Νοέ 09
29
Ντοπάρονται με lifestyle χάπια
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 29 Νοεμβρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Όταν ο Άλεξ ήταν φοιτητής στο Χάρβαρντ, έγραφε 12 εργασίες το τρίμηνο κι έδινε εξετάσεις κάθε εξάμηνο για να περάσει τα μαθήματα. Παράλληλα, ήταν πρόεδρος σε μία φοιτητική οργάνωση και δούλευε 40 ώρες την εβδομάδα.
Δεδομένου ότι δεν ήταν αριστούχος φοιτητής, δύσκολα θα είχε καταφέρει να αποφοιτήσει χωρίς βοήθεια.
Γρήγορα, ακολούθησε τον δρόμο που είχαν διαλέξει πολλοί συμφοιτητές του: τα «έξυπνα» ή αλλιώς lifestyle χάπια. Φάρμακα που χορηγούνται για διάφορες παθήσεις, τα οποία αποδεδειγμένα επηρεάζουν τις λειτουργίες του εγκεφάλου, ενισχύουν τη μνήμη, την ικανότητα μάθησης και συγκέντρωσης, την απόδοση σε πνευματική εργασία, ενώ περιορίζουν την ανάγκη του οργανισμού για ύπνο.
Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται ολοένα και περισσότερο στον δυτικό κόσμο από φοιτητές με απαιτητικά προγράμματα, επιχειρηματίες και επαγγελματίες που θέλουν να προωθήσουν την καριέρα τους, έχουν αναπτυχθεί για να αντιμετωπίσουν παθήσεις όπως τα σύνδρομα της έλλειψης προσοχής και της υπερκινητικότητας, καθώς και τη ναρκοληψία. Η χρήση τους για τους σκοπούς που αναφέραμε παραπάνω δεν είναι εγκεκριμένη από κανέναν Οργανισμό φαρμάκων και δεν αναγράφεται στις ετικέτες τους. Μάλιστα, συνοδεύεται από σοβαρές παρενέργειες, όπως ψυχιατρικές ανεπιθύμητες ενέργειες (ψύχωση, μανία, παραλήρημα, ψευδαισθήσεις, αυτοκτονικός ιδεασμός και επιθετικότητα), απώλεια όρεξης, νευρικότητα, πονοκεφάλους και καρδιακά προβλήματα, ενώ συχνά προκαλεί εθισμό. Λίγοι όμως πτοούνται από τις προειδοποιήσεις.
Η χρήση φαρμάκων που έχουν αναπτυχθεί για ιατρικές παθήσεις με σκοπό να ενισχύσουν τη γνωσιακή ικανότητα, έχει τον δικό της όρο στην ιατρική: «Αισθητική νευρολογία», με νονό τον Άνιαν Τσάτερτζι, νευρολόγο στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Ο επιστήμονας πιστεύει ότι η πρακτική θα γίνει κάτι τόσο συνηθισμένο, όσο και η πλαστική χειρουργική. Σε έρευνες που έχουν γίνει στην Αμερική, το 25-35% των φοιτητών σε διάφορα πανεπιστήμια χρησιμοποιούν τα «έξυπνα» χάπια. Στην πλειονότητά τους είναι λευκοί άνδρες.
Ο Άλεξ έπαιρνε το Αdderall, ένα διεγερτικό από μείγμα αμφεταμινών, το οποίο χορηγείται σε παιδιά και ενήλικες που πάσχουν από το σύνδρομο υπερκινητικότητας. Αυτό κι ένα άλλο παρόμοιο διεγερτικό, το Ritalin, χρησιμοποιούνται ολοένα και συχνότερα τα τελευταία χρόνια ως ενισχυτές της μνήμης και της γνωσιακής ικανότητας. Ύστερα από διάφορες δοκιμές, ο φοιτητής του Χάρβαρντ κατέληξε στη δόση που του πήγαινε περισσότερο: 15 mg κάθε βράδυ μετά το φαγητό τον βοηθούσαν να μείνει συγκεντρωμένος και να χάσει κάθε επιθυμία για ύπνο τουλάχιστον για τις επόμενες 8-10 ώρες. Αργότερα, τριπλασίασε την καθημερινή δόση.
