Νοέ 09
9
Η τεχνολογία του « Χαμένου Συμβόλου »
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 9 Νοεμβρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Το βιβλίο που διαδέχθηκε τον Κώδικα Ντα Βίντσικαι τους Ιlluminati είναι «ένα τεράστιο εκδοτικό εγχείρημα με πρώτη εκτύπωση αγγλόφωνου βιβλίου στα 6,5 εκατομμύρια αντίτυπα, αριθμός-ρεκόρ στα χρονικά», που… ως σήμερα έχει ήδη πουλήσει τα πρώτα 2 εκατομμύρια από αυτά! Πέραν αυτού, όμως, γιατί ενδιαφέρει το ΒΗΜΑscience ένα βιβλίο του είδους που γράφει ο Νταν Μπράουν; Η απλή απάντηση θα ήταν «διότι μέρος της συνταγής του είναι η παράθεση προωθημένων επιστημονικών θεωριών και τεχνολογικών επιτευγμάτων». Και όντως, όσοι από τους τακτικούς αναγνώστες μας το διαβάσουν, θα διαπιστώσουν ότι ήταν ήδη ενήμεροι για τα περισσότερα από τα «καλούδια του» μέσω των δικών μας σελίδων.
Γενικεύοντας, ο Νταν Μπράουν μάς ενδιαφέρει διότι παντρεύει το θρίλερ με την επιστημονική δημοσιογραφία. Αλλά ειδικά αυτό το τελευταίο βιβλίο του μας ενδιαφέρει διότι παντρεύει…
πολύ περισσότερα απ΄ όσα δείχνει!
Είναι μάλλον σίγουρο ότι αν έμπαινε ένας καθηγητής σε σχολική τάξη και ανήγγελλε ξερά ότι«εντός της εβδομάδος θα μάθετε τον ορισμό και τις αρχές λειτουργίας του Τaser, της θερμικής όρασης, της γεννήτριας υδρογόνου, της ολογραφικής αποθήκευσης, του μη πυρηνικού ηλεκτρομαγνητικού παλμού, του Κρυπτού, του θαλάμου απομόνωσης αισθητηρίων ερεθισμάτων, της υγραναπνοής και τις αρχές των Νοητικών Επιστημών»οι περισσότεροι μαθητές θα… έψαχναν γιατρό να τους δικαιολογήσει τις απουσίες! Αντίθετα, η παράθεση όλων αυτών ως «γκάτζετ του θρίλερ» από τον συγγραφέα του Χαμένου Συμβόλου, κάνει μαθητές, νοικοκυρές και συνταξιούχους να μην ξεκολλούν τα μάτια τους από το πρωτότυπο αυτό «εγχειρίδιο χρήσης» ώσπου να φθάσουν στο τέλος.
Παιδαγωγικά αποδοτικότατη λοιπόν η μέθοδος του Μπράουν, αλλά πόσο αληθινά είναι όλα αυτά που λέει; Ας τα δούμε ένα ένα.
TΑSΕR ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟ-ΤΕΖΑ
Η πρώτη συσκευή ολογραφικών δίσκων- η Τapestry της iΡhaseετοιμάζεται να κυκλοφορήσει στα εφετινά χριστουγεννιάτικα ράφια
Το 1969, ο ερευνητής της ΝΑSΑ Τζακ Κάβερ (Jack Cover) ξεκίνησε να φτιάχνει το «όπλο των ονείρων του». Οταν το τελείωσε, το 1974, το βάφτισε προς τιμήν ενός ήρωα της παιδικής του ηλικίας «Ηλεκτρικό Τουφέκι του Θωμά του Σβέλτου» (Τhomas Α. Swift΄s Εlectric Rifle). Από τα αρχικά των λέξεων αυτών βγήκε η καινοφανής λέξη ΤΑSΕR. Τι ήταν; Ενα μη θανατηφόρο όπλο, που εξουδετέρωνε τον αντίπαλο με ηλεκτροσόκ! Η εταιρεία που έστησε ο Κάβερ για να το κατασκευάζει και προωθεί, η Τaser Ιnternational, μας ενημερώνει ότι η τεχνολογία της λέγεται ΕΜD (Ηλεκτρική Διαταραχή της λειτουργίας των Μυών) και υλοποιείται με την είσοδο δύο απλών μπαταριών τύπου ΑΑΑ και την έξοδο… 50.000 ως και 100.000 Volt, σε απόσταση ως και 4,5 μέτρων!
Τo όπλο είναι πραγματικότατο: για παράδειγμα, το βρήκαμε στο διαδικτυακό μαγαζί www.personalarms. com/tasers.htm, στην τιμή προσφοράς των 879 δολαρίων. Και επειδή, κατά την κατασκευάστρια,«ποιος λέει ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να έχει στυλ;», προσφέρεται και σε χρώμα… ροζ. Επίσης, στις 27 Ιουλίου 2009, η Τaser Ιnternational παρουσίασε και το μοντέλο Χ3, το οποίο μπορεί να εξουδετερώσει και τρεις αντιπάλους μαζί, με ένα μόνο γέμισμα!
