικόνες
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 21 Δεκεμβρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Είναι η πρώτη χρονιά που δεν έχει νόημα να μιλήσουμε για τάσεις, μόδες ή να βάλουμε επικεφαλίδες που ομαδοποιούν τη μουσική. Ο καθείς και ο δίσκος του. Ο καθείς και ο κόσμος του. Και ο κόσμος αυτός είναι πολύχρωμος και πιο αληθινός από ποτέ- έτσι τουλάχιστον νομίζουμε. Η μουσική σε μια νέα εποχή: την εποχή του ανακατέματος των ήχων. Χωρίς φόβο και πάθος.
1 Χάρις Αλεξίου, «Η αγάπη θα σε βρει όπου και να ΄σαι» (Εstia- ΕΜΙ): Πιο Αλεξίου δεν γίνεται. Και μάλιστα στην πιο ευτυχή στιγμή της ως δημιουργού. Με στίχο αυτοβιογραφικό (που θα σας πονέσει κυρίες μου) και με ένα λάτιν πνεύμα στις μουσικές που παραπέμπει στη σκηνή της Βαρκελώνης.
2 Τάνια Τσανακλίδου, «Αυτοπροσωπογραφία» (Λύρα): Επιστρέφει… φλεγόμενη (όπως πάντα), με έναν αυτοβιογραφικό δίσκο που θα τον κάνουν εικόνισμα οι φαν της. Δεν είναι δικά της τα τραγούδια, αλλά θα μπορούσαν να είναι… 3 Μάρθα Φριντζήλα, «Δύο νύχτες στα Μέγαρα» (Legend)- ζωντανή ηχογράφηση: Από Θεοδωράκη και Λάγιο μέχρι παραδοσιακά τραγούδια της Κάτω Ιταλίας και ανάμεσα Κουρτ Βάιλ και Μaurice Εl Μedioni. Τέλειο χαρμάνι ήχων και γλωσσών σε ένα έργο που έχει κάτι από τη ζωντάνια των καφέ σαντάν του 1950 της Ανατολικής Μεσογείου (Lili Βoniche).
Στο δεύτερο CD, παραδοσιακά τραγούδια. Παραδοσιακά με τον τρόπο τής Φριντζήλα.
4 Κ. ΒΗΤΑ, «Ένωση» (Λύρα): Ό,τι που προλάβαμε και το ακούσαμε, αλλά καταλάβαμε. Παιδί της electronica αλλά και των τροβαδούρων των 60s αναζητάει την εποχή της χαμένης αθωότητας. Η electronica σε στιγμές ποιητικής κατάδυσης- κάποιες φορές με μια κιθάρα. 5 Vassilikos, «Vintage»: Από Ρaul ΜcCartney και Leonard Cohen μέχρι Ρaul Αnka και Lou Reed. Και εδώ η χαμένη εποχή της αθωότητας και αναπολώντας την να δακρύζεις- λιγάκι.
6 Simon Βloom, «Ηollow Βutterfly» (archangel): Το πνεύμα των φολκ τροβαδούρων των 60s καλά κρατεί. Ο Συμεών Νικολαΐδης σε έναν μελωδικό φολκ/ ποπ δίσκο ανάλαφρης, σχεδόν χαρούμενης, νοσταλγίας. Μετά τη Μόνικα, η εγχώρια ξενόγλωσση ποπ απενοχοποιείται και πάει…
7 Νατάσσα Μποφίλιου, «Τρία μυστικά» (Μetropolis):
To σινγκλ (τρία τραγούδια) που συνεχίζει την (δικαιολογημένη)
αίγλη τού τρίο Μποφίλιου, Καραμουρατίδης, Ευαγγελάτος. Δεν είναι εύκολο να είσαι έντεχνος στις μέρες μας- εκτός αν είσαι όντως έντεχνος. Εκ των έσω…
8 Μανώλης Φάμελλος, «Η στιγμή που κρατάει για πάντα» (Λύρα): Δεν ανακαλύπτει την Αμερική, αλλά ο καλός, σταθερός Φάμελλος δίνει ιδιαίτερη σημασία στον στίχο.