Τι ετοιμάζουν οι φαρμακευτικές. Παρενέργειες έχουν καταγραφεί μετά τη χρήση φαρμάκων όπως τα Αdderall, Ritalin και Μodafinil, που θεωρούνται τα δημοφιλέστερα «έξυπνα» χάπια. Μία νέα κατηγορία φαρμάκων που αναπτύσσονται τώρα στα εργαστήρια και θεωρούνται υποψήφια και για ενισχυτές μνήμης είναι οι αμπακίνες. Αυτά προορίζονται για ασθενείς με Αλτσχάιμερ και επιδρούν στους υποδοχείς γλουταμάτης (διεγερτικά αμινοξέα) στον εγκέφαλο. Εκτός από το Αλτσχάιμερ, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι μπορούν να ενισχύσουν τη μνήμη και υγιών ανθρώπων. Το 2007, μία έρευνα σε 16 υγιείς ηλικιωμένους εθελοντές έδειξε πως 500 mg μιας αμπακίνης βελτίωσε τη βραχυπρόθεσμη μνήμη αλλά έδρασε αρνητικά στην ανάμνηση παλιότερων γεγονότων (επεισοδιακή μνήμη).
ΕΧΟΥΝπολλές και σοβαρές παρενέργειες, όπως ψύχωση, μανία, παραλήρημα, ψευδαισθήσεις, επιθετικότητα, απώλεια όρεξης, νευρικότητα, πονοκεφάλους και καρδιακά προβλήματα
«Ή μιλούσα γρήγορα ή έμενα σιωπηλός»
Ο ΦΟΙΤΗΤΗΣ του Χάρβαρντ που μιλά στην εφημερίδα «Οbserver» περιγράφει μία ιδιαίτερα εξοντωτική εβδομάδα στο πανεπιστήμιο: «Έπρεπε να παραδώσω τέσσερις εργασίες εκείνη την εβδομάδα. Ξύπνησα τη Δευτέρα στις 7.30 το πρωί και πήρα μερικές κάψουλες Αdderall “άμεσης δράσης”. Το φάρμακο μαζί με πολλή καφεΐνη με βοήθησε να μείνω συγκεντρωμένος στα μαθήματα και τις συναντήσεις αλλά παρατήρησα μερικές περίεργες παρενέργειες. Σε μία συνάντηση με τον καθηγητή που με βοηθούσε στο μάθημα άλλαζε συχνά ο τρόπος που μιλούσα. Άλλες φορές μιλούσα πολύ γρήγορα και ήξερα τα πάντα για ένα θέμα κι άλλες φορές έμενα απόλυτα σιωπηλός. Δεν μπορούσα να το ελέγξω.
Επίσης, δεν είχα όρεξη να φάω, όπως πάντα όταν έπαιρνα Αdderall.
Το απόγευμα πήγα στη βιβλιοθήκη, όπου πέρασα πάρα πολύ ώρα ψάχνοντας υλικό για την εργασία, αντί να κάτσω να τη γράψω. Αυτό είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όλοι οι φοιτητές που παίρνουν αυτού του είδους τα φάρμακα. Αντί να συγκεντρωθούν στον συγκεκριμένο τους στόχο, μπορεί να καθαρίσουν με μανία το σπίτι τους ή να κάνουν οποιαδήποτε άλλη δουλειά απαιτεί χρόνο και συγκέντρωση εκτός από το να διαβάσουν.
Αργότερα, στις οκτώ το βράδυ, είχα συνάντηση δύο ωρών με μία ομάδα που ασχολείται με φοιτητές με ψυχικά προβλήματα. Μετά πήρα μία κάψουλα “εκτεταμένης δράσης” και δούλεψα πάνω στην εργασία μου όλο το βράδυ. Στις οκτώ το άλλο πρωί πήγα σε μία συνάντηση της φοιτητικής μου οργάνωσης, όπου είμαι πρόεδρος. Όταν τελείωσε, ήμουν πολύ κουρασμένος, γι΄ αυτό κοιμήθηκα δύο ώρες μέχρι τις 12».
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4548328&ct=2
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.