Περιττό να πούμε ότι τα Τaser βγαίνουν και σε ειδικές εκδόσεις, για την αστυνομία και τον στρατό. Μάλιστα για όσους νομίζουν ότι η δική μας αστυνομία υστερεί τεχνολογικά, σας θυμίζουμε ότι κατά την αεροπειρατία του Μαρτίου 2003- ενός Α310 των Τurk Ηava Υolari- οι αστυνομικοί μας εξουδετέρωσαν τον αεροπειρατή με Τaser!
ΤΟ «ΘΕΡΜΙΚΟ ΚΡΥΦΤΟ»
Τo αστυνομικό μοντέλο «ηλεκτροτεζαριστή», Χ26 ΤΑSΕR
Ολοι οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι «η νύχτα είναι πονηρή» διότι δεν έχουμε μάτια κουκουβάγιας, αλλά και οι περισσότεροι έχουν δει κινηματογραφικές ταινίες όπου κάποιος σημαδεύει με όπλο, τη νύχτα, μέσα από διόπτρα νυχτερινής σκόπευσης. Κατά κανόνα σε τέτοιου είδους νυχτερινές εξορμήσεις μία κόκκινη κουκκίδα προσγειώνεται πάνω στον στόχο πριν από το μοιραίο κλικ. Είναι το σημάδι μιας υπεριώδους ακτίνας που εκπέμπεται από τη διόπτρα για να φωτίσει τον στόχο. Η διόπτρα ενισχύει το αντικατοπτριζόμενο φως και το φέρνει στα μάτια του σκοπευτή μέσα από το κιάλι της. Ωστόσο το κόκκινο σημαδάκι και η πηγή του είναι επίσης ορατά από το υποψήφιο θύμα, ιδιαίτερα όταν και εκείνο έχει διόπτρα νυκτός. Πώς μπορούσε ο στρατός- και τα σώματα ασφαλείας- να έχει καλύτερη εικόνα χωρίς να προδίδει τη θέση του; Την απάντηση έδωσαν η τεχνολογία «σάρωσης θερμικής εικόνας» και οι «θερμογραφικές κάμερες». Οπως υποδηλώνουν τα ονόματά τους, καταγράφουν την εκπεμπόμενη θερμότητα ενός σώματος και αποδίδουν τη σιλουέτα του ακόμη και αν καλύπτεται από καπνό, βροχή ή ομίχλη. Επιστημονικά η αρχή λειτουργίας των συσκευών νυχτερινής όρασης δεν απέχει πολύ από εκείνη που μετατρέπει το φως σε ψηφιακό σήμα στις ψηφιακές κάμερες του εμπορίου. Ωστόσο στην περίπτωση των πρώτων η εικόνα που παίρνουμε είναι πολύ πιο φτωχή σε αποχρώσεις. Ο πρώτος «πελάτης» που είχε λόγο να δυσφορεί με αυτόν τον περιορισμό ήταν η ΝΑSΑ, που χρησιμοποιεί την εν λόγω τεχνολογία για να μελετάει μακρινά αστέρια. Από τους πειραματισμούς, λοιπόν, των ερευνητών της προέκυψε- τον Μάιο του 2006 – μια φθηνή και αποτελεσματική διάταξη που επιτρέπει τη «νυχτερινή κατόπτευση» μεγάλου εύρους χρωμάτων. Πρόκειται για το τσιπάκι QWΙΡ (Quantum Well Ιnfrared Ρhotodetector ή Φωτοανιχνευτής Υπεριωδών με Κβαντικό Πηγάδι), που δίνει εικόνες διακριτότητας 1 εκατομμυρίου megapixel!
Τo αν οι κβαντικοί αυτοί φωτοανιχνευτές έχουν ήδη περάσει και στις διόπτρες των μυστικών υπηρεσιών δεν μας είναι ακόμη γνωστό.
ΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ
Οι κυψέλες καυσίμων με τροφοδοσία από υδρογόνο είναι γνωστές στους αναγνώστες μας από τα σχετικά με την υδρογονοκίνηση των αυτοκινήτων άρθρα. Η ίδια περίπου τεχνολογία χρησιμοποιείται και για την κατασκευή υδρογονοτροφοδοτούμενων γεννητριών για κτίρια. Για παράδειγμα, η τηλεπικοινωνιακή εταιρεία των ΗΠΑ Verizon έχει αντικαταστήσει, από το 2005, την κλασική γεννήτρια ρεύματος που είχε στο Garden City της Νέας Υόρκης με μια τέτοια μεγάλη γεννήτρια υδρογόνου. Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η «μιγαδική μορφή» αυτής της τεχνολογίας, όπως ετοιμάζεται να υλοποιηθεί στην Καλιφόρνια και στην Ιταλία: Από την αεριοποίηση άνθρακα ή λιγνίτη εξάγεται υδρογόνο. Το διοξείδιο του άνθρακα που εκλύεται διοχετεύεται στο υπέδαφος ή στον βυθό της θάλασσας και το υδρογόνο οδηγείται σε έναν μεγάλο στροβιλοκινητήρα που παράγει «καθαρή» ηλεκτρική ενέργεια.
