Το θέμα είναι εξαιρετικά πολυδαίδαλο και οι δυνατότητες άντλησης στοιχείων περιορισμένες και γι αυτό ζητάμε προκαταβολικά συγνώμη για τυχόν παραλείψεις ή και λάθη, αλλά είναι δύσκολο να ξεκαθαριστούν όλες οι λεπτομέρειες για περίπου 500 τμήματα, όταν ακόμα και στους επίσημους οδηγούς ορισμένων τμημάτων υπάρχουν παραπλανητικά στοιχεία, σύμφωνα και με καταγγελίες που έχουν κατατεθεί στη Βουλή των Ελλήνων!

Συχνές αλλαγές

Ζητούν κατοχύρωση δεκάδες πτυχία και χιλιάδες πτυχιούχοι

Τα επαγγελματικά δικαιώματα αλλάζουν συχνά και πολλά τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ με ασαφές επαγγελματικό περιεχόμενο εντάσσονται αιφνιδιαστικά σε συγκεκριμένες επαγγελματικές κατηγορίες (ΠΕ, ΤΕ). Το φαινόμενο της ίδρυσης τμημάτων χωρίς προγραμματισμό και χωρίς καθορισμό εξαρχής των επαγγελματικών δικαιωμάτων έχει πάρει τα τελευταία χρόνια μεγάλες διαστάσεις. Μόνο το 2009 ιδρύθηκαν 17 τμήματα, περίπου 50 την τελευταία πενταετία, άλλα 12 θα λειτουργήσουν από την περίοδο 2010-11, ενώ περίπου 35 είναι οι προτάσεις για νέα τμήματα που παραλαμβάνει η νέα ηγεσία του υπουργείου Παιδείας

 

Από τους 40.000 – 45.000 νέους και νέες που αποφοιτούν κάθε χρόνο από τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ με τον τίτλο σπουδών-πτυχίο στο χέρι επιδιώκοντας την ένταξή τους στην αγορά εργασίας μόνο ο ένας στους δύο βρίσκει δουλειά.

 

Οι υπόλοιποι μένουν άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι και οι περισσότεροι από τους τελευταίους πάνω από τρία χρόνια. Από πρόσφατη έρευνα προκύπτει ότι το 45,6% των νέων δηλώνουν προσωρινά απασχολούμενοι-συμβασιούχοι, ξεχασμένοι στα προγράμματα stage, ενώ ένας στους δύο δεν εργάζεται στο επάγγελμα που έχει επιλέξει.

 

Η εγγύηση μιας σταθερής εργασίας και αμοιβής έχει γίνει ένα είδος που απειλείται με εξαφάνιση.

 

Την κατάσταση έρχεται να επιβαρύνει το πρόβλημα των επαγγελματικών δικαιωμάτων που αντιμετωπίζει μεγάλος αριθμός ειδικοτήτων σε δεκάδες τμήματα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Την ίδια ώρα που η ανεργία, η ετεροαπασχόληση και η υποαπασχόληση σαρώνει τα πτυχία πάνω από 350.000 πτυχιούχων, τα επαγγελματικά δικαιώματα δεκάδων τμημάτων Πανεπιστημίων και ΤΕΙ βρίσκονται στον αέρα, καθώς είτε είναι ανύπαρκτα είτε έχουν μπλεχθεί σε ένα αξεδιάλυτο κουβάρι. Κι αυτό γιατί στην Ελλάδα τα επαγγελματικά δικαιώματα βασίζονται στο πρώτο πτυχίο κάθε υποψηφίου και όχι στην εργασία ή στους τίτλους που πιθανώς θα λάβει στη συνέχεια των σπουδών του (μεταπτυχιακοί ή διδακτορικοί).

 

Η κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων μπορεί να μη σημαίνει τίποτε για επαγγέλματα όπως οι δημοσιογράφοι, οι ηθοποιοί ή οι διαφημιστές. Για πολλά επαγγέλματα όμως αποτελεί τη μοναδική προϋπόθεση για να μπορέσει κάποιος να βρει εργασία ανάλογη με το αντικείμενο των σπουδών του.