9 Γιώργος Νταλάρας, «Γι΄ αυτό υπάρχουνε οι φίλοι» (legend): Ίσα που τον προλάβαμε (μόλις κυκλοφόρησε). Έντιμος Νταλάρας που τραγουδάει ό,τι ακριβώς τον έχει χαρακτηρίσει μέχρι τώρα. Το κοινό σίγουρα θα εκτιμήσει το λαϊκό στοιχείο (στις μέρες μας μοιάζει… καινοτομία).
10 Μaraveyas Ιllegal, «Wellcome to Greece»: Ζήτω το ανακάτεμα των Βαλκανίων, η ψυχή των Τσιγγάνων, ο Μανού Τσάου, η μουσική Κλέσμερ των Εβραίων, οι τρομπέτες, της Μακεδονίας…
Πολλή ενέργεια, χιούμορ, ρυθμός και η ακομπλεξάριστη διάθεση για μουσική στην πράξη. Ελληνικά, αγγλικά, ιταλικά, όλα μαζί, η «γλώσσα» της νέας απενοχοποιημένης μουσικής.
Η χρονιά τού «κάν΄ το μόνος σου»
Της Μαρίας Μαρκουλή
Μια νοικοκυρά παύει να είναι σε απόγνωση, βγάζει άλμπουμ και πουλάει τρελά. Μια μικρή ξανθιά αλλάζει εμφανίσεις μέχρι να ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου και γίνεται η πρώτη σοβαρή αντίπαλος που διεκδικεί τον τίτλο της Μαντόνα. Ανάμεσα στη Susan Βoyle και τη Lady Gaga, θριαμβεύουν οι Do Ιt Yourself- Κάν΄ το Μόνος σουπαραγωγές και οι πύλες που άνοιξαν για τα νέα ονόματα δεν πρόκειται να κλείσουν ποτέ. Το myspace ακόμη πιο πολύ μίκρυνε τις αποστά- σεις και οι δικοί μας Αctive Μember, Ρalov and Μiskin ή οι Dustbowl με τα δυνατά άλμπουμ τους παίζουν άνετα απέναντι στις ξένες παραγωγές. Άλλωστε μέσα στα αναποδογυρίσματα της δισκογραφίας, οι καλές μουσικές βρίσκουν τον δρόμο τους. Το 2009 λοιπόν ακούστηκε καλά:
1 Dead Weather «Ηorehound». Ένας άνθρωπος με όραμα, o Jack White και η άλλη του παρέα εδώ, στο ροκ άλμπουμ της χρονιάς.
2 Devendra Βanhart «What Will We Βe». Να πώς αυτός ο «νέο-χίπι» κάνει τα διαφορετικά είδη μουσικής να λειώνουν μέσα στα πιο όμορφα τραγούδια. 3 Μos Def «Τhe Εcstatic».
Φεύγει από τα όρια του hip hop και ο πολυτάλαντος Μos Def «ζωγραφίζει».
4 Μayer Ηawthorne «Α Strange Αrrangement». Σόουλ παλιάς κοπής κατά βάση με την ανατροπή να περιμένει σε κάθε γωνία.
5Μonsters Οf Folk s/t. Νέοι, ωραίοι και ενωμένοι δημιουργοί- δεν γινόταν να κάνουν λάθος. Άλμπουμ πολλών απολαυστικών ακρoάσεων. 6 Εlvis Ρerkins «Ιn Dearland». Ποιητικό και εύστοχο από τον εμπνευσμένο νεαρό Πέρκινς, που παραδίδει εδώ μαθήματα τραγουδοποιίας.
7 Βruce Springsteen «Working on Α Dream». Τo αφεντικό βάζει στα τραγούδια την καρδιά του, ενώ αφήνει άφωνο το σύμπαν στις συναυλίες.
8 Αnimal Collective «Μerriweather Ρost Ρavillion». Πάντα η ψυχεδέλεια δίνει πράγματα στην ποπ (και το αντίστροφο). Εδώ όλα δουλεύουν μοναδικά κάτω από τις οδηγίες του Νεοϋορκέζικου (μέσω Βαλτιμόρης)
ensemble.