Πάντως για τα αστικά δεδομένα πόλεων όπως η Αθήνα, άμεσο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η γεννήτρια υδρογόνου που εγκατέστησε ο Δήμος Camden και Croydon, στο Λονδίνο (βλ. www.camden.gov. uk/ccm/content/environment/airquality-and-pollution/portable- hydrogen-fuel-cell-generator.en). Είναι φορητή, με ισχύ 5kW, και αξιοποιείται τριπλά: για να παρέχει ενέργεια στα μηχανήματα ελέγχου καυσαερίων του δήμου, για να τροφοδοτεί τα μηχανήματα φωτισμού και ήχου στις υπαίθριες εκδηλώσεις του δήμου και για να υπάρχει ως εναλλακτική πηγή ενέργειας στο αμαξοστάσιο του δήμου, σε ενδεχόμενο μπλακάουτ.
ΟΛΟΓΡΑΦΙΚΑ CD
Οι τελευταίου τύπου νυχτερινές διόπτρες προσαρμόζονται στο κράνος και αποδίδουν μια πρασινωπή εικόνα. Αλλά με τους «κβαντικούς φωτοανιχνευτές» θα βλέπουν περισσότερες λεπτομέρειες, σε περισσότερα χρώματα
Από τις πρώτες τεχνολογίες εντυπωσιασμού μας στοΧαμένο Σύμβολο είναι η ολογραφική αποθήκευση δεδομένων. Οσο κι αν ακούγεται εξωτική, η σχετική έρευνα ξεκίνησε στη δεκαετία του 1960 και πρωτοπαρουσιάστηκε ως συσκευή το 2002. Τότε η θυγατρική των Βell Labs, ΙnΡhase, μας υποσχέθηκε δίσκους χωρητικότητας από 300 GΒ ως 1 ΤΒ, που θα είχαν- επιτέλους- εγγύηση ζωής μισού αιώνα! Η κύρια τεχνολογική διαφορά τους από τα νυν υπάρχοντα CD, DVD και ΒD (Βlue ray Disks) είναι ότι η ακτίνα λέιζερ της συσκευής δεν καίει απλώς μικροσκοπικές κουκκίδες στην επιφάνεια του δίσκου, αλλά αλλάζει τη χημική σύσταση σε μικροσκοπικούς κυλίνδρους διαμέτρου ενός χιλιοστού, προκειμένου να δημιουργήσει σημεία με διαφορετικό δείκτη ανάκλασης του προσπίπτοντος φωτός (άρα και μεγαλύτερη και καλύτερη δυνατότητα καταχώρισης πληροφορίας). Το ανακλώμενο φως ανιχνεύεται από μια διάταξη φωτοανιχνευτών CCD σε πίνακα και μετατρέπεται σε ψηφιακό σήμα.
Η υλοποίηση των υποσχέσεων σε μορφή αξιόπιστου εμπορικού προϊόντος αποδείχθηκε δύσκολη και μόλις εφέτος, τον Δεκέμβριο, αναμένεται να εμφανιστούν συσκευές κόστους 18.000 δολαρίων, με κόστος ανά δίσκο 180 δολαρίων. Εν τω μεταξύ, όμως, εμφανίστηκε ως ανταγωνιστής και η GΕ (General Εlectric) με ολογραφικές συσκευές που θα διαβάζουν και τους παλαιότερους τύπους δίσκων. Και, σαν να μην έφτανε αυτό, στις 3 Φεβρουαρίου του 2009 ερευνητές του αμερικανικού Πανεπιστημίου Στάνφορντ παρουσίασαν διάταξη «κβαντικής ολογραφικής αποθήκευσης» η οποία επιτρέπει την καταχώριση 35 μονάδων πληροφορίας (bits) στον κβαντικό περίγυρο του κάθε ηλεκτρονίου, κάθε ατόμου του δίσκου! Φυσικά από το ερευνητικό στάδιο αυτής της εργασίας ως την παραγωγή συσκευών τρισδιάστατης κβαντικής ολογραφίας θα περάσουν κάποια χρόνια, αλλά… για σκεφθείτε το ενδεχόμενο να έχεις όλες τις βιβλιοθήκες του πλανήτη σε έναν «ψηφιακό κύβο του Ρούμπικ»!..
