Δεκ 09
11
Η πιο θερμή δεκαετία από το 1850
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 11 Δεκεμβρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Η φετινή χρονιά θα είναι η πέμπτη πιο θερμή και αυτή η δεκαετία η πλέον θερμή από τότε που άρχισε η καταγραφή των θερμοκρασιών το 1850, ανακοίνωσε χθες κατά τη διάρκεια των εργασιών της Διάσκεψης της Κοπεγχάγης ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός.
O επικεφαλής του διεθνούς Οργανισμού Μισέλ Ζαρό τόνισε ότι φέτος η Αυστραλία είχε την τρίτη πιο θερμή χρονιά στην ιστορία της, στην Κίνα σημειώθηκε η χειρότερη ξηρασία των τελευταίων πέντε δεκαετιών που επηρέασε τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, η περίοδος των μουσώνων στην Ινδία ήταν πολύ σύντομη και έτσι παρατηρήθηκε και εκεί ξηρασία, ενώ από τον ίδιο λόγο προκλήθηκε τεράστια έλλειψη τροφίμων στην Κένυα. Παράλληλα σημειώθηκαν πολύ μεγάλες πλημμύρες, μεταξύ των οποίων η πιο έντονη τον τελευταίο αιώνα στην Μπουρκίνα Φάσο. Οι διαφορές μεταξύ περιοχών του πλανήτη ήταν πολύ μεγάλες, καθώς η Κεντρική Αφρική και μέρη της Νότιας Ασίας είχαν την πιο θερμή χρονιά, ενώ οι ΗΠΑ και ο Καναδάς είχαν πιο ψυχρές καιρικές συνθήκες από ό,τι συνήθως. Η Ισπανία φέτος είχε το τρίτο πιο ζεστό καλοκαίρι της, ενώ περιοχές της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Τσεχίας ανέφεραν τον πιο θερμό Μάιο στην ιστορία τους.
Το φαινόμενο Ελ Νίνιο
Η επικεφαλής της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας της Βρετανίας Βίκι Πόουπ εξήγησε ότι «αυτό που συνέβη είναι ότι μπήκαμε σε Ελ Νίνιο», αναφερόμενη στο φαινόμενο που προκαλεί πολύ υψηλές θερμοκρασίες στον Ανατολικό Ειρηνικό Ωκεανό και καιρικές ανωμαλίες σε όλο τον πλανήτη. Η πιο θερμή χρονιά ήταν το 1998, οπότε και πάλι είχε δημιουργηθεί Ελ Νίνιο. «Είναι απλώς θέμα χρόνου πριν σπάσουμε το ρεκόρ», δήλωσε ο Ζαρό. «Η θερμοκρασία αυξάνεται συνεχώς και η τάση συνεχίζεται».
Πάντως χθες ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν ΚιΜουν προέβλεψε ότι η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης θα καταλήξει σε διεθνή συμφωνία για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, μια συμφωνία η οποία θα υλοποιηθεί άμεσα. Προέτρεψε τους συμμετέχοντες να προχωρήσουν σε μακρόπνοους περιορισμούς εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και ζήτησε από τις πλούσιες χώρες να προσφέρουν οικονομική και τεχνολογική βοήθεια στις αναπτυσσόμενες για τον σκοπό αυτό.