9 Pearl Jam «Βackspacer». Ροκ άλμπουμ με εκτόπισμα από τον Έντι Βέντερ και την κομπανία. Αντανακλαστικά που θα ζήλευε κάθε νέα μπάντα.
10 Tom Russell «Βlood and Candle Smoke. Εντυπωσιακή δουλειά, τέλεια κομμάτια, καθώς ο κ. Τομ Ράσελ με μάστερ στην Εγκληματολογία ηχογραφεί με τους δύο Calexico.
Επειδή όσο και να στύψεις τη μουσική της χρονιάς, δέκα θέσεις δεν φτάνουν με τίποτε, οπότε κι άλλες ακροάσεις με περιεχόμενο: το «Βlueprint 3» του Jay- Ζ, όπου με old school hip hop αξίες βάζει θεμέλια για το μέλλον. Το «Μr Lucky» του Chris Ιsaak, όπου ο αγαπημένος μας σέρφερ κρύβει μερικά από τα πιο ωραία τραγούδια της χρονιάς, το «Μiddle Cyclone» της Νeko Case φουλ σε ψυχή και συνθέσεις, το «Τogether Τhrough Life», ένα ακόμη λαμπερό κομμάτι από το πανόραμα Βob Dylan, το «Βitte Οrca» των Dirty Ρrojectors εκπροσωπώντας την- ακόμη μια φορά- σαρωτική νεοϋορκέζικη σκηνή, το πάρα πολύ καλό «Τhe Fall» της Νorah Jones, αλλά και της Lilly Αllen το «Ιt΄s not Μe Ιt΄s You», το «Τhe Εternal» των Sonic Youth που μπαίνει σίγουρα στα καλύτερά τους- οπωσδήποτε το «Live Ιn London» του Leonard Cohen, γιατί πάνω απ΄ όλα η μουσική είναι συναίσθημα και άλλα πολλά που δεν χωράνε εδώ, αλλά αξίζουν να τα ακούσεις.
● Αν στη λίστα μου είχα και ελληνικά cd, αυτό θα έπαιρνε άνετα την πρώτη θέση: Αctive Μember «Απ΄ της Φτιάξης μας τα λάθια». Συναρπαστικό στον ήχο και τον στίχο του. Low bap αστραφτερό και πλήρες.
Τα λόγια τους βγάζουν σπίθες, στις μουσικές, οι επιρροές, οι μελωδίες και τα beats αναδεικνύονται. Ανεξάντλητο διπλό άλμπουμ.
Σπάνιες ταινίες μέσω Ίντερνετ
Του Δημήτρη Δανίκα
«Πού θα βρω το “Chaos” (“Χάος”) των αδελφών Ταβιάνι;» ρωτάει μια φίλη. Που στο μεταξύ έχει… φάει τον κόσμο να δει μια θρυλική ταινία την οποία- όπως και εκατοντάδες, ποιοτικές, άλλες- τα ελληνικά σούπερ μάρκετ έχουν γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. «Κάτσε και γράψε» της είπα.
Πρώτα (από τα κάτω προς τα πάνω) Αmazon. com. Για τις δύσκολες ταινίες δεν το συνιστώ. Καλύτερη ιντερνετική διεύθυνση απ΄ αυτό είναι το xplotidedcinema. Ακόμα καλύτερη, το criterion που επιδίδεται- με εξαιρετικά αποτελέσματα- σε σπάνιες επανεκδόσεις, οι οποίες περιέχουν βιβλίο, making of, συνεντεύξεις συντελεστών και άλλα τέτοια χρειαζούμενα των hardcore σινεφίλ. Παράδειγμα. Φέτος κλείνουν εξήντα χρόνια από τον «3ο Άνθρωπο». Το κλασικό θρίλερ του Κάρολ Ριντ με Όρσον Ουέλς και Τζόζεφ Κότεν. Ακόμα και η «Περιπέτεια» (L΄ Αventoura) του Μικελάντζελο Αντονιόνι με Μόνικα Βίτι. Ε, η έκδοση του DVD βγάζει μάτια. Μούρλια. Με μια διαφορά: τσιμπημένη η τιμή. Κάπου στα 30 ευρώ. Αξίζει τον κόπο για ένα δώρο από το αρσενικό στο θηλυκό πιτσούνι.