ΜΗ ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ
Δεξιά, δύο μεγάλες γεννήτριες υδρογόνου – όπως αυτή που περιγράφει στο βιβλίο του ο Νταν Μπράουν
Η ταινίαGolden Εyeτης σειράς Τζέιμς Μποντ φρόντισε να μας ενημερώσει αρκούντως για την πιθανότητα να επιστρέψει ο πλανήτης στον Μεσαίωνα, αν κάποιος καταφέρει να πυροδοτήσει μία μεγα-έκρηξη στη στρατόσφαιρα του πλανήτη. Οι αρμόδιοι επιστήμονες των μεταπολεμικών υπερδυνάμεων είχαν, βεβαίως, από πρώτο χέρι γνώση της πιθανότητας αυτής, καθώς είδαν- τον Ιούλιο του 1962-τη Χαβάη να βυθίζεται στο σκοτάδι από μια πυρηνική δοκιμή στον ουρανό, 1.500 χιλιόμετρα μακριά της και 400 χιλιόμετρα πάνω από τον ωκεανό. Ετσι φθάσαμε στον ορισμό του ΕΜΡ μεγάλου υψομέτρου (Ηigh altitude ΕlectroΜagnetic Ρulse- ΗΕΜΡ): «μία εκπομπή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας συνεπεία έκρηξης (ιδιαίτερα πυρηνικής) σε μεγάλο υψόμετροή ένα αιφνιδίως μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο.Τα προκύπτοντα ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία μπορεί να συζευχθούν με ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά συστήματα και να οδηγήσουν σε καταστροφικές κορυφώσεις ηλεκτρικής τάσης».
Ιστορικά υπάρχουν ενδείξεις ότι τέτοιος παλμός χρησιμοποιήθηκε ως όπλο κατά τον Πόλεμο του Κόλπου (1991) και κατά την εισβολή στο Ιράκ (2003). Φυσικά, αν όντως αληθεύουν αυτές οι πληροφορίες, εκεί δεν εξερράγη κάποια πυρηνική βόμβα, αλλά μια πιο συμβατική, η Ε-bomb. Αλλά, πώς κατορθώνει μια συμβατική έκρηξη να δημιουργήσει ηλεκτρομαγνητικό παλμό;
Οι μη πυρηνικές εκρήξεις με έκλυση ΕΜΡ δημιουργούνται από διατάξεις όπως μεγάλοι πυκνωτές, που αποφορτίζονται σε κεραία μονού βρόγχου, ή γεννήτριες μικροκυμάτων, ή συμπιεστές ενός «εκρηκτικά περιορισμένου υγρού». Πάντως διατάξεις αρκετά μικρές ώστε να δρουν από ελικόπτερο που υπερίπταται κτιρίουκαταπώς θέλει το σενάριο του Νταν Μπράουν- δεν είχαμε δει ως τον Απρίλιο που μας πέρασε: τότε, σε έκθεση στρατιωτικού εξοπλισμού που έγινε στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα παρουσιάστηκε η πρώτη βόμβα μικροκυμάτων υψηλής ισχύος (ΗΡΜ- ΗighΡower Μicrowave), που ήταν τόσο μικρή ώστε να μπορεί να μεταφερθεί ακόμη και από ρομποτικό ελικόπτερο ή αεροπλανάκι (UΑV)!
Ο ΚRYPTOS ΤΗΣ CΙΑ
Δεν χρειάζεται πλέον αεροπλάνο με Ε-bomb για να σβήσει ό,τι το ηλεκτρονικό σε μια πόλη. Με τη μικροσκοπική ΗΡΜ αρκεί ένα τηλεκατευθυνόμενο UΑV (κάτω)
Το διάτρητο από κωδικά σύμβολα τοιχίο Κryptos,που περιγράφεται στοΧαμένο Σύμβολο, είναι όντως ένα γλυπτό – κόστους 250.000 δολαρίων- τοποθετημένο μπροστά στο κεντρικό κτίριο της CΙΑ, στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Φτιάχτηκε από τον γλύπτη Τζιμ Σάνμπορν (Jim Sanborn) και τοποθετήθηκε εκεί στις 3 Νοεμβρίου 1990. Είναι μια σύνθεση από κόκκινο και μαύρο σχιστόλιθο, απολιθωμένα ξύλα σε χαλαζία, χαλκό και μαγνητίτη. Το κύριο σώμα τού γλυπτού είναι φύλλο χαλκού, με κάτοψη σχήματος S, διάτρητο από χαρακτήρες και σημεία στίξης του λατινικού αλφαβήτου, σε κρυπτογραφημένη διάταξη.
ΟΚryptosείναι όντως μια σπαζοκεφαλιάγια κρυπτογράφους- όπως περιγράφει και ο Νταν Μπράουν-, αλλά δεν αληθεύει ότι παρέμενε πλήρως ανεξιχνίαστος: το 1999 ο επιστήμονας πληροφορικής Τζέιμς Γκίλογκλι, από τη Νότια Καλιφόρνια, ήταν ο πρώτος που αποκρυπτογράφησε δημόσια τα 772 από τα 870, συνολικά, σύμβολα. Μετά την ανακοίνωσή του, η CΙΑ έσπευσε να δηλώσει ότι και ο αναλυτής της Ντέιβιντ Στάιν είχε αποκρυπτογραφήσει τμήματα του κώδικα, από το 1998, χρησιμοποιώντας μόνο μολύβι και χαρτί. Το 2005 η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (ΝSΑ) ανακοίνωσε ότι μία ομάδα ερευνητών της, με επικεφαλής τους Κεν Μίλερ και Ντένις Μακ Ντάνιελς, είχαν αποκρυπτογραφήσει μέσω υπολογιστή τα τμήματα 1 ως 3, αλλά όχι και το 4ο.