Πιο πράσινη πόλη της Ευρώπης η Κοπεγχάγη
Η ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ είναι η πιο πράσινη πόλη μεταξύ 30 ευρωπαϊκών πρωτευουσών, σύμφωνα με έρευνα που έκανε εταιρεία ερευνών του βρετανικού περιοδικού «Εconomist», στην οποία η Αθήνα κατατάσσεται στην 22η θέση. Το Εconomist Ιntelligence Unit υπέβαλε σε οικολογικό τεστ τις τριάντα μητροπόλεις και η πρωτεύουσα της Δανίας ήρθε πρώτη συγκεντρώνοντας 87,321 μονάδες, η Αθήνα συγκέντρωσε 53,09, ενώ το Κίεβο ήρθε τελευταίο με μόλις 32,33 μονάδες. Η έρευνα δόθηκε στη δημοσιότητα στο περιθώριο της Διεθνούς Διάσκεψης για το Κλίμα που γίνεται στην Κοπεγχάγη. Αμέσως μετά βρίσκονται η Στοκχόλμη, το Όσλο, η Βιέννη και το Άμστερνταμ στην κατάταξη που διαμορφώθηκε βάσει 30 δεικτών- μεταξύ αυτών η ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα που εκλύεται στην ατμόσφαιρα από τους κατοίκους, το ποσοστό ανακύκλωσης, η χρήση μέσων μαζικής μεταφοράς και η περιβαλλοντική πολιτική των δήμων.
Οι μεγάλες επιχειρήσεις μπορούν να βοηθήσουν στη σωτηρία του πλανήτη
TΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS , , Του Jared Diamond
Η Wall-Μart περιόρισε τα έξοδα για καύσιμα κατά 26 εκατ. δολάρια τον χρόνο, δίνοντας στους οδηγούς των φορτηγών της μικρές φορητές γεννήτριες για να τους κρατούν ζεστούς κατά τις δεκάωρες στάσεις τους και έτσι δεν χρειάζεται πλέον να κρατούν τη μηχανή αναμμένη και να ρυπαίνουν ταυτόχρονα την ατμόσφαιρα- είναι σαν να απέσυραν 18.300
επιβατικά αυτοκίνητα από τους δρόμους. Η Coca Cola αρχίζει να εφαρμόζει τεχνολογίες που είναι «υδατικά ουδέτερες», δηλαδή επιστρέφουν στο περιβάλλον τις ποσότητες νερού που χρειάζονται για την παραγωγή αναψυκτικών.
Οι επιχειρήσεις έχουν πολλά πλεονεκτήματα από την υιοθέτηση τεχνολογιών φιλικών στο περιβάλλον. Γιατί όμως υπάρχουν τόσες πολλές αντιδράσεις από πολιτικούς και επιχειρηματίες; Ο σκεπτικισμός τους συχνά συνοψίζεται σε μεμονωμένες φράσεις όπως οι τέσσερις παρακάτω:
«Πρέπει να ζυγίσουμε τι από τα δύο θέλουμε: την προστασία του περιβάλλοντος ή το οικονομικό κέρδος» Η υπόθεση που κρύβεται πίσω από αυτή την άποψη είναι ότι τα μέτρα που προωθούνται θα προκαλέσουν οικονομικό κόστος και όχι όφελος. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Οι οικονομικοί λόγοι παρέχουν τα ισχυρότερα κίνητρα για αειφόρο ανάπτυξη, επειδή μακροπρόθεσμα είναι πολύ πιο ακριβό και δύσκολο να προσπαθείς να διορθώσεις προβλήματα- οικολογικά ή άλλα- από το να τα αποφύγεις συνολικά. Οι Αμερικανοί έμαθαν καλά αυτό το μάθημα με τον τυφώνα Κατρίνα τον Αύγουστο του 2005. Ο Τζον Χόλντρεν, ο πιο στενός σύμβουλος του Ομπάμα για επιστημονικά θέματα, υπολόγισε ότι το να λυθούν προβλήματα των κλιματικών αλλαγών θα κοστίζει στις ΗΠΑ το 2% του ΑΕΠ έως το 2050, αλλά αν δεν λυθούν αυτά τα προβλήματα το κόστος θα φθάσει το 30% του ΑΕΠ. «Η τεχνολογία θα λύσει τα προβλήματά μας» Πράγματι, η τεχνολογία μπορεί να συμβάλει στην επίλυση, αλλά τα μεγάλα τεχνολογικά άλματα χρειάζονται χρόνια για να εφαρμοστούν και συχνά έχουν ανεπιθύμητες παρενέργειες. Σκεφθείτε την καταστροφή που προκάλεσαν στο στρώμα του όζοντος οι χλωροφθοράνθρακες παρότι στην αρχή είχαμε χαιρετίσει ως πρόοδο τη χρήση τους.