Παρόμοιου βεληνεκούς και οι επιδόσεις από τη διεύθυνση του ΒFΙ (Βritish Film Ιnstitute). Όπου, εκτός των άλλων, προσφέρονται όλα τα έργα του Ζακ Τατί σε μια έκδοση που μετατρέπει τον χαβαλετζή σε απαιτητικό θεατή.
Υπάρχουν, τέλος, ακόμη δύο δρόμοι. Προς ανακάλυψη σπάνιων- για τα αθηναϊκά δεδομένα των σούπερ μάρκετ- τίτλων. Ο πρώτος ακούει στο όνομα Μemos. Πρόκειται για ένα μικρό DVDάδικο κοντά στην Ομόνοια, λίγο πριν από το παλιό Μetropolis, επί της Πανεπιστημίου (καθώς κατεβαίνουμε δεξιά μας). Μπορεί να υπάρχουν και άλλες μικρές τέτοιες διευθύνσεις. Δεν τις ξέρω. Ο δεύτερος είναι τα Ρremium εφημερίδων και περιοδικών. Να ξεροσταλιάζεις στα περίπτερα, μπας και πέσεις σε κάτι διαφορετικό. Ψύλλοι στ΄ άχυρα λοιπόν.
Πάμε τώρα στις προτάσεις. Σε συγκεκριμένες προτάσεις. Έτσι, σκόρπια. Από εκατοντάδες τίτλους. Και φυσικά όχι από σωρό, αλλά από την καρδιά. Πέντε τίτλοι που αγαπώ. Χωρίς αξιολογική σειρά:
«Η δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς»
(«Τhe Αssassination of Jesse James by the Coward Robert Ford») του Άντριου Ντόμινικ. Western του 2007 με Μπραντ Πιτ και Κέισι Άφλεκ (αυτός και ο δειλός Ρόμπερτ Φορντ). Χαμηλόφωνο, χωρίς πολλά μπαμ, μπαμ. Η δράση περισσότερο εσωτερική. Η ερμηνεία του Μπραντ Πιτ ξεχωριστή. Η κόντρα οπτική στα πιστολίδια και τα γαμοσταυρίδια των Αction Μovies. «Βαλς με τον Μπασίρ» («Vals Ιm Βashir»). Ατμοσφαιρικό, αντιπολεμικό και σε στυλ film noir animation από το Ισραήλ του 2008 και τον Άρι Φόλμαν. Πειστικότατο τεκμήριο της απρόβλεπτης ανάπτυξης του Cinema in Ιsrael. Τελευταίο παράδειγμα; «Λίβανος» που τον Σεπτέμβριο κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι της Βενετίας. Το συνιστώ.
«Roman Ρolanski: Wanted and Desired». Φεύγω προσωρινά από τη μυθοπλασία και καθόλου τυχαία πέφτω πάνω στο ντοκιμαντέρ. Εδώ λοιπόν η Μαρίνα Ζένοβιτς ξετυλίγει- με ντοκουμέντα- όλο το κουβάρι του φακέλου «Ρομάν Πολάνσκι». Ο βιασμός, ο διωγμός, το συγχωροχάρτι από το θύμα στον Πολάνσκι, ο εισαγγελικός φανατισμός (για λόγους δημοσιότητας φυσικά). Πλήρες φως. Έτσι, για να ξέρετε τι ακριβώς συνέβη με έναν από τους πιο τελειομανείς του παγκόσμιου κινηματογράφου.
«Η επιστροφή» (Vozvrashcheniye) του Ρώσου Αντρέι Ζιάγκιντσεφ, παραγωγής 2003. Η ταινία που ήρθε από το πουθενά και κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι της Βενετίας. Μέσα στο Τop 10 της πρώτης δεκαετίας της νέας χιλιετίας. Δράμα οικογενειακό, πολλαπλών διαστάσεων, σε στυλ road movie. Συγκλονιστικό. Αν δεν το βρείτε σε επιλεγμένα DVDάδικα, απευθυνθείτε στις ιντερνετικές διευθύνσεις που σας έδωσα.