Το περιεχόμενο των αποκρυπτογραφηθέντων τμημάτων είναι, εν συντομία, αυτό που εμφανίζεται στοΧαμένο Σύμβολοως «καλά κρυμμένο μυστικό», με μία σημαντική διαφορά: ενώ ο Μπράουν λέει πως οΚryptos«σε στέλνει πίσω στον εαυτό του», ο γλύπτης Σάνμπορν δήλωσε τον Απρίλιο του 2006 ότι είχε ξεχάσει να χτυπήσει το σύμβολο Χ σε κάποιο σημείο του κώδικα, οπότε από τον επανυπολογισμό προέκυψε ότι το σημείο του «κρυμμένου θησαυρού» που δείχνει οΚryptosβρίσκεται διακόσια πόδια νότια από αυτόν.
Προτού… πάτε να σκάψετε, σκεφθείτε τις ανατροπές που μπορεί να κρύβει το 4ο μέρος. Ενα καλό σημείο πληροφόρησης είναι το http://realmoftwelve. kryptos.
info/overview/intro.html.
Ο ΘΑΛΑΜΟΣ ΤΗΣ ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
Στολή «υγρής αναπνοής», από την ταινία «Dune»
Η πιο φαεινή ιδέα του Μπράουν για το νέο βιβλίο του ήταν να μας κοψοχολιάσει με τη χρήση ενός «μαγικού κουτιού», μεγέθους… φερέτρου. Οπως προέκυψε, ήταν ένας «θάλαμος απομόνωσης αισθητηρίων ερεθισμάτων» (Sensory-deprivation tank, αγγλιστί), με τη σημαντική προσθήκη του «ολικού αερισμού μέσω υγρού» (total liquid ventilation- ΤLV).
Η ιστορία αυτή δεν είναι απολύτως φανταστική. Ξεκίνησε το 1954, όταν ο αμερικανός νευροψυχίατρος Τζον Λίλι (John C. Lilly) άρχισε τους πειραματισμούς για να αποδείξει ότι οι πηγές ενέργειας του εγκεφάλου είναι βιολογικές και εσωτερικές, μη εξαρτώμενες από το εξωτερικό περιβάλλον. Εφτιαξε λοιπόν ένα κουτί, όπου ο ασθενής-πειραματόζωο έχανε κάθε επαφή με το περιβάλλον. Από τα πορίσματά του εμπνεύστηκαν και πολλοί συνάδελφοί του, όπως ο Βρετανός Κόλιν ΣτάνγουελΣμιθ, που έβαλε τον «ασθενή» να επιπλέει σε υγρό. Τελικά ο θάλαμος αυτός κατέληξε «χαλαρωτική μόδα» για πλουσίους, αλλά στα χρόνια μας είναι προσιτός σε πολλούς και ως κατασκευή «καν΄ τον μόνος σου» (βλ. http://float-tank. centauremt. com/, με 1.000 καναδικά δολάρια). Εκεί που το πράγμα γίνεται… θρίλερ είναι όταν δεν επιπλέεις, αλλά είσαι ολότελα βυθισμένος στο υγρό! Από πού αναπνέεις; Η επιστημονική απάντηση υπάρχει από το 1966, και μάλιστα δοκιμάζεται ήδη από δύτες που θέλουν να φτάσουν σε μεγάλα βάθη: χρησιμοποιείς ένα υγρό πλούσιο σε οξυγόνο (όπως είναι ο υπερφθοράνθρακαςΡFC). Το πώς ακριβώς γίνεται αυτό μάς το έδειξε ο σκηνοθέτης Τζέιμς Κάμερον στην ταινίαΑbyss, όπου ένα ποντίκι ανέπνευσε κανονικά σε υγρό από υπερφθοράνθρακα, αλλά και ένας δύτης βυθίστηκε (υποτίθεται) σε βάθος χιλιάδων μέτρων με «υγρή ανάσα».
Ακόμη πιο εντυπωσιακό όμως είναι το ότι η χρήση μιας τέτοιας συσκευής επιδείχθηκε από τη δεκαετία του 1970, στη βρετανική τηλεοπτική σειράUFΟτου Τζέρι Αντερσον, ως διαστημική στολή με «υγρή αναπνοή». Παρόμοιο σκεπτικό είδαμε και στην ταινίαDune, με διαστημικούς «τρωγλοδύτες της ερήμου» να επιβιώνουν χάρη σε τέτοιες στολές. Θα λέγαμε ότι ήταν συμπτώσεις επιτυχημένης επιστημονικής φαντασίας, αν δεν γνωρίζαμε ότι ο υπεύθυνος διαφύλαξης των αρχείων «Ρόσγουελ» στο Πεντάγωνο, συνταγματάρχης Φίλιπ Κόρσο, είχε αποκαλύψει στο βιβλίο τουΤhe day after Roswellπως τέτοια στολή φορούσαν οι… τρεις εξωγήινοι πιλότοι του ιπτάμενου δίσκου που κατέπεσε στην περιοχή!