 

Ο δημόσιος τομέας
Τα επαγγελματικά δικαιώματα αφορούν κυρίως τη δυνατότητα κάθε πτυχιούχου να προσληφθεί στον δημόσιο τομέα και να ενταχθεί σε μια συγκεκριμένη κατηγορία Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΠΕ) και όχι στις γενικές κατηγορίες αποφοίτων πανεπιστημιακών σχολών ή να γραφτεί στις επαγγελματικές ενώσεις και επιμελητήρια (Τεχνικό Επιμελητήριο, Οικονομικό Επιμελητήριο, Γεωτεχνικό Επιμελητήριο) του κλάδου του. Αφορά όμως και το δικαίωμα ανάληψης ευθυνών στον επαγγελματικό του χώρο, όπως π.χ. η υπογραφή μελετών, ισολογισμών κτλ. Η τη δυνατότητα που δίνουν τα τμήματα στους αποφοίτους τους να ξεκινήσουν το δικό τους νόμιμο γραφείο (π.χ. λογιστικό γραφείο, οργανισμός εκμάθησης γλωσσών, τεχνικό γραφείο).

 

Οικονομική πολιτική
Όταν αναφερόμαστε στα επαγγελματικά δικαιώματα στις σημερινές συνθήκες που η ανεργία, η ετεροαπασχόληση και οι ελαστικές σχέσεις εργασίας συνθέτουν το γκρίζο τοπίο της αγοράς εργασίας, καταλαβαίνει κανείς ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς και μόνο η τυπική αναγνώρισή τους. Ειδικότερα το πρόβλημα της επαγγελματικής αποκατάστασης των αποφοίτων είναι γενικότερα οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό θέμα. Σε έρευνα των Γραφείων Διασύνδεσης των Πανεπιστημίων με την αγορά εργασίας (2005) αναφέρεται:

 

Οι δυσκολίες ένταξης των νέων πτυχιούχων είναι όχι μόνο μακροοικονομικής, αλλά και διαρθρωτικής φύσης. Έχουν δηλαδή να κάνουν με τη διαρθρωτική αδυναμία της ελληνικής οικονομίας να δημιουργήσει θέσεις εργασίας για εργατικό δυναμικό υψηλής εκπαίδευσης στον ρυθμό εκείνο που απαιτείται για να απορροφήσει τους πτυχιούχους που εξέρχονται κάθε χρόνο από τα πανεπιστήμια της χώρας, μαζί με αυτούς που αποκτούν πτυχία από πανεπιστήμια του εξωτερικού και επιστρέφουν στην Ελλάδα αναζητώντας δουλειά. Το ουσιώδες πρόβλημα είναι συνεπώς η αδυναμία της ελληνικής οικονομίας να απορροφά και να αξιοποιεί το επιστημονικό της δυναμικό.

 

Συνεπώς ούτε το ξεσκέπασμα συντεχνιακών πρακτικών ούτε η γκρουπαρισμένη άσκηση πίεσης προς τους αρμόδιους φορείς αρκούν για να πετύχει κανείς την αναγνώριση του δικαιώματος να δουλέψει… Τυπικά μπορεί να το πετύχει με αυτές τις μεθόδους και να φτάσει ένα διάταγμα ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας για υπογραφή. Ωστόσο η ουσιαστική επιβολή του επαγγελματικού δικαιώματος μπορεί να προκύψει μόνο από την ίδια την αγορά, δηλαδή από τη δυναμική μιας ορθολογικά χαραγμένης οικονομικής πολιτικής, που να μην υποστεί στρεβλώσεις στην πορεία…

 

Οι πτυχιούχοι ΑΕΙ που… αναγνωρίστηκαν πρόσφατα

 

Σε πανεπιστήμια της περιφέρειας (Θράκη, Πελοπόννησος και Κρήτη κυρίως) ανήκουν τα τμήματα των οποίων οι πτυχιούχοι κατοχύρωσαν επαγγελματικά δικαιώματα τα τελευταία δύο χρόνια. Οπως σε όλες τις περιπτώσεις, αυτό έγινε με Προεδρικά Διατάγματα κατόπιν σχετικών αιτημάτων από τις διοικήσεις των αντίστοιχων σχολών και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων προς τις εκάστοτε ηγεσίες του υπουργείου Παιδείας. Στον πίνακα που ακολουθεί καταγράφονται τα σχετικά τμήματα, των οποίων τα πτυχία θεμελίωσαν άδεια άσκησης των αντίστοιχων επαγγελμάτων.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11460&subid=2&pubid=8430950



Αφήστε μια απάντηση

  • Ημερολόγιο καταχώρησης άρθρων

    Ιανουάριος 2026
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Αρχεία

  • Ετικέτες

  • Αποποίηση ευθυνών

    Οι πληροφορίες που παρατίθενται στο τρέχων blog προέρχονται από ψηφιακό υλικό που βρίσκεται διαθέσιμο στο χώρο του διαδικτύου.