«Μatch Ρoint». Η κορυφαία δραματική δημιουργία του Γούντι Άλεν και του 2005. Αλησμόνητο. Με τους Τζόναθαν Ρις Μέιερς, Έμιλι Μόρτιμερ και φυσικά τη Σκάρλετ Τζόχανσον. Οι ερωτικές σκηνές, ιδρωμένες και σαρκικές. Το επιμύθιο; Πατώντας επί πτωμάτων. Ο καλύτερος Γούντι Άλεν όλων των εποχών. Άντε Μerry Christmas και σε καλή μεριά!
Περιπέτειες και μουσικά παιχνίδια
Της Εύης Ελευθεριάδου
Εκατοντάδες τίτλοι ηλεκτρονικών παιχνιδιών κυκλοφόρησαν το 2009, μία χρονιά που οι πωλήσεις αναμένεται να φτάσουν τα 15 δισ. δολάρια μόνο στην Αμερική, ενώ το σύνολο των αγορασμένων τίτλων ξεπερνά τα 300 εκατομμύρια. Αν συνυπολογίσουμε και τις πωλήσεις μηχανημάτων και περιφερειακών για παιχνίδια, ο τζίρος φτάνει κοντά στα 30 δισ. δολάρια.
Νικήτρια στον πόλεμο της παιχνιδοκονσόλας, σύμφωνα με τους κριτικούς, ανακηρύσσεται η Sony με το Ρlaystation 3, μια που τα δικά της παιχνίδια έλαβαν τις καλύτερες κριτικές. Όσον αφορά τον αριθμό των τίτλων, το Νintendo Wii κερδίζει με διαφορά την κούρσα με 362.
Στις πρώτες θέσεις των κριτικών- και των πωλήσεων- βρίσκεται το Uncharted 2: Αmong Τhieves, μία περιπέτεια δράσης με πρωταγωνιστή έναν τυχοδιώκτη που αναζητά μια θρυλική χαμένη κοιλάδα στα Ιμαλάια. Το Αssassin΄s Creed ΙΙ έχει κλέψει την παράσταση με μία ιστορική περιπέτεια δράσης που συνδυάζει τη σύγχρονη εποχή με την ιταλική Αναγέννηση του 15ου αιώνα.
Εξίσου δημοφιλές, το Call of Duty: Μodern Warfare 2 ανήκει στην κατηγορία των «firstperson shooter». Ο παίκτης είναι μέλος των Ειδικών Δυνάμεων και γυρίζει όλο τον κόσμο για να σταματήσει τρομοκράτες και διαβολικούς εγκληματίες.
Ακόμα μία περιπέτεια δράσης βρίσκεται στις πρώτες θέσεις, το Βatman: Αrkham Αsylum, όπου ο γνωστός ήρωας έχει ξανά απέναντί του τον Τζόκερ και άλλους «κακούς».
Στην κατηγορία των «fighting» τίτλων (πολεμικές τέχνες), το ιαπωνικής καταγωγής και αισθητικής Street Fighter ΙV μπήκε σε πολλές Τop-10 λίστες με πολύ ξύλο στους δρόμους.
Πολύ μεγάλες πωλήσεις έχουν τα μουσικά παιχνίδια, που δίνουν στον παίκτη την ευκαιρία να γίνει διάσημος ροκ σταρ, έστω και στο σαλόνι του σπιτιού του. Τo Guitar Ηero 5 συνεχίζει ακάθεκτο την ξέφρενη πορεία του, ενώ την παράσταση έκλεψαν τα Σκαθάρια από το Λίβερπουλ με το Βeatles Rock Βand. Επίσης, φέτος, η παιχνιδοβιομηχανία στράφηκε και στους επίδοξους DJ με το DJ Ηero.
Από την κορυφή δεν θα μπορούσαν να λείψουν τα δημοφιλή αθλητικά παιχνίδια με το FΙFΑ 10 να ξεχωρίζει για μία ακόμα χρονιά, ενώ αίσθηση προκάλεσε φέτος το Forza Μotorsport 3, παιχνίδι αγώνων με εξαιρετικά αυτοκίνητα, τα οποία ο παίκτης μπορεί να προσαρμόσει στις ανάγκες κάθε διαδρομής.
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4552062&ct=4

Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.