Οι επιστήμες της νοόσφαιρας
Η εμπρόσθια όψη του «Κρυπτού», στην αυλή της CΙΑ, που υποτίθεται ότι δείχνει πού είναι κρυμμένο το μυστικό των «πεφωτισμένων» των ΗΠΑ
Η επιστημονική θεώρηση που εισάγει ως μέγα εύρημα του βιβλίου ο συγγραφέας του αναλύθηκε στο προ έτους άρθρο μας «Πυθίες του Κυβερνοχώρου (βλ. www. tovima. gr/default. asp? pid=2&ct=33&artΙd= 246658&dt=14/12/2008). Χαρακτηριστικά- και με ιδιάζουσα συνάφεια προς τη νυν αντίληψη των Νοητικών Επιστημών από τον Μπράουν- γράφαμε τότε ότι:
«Η θεωρητική αναζήτηση του θέματος μπορεί να εντοπιστεί στο 1907, όταν ο γαλλοεβραίος φιλόσοφος Ανρί Μπεργκσόν… αμφισβητούσε τον δυϊσμό του Καρτέσιου και πρότεινε την ύπαρξη μιας “ζωτικής δύναμης” που ενοποιούσε τη σκέψη με το σώμα. (…) Οι σκέψεις αυτές ώθησαν τον γεωχημικό και ιδρυτή της Ουκρανικής Ακαδημίας Επιστημών Βλαντίμιρ Βερνάντσκι στη διατύπω- ση μιας θεωρίας επέκτασης εκείνης του Δαρβίνου,κατά την οποία η επόμενη φάση εξέλιξης στη Γη- μετά τη γεώσφαιρα και τη βιόσφαιρα- είναι η νοόσφαιρα. Τη σκυτάλη αυτής της σκέψης παρέλαβε ο…ιησουίτης ιερέας (αλλά και παλαιοντολόγος, γεωλόγος και βιολόγος) Πιερ Τεγιάρ ντε Σαρντέ, ο οποίος υποστήριξε πως η νοόσφαιρα εκφράζεται ως “συλλογική συνείδηση” του ανθρώπινου είδουςπου προκύπτει από την αλληλεπίδραση των ανθρωπίνων σκέψεων (Le Ρhenomene Ηumain, 1955). Είπε ότι όσο πιο πολύπλοκα κοινωνικά δίκτυα θα χτίζει το ανθρώπινο είδος τόσο περισσότερο θα αναπτύσσεται η νοόσφαιρα.Οπως περίπου επικοινωνούν οι νευρώνες στον ανθρώπινο εγκέφαλο, οι εκφράσεις των ανθρωπίνων σκέψεων ανά τον πλανήτη θα επικοινωνούν, συγκροτώντας την “παγκόσμια συνείδηση”. (…)
Η αλματώδης αύξηση των καταθέσεων ανθρωπίνων σκέψεων στο Διαδίκτυο και η νεοαποκτηθείσα δυνατότητα ανίχνευσής τους δεν πέρασαν απαρατήρητες από τους θιασώτες των θεωριών της νοόσφαιρας. Από τις 5 Αυγούστου 1998μία διεθνής ομάδα περίπου 100 επιστημόνων άρχισε να συλλέγει δεδομένα από ένα παγκόσμιο δίκτυο “γεννητριών τυχαίων γεγονότων” (RΕG). Ενα ειδικά διαμορφωμένο λογισμικό διαβάζει, ανά δευτερόλεπτο, τα εξαγόμενα αυτών των γεννητριών σε 65 πόλεις του πλανήτη και τα στέλνει σε έναν κεντρικό υπολογιστή του Πανεπιστημίου Πρίνστον των ΗΠΑ.
Η επίσκεψη στον διαδικτυακό τόπο της οργάνωσης (http: //noosphere. princeton. edu/) δεν μας δίνει λεπτομερείς επιστημονικές εξηγήσεις για τα όσα “διαβάζουν” τα μηχανήματα του Global Consciousness Ρroject,πέρα από το ότι εξετάζουν με στατιστικές μεθόδους τις “αναγνώσεις” τους προκειμένου να εντοπίσουν διαφοροποιήσεις από τις αναμενόμενες τιμές. Η έκπληξη έρχεται όταν μας λένε πως οι σημαντικότερες “διαφοροποιήσεις από την τυχαιότητα” που έχουν καταγράψει συμπίπτουν με την εκδήλωση συνταρακτικών γεγονότων ανά τον πλανήτη! Και μάλιστα οι συγκεκριμένες διαφοροποιήσεις ξεκινούν αρκετές ώρες πριν από την εκδήλωση των γεγονότων- όπως στην περίπτωση της επίθεσης στους Δίδυμους Πύργους στις 9.11.2001. Είναι σαν η “παγκόσμια συνείδηση” να αφυπνίζεται λίγο πριν από μια καταστροφή και να “φωνάζει στο Διαδίκτυο”!».