«Η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού επιβραδύνεται και έτσι δεν θα έχουμε στο μέλλον τα προβλήματα που φοβόμασταν» Η πρώτη διαπίστωση είναι πραγματική, το πρόβλημα όμως δεν είναι οι άνθρωποι αλλά οι πηγές που καταναλώνουν και τα σκουπίδια που παράγουν. Η μέση κατανάλωση και παραγωγή σκουπιδιών ανά κάτοικο στις πλούσιες χώρες είναι σήμερα 32 φορές μεγαλύτερη από ό,τι στις φτωχές και αυξάνεται συνολικά καθώς στις αναπτυσσόμενες χώρες οι πολίτες υιοθετούν τις συνήθειες των εύπορων κρατών.
«Είναι μάταιο να ζητάς από τους Αμερικανούς να ρίξουν το βιοτικό τους επίπεδο ώστε να βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο άλλων λαών» Αυτή η διαπίστωση μπερδεύει τους καταναλωτικούς ρυθμούς με το βιοτικό επίπεδο: η σχέση τους είναι πολύ χαλαρή επειδή μεγάλο μέρος της κατανάλωσής μας δεν συμβάλλει στην ποιότητα ζωής. Από τη στιγμή που καλύπτονται οι βασικές ανάγκες μας, η αύξηση της κατανάλωσης συχνά δεν αυξάνει την ευτυχία.
Δεν είναι λίγες οι αντιδράσεις των σκεπτικιστών για το πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών, οι οποίοι χρησιμοποιούν τα ακόλουθα επιχειρήματα:
«Ακόμα και ειδικοί διαφωνούν για τις κλιματικές αλλαγές» Αυτό ίσχυε πριν από 30 χρόνια. Σήμερα όμως όλοι συμφωνούν ότι η μέση παγκόσμια θερμοκρασία και τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα είναι υψηλότερα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην πρόσφατη ιστορία της Γης και ότι αυτό οφείλεται κυρίως στις εκπομπές ρύπων από τους ανθρώπους.
«Το μέγεθος των κλιματικών αλλαγών είναι αβέβαιο» Δεν πρέπει να υιοθετήσουμε ακριβά αντίμετρα μέχρι να είμαστε βέβαιοι. Σε άλλες σφαίρες της ζωής- την επιλογή συζύγου, τη μόρφωση των παιδιών μας, την πρόληψη ασθενειώνπαραδεχόμαστε ότι η βεβαιότητα δεν είναι εφικτή και αποφασίζουμε με δεδομένα τα διαθέσιμα στοιχεία. Γιατί να μην πάρουμε τώρα μέτρα για τις κλιματικές αλλαγές; Κάτι τέτοιο, είπε ο σύμβουλος του Μπαράκ Ομπάμα, Χόλντρεν, «είναι σαν να βρισκόμαστε σε ένα αυτοκίνητο με χαλασμένα φρένα που κατευθύνεται σε γκρεμό μέσα στην ομίχλη».
«Είναι άχρηστο για τις ΗΠΑ να λάβουν μέτρα για τις κλιματικές αλλαγές, όταν δεν ξέρουμε τι θα κάνει η Κίνα» Η Κίνα πηγαίνει στη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης με ολόκληρο πακέτο μέτρων για τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Η Κίνα βρίσκεται πολύ πιο μπροστά από τις ΗΠΑ καθώς δημιουργεί πολλά αιολικά και ηλιακά πάρκα στα δυτικά και τα ανατολικά της χώρας.
Ο καθηγητής Τζάρεντ Ντάιαμοντ είναι βιολόγος και συγγραφέας. Διδάσκει Γεωγραφία και Φυσιολογία στο πανεπιστήμιο του UCLΑ στην Καλιφόρνια. Είναι συγγραφέας των βιβλίων «Όπλα, μικρόβια και ατσάλι» και «Κατάρρευση»
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4550195&ct=2
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.