Για να επανασυνδεθούμε με τον «κόσμο του Χαμένου Συμβόλου», πρέπει να σας πούμε ότι το Ινστιτούτο Νοητικών Ερευνών (ΙΟΝS) υπάρχει (βλ. www. noetic. org) και ιδρύθηκε από τον αστροναύτη της αποστολής Αpollo 14 Εντγκαρ Μίτσελ και τον βιομήχανο Πολ Τεμπλ, το 1973. Ταιριαστό με τα γραφόμενα από τον Μπράουν το ότι ο Μίτσελ (Εdgar Μitchell) είναι ένας από τους 10 δεδηλωμένους ελευθεροτέκτονες αστροναύτες (βλ. http: //freemasonry. bcy. ca/biography/spacemason/).
Ακόμη, σε συνέντευξή του, το 2004, είχε πει ότι«μια καμπάλα λειτουργεί στα ενδότερα της κυβέρνησης των ΗΠΑ,που μελετάει προσεκτικά τους εξωγήινους…και η ομάδα αυτή έπαψε να ενημερώνει τους αμερικανούς προέδρους μετά τη δολοφονία του Τζον Κένεντι».Σε ραδιοφωνική συνέντευξή του στις 23 Ιουλίου 2008, ο Μίτσελ επανήλθε στο θέμα δηλώνοντας και πάλι ότι«όχι μόνο τον πλανήτη μας επισκέπτονται εξωγήινοι, αλλά και οι αμερικανικές κυβερνήσεις συγκαλύπτουν την αλήθεια».Ως πηγή διασταύρωσης των πληροφοριών του ανέφερε αξιωματικό ασφάλειας του Πενταγώνου, χωρίς να τον κατονομάζει(λέγε με Κόρσο;).
Σταματούμε εδώ, προτού… κλέψουμε το μενού γνωστών τηλεοπτικών εκπομπών.
Η «ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΩΝ ΘΕΟΣΟΦΙΣΤΩΝ»
(ΜΙΑ ΣΚΛΗΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ)
Α ναλύοντας το νέο βιβλίο του Νταν Μπράουν- στο πρωτότυπο – ένιωσα ότι συγγραφικά είναι υποδεέστερο των προηγουμένων τεσσάρων, αλλά νοηματικά έχει ιδιαίτερη σημασία να το διαβάσετε! Ως προς το πρώτο σκέλος, δεν μου φταίει τόσο το ότι ακολουθεί πλέον μια γνωστή συνταγή. Αντίθετα, το θρίλερ του κατορθώνει να έχει την αλληλουχία ανατροπών, το λαχάνιασμα της κορύφωσης, τις ευρηματικές λύσεις… και δεν σε αφήνει να το αφήσεις προτού φτάσεις στο τέλος. Ωστόσο το τωρινό γράψιμο του Μπράουν είναι τόσο αγχωμένο που ρέπει προς την επιπολαιότητα: δεν μπορείς να δημιουργείς κλίμα Αρμαγεδδώνα στον αναγνώστη και έπειτα να τον ξεφουσκώνεις με… «διαρροές»! Επίσης, δεν μπορείς να ξοδεύεις τα τέσσερα τελευταία λεπτά κορύφωσης με διαλόγους αμπελοφιλοσοφίας που… θα χρειάζονταν τουλάχιστον μία ώρα για να διεξαχθούν! Ούτε μπορείς να αχρηστεύεις την πιο τραγική μορφή του δράματός σου με μια αψυχολόγητη μεταστροφή του προς το ιλαρόν, σαν να μη συνέβη τίποτε! Ή, ακόμη χειρότερα, δεν μπορείς να έχεις έναν από τους πρωταγωνιστές σου να αντιδρά ως ανίδεος στα 4/5 του βιβλίου και μετά να τον αναγορεύεις σε μυημένο αναλυτή όσων προηγουμένως έδειχνε να αγνοεί ή να απορρίπτει! Η επιπολαιότητα διαπερνά και το κομμάτι της «δημοσιογραφίας» του Μπράουν: η έρευνα που έχει κάνει είναι γεμάτη «τρύπες». Ακόμη και ο μη ενήμερος επιστημονικά έλληνας αναγνώστης θα το αντιληφθεί μόλις διαβάσει τις γεμάτες λάθη αναφορές του Μπράουν σε Ελληνες (ευτυχώς που… διαφημίζει τη Μύκονο και το σουβλάκι!). Αλλά όλα αυτά είναι ψίχουλα μπροστά στην «καυτή πατάτα» που αγχώνει τον Μπράουν: ο λόγος της προβληματικής συγγραφής του είναι μάλλον το ότι έχει τώρα περάσει στο «ενεργητικό στάδιο της ιεραποστολής». Ναι, αυτή την εντύπωση έχω πλέον σαφέστατα εισπράξει ως αναγνώστης. Ο συγγραφέας αυτός αναδύθηκε στην επιτυχία- αρχές του μιλένιουμ, αν θυμάστε- χάρη κυρίως στη διάνθιση του κινηματογραφικού του γραψίματος με εντυπωσιακό όγκο «εσωτερικών πληροφοριών», τόσο εκκλησιαστικών και μασονικών όσο και τεχνολογικών. Ωστόσο από το πρώτο ως το τελευταίο βιβλίο του έχει παρατηρηθεί μια σταδιακή διολίσθηση προς την… προπαγάνδα. Ενώ ο πρωταγωνιστής του είναι, υποτίθεται, σκεπτικιστής και αδέκαστος, στοΧαμένο Σύμβολοφθάνουμε στο συγγραφικά απίστευτο να έχει παρέλθει η κορύφωση, να έχει επέλθει η λύση, αλλά να επακολουθούν αρκετές σελίδες κηρύγματος που καταλήγουν σε έναν ευτυχή προσήλυτο (τον πρωταγωνιστή ή και τον αναγνώστη)!
Το θέμα ίσως απασχολεί υπερβολικά και μόνον εμένα. Ωστόσο όσοι έχουν ήδη διαβάσει προσεκτικά τις διεθνείς επιτυχίες της τελευταίας 25ετίας- από τονΠόλεμο των Αστρωνκαι τον Αρχοντα των Δαχτυλιδιώνως τονΧάρι Πότερ, τηΝάρνιακαι τον Κώδικα Ντα Βίντσι- θα νιώσουν με το τελευταίο βιβλίο του Μπράουν ότι η ψυχοδιανοητική πίεση για «Τάξη από το Χάος» (Οrdo ab Chao) γίνεται ολοένα πιο ασφυκτική. Οι «παραβολές» των πρώτων και οι «αποκαλύψεις» των τελευταίων αναδεικνύουν μια ιδιαίτερα κοινή πλοκή: με τις μύριες αναφορές τους σε δοξασίες μυστικιστικών οργανώσεων του παρελθόντος διαμορφώνουν πρώτα ένα αίσθημα κορεσμού από τις «επίσημες αλήθειες» και έπειτα ένα αίσθημα αναζήτησης της «μιας και πραγματικής αλήθειας». Από τον κατακερματισμό σε «διανοητικά σκουπίδια», στην προσδοκία «μιας και ενιαίας» θρησκείας, φιλοσοφίας, επιστήμης… πλανητικής διακυβέρνησης. Κάποιοι ακούν το μήνυμα καχύποπτα, αλλά όλο και περισσότεροι αναγνώστες-θεατές-πολίτες του ταλανισμένου κόσμου μας το ακούν με ανακούφιση.
Το μόνο για το οποίο δεν γράφει- ακόμη- ο Νταν Μπράουν στο βιβλίο του είναι ποιο είναι το επόμενο βήμα μετά την επίτευξη της «οικουμενικής συνείδησης» που ευαγγελίζεται. Πιθανόν να το «αποκαλύψει» στο επόμενο βιβλίο του, γράφοντας το πώςο Τζακ Πάρσονς (Jack Ρarsons)- ο κατά κόσμον εφευρέτης κινητήρων των πυραύλων της ΝΑSΑ,αλλά και μαθητής του σατανιστή Αλιστερ Κράουλι- πήρε τον «Ορκο της Αβύσσου» στην Καμπάλα για να γίνει ο Αντίχριστος…το πώς έφερε στη Γη την «Πόρνη της Βαβυλώνας» και γονιμοποίησε τη Μάρτζορι Κάμερον (Μarjorie Cameron) με το Γκόλεμ (την κόρη του Αντίχριστου)…σε τελετή που συμμετείχε ο ιδρυτής της Σαϊεντολογίας L.Ron Ηubbard,στα Εργαστήρια της Ατομικής Βόμβας του Λος Αλαμος…το πώς το κοριτσάκι που γεννήθηκε «βαπτίσθηκε» στη ραδιενέργεια της βόμβας…και το πώς τώρα ζούμε στην εποχή της Τhelema (Θέλημα),την εποχή της Νέας Τάξης.Μια εποχή από την οποία οι επιζώντες…δεν θα γίνουν θεοί αλλά ημίθεοι,καθόσον οι Αιώνιοι Θεοί κατοικούν στις Πλειάδες και σε αυτούς οφείλουμε να αποδίδουμε το ενεργειακό πλεόνασμα της «οικουμενικής μας συνείδησης»! Μπορείτε να τα διαβάσετε όλα αυτά από τώρα, σε διάφορα θεοσοφιστικά σενάρια του Ιnternet, αλλά θυμηθείτε: Η μισόγυμνη αλήθεια είναι πιο σαγηνευτική από τη γυμνή… και «συλλογάται καλά όποιος συλλογάται ελεύθεra.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=298169&dt=08/11/2009
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.